วิชาการ.คอม - นายซาตาน กับคุณหนูไฮโซ(จบแล้ว......จ้า....ภาค 1 + ภาค 2 (นายซาตาน กับคุณหนูไฮโซ (ตอนที่ 37)(ภาค 2 น่ะจ๊ะ))

นายซาตาน กับคุณหนูไฮโซ(จบแล้ว......จ้า....ภาค 1 + ภาค 2

(มีการแก้ไขในบางส่วน ช่วยเข้ามาอ่าน เพราะว่ารีบอัพไปหน่อยก็เลย งงๆ) จบแล้ว เย้ ๆ ๆ ๆ ภาค 2 (อัพ ตอนที่ 51) เมื่อเรื่องกำลังวุ่นวาย เค้าจะทำยังไงกับรักครั้งนี้ ที่ต้องเอาหัวใจเป็นเดิมพันให้กับเธอคนเดียว....(เข้ามาเม้นท์กันหน่อยซิ คิดถึงทุกคนน่ะ)

ผู้เขียน: barbie14@rcharkarn.com ชมแล้ว: 163,768 ครั้ง

post ครั้งแรก: Fri 22 June 2007, 10:07 am ปรับปรุงล่าสุด: Mon 12 May 2008, 9:06 am

อยู่ในส่วน: วิชาการ.คอม, vนิยาย

สารบัญ

หน้าที่ 86 - นายซาตาน กับคุณหนูไฮโซ (ตอนที่ 37)(ภาค 2 น่ะจ๊ะ)

ตั้งแต่เค้ามาหาเธอที่นี้ วันนี้ก้อเข้าวันที่สามแล้ว นี่เค้าไม่คิดจะกลับไปทำงานทำการเลยรึไงกันน่ะ เธอไม่รอที่เก็บความสงสัยเก็บเอาไว้ จึงเดินเพื่อเข้าไปหาความจริง

“เทส นายจะอยู่แบบนี้อีกนานไหม”

“อยู่แบบนี้ อยู่แบบไหนเหรอ ไม่เห็นเข้าใจเลย” เค้าทำหน้ากวนประสาทใส่ แล้วก้อนั่งกินขนมอย่างสบายใจ ยิ่งทำให้หญิงสาวถึงกับอารมณ์เสีย ที่เค้าทำเป็นไม่สนใจเธอ

“ก้ออยู่แบบไม่ทำงานไงหละ เมื่อไหร่จะกลับไปทำงานสักที รวยนักรึไง” เธอไปเรียน กลับบ้านมาเมื่อไหร่ก้อต้องเจอเค้านั่งรออยู่หน้าบ้านตลอด เธอ

“คงงั้นมั้ง มีปัญหาเหรอ”

“จะกวนประสาทกันไปถึงไหน ฉันถามดี ๆ น่ะ”

“แล้วผมตอบไม่ดีตรงไหนเหรอคร้าบบบบ ก้อคนมันไม่อยากกลับหนิ”

“แล้วงานหละ ไม่คิดจะกลับไปทำรึไง”

“นี่เธอไม่รู้เลยรึไงกันน่ะ ว่าตลอดเวลาที่เธอไม่อยู่ เค้าแทบก้อจะไม่ได้พักเลยด้วยซ้ำ ไหนงานที่ต้องคอยเช็คและประสานงานอยู่ตลอดเวลา ไหนจะเรื่องแฟนของตัวเองอีกห่วงเรื่องงานก้อห่วง ห่วงเรื่องแฟนก้อห่วง ตาดำอย่างกับหมีแพนด้านี่ไม่ได้ช่วยให้ความจริงกระจ่างเลยรึไงกันน่ะ” เค้าคิดอย่างท้อแท้ว่าหญิงสาวไม่ได้สนใจในตัวเค้าเลยแม้แต่นิดเดียว นั่นก้อยิ่งทำให้เค้าหน้าง้ำหน้างอขึ้นมาทันใดจึงทำให้ตัดสินใจพูดสิ่งตรงกันข้ามออกมา

“กลับ” นั่นเป็นคำตอบที่สั้น แต่ได้ใจความเป็นอย่างยิ่ง คำตอบที่ได้รับมันทำให้เธอรู้สึกเจ็บปวดใจเหลือเกิน ที่เค้าอุตส่าห์มาหาเพื่อแค่ต้องการจะมากวนประสาทแล้วก้อกลับไปงั้นเหรอ แล้วที่เธอคิดว่าเค้ามาเพื่อที่ง้อ แต่ทำไมถึงเป็นแบบนี้ ทำไมกัน?

“ดี กลับวันนี้เลยได้ยิ่งดี” เธอพูดจบก้อรีบวิ่งขึ้นห้องไป โดยไม่สนใจคนที่อยู่ด้านหลัง ช่างเป็นการกระทำที่น่าสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธออีก ทำไมมันถึงวุ่นวายไม่จบไม่สิ้นสักที จนเค้าต้องโทรหาน้องสาวตัวดี เมื่อคิดว่าน้องต้องช่วยอะไร ๆ ได้

“ฮัลโล ทิฟพูดคะ”

“ทิฟ พี่เองน่ะ”

“โห หายไปเลยน่ะคะพี่เทส แอบไปทำอะไรพี่พีชรึป่าวถึงเงียบแบบนี้”

“จะบ้ารึไง มีแต่พี่พีชของทิฟนั่นแหละที่ทำพี่อยู่ฝ่ายเดียว”

“อุบ จริงอ่ะ” ชายหนุ่มฟังเสียงน้องสาวก้อรู้ว่ากำลังเข้าใจผิดกันไปใหญ่

“ไม่ใช่อย่างที่ทิฟคิดหรอก พี่หมายถึงว่าเค้าเอาแต่แกล้งพี่ต่างหากหละ”

“อ๋อ นึกว่าทำอะไรซะอีก ว่าแต่พี่เทสโทรมาหาทิฟมีอะไรรึป่าวคะ” เค้าจึงเล่าเรื่องตั้งแต่วันมาจนถึงวันนี้ให้น้องสาวฟังจนหมด ไม่เว้นแต่เรื่องที่เค้าชวนเธอมีอะไรด้วย

“พี่จะบ้ารึไง ไปชวนเค้ามีอะไรด้วยกัน ดูท่าพี่นี่เป็นหนักน่ะเนี๊ย”

“อย่าเพิ่งนอกเรื่องซิ ช่วยพี่คิดก่อนว่าทำเอาไงดี”

“เอ่อ..ขอทิฟคิดแป๊บนึงน่ะ.......รู้แล้ว ^ _ ^”

“ยังไง ๆ รีบบอกมาเร็ว”

“ถ้าบอกแล้วจะทำตามรึป่าวหละ”

“ทำ บอกมาเหอะ พี่อยากรู้” เธอได้เล่าแผนการให้พี่ชายตัวดีฟังอย่างละเอียด พี่ชายตัวดีก้อฟังอย่างใจจดใจจ่อ และเห็นดีเห็นงามด้วยเมื่อฟังจบสิ้นทุกคำ

“ทิฟขอรับรองว่าต้องได้ผลอย่างแน่นอน”

“แล้วถ้าไม่ได้ผล แต่ได้แผลกลับมาหละ พี่ไม่แย่เหรองานนี้”

“เจ็บตัวพี่ก้อยอมหน่อยซิคะ เพราะผลออกมาต้องคุ้มอย่างแน่นอน”

“พี่ พี่จะลองดูแล้วกัน ถ้าได้แผลเมื่อไหร่แล้วจะโทรไปบอกน่ะ”

“คะ แล้วทิฟจะรอฟังข่าวดีน่ะคะ”

“อื้ม งั้นแค่นี้น่ะ พี่ต้องทำงานต่อแล้ว”

“คะ ยังไงก้ออย่าหักโหมมากนักน่ะคะ เดี๋ยวจะแย่เอา”

“ครับผม”

“บ๊าย ๆ คะ”

เค้าต้องนั่งทำใจเป็นนานสองนาน ไม่แน่ใจในคำแนะนำของน้องสาวตัวเองเอาเลย ถ้าเกิดมันผิดพลาดขึ้นมาเค้าไม่ต้องแย่รึไงน่ะ กลัวก้อกลัว แต่เอาไงเอากัน ไม่ลองก้อไม่รู้ ...สู้กันสักตั้งคงจะดี..........................

อีกฝั่งของห้องสี่เหลี่ยมที่เต็มไปด้วยตุ๊กตาคิตตี้สีชมพู เธอนั่งกอดเข่าร้องไห้เหมือนสายน้ำ เธอรักเค้าแต่เธอก้อไม่เคยได้ความรักจากเค้าเลย เธอไม่อยากให้เรื่องมันจบลงแบบนี้ แต่แล้วความจริงก้อย่อมเป็นความจริงเสมอ เธอไม่น่าจะรู้จักผู้ชายคนนี้เลย ไม่น่าเลยจริง ๆ เธอนั่งคิดจนน้ำตาแห้งหายไปในที่สุด แต่เค้าก้อไม่มีท่าทีว่าจะขึ้นมาดูเลยแม้แต่น้อย จนกระทั่งเธอได้ยินเสียงคนตะโกนโวยวายกันอยู่ด้านหน้าบ้าน

“อย่าน่ะ ใจเย็น ๆ ก่อนน่ะครับ คุณอย่าเพิ่งคิดสั้นน่ะครับ” เสียงเจ้าหน้าที่กำลังเกลี่ยกล่อมผู้ชายคนหนึ่งซึ่งยืนอยู่บนขอบตึกสูง20 ชั้นตรงข้ามกับหน้าบ้านของเธอ เพราะเหตุมีคนโทรไปแจ้งว่ามีคนกำลังจะกระโดดตึก จึงทำให้เจ้าหน้าที่ต้องกรูกันมาห้าม ซึ่งเธอก้อรู้ได้ทันที่ว่าผู้ชายคนนั้นเป็นใครไม่ได้นอกจาก เค้าคนเดียว นี่เค้าคิดจะทำอะไรกันอีกน่ะ หญิงสาวคิดแล้วก้อต้องรีบวิ่งลงไปดูด้านนอกด้วยความตื่นตระหนก เธอไม่อยากให้เค้าคิดสั้นแบบนี้เลย

“ขอโทษน่ะคะ ขอโทษคะ” หญิงสาวรีบแทรกตัวเข้าไปเพื่อนต้องการจะมองให้เห็นถึงคนด้านบน

“ขอโทษน่ะครับมิส คนคนนี้มิสรู้จักรึป่าวครับ” เจ้าหน้าที่หันมาถามเธอ

“คะ เค้า..เอ่อเป็นเพื่อนดิฉันเองคะ” ใครอยากจะบอกหละว่าเป็นแฟนของตัวเอง มีหวังอายเค้าตายเลยที่มีแฟนบ้า ๆ อย่างนี้

“งั้นก้อดีเลยครับ ช่วยเกลี่ยกล่อมให้หน่อยได้ไหมครับ เพราะว่าเค้าขึ้นไปอยู่อย่างนั้นนานมากแล้ว กลัวว่าจะคิดสั้นจนเกินไป”

“เอ่อ ขอดิฉันลองดูก่อนน่ะคะ”

“ครับ” เจ้าหน้าที่หลีกทางให้เธอเข้าไปเกลี่ยกล่อม

“เทส คุณได้ยินฉันไหม” เธอเริ่มการสนทนาผ่านโทรโข่งที่เจ้าหน้าที่ส่งมาให้ไปอย่างใจเย็น

“.....” เค้าได้แต่เงียบ และยังคงยืนอยู่เหมือนเดิม

“เทสคะ ฉันพีชน่ะคะ คุณได้ยินไหม” เธอเห็นเค้าก้มลงมาดู แล้วก้อเงยหน้ากลับขึ้นไปเหมือนเดิม นั่นยิ่งทำให้เธอใจแทบสลาย เพราะคิดว่าเค้าคงจะโกรธและเกลียดเธอเป็นได้ ส่วนชายหนุ่มเมื่อเห็นว่าคนรักได้มาหาแล้ว ก้อทำเป็นไม่สนใจ แต่จริง ๆ แล้วทั้งขาและแข้งนั้นสั่นตั้งแต่มายืนด้วยซ้ำ เค้าต้องเอาชีวิตมาเสี่ยงกับความรักในครั้งนี้เหลือเกิน เค้าก้ออยากจะรู้ว่าเธอจะเอ่ยออกมารึป่าวว่ารักเค้ามากแค่ไหน

“เทส ฉันขอโทษน่ะคะ ถ้าฉันทำให้คุณโกรธ คุณลงมาคุยกันข้างล่างได้ไหม”

“...”เค้ายังคงเงียบเหมือนเดิม จนเจ้าหน้าที่ต้องหันมาถามด้วยความเป็นห่วง

“ไม่ทราบว่ามิสพอจะรู้จักญาติหรือว่าแฟนของเค้าไหมครับ เพื่อจะช่วยอะไรได้บ้าง”

“คือว่า ฉัน...ฉันเป็นแฟนเค้าเองคะ คือ เราสองคนกำลังทะเลาะกัน แต่ฉันก้อไม่รู้น่ะคะว่าเค้าเกิดบ้าอะไรขึ้นมาถึงเป็นแบบนี้” เธอแก้ตัวไปอย่างข้าง ๆ คู ๆ จนเจ้าหน้าที่มองหน้าแล้วต้องส่วยหัว เธอต้องอับอายยิ่งกว่าที่เธอคิดไว้ตอนแรกซะอีก

“ผมว่ามิสต้องขึ้นไปคุยแล้วหละครับ ไม่งั้นคุณผู้ชายคงได้กระโดดลงมาเป็นแน่”

“แล้วถ้าเค้าไม่ยอมลงมาหละคะ”

“งั้นมิสพอจะเล่าให้ฟังได้ไหมครับว่าทะเลาะอะไรกัน”

“คือ ฉันก้อไม่แน่ใจเหมือนกันว่าทะเลาะกันเรื่องอะไร”เธอทำหน้าเจื่อน ๆ เพราะไม่รู้สาเหตุที่แท้จริงเหมือนดั่งที่พูดเอาไว้

“งั้นมิสก้อลองบอกรักไปซิครับ เผื่อว่าแฟนมิสเค้าจะยอมลงมาแต่โดยดี” เธอฟังแล้วก้อหน้าตาแดงขึ้นมาด้วยความเขินอาย ใครจะบ้าไปบอกรักเค้าต่อหน้าคนมากมายหละ ไม่ใช่ว่าไม่รักน่ะ แต่มันก้อคนละเรื่องกันกับตอนนี้

“คือ ฉันว่าเค้าคงไม่ฟังหรอกคะ”

“แต่ผมว่าไม่แน่น่ะครับ ไม่งั้นพวกผมคงทำงานกันหนักแน่”

“เอ่อ...” จะทำไงหละ คิด ๆ ดูแล้วเธอก้อไม่เคยเจอเหตุการณ์บ้าระห่ำขนาดนี้มาก่อน แล้วคนอย่างเธอนี่น่ะต้องมากบอกรักในเวลาแบบนี้ โอ้ยยยย มีแต่ฟ้าเท่านั้แหละที่จะรู้ว่าเธอกลั้นใจขนาดไหน

“น่ะครับ ไม่ลองก้อไม่รู้” เธอก้อได้แต่ทำหน้าเหงาหงอยเหมือนตัวอะไรสักอย่าง

“เทสคะ คุณลงมาคุยกับฉันก่อนได้ไหม”

“ผมไม่มีอะไรจะคุยกับคุณ”

“คุณใจเย็น ๆ ก่อนน่ะครับ”

“ อย่าเข้ามาน่ะ ไม่งั้นผมโดดลงไปจริง ๆ ด้วย” เค้าโต้ตอบกลับมาเนื่องจากมีเจ้าหน้าที่ยืนอยู่ด้านบนด้วย

“แต่ฉันมีเรื่องจะบอกน่ะคะ คุณลงมาเถอะ”

“ไม่ ผมไม่ฟังคุณอีกต่อไปแล้ว ในเมื่อคุณไม่รับรักผม ผมก้อไม่รู้จะอยู่ไปทำไม สู้ตายไปซะดีกว่า”เธอพูดเป็นภาษาไทย แต่เค้ากลับตอบเป็นภาษาอังกฤษกลับมา นั่นยิ่งทำให้เธออายยิ่งกว่าเดิม

“เห็นไหมครับว่าเค้าต้องการให้คุณรับรัก ลองดูเลยครับ บอกรักไปเลย” เสียงเจ้าหน้าที่คะยั้นคยอในพูด ต่างคนก้อต่างเชียร์เหมือนกัน

“คือ...ฉัน”

“ว่าไง คุณจะรับรักผมรึป่าว” เสียงยังคงดังมาเรื่อย ๆ เพราะเหมือนเค้าจะรู้ว่าเธอกำลังใจอ่อนลงทุกที

“คือ....”

“1.......2........”เค้านับ 1-2 เสียงดัง ๆ เพื่อให้เธอได้ยิน

“มิสครับ คุณจะยอมให้คนรักตายต่อหน้าต่อตาหรือครับ”

“คุณไม่รักผมแล้ว ผมลาก่อน ผมอยากบอกว่า “ผมรักคุณ” หวังว่าชาติหน้ามีจริงเราคงได้พบกันอีก ที่รักของผม”

“อย่าคะ....ฉัน ฉันรักคุณคะ ฉันรักคุณ คุณได้ยินไหม ฉันรักคุณ อย่ากระโดดลงมาน่ะคะ ฉันขอร้อง”

“คุณโกหก”

“ไม่คะ ฉันไม่ได้โกหก ฉันรักคุณ ทุกคนเป็นพยานน่ะคะ ฉันรักเค้าคะ” เธอพูดเป็นภาษาอังกฤษออกมา นั่นยิ่งทำให้เค้าดีใจถึงกับเผลอเอี่ยวตัวไปข้างหน้า และผลัดตกกับขอบตึกอย่างกระทันหัน แต่โชคดีที่มือยังยึดติดอยู่กับขอบดาดฟ้า

ว้ายยยยยยยยยย

“เทส คุณอย่าปล่อยมือน่ะ ใครก้อได้ช่วยด้วย ช่วยเค้าด้วย” หญิงสาวร้องตะโกนด้วยความตกใจ จนทำอะไรไม่ถูก

“คุณจับมือไว้ให้แน่นน่ะครับ”เจ้าหน้าที่ขึ้นมาช่วยดึงมือขึ้นมา เพราะมีคนคอยดูเหตุการณ์อยู่ก่อนแล้ว จึงช่วยชีวิตมาได้อย่างหงุดหงิด จนทุกคนต่างปรบมือให้กับความสำเร็จของเจ้าหน้าที่และความรักที่หญิงสาวมีให้กับคนรัก

......................................................................

<<< หน้าก่อนนี้ (หน้า 85)

หน้าถัดไป (หน้า 87) >>>

^*หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา

จำนวน 370 ความเห็น, หน้า่ | 1| 2| 3| 4| 5| 6| 7| 8| 9| 10| 11| 12| 13| 14| 15| 16| 17| 18| -19-

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 354 30 เม.ย. 2551 (11:56)

โอ้โหย เรื่องสนุ๊กสนุกจังเลย

เราเคยอ่านแต่ภาค 1อ่ะ แต่ตอนนี้กำลังตอนล่าสุด

เราเป็นกำลังใจให้นะ

B_vT-T

ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 35 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 78 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 355 1 พ.ค. 2551 (11:41)

สนุก มาก ๆ ค่ะ แล้วต้องมาอัพ ให้เร็ว ๆ ตามสัญญานะค่ะ แล้วจะเป็นกำลังใจให้

Jeab

ramancejeab

ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 8 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 50 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 356 2 พ.ค. 2551 (10:29)

เป็นกำลังใจให้บาร์บี้เสมอจ้า

ganyarut

ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 716 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 206 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 357 2 พ.ค. 2551 (11:13)

สนุกมากคับ

เปงกำลังใจให้น่ะคับ

อัพต่อๆๆ

HIPER

ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 40 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 70 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 358 2 พ.ค. 2551 (14:37)

คุณ HIPER หายไปนานเลยน่ะคะ

ขอบคุณทุกกำลังใจมาก ๆ เลยน่ะคะ

ยังไงก็มาอัพให้วันนี้กันแน่นอน

รอสักครู่น่ะคะ กำลังเร่งให้อยู่คะ

barbie14@rcharkarn.com

ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 679 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 170 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 359 2 พ.ค. 2551 (16:08)

หนุกมากเลยคับ

เปงกำลังใจให้คับ

HIPER

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 360 2 พ.ค. 2551 (20:07)

จะจบซะแล้วT^T

น่าเสียดายนะเนี่ย

ganyarut

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 361 4 พ.ค. 2551 (12:50)

สนุกมากเลยคับ

อัพต่อๆๆคับ

HIPER

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 362 7 พ.ค. 2551 (18:36)

สนุกมากมาก เลยนะบาบี้ ไม่ได้ติดตามซะนาน จะรอนะ และเหนือความคาดหมายแต่

(ดีใจมากเลยที่นัมไม่เป็นเอดส์) ดีใจที่เป็นแบบนี้อ่ะ แล้วจะติดตามอีกนะถ้ามีโอกาส

ตอนนี้ขอตัวไปเตะฝุ่นหางานก่อนเน้อ แล้วจะมาติดตามผลงานแน่นอนจ๊ะ จุ๊บๆ

คริสตัล

ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 625 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 198 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 363 7 พ.ค. 2551 (18:38)

ตุนบาบี้คับ

ช่วยอัพก่อนวันที่11ได้ไม๊คับ

พอดีผมจะไปต่างจังหวัดอ่ะคับ

อยากอ่านก่อนไปคับ

ขอร้องหล่ะคับ

T.T

HIPER

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 364 8 พ.ค. 2551 (09:46)

ขอบคุณ คริสตัลมาก ๆ ๆ ๆ น่ะ ที่ยังมาติดตามกันอยู่ อิอิ ดีใจเป็นบ้าเลย (เป็นเอาใหญ่)

ขอบคุณ HIPER น่ะคะที่เข้ามาอ่านและเม้นท์เป็นประจำ สำหรับคำ

ขอร้อง รับรองเป็นผลอย่างแน่นอนคะ รับรองว่าได้อ่านก่อนไปต่างจังหวัดแน่ ๆ รับรอง ๆ ๆ ๆ

และขอบคุณสำหรับ กัญญารัตน์ น่ะคะ ถ้าอ่านไม่ผิดน่ะ แต่ถ้าผิดก็ขอโทษด้วย

และขอบคุณสำหรับทุกคนที่เข้ามาอ่านแต่ไม่เม้นท์ (แอบน้อยใจอ่ะ) ยังไงอาทิตย์นี้จบอย่างแน่นอนคะ

รักทุกคนเลย

barbie14@rcharkarn.com

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 365 9 พ.ค. 2551 (15:47)

มาอัพเร็ว ๆนะ คนสวยรออยู่

คริสตัล

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 366 10 พ.ค. 2551 (18:47)
อัพต่อๆคับ

จาไปตจว.แร้วค๊าบบ

รออยุคับ

HIPER

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 367 10 พ.ค. 2551 (20:15)
อัพให้คืนนี้เลยคะ รอแป๊บนึงน่ะคะ อย่าเพิ่งรีบไปน่ะ เพราะคนแต่งกำลังจะอัพให้ (เผอิญว่าติดธุระนิดหน่อยหนะคะ)

barbie14@rcharkarn.com