“ทิฟ ทำไรอยู่จ๊ะ” กายเดินเข้ามาโอบด้านหลัง เพราะทิฟกำลังทำอาหารอยู่ในครัว

“ว้าย....ตาบ้า”หญิงสาวสะดุ้งเพราะโดนกอดโดยไม่ทันตั้งตัว เธอไม่คิดว่าเค้าจะกล้าทำขนาดนี้ ทั้ง ๆ ที่ก้อเล่าเรื่องทุกอย่างให้ฟังหมดแล้ว แต่กลับตรงกันข้าม เค้าทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย

“พูดไม่เพราะอีกแล้ว เรียกพี่ซิ ยังไงพี่ก้อแก่กว่าทิฟน่ะ”

“ไม่”

“ถ้าไม่เรียกโดนหอมแก้มน่ะ”

“อะไรกัน ทำงี้ได้ไง”

“ก้อใครบอกให้ดื้อหละ ว่าไง”

“คะพี่...................” เธอเรียกขานด้วยเสียงลากยาว จนคนฟังอดหัวเราะไม่ได้ในความเดียงสาของเธอ

“ประชดใช่ไหม๊เนี๊ย”

“แล้วแต่จะคิด”

“ว่าแต่ทำอะไรเหรอ หอมจัง” เค้าขโมยหอมแก้ม จนเธอเขินอายจนหน้าแดง

“นี่แหนะ คนฉวยโอกาส” เธอตีเข้าไปที่ต้นแขนเต็มแรง จนมันเป็นผื่นขึ้นมาทันตา

“โอ้ย....เจ็บน่ะ คนใจร้าย”

“แล้วใครบอกให้เป็นคนอย่างนี้หละ ทิฟเป็นผู้หญิงน่ะ พี่เทสเค้าอุตส่าห์ไว้เนื้อเชื่อใจให้มาดูน้องสาวให้ ดันมาตัวรุ่มร่ามแบบนี้ มีหวังพี่เทสเอาตายแน่”

“โหหหหหหหหหหหหห น่ากลัวจัง” เค้าทำท่าขนลุกขนพอง จนเธอหมั่นไส้จึงตีไปอีกหนึ่งที จนแขนเค้าช้ำไปหมดทั้งแขน

“อย่าน่ะ อย่าให้เอาคืนน่ะ จะเอาให้เจ็บจนร้องไม่ออกเลยคอยดู” เค้าพูดพร้อมกับทำตากระล่อน มีเหรอคนอย่างเธอจะดูไม่ออกว่ามันคืออะไร

“คนบ้า...... คนบ้า”

“หิวแล้ว มัวแต่เล่นอยู่ได้”

“ก้อใครบอกให้มาเล่นหละ เห็นไหมว่าทิฟยังทำไม่เสร็จ”

“ก้อใครบอกให้เราเกิดมาน่ารักหละ…จุ๊บ”เค้าขโมยหอมแก้มอีกครั้ง แต่คราวนี้เค้าหลบทัน ตั้งหลักวิ่งตั้งแต่หอมเสร็จ จนเธอวิ่งตามไม่ทันจึงหันไปสนใจอาหารตรงหน้าต่อ และไม่นานอาหารก้อเป็นอันเสร็จเรียบร้อย

“ว้าววววว น่ากินทั้งนั้นเลย”

“กินให้หมดน่ะ ไม่งั้นมื้อต่อไปอด เพราะแม่บ้านไม่อยู่ แล้วไม่มีใครทำให้”

“อ้าว....แล้วไปไหนกันหมดหละ”

“ให้เค้าลาพักร้อนหนะ เพราะมันเป็นช่วงเวลาที่เค้าสามารถหยุดได้”

“งั้นก้อแสดงว่า....อะจึ๋ย คืนนี้เราก้ออยู่กันสองคนหนะซิ” เค้ายิ่งทำหน้าทะเล้นมากเท่าไหร่ เธอก้อยิ่งอายมากขึ้นเท่านั้น

“หนึ่งคนกับสุนัขหนึ่งตัว”

“ห๊ะ....พี่ไม่เห็นมีหมาสักตัว แล้วพี่หละ”

“ก้อ....พี่กายไง +5555555” เธอหัวเราะออกมาด้วยความสุข นานแล้วที่เธอไม่ค่อยได้หัวเราะแบบนี้ เพราะพ่อแม่ไม่ค่อยมีเวลาให้ จึงไม่ค่อยได้คุยเล่นกัน แต่เค้าก้อไม่ว่าอะไรที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นหมา ดีใจด้วยซ้ำที่เห็นเธอมีความสุข เธอสองคนช่วยกันเก็บจานล้างอย่างสนุกสนาน ทั้งวันก้อคอยทำโน้นทำนี่ ไม่ว่าจะเป็นซักผ้า ถูพื้น ซึ่งเค้าก้อเต็มใจช่วยทุกอย่าง จนกระทั่งกินข้าวมื้อกันเรียบร้อย ก้อพากันนอนดูทีวีตรงโซฟาอย่างหมดแรง

“เป็นไง เหนื่อยมากไหม”

“ไม่คะ พี่กายต่างหากที่เหนื่อย ก้อเล่นแย่งทิฟทำหมดทุกอย่างซะขนาดนั้น”

“ก้อพี่ไม่อยากให้เราเหนื่อยหนิ”

“แต่พี่ก้อเหนื่อยน่ะ”

“พี่เต็มใจ” เค้าบอกพร้อมกับมองอย่างลึกซึ้ง เธอรู้ว่าเค้าต้องการจะบอกอะไร แต่เธอก้อยังรักแฟนอยู่ เธอไม่อยากทำให้ความรักครั้งแรกของเธอต้องมาจบลงแบบนี้ เธอไม่ต้องการ

“เอ่อ...งั้นทิฟไปอาบน้ำนอนก่อนน่ะคะ พรุ่งนี้มีเรียน”

“อ้าวววว แล้วพี่หละ อย่าบอกน่ะว่าให้นอนคนเดียว”

“ใช่”

“โห ไม่แฟร์เลย”

“หนิ เราสองคนไม่ได้เป็นแฟนกันน่ะคะ ถึงเป็นแฟนกันแต่ถ้ายังไม่ได้แต่งงานก้อนอนด้วยกันไม่ได้หรอก แล้วพี่จะเรียกร้องอะไรไม่ทราบ ทำอย่างกับตัวเองเป็นสามีทิฟงั้นแหละ”

“ก้อ....พี่เหงาหนิ เอางี้ได้ไหม” เค้าหันมาหาแล้วพูดเสียงจริงจัง

“พี่เหงา พี่อยากให้ทิฟนอนอยู่ข้างๆ  ได้ไหม พี่สัญญาว่าจะไม่แตะต้องเด็ดขาด”

“แต่ทิฟว่าไม่เหมาะหรอกคะ”

“แต่พี่อยากให้เป็นแบบนั้นน่ะ ทิฟไม่เชื่อใจพี่เหรอ”

“เชื่อคะ แต่ไม่ค่อยไว้ใจสักเท่าไหร่”

“โถ ถ้าพี่คิดจะทำจริง ๆ พี่คงไม่ต้องมานั่งขอร้องให้เมื่อยอย่างนี้หรอกน๊า”

“ทำไมพี่เป็นคนเอาแต่ใจจัง”

“เป็นเฉพาะทิฟเท่านั้นแหละ กับคนอื่นพี่ไม่เป็น”

“ฮึ เชื่อตายแหละ” เธอบ่นพึมพรำคนเดียว แต่เค้าก้อได้ยิน

“เชื่อพี่ซิ น่ะคนดี น่ะ ๆ ๆ”

“ก้อได้คะ แต่ทิฟจะนอนเป็นเพื่อนคืนนี้คืนเดียวน่ะคะ”

“โอเช งั้นพี่ไปอาบน้ำดีกว่า เดี๋ยวทิฟเปลี่ยนใจแล้วพี่จะแย่”เค้ารีบวิ่งขึ้นไปอาบน้ำด้วยอารมณ์ดี

“เฮ้ออออ เพิ่งรู้น่ะว่ามีน้องชายกับเค้าด้วย” เธอพูดด้วยความอ่อนใจ

................................................................................................