| ทีมงานได้อัพเกรดเซฟเวอร์เรียบร้อยแล้ว เว็บไซต์วิชาการดอทคอม เร็วและแรงยิ่งขึ้น! |
<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/18779" type="text/javascript"></script> |
|
นายซาตาน กับคุณหนูไฮโซ(จบแล้ว......จ้า....ภาค 1 + ภาค 2
(มีการแก้ไขในบางส่วน ช่วยเข้ามาอ่าน เพราะว่ารีบอัพไปหน่อยก็เลย งงๆ) จบแล้ว เย้ ๆ ๆ ๆ ภาค 2 (อัพ ตอนที่ 51) เมื่อเรื่องกำลังวุ่นวาย เค้าจะทำยังไงกับรักครั้งนี้ ที่ต้องเอาหัวใจเป็นเดิมพันให้กับเธอคนเดียว....(เข้ามาเม้นท์กันหน่อยซิ คิดถึงทุกคนน่ะ)
post ครั้งแรก: Fri 22 June 2007, 10:07 am ปรับปรุงล่าสุด: Mon 12 May 2008, 9:06 am
|
เทสมองดูแผนที่ที่อยู่ในมืออย่างกระวนกระวาย ทุกอย่างที่เค้าคิดเอาไว้ล้วนแต่เป็นสิ่งที่เลวร้าย เค้าภาวนาอย่าให้เป็นอย่างที่คิด และเค้าก้อมุ่งตรงสู่บ้านพักของพีช....เค้ายืนอยู่หน้าประตูบ้านอย่างชั่งใจ จนเริ่มสังเกตุได้ว่าบ้านเงียบผิดปกติไปรึป่าว....และเค้าจึงยื่นมือไปกดกริ่งอย่างสั่นเทาด้วยความหนาว...เพียงไม่นานผู้หญิงร่างเล็ก ๆ คนหนึ่งก้อเดินออกมาสู่หน้าประตู
"เทส"
"พีช"
"คุณมาได้ยังไง"
"ผมตามเสียงหัวใจผมมา"
"คุณกลับไปเถอะ ฉันไม่อยากคุยด้วย"
"แต่ผมมาไกลเกินกว่าจะถอยได้ ขอผมคุยด้วยหน่อย"
"ไม่จำเป็นหรอกคะ คุณกลับไปซะดีกว่า"
"ผมไม่กลับจนกว่าคุณจะยอมคุยด้วย"
"ฉันไม่มีอะไรจะคุยด้วยจริง ๆ กลับไปเถอะ ฉันขอร้อง"
"พีช คุณกำลังเข้าใจผมผิดน่ะ"
"พีช เกิดอะไรขึ้นเหรอ" แฟรงเดินออกมาถามด้วยสภาพผมเผ้าหยุ่งเหยิง เพราะเพิ่งตื่นนอน เค้ายังไม่ได้แม้กระทั่งหวี เป็นเพราะแฟนตัวดีนั่นแหละที่ให้ออกมาดู เมื่อได้ยินเสียงคุยกันเป็นภาษาไทย
"อ๋อ อย่างนี้นี่เองที่ไม่อยากคุยกับผม"เทสถึงกับซึมอย่างชัดเจน นี่เค้ากำลังเข้าใจผิดกันไปใหญ่แล้ว
"ไม่ใช่นะ"
"มีอะไรให้ช่วยรึป่าว" แฟรงถามเป็นภาษาอังกฤษ
"ไม่มี เรื่องของผัวเมีย นายไม่ต้องมายุ่ง"เทสตอบเป็นภาษาอังกฤษกลับไปเหมือนกัน เล่นเอาคนยืนฟังถึงกับอึ้ง
"ไม่ใช่น่ะแฟรง ฉันกับเค้า..."พีชยังพูดไม่ทันจบ ก้อโดนเทสค้านขึ้นมาก่อน
"ทำไม จะบอกเค้าว่าเราไม่ได้เป็นผัวเมียกันงั้นเหรอพีช"
"เทส เล่นแรงเกินไปรึป่าว"
"ป่าว หรือว่าที่ผมพูดมันไม่จริง" เค้ายังพูดภาษาอังกฤษเพื่อต้องการให้แฟรงรู้เรื่องด้วย แต่พีชพูดเป็นภาษาไทย
"มันจะมากเกินไปแล้วน่ะ ฉันกับคุณ เรายังไม่ได้เป็นแฟนกันเลยด้วยซ้ำ แล้วคุณจะมาพูดว่าเราเป็น เอ่อ สามี-ภรรยา กันได้ไง ฉันเสียหายน่ะ"
"แล้วที่คุณอยู่กับผู้ชายสองต่อสองมันดีนักรึไงกัน"
"ใครบอกว่าฉันอยู่กันสองคน"
"ก้อเห็นอยู่ ไม่ต้องให้ใครมาบอกหรอก"
"พีช นี่มันอะไรกัน บอกหน่อยได้ไหม"
"แฟรง ยูเข้าบ้านไปก่อนน่ะ เดี๋ยวไอตามไป"
"โอเค ๆ งั้นฉันไปนอนก่อนน่ะ"
"อะไรน่ะ ไปนอนงั้นเหรอ" เทสถามด้วยความตกใจ นี่สองคนนอนด้วยกันงั้นเหรอ เค้าไม่ยอม
"ใช่...ไปนอน" พีชตอบแทน แต่แฟรงก้อเดินเข้าบ้านไปก่อนแล้ว จึงทำให้เทสหน้าบึ้งหนักยิ่งกว่าเดิม
"นี่คุณกับมัน...."
"ใช่" พีชยั่วโมโหให้เทสหัวเราะ
"ผมจะไปฆ่ามัน เปิดประตูเดี๋ยวนี้น่ะ"
"ไม่"
"เปิด บอกให้เปิด"
"ไม่"
"ถ้าคุณไม่เปิด ผมจะบอกคนแถวนี้ว่าเราเป็นผัวเมียกัน"
"ก้อเอาซิ ฉันไม่แคร์"
"ได้ ฟังทางนี้หน่อยครับ ฟังทางนี้หน่อย เมียผมคนนี้ไม่ยอมให้ผมเข้าบ้าน เพราะข้าง...." เทสพูดไม่ทันจบ พีชก้อต้องรีบเปิดประตูออกมาจูงเข้าบ้าน ก้อเค้าเล่นประจานซะขนาดนั้น แถมพูดเป็นภาษาอังกฤษอีก คนก้อกำลังให้ความสนใจ ถึงจะอยู่ต่างเมือง แต่เรื่องแบบนี้ใครก้อไม่เห็นดีเห็นงามเหมือนกัน
"ทำไมหละ มาปิดปากกันทำไม นึกว่าแน่จริง"
"เทส ฉันจะทนไหวแล้วน่ะ"
"แล้วไง มันอยู่ไหน พาไปเดี๋ยวนี้เลยน่ะ" เทสเดินนำเข้าบ้านไป พีชจึงรีบปิดประตูแล้วเดินตามเข้าไป เธอไม่คิดเลยว่าเทสจะหึงแรงขนาดนี้ เทสเดินไปดูห้องโน่นห้องนี้จนเกือบทุกห้อง จนมาเหลือสองห้องสุดท้ายที่อยู่กันคนละมุมบ้าน
"ห้องนี้ใช่ไหม ดี..เราจะได้เห็นดีกัน"
"อย่าน่ะ" พีชร้องห้ามแต่ก้อไม่ทัน เทสเปิดประตูเข้าไปก่อน
"กรี๊ดดดดด"ซอนลี่ร้องด้วยความตกใจ เพราะเธอกับแฟนกำลังเล่นจำจี้กันอยู่ เล่นเอาเทสถึงกับหน้าเสียไปเหมือนกัน แล้วรีบปิดประตู
"ฉันบอกแล้วว่าอย่าเข้าไป เป็นไงหละ เจอของดีจนได้" เพราะเธอมักจะได้ยินเพื่อนทั้งสองรักกันทุกวัน จนบางวันเธอแทบจะไม่ได้เห็นหน้าก้อมี
"เอ่อ แล้วใครเหรอที่นอนกันอยู่"
"แฟรงกับซอนลี่"
"อ้าว ก้อไหนบอกว่าจะไปนอนไง"
"แล้วเค้าสองคนไม่ได้นอนกันเหรอ"
"เอ่อ >_< ก้อใครจะไปรู้หละ"
"แล้วทำไมไม่ถามก่อน"
"ก้อ...โอเค ผมผิด ยอมรับ"
"ยอมรับแล้วไง นึกเหรอคนอย่างพัชรีวรรณจะยอมง่าย ๆ "เธอเดินเลี่ยงเข้าห้องนอน เพราะไม่อยากคุยด้วย เมื่อคืนเธอก้อนอนไม่หลับ นี่ต้องมาเจอเรื่องตั้งแต่ตอนเช้าอีก
"เดี๋ยวซิพีช คุยกับผมก่อน"มาแบบสุภาพ ไม่รู้จะได้นานแค่ไหน
"ไม่คุยแล้ว ฉันจะนอน"
"อะไรกัน คุยกันก่อนซิ" เทสเดินตามเข้าห้องมาด้วย
"จะตามมาทำไม ออกไปเลยน่ะ"
"หายโกรธก่อน เรามานั่งคุยกันดี ๆ ก่อนน่ะ"
"ไม่ ฉันไม่มีอะรไจคุยด้วยแล้ว ถอย"
"ไม่เอา น่ะคนดี ผมรับรองว่าจะคุยกับคุณดี ๆ ไม่ใช้อารมณ์อีก น่ะ ๆ ๆ "
"ไม่ไงหละ คุยไม่รู้เรื่องอีกแล้ว"
"ผมขอร้องเถอะน่ะ"
"ได้ งั้นไปคุยกันข้างล่าง"
"ไม่เอา คุยบนห้องนี่แหละ อุ่นดี"
"จะบ้ารึไง ฉันเป็นผู้หญิงน่ะ คุณน่าจะให้เกียรติกันบ้าง"
"ก้อนั่งคุยเฉย ๆ ไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย หรือว่าคุณอยากจะให้ทำ"
"ตาบ้า อย่ามาลามกกับฉันน่ะ ออกไปคุยกันข้างล่าง"
"ไม่ คุยกันตรงนี้แหละ"
"งั้นไม่ต้องคุยกันอีก" พีชจะปิดประตู เพราะเริ่มรำคาญกับการตื้อของเทสแบบสุด ๆ
"โอเค คุยข้างล่างก้อได้"แล้วเทสก้อปิ๊งไอเดียร์ ในระหว่างจะลงบันได
"โอ้ยยยย" เทสล้มลงไปกับพื้นด้วยความหมดแรง มืออีกข้างก้อจับท้องอยู่
"เทส คุณเป็นอะไรหนะ" พีชน่าตาตื่นจนทำอะไรไม่ถูก
"ผม ผม ปวด โอ้ยยยย"เทสเริ่มทำให้อาการหนักยิ่งกว่าเดิม
"แฟรง ..."
"ไม่ต้องเรียก คุณลืมไปแล้วเหรอว่าเค้ากำลัง...ทำอะไร โอ้ยยย กันอยู่"ยังไม่วายจะต่อให้จบ
"แต่คุณปวดท้อง ฉันต้องให้แฟรงช่วย"
"ไม่ คุณช่วยผมก้อพอ โอ้ยยย ไม่ไหวแล้ว"
"แล้วจะให้ฉันทำไงหละ"
"ก้อ พาผมไปพักหน่อย ผมปวดท้องไม่ไหวอยู่แล้ว"
"งั้นฉันพาลงข้างล่างน่ะ"
"แล้วถ้าคุณพาผมตกทำไงหละ"
"จริงด้วย โอเค งั้นห้องฉันก่อน" เข้าทางซะครับพี่น้อง อย่างนี้เทสชอบ
"เดินไหวไหม???"
"ไหว เบาๆ หน่อยผมปวดท้องอยู่"
"แล้วไปทำอะไรมา ทำไมถึงปวดหนักอย่างนี้หละ"
"ก้อตั้งแต่เมื่อวานยังไม่ได้กินอะไรเลย มันก้อเลยปวด โอ้ยยย "
"เดี๋ยวรอฉันตรงนี้แป๊บนึงน่ะ ฉันไปหายาให้ อย่าลุกขึ้นหละ"
"คร้าบ" เสือย่อมต้องไว้ลายก่อนซิครับ เหยื่อถึงจะยอมมาหา +5555 และไม่นานเธอก้อหายาแก้ปวดท้องกระเพาะมาให้ผมกินซะเรียบร้อยเลย ผมหละอยากจะอ้วกจริงๆ เลย
"เป็นไง ดีขึ้นรึป่าว"
"อื้ม ขอบคุณน่ะ" เค้าทำแกล้งล้มนอนบนเตียงกว้าง
"เฮ้ยยย ทำอะไร"
"ก้อนอนพักไง ผมปวดท้องอยู่น่ะ"
"แต่นี่ห้องฉัน ถ้าคุณจะนอนก้อไปนอนอีกห้องนึง ไม่ใช่ห้องนี้"
"ขอนอนห้องนี้ได้ไหม"
"ไม่ได้ เดี๋ยวฉันพาไป"
"ก้อได้" ยอมตามไปดีกว่า แล้วค่อยปล้ำตอนหลัง หุหุ
"ห้องนี้แหละ" เธอพามาอีกห้องหนึ่งซึ่งตรงกันข้าม บ้านนี้ค่อนข้างที่จะใหญ่ เหมาะแก่ครอบครัวก้อว่าได้
"โอ้ย"เทสสะดุดขาตัวเองทำให้ทั้งคู่ล้มไปอยู่บนที่นอน เทสนอนทับอยู่ด้านบน ส่วนพีชอยู่ด้านล่าง
"ปล่อยได้แล้ว"
"ขอกอดก่อนได้ไหม"
"ไม่ได้ ปล่อยเดี๋ยวนี้เลยน่ะคนเจ้าเล่ห์"
"เจ้าเล่ห์อะไร ผมปวดท้องจริง น่ะ"เทสยังคงนอนทับอยู่เหมือนเดิม จนพีชเริ่มอึดอัดเพราะต้องมาจ้ องตากันอยู่อย่างนี้
"ลุกขึ้นได้แล้ว ฉันหนักน่ะ"
"พูดไม่เพราะเลย งั้นไม่ลุก"
"ได้ไง ลุกเหอะ หนักจริง ๆ "
"พูดเพราะ ๆ ก่อน"
"พี่เทสขาซ้าย ขาขวาขา พีชหนักจังเลยคะ ลุกหน่อยได้ไหมคะ"
"มีขาซ้าย ขาขวาด้วย ดีเนอะ"
"ลุกได้รึยังคะ" เธอเริ่มจะหมดความอดทนเข้าไปทุกที
"ได้ "เทสพลิกตัวเองในนอนอยู่ข้างล่าง ส่วนเธอก้อนอนทับอยู่ด้านบนแทน นั่นยิ่งทำให้พีชหน้าแดงขึ้นมาโดยฉับพลัน เพราะตัวเธอต้องไปโดนความเป็นชายเข้า
"เทส ไหนบอกว่าจะลุกไงหละ"
"ก้อให้นอนทับแล้วไง ไม่ดีเหรอ"
"ไม่เอา ปล่อยเดี๋ยวนี้น่ะ ไม่งั้นจะร้องให้คนช่วยจริง ๆ ด้วย"
"ก้อร้องไปซิ อย่าลืมน่ะว่าตอนนี้เราอยู่กันที่ไหน"
"คุณ..."
"ไม่เอา เปลี่ยนเป็นพี่เทสดีกว่า ไม่ชอบให้พีชเรียกอย่างนีเลย"
"ไม่เอา ปล่อย..ปล่อ.."เสียงที่จะเปล่งออกมากลับถูกปากประทับลงไปอย่างรวดเร็ว เสียงอู้อี้จึงดังอยู่ในลำคอแทน ปากที่ปิดอยู่จึงถูกรุกด้วยลิ้นอันเร่าร้อน จูบที่แสนหวานกลับกลายเป็นไฟในเวลาต่อมา ลิ้นที่ซอกไชอยู่ในปากนั้นได้สำรวจทุก ๆตารางนิ้วก้อว่าได้ มือเธอได้โอบกอดคอเอาไว้อย่างไม่ต้องการให้หลุดลอยออกไปจากตัวเธอ ยิ่งลิ้นรุกรานเท่าไหร่ ตัวก้อยิ่งสั่นไหวเท่านั้น เสียงเค้าครางอย่างถูกใจที่เค้าสามารถทำให้เธอไม่ปฏิเสธเค้าได้ เค้าไม่อยากจะถอนออกจากปากที่นุ่มและอ่อนหวานเลย แต่อาจจะเป็นเพราะมันนานเกินไป จึงต้องปล่อยให้เธอเป็นอิสระ เพราะไม่งั้นเค้าคงได้เป็นฆาตรกรโดยไม่รู้ตัวก้อเป็นได้
"จะดื้ออีกไหม บอกแล้วไงว่าไม่ปล่อย" เธอก้มลงด้วยความอาย นี่เธอไม่คิดจะปกป้องตัวเองเลยรึไงกัน ถึงปล่อยให้เค้าแกล้งเธอได้ และไม่นานเสียงข้าง ๆ ห้องก้อดังออกมาจนเธอต้องหน้าแดงอีก
"มองอะไรหละ"
"ไม่สนใจบ้างเหรอ ห้องข้าง ๆ เค้าดูจะมีความสุขกันน่ะ"เทสแกล้งแย่หญิงสาว เล่นเอาเธอค้อนให้ด้วยความเขอะเขิน ยิ่งเธอทำแบบนี้ ก้อยิ่งทำให้อารมณ์ของชายหนุ่มกระเจิงไปเลยทีเดียว
........................
ตุนบาบี้คับ
ช่วยอัพก่อนวันที่11ได้ไม๊คับ
พอดีผมจะไปต่างจังหวัดอ่ะคับ
อยากอ่านก่อนไปคับ
ขอร้องหล่ะคับ
T.T
ขอบคุณ คริสตัลมาก ๆ ๆ ๆ น่ะ ที่ยังมาติดตามกันอยู่ อิอิ ดีใจเป็นบ้าเลย (เป็นเอาใหญ่)
ขอบคุณ HIPER น่ะคะที่เข้ามาอ่านและเม้นท์เป็นประจำ สำหรับคำ
ขอร้อง รับรองเป็นผลอย่างแน่นอนคะ รับรองว่าได้อ่านก่อนไปต่างจังหวัดแน่ ๆ รับรอง ๆ ๆ ๆ
และขอบคุณสำหรับ กัญญารัตน์ น่ะคะ ถ้าอ่านไม่ผิดน่ะ แต่ถ้าผิดก็ขอโทษด้วย
และขอบคุณสำหรับทุกคนที่เข้ามาอ่านแต่ไม่เม้นท์ (แอบน้อยใจอ่ะ) ยังไงอาทิตย์นี้จบอย่างแน่นอนคะ
รักทุกคนเลย
มาอัพเร็ว ๆนะ คนสวยรออยู่
เย่
จบแบบนี้ดีจัง(หื่นซะแล้วเรา= =)
อิอิ หวานจัง
มาอัพต่อแล้วเย้ๆ
มาอัพอีกนะคะ
จบแล้วคะ คงไม่มาอัพอีกแล้ว
ขอบคุณทุกกำลังใจน่ะคะ
แล้วบาร์บี้จะมาลงเรื่องใหม่ให้อ่านกันคะ
อื้มค่า
ไม่ลงภาคพิเศษด้วยหยออยากอ่านอะ
ขอบคุณนะจ๊ะ บาร์บี้ ที่คอยติดตามผลงานคุกก้า และคอยห่วงใย คุกก้า
กลับมาแล้ว เรื่องนี้ของบาร์บี้จบแล้ว อยากบอกว่าสนุกมากๆ ไงก็รีบลง
เรื่องใหม่ด้วยนะจ๊ะ คุกก้าจะคอยเปนกำลังใจให้เสมอนะ
อื้มๆค่า
อยากให้พี่บาร์บี้
ได้ลงเปงหนังสือจางเยยอะ
เหมือนพีbigger
พี่บาร์บี้เปิดเทอมยังอะคะ
ไปก่งอน้าบะบายแล้วจามาเมนท์อีก
อย่าร้องไห้จิโอ๋ๆ
อยากให้พี่บาร์บี่ได้ลงเปงหนังสือจังเยย
ว่าแต่พี่บาร์บี้
เปิดเทอมยังคะ
เดี๋ยวจะมาเมนท์ให้ใหม่น้าคราวหน้า
ขอบคุณทุกคนมากมากเลยน่ะ (บาราก้า หนูคุกก้า
หนูจูโดคลับ,อ่านงี้รึป่าวไม่รู้เหมือนกัน อ่านไงอ่ะ)
คุณ ไฮเปอร์ คุณ แอริน (อิอิ อ่านแบบนี้รึป่าว)
แล้วก็ทุกคนที่อ่านแต่ไม่เม้นท์น่ะคะ
มีเรื่องใหม่ออนไลน์แล้วตอนนี้ คือเรื่อง Storm of Love
พายุแห่งรัก ช่วยติดตามกันด้วยน่ะคะ รักทุกคนเลย
พี่บาร์บี้จ๋า
มาคุยด้วย
เอ่อเรื่องพายุ
ก้ไปอ่านแล้วไง
จาเอาไรอีก
เดี้ยฆ่าตายเยย
(ล้อเล่งน้าอย่าโกรธน้า)
บะบาย
ดีจ้า..ทะเลทรายเองนะ หลังจากห่างหายไปนานแสนนานทะเลทรายก็ว่างซักที...มารายงานตัวแล้วนะ แล้วคงอีกนานแสนนานกว่าทะเลทรายจะว่าง ยังไงก็พยายามต่อไปนะ..บาย
ป.ล.คิดถึงมากเลย
จบเร็วนะแต่ก็สนุกดี บทสรุปน่าสนใจ (ชอบคู่พิมกับนัมอ่ะ น่ารักดี)
คริสตัลมาแล้วเหรอ ถ้าเข้ามาหาอีก
อยากรู้ว่าเมื่อไหร่จะมาแต่งนิยายให้อ่านกันต่อ
อย่าลืมน่ะ ว่าบาร์บี้ยังรออ่านอยู่เสมอน่ะจ๊ะ

หนุกเจงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ![]()
แต่ยังอ่านไม่จบ![]()
เดี๋ยวมาอ่านต่อ![]()
ไปอ่านของมีโซบ้างเน้อ![]()


Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
|
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย |
![]() สสวท. |
![]() มูลนิธิ พสวท. |
![]() พสวท. |