<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/18779" type="text/javascript"></script> |
|
นายซาตาน กับคุณหนูไฮโซ(จบแล้ว......จ้า....ภาค 1 + ภาค 2
(มีการแก้ไขในบางส่วน ช่วยเข้ามาอ่าน เพราะว่ารีบอัพไปหน่อยก็เลย งงๆ) จบแล้ว เย้ ๆ ๆ ๆ ภาค 2 (อัพ ตอนที่ 51) เมื่อเรื่องกำลังวุ่นวาย เค้าจะทำยังไงกับรักครั้งนี้ ที่ต้องเอาหัวใจเป็นเดิมพันให้กับเธอคนเดียว....(เข้ามาเม้นท์กันหน่อยซิ คิดถึงทุกคนน่ะ)
post ครั้งแรก: Fri 22 June 2007, 10:07 am ปรับปรุงล่าสุด: Mon 12 May 2008, 9:06 am
|
การเป็นอยู่ของนัมในตอนนี้ช่างน่าเวทนาเหลือเกิน ร่างกายที่เคยกำยำก้อเริ่มผอมลงอย่างเห็นได้ชัด หน้าที่ผุดผ่องก้อเริ่มหมองคล้ำจนน่ากลัว จากเป็นคนที่แข็งแรงก้อกลายเป็นคนป่วยในทันใด อาการที่เริ่มจะรุนแรงขึ้นตามกาลเวลาก้อยิ่งทำให้เค้าตะหนักถึงความตายได้เป็นอย่างดี เค้าเคยคิดเสมอว่าคนเราเกิดมานั้นทุกคนล้วนต้องตายทั้งสิ้น แล้วแต่เวรแต่กรรมที่ทำและสร้างไว้ ทำดีย่อมได้รับแต่สิ่งดี ๆ ทำชั่วสิ่งที่ได้รับก้อย่อมเป็นสิ่งที่ชั่วกลับคืนมา เค้าโชคดีตรงที่อาการไม่ค่อยแสดงออกมาเหมือนคนอื่น ๆ ซึ่งบางคนก้อเป็นตุ่มเป็นหนอง แต่ของเค้านั้นเป็นเหมือนคนปกติธรรมดา ไม่มีแผลเกิดขึ้น แต่ผลออกมามันก้อเหมือนกันหมด คือ ความตาย
นัมคะ วันนี้เราไปเที่ยวด้วยกันน่ะคะ พิมอยากเที่ยว
น้องพิมครับ พี่ไม่ค่อยสบาย พิมอยู่ห่าง ๆ พี่เอาไว้เถอะนะ
ทำไมหละคะ พิมอยากอยู่กับคนที่พิมรักมันผิดรึไง
พิม พี่รู้ว่าพิมรักพี่ แต่พิมก้อน่าจะรู้ว่าพี่ไม่เคยคิดเกินเลยไปจากคำว่าน้องเลย
พี่นัม ไม่ต้องซ้ำเติมกันก้อได้คะ พิมรู้ดี และก้อรู้มาตลอดว่าพี่ไม่เคยรักพิมเลย แต่พิมก้อแค่อยากอยู่ใกล้ ๆพี่บ้าง จะได้ไหมคะ พิมรดาออดอ้อนด้วยเสียงอันน่าสงสาร เธอหลงรักเค้ามาตั้งหลายปี จนกระทั้งปลายปีที่แล้ว ที่เธอได้มีโอกาสร่วมงานกับเค้า เธอจึงเริ่มรตีสนิท และด้วยความสุภาพอ่อนโยนของเค้า เธอจึงรักจนหมดหัวใจ แต่ไมเคยได้รับรู้เลยว่าความจริงแล้วมันเป็นเช่นไร
พิม ฟังพี่ดี ๆ น่ะ
คะ เธอตั้งใจฟังด้วยความตื่นเต้น เพราะอาจจะคิดว่าเค้าคงจะบอกรักเธอ
พี่ พี่เป็นเกย์ พี่รักพิมไม่ได้ เข้าใจไหม เธอทรุดนั่งลงบนเก้าอี้ด้วยความหมดแรง จากหน้าที่ยิ้มแย้มอย่างดีใจ กลับกลายเหมือนโดนน้ำกรดสาดลงมาบนหน้า มันช่างปวดและแสบร้อนเหลือเกิน เธอมองเค้าเหมือนตัวประหลาด ไม่ใช่ว่าแปลกใจในเรื่องแบบนี้ แต่มันแปลกตรงที่เธอไม่เคยได้รู้มาเลย ในสายตาเธอเค้าเป็นคนอ่อนโยน รักเด็ก และเป็นสุภาพบุรุษเสมอ แต่ใครเล่าจะนึกว่าทุกอย่างที่เค้าทำนั้นเป็นเพราะเค้าเป็น เกย์
ไม่จริงใช่ไหมคะ พี่โกหกพิมใช่ไหม
พิม ฟังพี่ก่อน
พี่บอกพิมซิ มันไม่จริงใช่ไหม พี่โกหกพิมทำไม พี่โกหกพิมทำไม ฮือออออ เค้าจับเธอมากอดเอาไว้ พร้อมกับลูบเส้นผมเบา ๆ เค้าไม่อยากทำร้ายเธอไปมากกว่านี้ ไม่อยากให้เธอต้องเจ็บปวดไปมากกว่านี้
พิม พี่รักพิมเหมือนน้องสาวคนนึงน่ะ ยังไงเราก้อยังเหมือนเดิมได้ไม่ใช่รึไง เพียงแต่มันอาจจะยังปรับตัวไม่ได้ในตอนนี้ก้อเท่านั้นเอง
แต่พิมไม่ต้องการ พี่ช่วยรักพิมหน่อยได้ไหม ซักนิดก้อยังดี เธอกอดเค้าเอาไว้เหมือนไม่ต้องการให้จากไปไหนแม้ซักเสี้ยวนาที เธอไม่รู้ว่าเค้าป่วยเป็นโรคอะไร อยู่ใกล้ก้อไม่ได้ ตัวก้อไม่ให้แตะ ของก้อไม่ให้ยุ่ง
พิม พี่มีอีกเรื่องที่อยากจะบอกกับพิม แต่พี่ไม่กล้า
พี่จะบอกอะไรพิมเหรอคะ พิมรับได้ ขออย่างเดียว ถ้าพี่บอกแล้วพี่สบายใจพิมก้อยินดีคะ เธอยิ้มด้วยรอยน้ำตา นี่เธอรักเค้าขนาดนี้เลยเหรอ
พี่ พี่...คือพี่ เป็นเอดส์
-_- ห๊ะ อะไรน่ะ พี่...พี่เป็นเอดส์เหรอคะ ทำไม ทำไมมันถึงเป็นแบบนี้หละ พี่จะโกหกพิมไปถึงไหน ไม่รักพิม พิมก้อไม่ว่าพี่หรอก แต่ทำไมต้องเอาเรื่องอัปยศแบบนี้มาพูด ยังไงพิมก้อไม่เชื่อ พิมไม่เชื่อเด็ดขาด
พิม ใจเย็น ๆ ก่อนน่ะ ที่พี่ตัดสินใจบอกพิมเพราะพี่ไม่อยากทำให้พิมเสียใจไปมากกว่านี้ พี่รู้ว่าพิมเป็นคนดี พี่ไม่อยากเหนี่ยวรั้งพิมเอาไว้อีก มันทำให้พี่รู้สึกผิด เค้ายินดีรับทุกอย่าง ไม่ว่าสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นเป็นยังไงก้อตาม
พิม....พิมไม่อยากฟัง พิมไม่อยากรับรู้อะไรทั้งนั้น พิมเกลียดพี่ ได้ยินไหมพิมเกลียดพี่ ฮือออออ เธอร้องไห้เสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นพร้อม ๆ กันสองอย่าง เธอรับไม่ได้กับสิ่งที่ทำร้ายจิตใจเธอเกินไป ทำไมฟ้าถึงเล่นตลกกับเธออย่างนี้น่ะ ทำไม..........
///////////////////////////////
หลังจากกลับมาจากบ้านของนัม พิมได้แต่ร้องไห้ไม่ยอมแตะแม้กระทั่งน้ำซักหยด เธอไม่รู้ว่าสิ่งที่เธอกำลังทำอยู่ มันยิ่งเป็นการทำร้ายคนรอบข้างเหลือเกิน พามเห็นน้องสาวเป็นแบบนี้ก้อยิ่งใจคอไม่ดี เธอจึงโทรไปหาที่สาเหตุของเรื่องที่เกิดขึ้น เธอรู้มานานแล้วว่าน้องสาวตัวเองหลงรักผู้ชายคนนั้นมานานมาก แล้วเรื่องนี้ก้อคงไม่พ้นผู้ชายคนนั้นอย่างแน่นอน
นัม ฉันมีเรื่องจะคุยกับคุณ
มีอะไรเหรอ
มาพบหน่อยได้ไหม
ที่ไหน
ร้านเมเล่วัน
ได้เค้ามาพบกับเธอในเพียงเวลาไม่ถึง 10 นาที เรื่องราวทุกอย่างถูกถ่ายทอดออกมาจนหมดสิ้น เค้าไม่ต้องการจะปิดบังอะไรอีกแล้ว อย่างน้อยแค่ทำให้หญิงสาวหนึ่งคนได้มีความสุขก้อพอ ถึงแม้ว่าจะอยู่ในฐานะน้องสาวก้อตาม
แล้วนี่คุณจะทำไงต่อ ตอนนี้พิมเสียใจมาก ฉันไม่รู้ว่าจะช่วยน้องยังไงดี
ผมก้อไม่รู้เหมือนกัน
จะลองคุยกับเธออีกครั้งไหม เผื่ออะไร ๆ จะดีขึ้นมา
อย่าดีกว่า ผมไม่อยากทำให้พิมเสียใจไปมากกว่านี้อีกแล้ว แค่นี้ผมก้อรู้สึกผิดมากมายเหลือเกิน ผมสงสารเธอ
แต่เธอต้องการคุณ อย่างน้อยก้อน่าจะทำเวลาที่เหลืออยู่ให้เธอมีความสุข มันอาจจะทำให้คุณดีขึ้นก้อได้น่ะ
แต่...
เชื่อฉันเถอะ ยัยพิมเค้ารักคุณ ยังไงเรื่องแค่นี้พิมเค้ารับคุณได้ เชื่อฉันน่ะ เธอจับมือมากุมไว้ เธอรู้ว่าเค้าเป็นคนดีคนหนึ่ง เค้าไม่รังเกียจที่จะจับมือ เพราะการติดเชื้อไม่ได้น่ากลัวเหมือนอย่างที่ทุกคนคิดกัน การติดเชื้อมักจะติดกันทางการมีเพศสัมพันธ์ การมีบาดแผลแล้วโดนเลือดของผู้ติดเชื้อ แต่การสัมผัสภายนอกไม่ได้หมายความว่าต้องติดเชื้อ เธอจึงกล้าที่จับและพูดคุยเหมือนเดิม
ผมขอบคุณน่ะ
ไม่เป็นไร ยังไงเราก้อเพื่อนกัน ถึงแม้ว่าฉันกับคุณไม่ค่อยถูกกันสักเท่าไหร่
งั้นผมจะตามไปตอนเย็นแล้วกัน ขอเคลียร์งานก่อน
ได้ ยังไงฉันจะบอกให้ยัยพิมแต่งตัวสวย ๆ ไว้รอคุณแล้วกัน
ครับ เธอกลับบ้านมาด้วยความสบายใจ เธอต้องทำให้น้องมีความสุขให้ได้ ไม่ว่าจะเป็นวิธีไหนก้อตาม
พิม เปิดประตูให้พี่หน่อย
มีอะไรเหรอคะ
พี่มีข่าวดีจะบอก
คะ
คืนนี้คุณนัมเค้าจะมารับแกไปกินข้าวเย็นด้วยกัน รีบไปแต่งตัวทำผมเร็วเข้า
จริงเหรอคะพี่พาม พี่พูดจริง ๆ เหรอเธอรู้สึกว่าโลกทั้งใบได้แสงสว่างขึ้นมาทันตา นี่เค้ายังรักเธอใช่ไหม เธอคิดอย่างเข้าข้างตัวเอง
จริงซะจ๊ะ พี่ถึงรีบมาบอกไง
แต่...เค้าไม่ได้รักพิม เค้าไม่ได้ชอบผู้หญิง เธอตอบด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความผิดหวัง ใช่ เค้าเป็นเกย์ เค้าไม่ได้รักเธอ เพราะเธอเป็นผู้หญิง แล้วอย่างนี้มันจะมีความหมายอะไรกัน
พิม ถึงคุณนัมเค้าจะเป็นเกย์ก้อตาม แต่พิมอย่าลืมซิว่ายังไงเค้าก้อเป็นผู้ชายน่ะ ผู้หญิงก้อต้องคู่กับผู้ชายอยู่วันยังค่ำ พิมต้องใช้เวลาที่เหลืออยู่ในมีค่าซิ พี่เชื่อว่าความรักของพิมจะต้องชนะใจเค้าได้สักวัน
แต่.....
พิม เราต้องทำวันนี้ให้ดีที่สุดน่ะ พรุ่งนี้จะเป็นยังไงก้อต้องปล่อยมันไป อย่าไปยึดติดกับมัน เราต้องคิดว่าเราทำดีที่สุดแล้ว ไม่ว่าผลมันจะออกมายังไงพิมก้อต้องตั้งสติและรับกับมันให้ได้ เข้าใจไหม
คะ พิมเชื่อพี่พาม พิมเชื่อพี่ เธอเข้าสวมกอดด้วยความรัก เธอรู้ว่าพี่ของเธอมักจะให้คติดี ๆ อยู่เสมอ และนี่ก้อเป็นอีกครั้งที่ทำให้เธอคิดได้ว่าควรทำยังไงต่อไป
......................................................................................

โอ้โหย เรื่องสนุ๊กสนุกจังเลย
เราเคยอ่านแต่ภาค 1อ่ะ แต่ตอนนี้กำลังตอนล่าสุด
เราเป็นกำลังใจให้นะ

สนุก มาก ๆ ค่ะ แล้วต้องมาอัพ ให้เร็ว ๆ ตามสัญญานะค่ะ แล้วจะเป็นกำลังใจให้
Jeab
เป็นกำลังใจให้บาร์บี้เสมอจ้า
สนุกมากคับ
เปงกำลังใจให้น่ะคับ
อัพต่อๆๆ
คุณ HIPER หายไปนานเลยน่ะคะ
ขอบคุณทุกกำลังใจมาก ๆ เลยน่ะคะ
ยังไงก็มาอัพให้วันนี้กันแน่นอน
รอสักครู่น่ะคะ กำลังเร่งให้อยู่คะ
หนุกมากเลยคับ
เปงกำลังใจให้คับ
จะจบซะแล้วT^T
น่าเสียดายนะเนี่ย
สนุกมากเลยคับ
อัพต่อๆๆคับ
สนุกมากมาก เลยนะบาบี้ ไม่ได้ติดตามซะนาน จะรอนะ และเหนือความคาดหมายแต่
(ดีใจมากเลยที่นัมไม่เป็นเอดส์) ดีใจที่เป็นแบบนี้อ่ะ แล้วจะติดตามอีกนะถ้ามีโอกาส
ตอนนี้ขอตัวไปเตะฝุ่นหางานก่อนเน้อ แล้วจะมาติดตามผลงานแน่นอนจ๊ะ จุ๊บๆ
ตุนบาบี้คับ
ช่วยอัพก่อนวันที่11ได้ไม๊คับ
พอดีผมจะไปต่างจังหวัดอ่ะคับ
อยากอ่านก่อนไปคับ
ขอร้องหล่ะคับ
T.T
ขอบคุณ คริสตัลมาก ๆ ๆ ๆ น่ะ ที่ยังมาติดตามกันอยู่ อิอิ ดีใจเป็นบ้าเลย (เป็นเอาใหญ่)
ขอบคุณ HIPER น่ะคะที่เข้ามาอ่านและเม้นท์เป็นประจำ สำหรับคำ
ขอร้อง รับรองเป็นผลอย่างแน่นอนคะ รับรองว่าได้อ่านก่อนไปต่างจังหวัดแน่ ๆ รับรอง ๆ ๆ ๆ
และขอบคุณสำหรับ กัญญารัตน์ น่ะคะ ถ้าอ่านไม่ผิดน่ะ แต่ถ้าผิดก็ขอโทษด้วย
และขอบคุณสำหรับทุกคนที่เข้ามาอ่านแต่ไม่เม้นท์ (แอบน้อยใจอ่ะ) ยังไงอาทิตย์นี้จบอย่างแน่นอนคะ
รักทุกคนเลย
มาอัพเร็ว ๆนะ คนสวยรออยู่
เย่
จบแบบนี้ดีจัง(หื่นซะแล้วเรา= =)
อิอิ หวานจัง
มาอัพต่อแล้วเย้ๆ
มาอัพอีกนะคะ
จบแล้วคะ คงไม่มาอัพอีกแล้ว
ขอบคุณทุกกำลังใจน่ะคะ
แล้วบาร์บี้จะมาลงเรื่องใหม่ให้อ่านกันคะ
อื้มค่า
ไม่ลงภาคพิเศษด้วยหยออยากอ่านอะ
ขอบคุณนะจ๊ะ บาร์บี้ ที่คอยติดตามผลงานคุกก้า และคอยห่วงใย คุกก้า
กลับมาแล้ว เรื่องนี้ของบาร์บี้จบแล้ว อยากบอกว่าสนุกมากๆ ไงก็รีบลง
เรื่องใหม่ด้วยนะจ๊ะ คุกก้าจะคอยเปนกำลังใจให้เสมอนะ


Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
|
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย |
![]() สสวท. |
![]() มูลนิธิ พสวท. |
![]() พสวท. |