<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/18779" type="text/javascript"></script> |
|
นายซาตาน กับคุณหนูไฮโซ(จบแล้ว......จ้า....ภาค 1 + ภาค 2
(มีการแก้ไขในบางส่วน ช่วยเข้ามาอ่าน เพราะว่ารีบอัพไปหน่อยก็เลย งงๆ) จบแล้ว เย้ ๆ ๆ ๆ ภาค 2 (อัพ ตอนที่ 51) เมื่อเรื่องกำลังวุ่นวาย เค้าจะทำยังไงกับรักครั้งนี้ ที่ต้องเอาหัวใจเป็นเดิมพันให้กับเธอคนเดียว....(เข้ามาเม้นท์กันหน่อยซิ คิดถึงทุกคนน่ะ)
post ครั้งแรก: Fri 22 June 2007, 10:07 am ปรับปรุงล่าสุด: Mon 12 May 2008, 9:06 am
|
การรอคอยของหญิงสาวเป็นอย่างเชื่องช้าเหลือเกิน เธอรอวันนี้มานาน วันที่เค้าจะรับรักเธอสักที เธออยากได้ยินคำว่า รัก จากปากของเค้า ถึงรู้ว่ามันอาจจะเป็นแค่ฝันเฟื่องก้อตาม แต่เธอก้อต้องการ เพียงไม่นานเสียงบีบแตรรถก้อดังกระวานทั่วบ้าน เธอใจเริ่มสั่น คงเป็นเพราะเธอไม่เคยไปไหนกับเค้าในฐานะการแตกต่างเหมือนกันครั้งนี้ก้อว่าได้ และไม่นานพี่สานแสนดีก้อมาเรียกอยู่หน้าห้อง
พิมเสร็จรึยัง คุณนัมเค้ามาแล้วน่ะ
คะพี่ พิมเสร็จแล้ว เธอเปิดประตู มือไม้เริ่มสั่นจนระงับอาการไม่อยู่
พิมเป็นอะไรรึป่าว ทำไมมือสั่นอย่างนี้หละ เธอเห็นอาการ้องไม่ดีจึงรีบถามด้วยความเป็นห่วง
ป่าวคะพี่ พิมไม่ได้เป็นอะไรหรอกคะ แค่ตื่นเต้นก้อเท่านั้นเอง
โถ พี่ก้อนึกว่าเป็นอะไร เห็นหน้าตาไม่ค่อยดี รีบลงไปเถอะจ๊ะ เดี๋ยวคุณนัมเค้ารอนาน
พี่พามคะ พี่ดูให้หน่อยซิว่าพิมสวยรึยัง เธออยากจะบอกเหลือเกินว่าผู้ชายคนไหนไม่มองน้องสาวเธอว่าสวยคงจะตาบอดไปสิบชาติก้อว่าได้ มีแต่นัมเท่านั้นที่มองไม่เห็นเลย
สวยจ๊ะ น้องพี่สวยเสมอ
ขอบคุณคะพี่พาม งั้นพิมไปก่อนน่ะคะ แล้วจะกินเผื่อ
จ้า ยังไงก้ออย่าเที่ยวจนเพลินน่ะ
คะ จุ๊บ..เธอจุ๊บแก้มพี่สาวอย่างอารมณ์ดี
วันนี้น้องพิมสวยจังเลยครับ เค้าชมเธอหลังจากออกรถมาได้สักพัก
ขอบคุณคะ นึกว่าจะไม่ชมกันซะอีก
พิมสวยสำหรับพี่เสมอ และจะสวยตลอดไป เค้าอยากจะทำให้เธอมีความสุข ถึงแม้ว่ามันจะจอมปลอมก้อตาม
จริงเหรอคะ แล้วเมื่อไหร่พี่จะมองเห็นอย่างอื่นของพิมบ้างหละคะเค้ารู้ว่าเธอกำลังพูดเรื่องอะไรอยู่ ทำไมเค้าจะดูไม่ออกว่าหญิงสาวรักเค้ามากแค่ไหน แต่ใครหละจะมาเปลี่ยนเค้าได้ ในเมื่อตอนนี้อะไร ๆ ก้อสายไปหมดสำหรับเค้า
น้องพิมครับ พี่ว่าเราอย่าพูดเรื่องนี้อีกเลยจะดีกว่าน่ะ เอางี้ วันนี้พิมอยากจะกินอะไรเป็นพิเศษไหมเดี๋ยวพี่พาไป
พิมไปไหนก้อได้คะ ขอแค่มีพี่ก้อพอ เธอโน้มตัวมากอดเอวเค้าไว้ ยิ่งทำให้เค้ารู้สึกผิดจริง ๆ ที่ไม่ยอมบอกเธอตั้งแต่แรก
น้องพิมครับ นั่งดี ๆ ซิครับ พี่ขับรถลำบากน่ะ
ขอโทษคะ พิมแค่อยากอยู่ใกล้ ๆ พี่ก้อแค่นั้นเองเธอผละตัวออกห่างเพราะเกรงเค้าจะรำคาญเอา หน้าเธอหงอยลงไปอย่างเห็นได้ชัด จนเค้าใจคอไม่ดี
คือ...พี่ไม่ได้ว่าอะไร เพียงแต่มันยังขับรถอยู่ ก้อเลยไม่อยากให้เกิดอุบัติเหตุหนะ เค้าตอบปัดออกไปเนื่องจากไม่อยากให้หญิงสาวคิดหนัก
พี่นัมคะ พิมมีเรื่องจะบอกคะ
อะไรเหรอ
พิมเป็น มะเร็งคะ
ห๊ะ พิมเป็นอะไรน่ะ เค้าเบรกรถกระทันหัน จนรถคันอื่นเบรกแทบไม่ทัน
เอ่อ เราไปหาที่นั่งคุยกันดีกว่าน่ะคะ เค้าพาเธอขับรถมาเรื่อย ๆ จนมาหยุดอยู่หน้าโรงแรมดังแห่งหนึ่ง โรงแรมนี้ขึ้นชื่อเกี่ยวกับอาหารเป็นอย่างมาก ตอนแรกเค้าก้อไม่คิดจะพามาที่นี่ แต่ไหงกลับเป็นแบบนี้
เราจะทานอาหารกันร้านนี้ เค้าพูดเสียงเรียบ ๆ คงอาจจะเป็นเพราะช็อคกับข่าวที่ได้รับก้อเป็นได้ นี่เธอเป็นมะเร็งงั้นเหรอ ถึงว่าทำไมช่วงหลัง ๆ ถึงดูซูบ ๆ ไป แล้วทำไมเค้าต้องกังวลด้วยหละ ไม่เห็นเกี่ยวกันเลยด้วย เค้าพาเธอเข้าไปนั่งทานอาหารอย่างเงียบและเรียบง่าย อาหารถูกสั่งมาวางไว้ตรงหน้าอย่างกับเนรมิตออกมาจากเมนูอาหาร
น่าทานจังเลยน่ะคะ พิมขอลุยเลยแล้วกัน เธอพูดด้วยเสียงที่อยากจะบอกว่ามันไม่ได้เลวร้ายอะไร อย่าไปสนใจมันเลย แต่ใครเล่าจะกินเข้าไปลง ถึงเค้าจะชอบไม้ป่าเดียวกัน แต่ก้อไม่ได้แปลว่าจะไม่รู้สึกรู้สาอะไรเกี่ยวกับเรื่องแบบนี้สักหน่อย
พิม เป็นมะเร็งมานานรึยัง
คะ เธอตอบรับเป็นเชิงคำถามอย่างไม่สนใจจนคนเป็นห่วงเริ่มเป็นกังวลแทน
พี่ถามว่าพิมเป็นมะเร็งนานรึยัง แล้วเป็นมะเร็งอะไร
เอ่อ ก้อเป็นได้สักพักแล้วคะ เป็นมะเร็งในลำไส้ เธอพูดเสียงอ่อย ๆ นี่เธอคงจะไม่อยากพูดถึงแน่ ๆ เลยถึงได้ทำเสียงแบบนี้ เค้าคิดอย่างว้าวุ่น
แล้วพามรู้รึป่าว
ไม่รู้หรอกคะ พี่นัมอย่าบอกน่ะคะ พิมไม่อยากให้พี่พามไม่สบายใจไปด้วย น่ะคะ พี่นัมอย่าบอกน่ะคะ พิมขอร้อง เธอกระเส่ารบเร้าอย่างหน้าเศร้า จนเค้าต้องพยักหน้ารับคำ แล้วนี่เค้าต้องทำยังไงกับเธอ หมอบอกเค้าว่าอาการที่เป็นอยู่ก้อยังไม่ค่อยหนักเท่าไหร่ อาจจะอยู่ได้อีกนานถ้าร่างกายแข็งแรงและได้กำลังใจที่ดี แต่เค้าจะทำยังไงในเมื่อไม่มีใครที่จะมาดูแลเค้าเลย
พี่สัญญาว่าจะไม่บอก แต่พิมต้องทำตามที่หมอสั่งรู้ไหม ห้ามขัดคำสั่งหมอเด็ดขาด
เอ่อ...คะ พิมสัญญา เค้าสั่งเธอเหมือนกับเจ้านายสั่งลูกน้อง ดูเหมือนเค้าจะเป็นห่วงเธอมาก แต่ทำไมเค้าถึงไม่ยอมเปลี่ยนใจมารักเธอบ้างน่ะ
กินต่อเถอะ พี่ไม่กวนแล้ว
คะเค้าพาเธอท่องเที่ยวในยามราตรีไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งมาถึงริมชายทะเล เค้าก้อไม่เข้าใจว่าทำไมถึงต้องพามาที่นี่ แต่ความรู้สึกลึก ๆ สั่งให้มา
พี่นัมพาพิมมาที่นี่ทำไมคะ
คือ พี่อยากดูดาวหนะ พิมดูเป็นเพื่อนพี่ได้รึป่าว
ทำไมถึงถามแบบนั้นหละคะ พี่ก้อรู้หนิว่าพิมคิดยังไงกับพี่ เธออยากจะบอกเหลือเกิน ไม่ว่าเค้าจะพาไปที่ไหนเธอก้อจะไป และเธอก้อยินดีเสมอถ้าเป็นเค้า
พิม เรื่องพี่....เอ่อ..
ไม่ต้องพูดหรอกคะ พิมรู้ว่าพี่ต้องการจะบอกอะไรพิม พิมคงทำใจไม่ได้ในตอนนี้หรอกคะ ยังไงพิมก้อจะรักพี่คนเดียว เธอกอดเค้าเอาไว้ ถึงแม้ว่าเค้าพยายามจะแกะมันออกก้อตาม ใช่ว่าเค้าจะรังเกียจ แต่เค้าไม่อยากทำให้เธอรักเค้าไปมากกว่านี้อีกแล้ว
น้องพิมครับ ไม่ใช่อย่างนั้นน่ะ
ถ้าไม่ใช่แล้วมันอะไรหละคะ พี่ทำเหมือนกับรังเกียจพิม เหมือนพิมเป็นตัวเชื้อโรค แค่บอกให้พิมเลิกรักพิมก้อจะแย่อยู่แล้ว แล้วทำไมกับอีแค่พิมกอดแค่นี้พี่ถึงต้องทำอย่างนี้ด้วย
พิมก้อรู้ว่าพี่เป็นอะไร พี่ไม่อยากให้พิมต้องมาเป็นเหมือนพี่
พี่นัมฟังพิมน่ะคะ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นหรือว่าพี่จะเป็นอะไรก้อตาม พิมก้อจะรักพี่ ต่อให้สิ่งนั้นเป็นขวากหนามก้อตาม พิมก้อจะรักพี่เสมอ และจะรักตลอดไปด้วยคะ เค้าอยากจะย้อนเวลากลับไปเหลือเกิน กลับไปให้มันดีขึ้นกว่านี้ อยากให้มันเป็นแค่ความฝันที่เกิดขึ้น อยากให้มันไม่ใช่เรื่องจริง เค้าจะอยากจะลืมไปให้หมดทุกอย่าง ลืมให้หมดว่าเค้าเคยเป็นใคร ลืมว่าเค้าเคยเป็นอะไร อยากลืมแม้กระทั่งว่าตัวเองชื่ออะไร แต่มันก้อทำอะไรไม่ได้แล้ว มีแต่ทำอนาคตให้ดีเท่านั้น สิ่งที่ผ่านมาก้อแค่อดีตที่ไม่ควรจดจำอีกต่อไป
พิม ถ้าพี่จะขออะไรสักอย่างจะได้ไหม
อะไรเหรอคะ
แต่งงานกับพี่น่ะ
............................................................
เอาหละซินัมของเรา เป็นเกย์อยู่ดี ๆ กลับมาขอแต่งงานกับผู้หญิงซะงั้น มันชักจะยังไงกันหละหนิ หุหุ ดูท่าจะอลม่านกันน่าดูเลย +5555

โอ้โหย เรื่องสนุ๊กสนุกจังเลย
เราเคยอ่านแต่ภาค 1อ่ะ แต่ตอนนี้กำลังตอนล่าสุด
เราเป็นกำลังใจให้นะ

สนุก มาก ๆ ค่ะ แล้วต้องมาอัพ ให้เร็ว ๆ ตามสัญญานะค่ะ แล้วจะเป็นกำลังใจให้
Jeab
เป็นกำลังใจให้บาร์บี้เสมอจ้า
สนุกมากคับ
เปงกำลังใจให้น่ะคับ
อัพต่อๆๆ
คุณ HIPER หายไปนานเลยน่ะคะ
ขอบคุณทุกกำลังใจมาก ๆ เลยน่ะคะ
ยังไงก็มาอัพให้วันนี้กันแน่นอน
รอสักครู่น่ะคะ กำลังเร่งให้อยู่คะ
หนุกมากเลยคับ
เปงกำลังใจให้คับ
จะจบซะแล้วT^T
น่าเสียดายนะเนี่ย
สนุกมากเลยคับ
อัพต่อๆๆคับ
สนุกมากมาก เลยนะบาบี้ ไม่ได้ติดตามซะนาน จะรอนะ และเหนือความคาดหมายแต่
(ดีใจมากเลยที่นัมไม่เป็นเอดส์) ดีใจที่เป็นแบบนี้อ่ะ แล้วจะติดตามอีกนะถ้ามีโอกาส
ตอนนี้ขอตัวไปเตะฝุ่นหางานก่อนเน้อ แล้วจะมาติดตามผลงานแน่นอนจ๊ะ จุ๊บๆ
ตุนบาบี้คับ
ช่วยอัพก่อนวันที่11ได้ไม๊คับ
พอดีผมจะไปต่างจังหวัดอ่ะคับ
อยากอ่านก่อนไปคับ
ขอร้องหล่ะคับ
T.T
ขอบคุณ คริสตัลมาก ๆ ๆ ๆ น่ะ ที่ยังมาติดตามกันอยู่ อิอิ ดีใจเป็นบ้าเลย (เป็นเอาใหญ่)
ขอบคุณ HIPER น่ะคะที่เข้ามาอ่านและเม้นท์เป็นประจำ สำหรับคำ
ขอร้อง รับรองเป็นผลอย่างแน่นอนคะ รับรองว่าได้อ่านก่อนไปต่างจังหวัดแน่ ๆ รับรอง ๆ ๆ ๆ
และขอบคุณสำหรับ กัญญารัตน์ น่ะคะ ถ้าอ่านไม่ผิดน่ะ แต่ถ้าผิดก็ขอโทษด้วย
และขอบคุณสำหรับทุกคนที่เข้ามาอ่านแต่ไม่เม้นท์ (แอบน้อยใจอ่ะ) ยังไงอาทิตย์นี้จบอย่างแน่นอนคะ
รักทุกคนเลย
มาอัพเร็ว ๆนะ คนสวยรออยู่
เย่
จบแบบนี้ดีจัง(หื่นซะแล้วเรา= =)
อิอิ หวานจัง
มาอัพต่อแล้วเย้ๆ
มาอัพอีกนะคะ
จบแล้วคะ คงไม่มาอัพอีกแล้ว
ขอบคุณทุกกำลังใจน่ะคะ
แล้วบาร์บี้จะมาลงเรื่องใหม่ให้อ่านกันคะ
อื้มค่า
ไม่ลงภาคพิเศษด้วยหยออยากอ่านอะ
ขอบคุณนะจ๊ะ บาร์บี้ ที่คอยติดตามผลงานคุกก้า และคอยห่วงใย คุกก้า
กลับมาแล้ว เรื่องนี้ของบาร์บี้จบแล้ว อยากบอกว่าสนุกมากๆ ไงก็รีบลง
เรื่องใหม่ด้วยนะจ๊ะ คุกก้าจะคอยเปนกำลังใจให้เสมอนะ


Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
|
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย |
![]() สสวท. |
![]() มูลนิธิ พสวท. |
![]() พสวท. |