วิชาการ.คอม - นายซาตาน กับคุณหนูไฮโซ(จบแล้ว......จ้า....ภาค 1 + ภาค 2 (นายซาตาน กับคุณหนูไฮโซ (ตอนที่ 39)(ภาค 2 น่ะจ๊ะ))

นายซาตาน กับคุณหนูไฮโซ(จบแล้ว......จ้า....ภาค 1 + ภาค 2

(มีการแก้ไขในบางส่วน ช่วยเข้ามาอ่าน เพราะว่ารีบอัพไปหน่อยก็เลย งงๆ) จบแล้ว เย้ ๆ ๆ ๆ ภาค 2 (อัพ ตอนที่ 51) เมื่อเรื่องกำลังวุ่นวาย เค้าจะทำยังไงกับรักครั้งนี้ ที่ต้องเอาหัวใจเป็นเดิมพันให้กับเธอคนเดียว....(เข้ามาเม้นท์กันหน่อยซิ คิดถึงทุกคนน่ะ)

ผู้เขียน: barbie14@rcharkarn.com ชมแล้ว: 163,747 ครั้ง

post ครั้งแรก: Fri 22 June 2007, 10:07 am ปรับปรุงล่าสุด: Mon 12 May 2008, 9:06 am

อยู่ในส่วน: วิชาการ.คอม, vนิยาย

สารบัญ

หน้าที่ 88 - นายซาตาน กับคุณหนูไฮโซ (ตอนที่ 39)(ภาค 2 น่ะจ๊ะ)

“พิม คุยกับพี่ก่อน” นัมเดินตามเข้าบ้านของเธอมา เพราะคุยกันไว้ว่าเค้าจะต้องย้ายมาอยู่กับเธอที่นี้ เนื่องจากให้เหตุผลว่าเค้าไม่จำเป็นจะต้องไปอยู่บ้านหลังโน้นแล้ว ในเมื่อเธอก้อมีบ้านเป็นของตัวเอง เธอเดินเข้ามาก้อตรงขึ้นไปยังห้องนอน ไม่ยอมคุยกับเค้าเลยตั้งแต่เมื่อคืน เพียงแต่บอกสั้น ๆ ว่า

“พิมจะทำ แล้วพี่นัมก้อห้ามไม่ได้” นี่คือประโยคสุดท้ายที่คุยด้วยกัน จนกระทั่งวันนี้ เธอไม่ยอมเลยจริง ๆ แม้แต่คำเดียวก้อไม่ยอมหลุดออกมาจากปากของเธอ

“มีอะไรกันเหรอนัม” พามเดินเข้ามาถามเมื่อเห็นสีหน้าของน้องสาวที่เพิ่งผ่านการแต่งงานมาบูดบึ้งถึงกับเบี้ยวเดินเข้าบ้านมา

“คือ ผม...ผมก้อไม่รู้จะเริ่มยังไงดี”

“เอ่อ งั้นเรื่องของนัมกับพิม พี่ไม่เกี่ยวแล้วกัน ค่อย ๆ คุยกันน่ะ”เธอเปลี่ยนสรรนามการเรียกชื่อ เพราะฐานะในตอนนี้มันได้เปลี่ยนไปแล้ว

“ครับ”

ปัง เสียงปิดประตูที่นางพญากำลังโมโหในตอนนี้ นัมถึงกับต้องผ่อนลมหายใจออกมาอย่างช้า ๆ เหมือนไม่ต้องการให้รับรู้ถึงปัญหาในครั้งนี้ ทั้ง ๆ ที่ไม่ต้องกลัวใครจะได้ยินก้อได้

ก๊อก ก๊อก

“พิม เปิดประตูให้หน่อย”

“ไม่”

“เราต้องคุยกันน่ะ”

“ไม่”

“อย่าทำอย่างนี้ซิ ยังไงเราก้อแต่งงานกันแล้วน่ะ”

“ไม่” นี่คือคำ ๆ เดียวที่ตอบกลับมา ยิ่งทำให้นัมกลุ้มหนักยิ่งกว่าเดิมเป็นร้อยเท่าพันเท่า การภรรยาของเค้า

“ถ้าพิมไม่ยอมเปิดประตู พี่จะไม่อยู่บ้านนี้และพี่ก้อไม่มาให้พิมเห็นหน้าอีก” เป็นการบีบบังคับเพื่อสิ่งที่ตัวเองต้องการ

“ชิ” และแล้วก้อยอมเปิดประตู

“นึกว่าจะแน่” เค้าบ่นงุบงิบคนเดียว

“พี่นัมว่าอะไร พิมได้ยินน่ะ”

“ก้ออยากดื้อทำไมหละ พี่ไม่แน่ใจน๊าว่าคิดผิดรึป่าวที่แต่งงานกับคนหัวดื้อแบบนี้” เค้าพูดขึ้นมาลอย ๆทำให้โดนว่าถึงกับหน้าแดงด้วยความโกรธและโมโห

“คิดผิดนักก้อกลับไปหาคู่ขาของพี่ซิ มาแต่งงานกับพิมทำไม” พูดไปน้ำตาเจ้ากรรมก้อดันไหลออกมาด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ นี่ตกลงเธอเป็นคนผิดใช่ไหม๊ที่ต้องทำให้เค้ามาแต่งงานกับเธอ

“ก้อใครอยากให้พิมเป็นแบบนี้หละ พี่อุตส่าห์ให้เหตุผลแล้วทำไมถึงไม่ฟังกันบ้าง”

“ก้อเหตุผลที่พี่นัมให้มามันไม่เห็นจะเข้าท่าสักนิด แล้วอย่างนี้พิมจะยอมได้ไง”

“พิม มันไม่ใช่การยอมหรือว่าอะไรทั้งนั้น แต่สิ่งที่พี่พูดนั้นมันล้วนแต่เป็นความจริง พิมต้องยอมรับมันซิ มันเรื่องความเป็นความตายของเราทั้งคู่น่ะ”

“แต่พิม...ไม่อยากให้มันเป็นแบบนี้หนิ”

เธอสะอึกอื้นออกมาด้วยความเสียใจ เธอรักเค้ามากแค่ไหนใคร ๆ ก้อดูออก มีแต่เค้าเท่านั้นแหละที่ไม่เคยมอง มัวแต่มองเพศเดียวกัน แล้วใครมันจะทนได้ถ้าไม่ได้มีอะไรกับคนรักเลย ทั้ง ๆ ที่ก้อแต่งงานแต่งการแล้ว รู้ว่าต้องเสี่ยงขนาดไหน แต่เธอก้อยอม แค่นี้เค้าก้อยังไม่ยอมอีก แล้วจะให้เธอทำไง ต้องเป็นยายเฝ้าบ้านไปจนวันตายอย่างงั้นเหรอ แค่คิดเธอก้อไม่อยากจะคิดเลย

“พิมครับ พี่รู้น่ะว่าพิมคิดยังไง แต่พี่ไม่อยากเสี่ยงจริง ๆ พิมเชื่อพี่ซิ”

“...พิมไม่รู้” เธอไม่รู้จริง ๆ ว่าจะทำยังไงต่อไป ถ้าเค้าไม่ยอมเธอก้อไม่สนใจอีกต่อไป ในเมื่อเรื่องมันเกิดขึ้นมาแล้ว คนที่ต้องยอมรับในการกระทำต่อไปก้อคือเค้า เธอจะต้องทำให้เค้ายอมให้ได้

“เอางี้ พี่ให้พิมคิดทบทวนให้ดี ๆ ก่อน แล้วเราค่อยคุยกันใหม่น่ะ”

“...”

เธอได้แต่พยักหน้า ไม่มีคำตอบใด ๆ ในเวลาแบบนี้ เวลาแห่งการเสียใจ เค้าปล่อยให้เธอนอนหลับพักผ่อน ส่วนเค้าก้อออกไปทำงานตามปกติ เค้าออกไปนานแล้ว หญิงสาวจึงนอนคิดอะไรไปต่าง ๆ นา ๆ จนและแล้วเธอก้อคิดออกจนได้

เธอจะต้องหาวิธีที่ดีที่สุด และมันจะต้องดีกับทุก ๆ คนด้วย และเธอก้อลุกขึ้นเพื่อไปแต่งตัว เธอเลือกชุดที่มันโป๊ทีสุดและคิดว่าจะต้องให้ใคร ๆ ไม่อาจหลีกสายตาไปจากเธอได้ แล้วเธอก้อพร้อมในปฏิบัติการในครั้งนี้

“พิมจะไปไหนเหรอ???”

พี่สาวเดินเข้ามาถามด้วยความเป็นห่วง เนื่องจากไม่เคยเห็นน้องสาวแต่งตัวแบบนี้มาก่อน ใช่ว่าจะไม่สวย แต่ไม่อยากนึกเวลาที่ผู้ชายมันเห็นเลย พวกนั้นคงจะมองกันตาถลนแน่ ก้อน้องสาวเธอเล่นใส่ชุดเว้าหลัง ด้านหน้าก้อเห็นเนินอกอีก ยิ่งผิวขาว ๆ ใครบ้างไม่อยากมอง น้องสาวเธอออกจะสวย ยิ่งคิดก้อยิ่งกลุ้ม

“พิมจะไปงานเลี้ยงเพื่อนนิดหน่อยคะ ดึก ๆ ถึงจะกลับ”

“แต่พี่ว่ามันไม่ค่อยเหมาะน่ะ เราเพิ่งจะแต่งงานไปหมาด ๆ แล้วก้อออกมาแต่งตัวอย่างงี้ไปงาน คนอื่นเค้าจะคิดยังไง”

“พี่พามคะ ที่พิมทำก้อเพราะมีเหตุผลน่ะคะ พี่ก้อรู้ว่าพิมไม่เคยทำอะไรที่มันไม่มีเหตุผล แล้วครั้งนี้มันก้อมีเหตุผลของมันเหมือนกันคะ”

“ไม่ว่าพิมจะทำอะไรก้อตาม ขอให้พิมคิดเสมอว่าพี่คือเพื่อนคนนึงที่ให้พิมพักใจและปรึกษาได้ พี่รู้ว่าน้องสาวของพี่เป็นเด็กดีและมีเหตุผล ถ้ามีอะไรให้พี่ช่วยก้อบอกแล้วกันน่ะ”

“คะ พิมรักพี่พามน่ะคะ พิมมีพี่คนเดียว และพิมก้อรักพี่คนนี้ของพิมคนเดียว” เธอสวมกอดพี่สาวด้วยความดีใจที่เธอเกิดมามีพี่สาวที่แสนดีอย่างนี้ เธอคงไม่วันลืมเลย ว่าครั้งหนึ่งในชีวิตที่เกิดมาเป็นคน เธอเคยมีพี่สาวแบบนี้หนึ่งคน

“พี่ก้อรักพิม ดูแลตัวเองดี ๆ น่ะ พี่คงไปเป็นเพื่อนด้วยไม่ได้”

“คะ บอกพี่นัมให้ด้วยน่ะคะ”

“จ๊ะ แล้วพี่จะบอกให้”

“พิมไปน่ะคะ”

“อย่ากลับดึกนักน่ะ พี่เป็นห่วง”

“ค๊า ไม่เกินเที่ยงคืนแน่นอน” จริง ๆ แล้วเธอไม่อยากโกหกพี่สาวเลยเกี่ยวกับเรื่องนี้ เธอไม่ได้มีนัดกับเพื่อน เพียงแค่อยากรู้ว่าจะมีใครเป็นห่วงเธอบ้างก้อเท่านั้นเอง ถ้ามันไม่เป็นอย่างที่เธอคิดไว้ นี่ก้อถือว่าเป็นการลองใจก้อแล้วกัน

หญิงสาวเดินเข้ามาในร้านอาหารหรูแถวสุขุมวิท ร้านนี้ตกแต่งไปด้วยความคลาสสิคและทันสมัย ทุกอย่างช่างสวยเหลือเกิน เธอเดินเข้าก้อสังเกตุเห็นว่าผู้ชายทุกคนต่างมองมาเป็นตาเดียว เพียงแค่นี้เธอก้อพอรู้แล้วว่าเหตุการณ์ต่อไปจะเป็นอย่างไร

“พิมครับ ทางนี้ครับ” กาน เพื่อนผู้ชายสนิทของเธอในสมัยเรียนด้วยกัน เธอขอให้เค้ามาเป็นหมากตัวนึงให้เธอเดินเกมส์ในครั้งนี้ เค้าเต็มใจและไม่เคยปฏิเสธเธอเลยสักครั้งถ้าหากมีเรื่องขอร้อง และนี่ก้อเป็นอีกครั้งที่เค้ายื่นมือเข้ามาช่วย

“กาน พิมคิดถึงจังเลย” หญิงสาวเข้าไปกอดทักทายด้วยซึ่งความสนิท จนโต๊ะใกล้ ๆ ถึงกับซี๊ดในความเสียดายที่ไม่ได้เป็นผู้ชายโชคดีคนนั้น

“กานก้อคิดถึง วันนี้จะกินอะไรดี เดี๋ยวกานเลี้ยงเอง”

“ไม่เป็นหรอกกาน พิมยังไม่หิว”

“แล้วพิมแน่ใจเหรอว่าแฟนพิมเค้าจะมา”

“พิมก้อไม่รู้เหมือนกันกาน กลัวเหมือนกันว่าเค้าจะไม่มา”

“แล้วถ้าเป็นแบบนั้นหละ พิมจะทำไง”

“ก้อคงต้องทำใจอย่างเดียว เค้าคงไม่กลับมาเป็นผู้ชายปกติแล้ว คิดซะว่าเค้าได้เลือกทางเดินในเส้นทางนี้ พิมก้อคงต้องปล่อยไป”

“พิม ยังไงพิมก้อยังมีกานน่ะ อย่าคิดมากหละ เดี๋ยวแก่เร็ว”

เค้าจับมือเธอมาแล้วพูดพร้อมกับเสียงหัวเราะ เค้าไม่รู้ว่าพิมกับกานหัวเราะอะไรกัน เค้ารู้ตั้งแต่แรกก้าวที่เธอย่างออกมาจากบ้าน พี่สาวเธอได้รายงานให้ฟังอย่างละเอียด จนเค้าต้องทิ้งงานมาด้วยความเป็นห่วง

เพราะเห็นบอกว่าแต่งตัวค่อนข้างโป๊ แล้วมันก้อจริงอย่างที่พูด มันโป๊มากหากเทียบกับการแต่งตัวของเธอเมื่อก่อน แล้วเค้าก้อเห็นภาพอันแสนมีความสุขของภรรยาของเค้า

เค้าได้แต่นั่งมองภาพต่าง ๆ ไปเรื่อย ๆ สั่งเหล้ามานั่งดื่มแก้ความเซ็ง เค้าเห็นเธออกไปเต้นรำ มือของผู้ชายที่โอบกอดอันนั้นน่าจะเป็นเค้า ไม่ใช่ผู้ชายหน้านั้น

ยิ่งคิดเค้าก้อยิ่งแค้น ทำไมความรู้สึกไม่พอใจต้องเกิดขึ้นกับเค้าด้วย ในเมื่อเค้าเองก้อเป็นเกย์ ความรู้สึกอย่างนี้มันต้องเกิดกับคนที่ไม่เบี่ยงเบนทางเพศ ซึ่งไม่น่าจะเป็นเค้า

เสียงเพลงอันแสนไพเราะไม่ได้ช่วยให้อารมณ์ขุ่นมัวลดลงไปเลย เมื่อเห็นว่าเค้าทนไม่ไหวกับภาพแสนสนิทของเธอทั้งคู่ เค้าจึงจำใจเธอไปหาเธอ

“พิม เค้าเดินมาหาเธอแล้ว”

“จริงเหรอ”

“อื้ม”

“ฉันตื่นเต้นจัง”

“ทำใจเย็น ๆ ไว้ แล้วก้อสู้ไปเลย”

“โอเค”

“พิม” เค้าเดินเข้ามาพร้อมกับกระชากตัวให้ออกห่างจากกาน แล้วก้อใส่หมัดหนัก ๆ เข้าไปหนึ่งหมัดเต็ม ๆ

บั๊ค....

“พี่นัมหยุดน่ะ นี่พี่นัมกำลังทำอะไรลงไป... เจ็บรึป่าวกาน”หญิงสาวก้มตัวไปประคองเพื่อนขึ้นมา เมื่อเห็นว่ากานโดนต่อยร่วงลงไปบนพื้น

“พี่มาตามเรากลับบ้าน” เค้าพูดออกไป แต่ใจกลับอยากจะซัดมันไปอีกหมัด แทนที่เธอจะมาดึงตัวเค้า กลับหันไปดูไอ้หน้าจืดนั้นแทน

“แน่ใจน่ะว่ามาตาม กลิ่นเหล้างี๊คลุ้มไปหมดเลย นี่เค้าดื่มเยอะขนาดนี้เลยหรือนี่” เธอคิดอยู่ในใจแต่ไม่ได้พูดออกมา

“พิมไม่กลับ พี่นัมกลับไปเถอะคะ”

“แต่พี่สั่งให้เรากลับบ้านเดี๋ยวนี้”

“ไม่”

“พิม กลับไปเถอะ กานไม่เป็นอะไรหรอก” กานส่งสายตาอันหวานเยิ้มให้เธอ นั่นยิ่งเพิ่มความโมโหให้เค้าเป็นสองเท่าตัว

“พิม พี่บอกว่าให้กลับบ้าน”

“ไม่ พิมบอกแล้วว่าไม่กลับ พิมมากับใครก้อต้องกลับกับคนนั้น”

“กล้าขัดคำสั่งพี่เหรอ” นี่เค้าเป็นอะไร ฤทธิ์ของแอลกอล์ฮอล์ทำไมมันถึงร้ายแรงได้ถึงเพียงนี้น่ะ ผู้ชายที่อ่อนโยนของเธอหายไปไหน แล้วผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงหน้าคนนี้เป็นใคร หญิงสาวร่ำร้องอยู่ในใจอย่างหดหู่

“พิม กลับไปเถอะน่ะ กานไม่เป็นอะไรจริง ๆ” เค้าพยักหน้าให้เธอไป พร้อมกับส่งซิกเป็นกำลังใจให้ แค่นี้เธอก้อรู้แล้วว่าควรจะกลับไป

“ก้อได้คะ พิมต้องขอโทษน่ะที่ทำให้กานเจ็บตัวอย่างนี้ วันหลังพิมค่อยเลี้ยงข้าวขอโทษแล้วกัน ตกลงไหม?” เธอพูดเสียงออดอ้อนกลับไป จึงทำให้สามีอันเป็นที่รักหน้าขึงขังขึ้นมาอย่างกับโจรไม่มีผิด

“ครับ แล้ววันหลังค่อยเจอกัน” เค้าตอบกลับไปพร้อมกับดูปฏิกิริยาของคนได้ชื่อว่าเป็นสามีเพื่อน

“งั้นพิมกลับก่อนน่ะ” เธอจับมือเค้าพร้อมกับบอกกล่าวคำลา นี่ถือว่าเป็นการยั่วโมโหได้ดีมาก ๆ เลยน่ะพิม ไม่รู้เลยใช่ไหมว่าภัยกำลังจะมาถึงตัว เค้าคาดเค้นอยู่ในใจ

“จะลากันอีกนานไหม??” เค้าจึงโผลงคำถามออกมาเพื่อตัดความรำคาญในการร่ำลาของแฟนสาว แล้วลากถูออกมาไร้ความปราณี

“ไปน่ะ”เธอตะโกนบอกออกมา

“ครับ.......เฮ้อออ งานนี้จะสำเร็จไหมเนี๊ย นี้ขนาดบอกว่าเป็นเกย์ยังหึงขนาดนี้เลย แล้วถ้าเป็นผู้ชายแท้ ๆ จริง ๆ คงจะหึงหนักยิ่งกว่านี้อีก” เค้าถอนหายใจด้วยความเหนื่อยในการช่วยครั้งนี้ เพราะถือว่าหนักที่สุดเท่าที่เคยเจอมาก้อว่าได้

.....................................................................................

<<< หน้าก่อนนี้ (หน้า 87)

หน้าถัดไป (หน้า 89) >>>

^*หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา

จำนวน 370 ความเห็น, หน้า่ | 1| 2| 3| 4| 5| 6| 7| 8| 9| 10| 11| 12| 13| 14| 15| 16| 17| 18| -19-

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 354 30 เม.ย. 2551 (11:56)

โอ้โหย เรื่องสนุ๊กสนุกจังเลย

เราเคยอ่านแต่ภาค 1อ่ะ แต่ตอนนี้กำลังตอนล่าสุด

เราเป็นกำลังใจให้นะ

B_vT-T

ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 35 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 78 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 355 1 พ.ค. 2551 (11:41)

สนุก มาก ๆ ค่ะ แล้วต้องมาอัพ ให้เร็ว ๆ ตามสัญญานะค่ะ แล้วจะเป็นกำลังใจให้

Jeab

ramancejeab

ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 8 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 50 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 356 2 พ.ค. 2551 (10:29)

เป็นกำลังใจให้บาร์บี้เสมอจ้า

ganyarut

ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 716 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 206 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 357 2 พ.ค. 2551 (11:13)

สนุกมากคับ

เปงกำลังใจให้น่ะคับ

อัพต่อๆๆ

HIPER

ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 40 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 70 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 358 2 พ.ค. 2551 (14:37)

คุณ HIPER หายไปนานเลยน่ะคะ

ขอบคุณทุกกำลังใจมาก ๆ เลยน่ะคะ

ยังไงก็มาอัพให้วันนี้กันแน่นอน

รอสักครู่น่ะคะ กำลังเร่งให้อยู่คะ

barbie14@rcharkarn.com

ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 679 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 170 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 359 2 พ.ค. 2551 (16:08)

หนุกมากเลยคับ

เปงกำลังใจให้คับ

HIPER

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 360 2 พ.ค. 2551 (20:07)

จะจบซะแล้วT^T

น่าเสียดายนะเนี่ย

ganyarut

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 361 4 พ.ค. 2551 (12:50)

สนุกมากเลยคับ

อัพต่อๆๆคับ

HIPER

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 362 7 พ.ค. 2551 (18:36)

สนุกมากมาก เลยนะบาบี้ ไม่ได้ติดตามซะนาน จะรอนะ และเหนือความคาดหมายแต่

(ดีใจมากเลยที่นัมไม่เป็นเอดส์) ดีใจที่เป็นแบบนี้อ่ะ แล้วจะติดตามอีกนะถ้ามีโอกาส

ตอนนี้ขอตัวไปเตะฝุ่นหางานก่อนเน้อ แล้วจะมาติดตามผลงานแน่นอนจ๊ะ จุ๊บๆ

คริสตัล

ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 625 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 198 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 363 7 พ.ค. 2551 (18:38)

ตุนบาบี้คับ

ช่วยอัพก่อนวันที่11ได้ไม๊คับ

พอดีผมจะไปต่างจังหวัดอ่ะคับ

อยากอ่านก่อนไปคับ

ขอร้องหล่ะคับ

T.T

HIPER

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 364 8 พ.ค. 2551 (09:46)

ขอบคุณ คริสตัลมาก ๆ ๆ ๆ น่ะ ที่ยังมาติดตามกันอยู่ อิอิ ดีใจเป็นบ้าเลย (เป็นเอาใหญ่)

ขอบคุณ HIPER น่ะคะที่เข้ามาอ่านและเม้นท์เป็นประจำ สำหรับคำ

ขอร้อง รับรองเป็นผลอย่างแน่นอนคะ รับรองว่าได้อ่านก่อนไปต่างจังหวัดแน่ ๆ รับรอง ๆ ๆ ๆ

และขอบคุณสำหรับ กัญญารัตน์ น่ะคะ ถ้าอ่านไม่ผิดน่ะ แต่ถ้าผิดก็ขอโทษด้วย

และขอบคุณสำหรับทุกคนที่เข้ามาอ่านแต่ไม่เม้นท์ (แอบน้อยใจอ่ะ) ยังไงอาทิตย์นี้จบอย่างแน่นอนคะ

รักทุกคนเลย

barbie14@rcharkarn.com

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 365 9 พ.ค. 2551 (15:47)

มาอัพเร็ว ๆนะ คนสวยรออยู่

คริสตัล

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 366 10 พ.ค. 2551 (18:47)
อัพต่อๆคับ

จาไปตจว.แร้วค๊าบบ

รออยุคับ

HIPER

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 367 10 พ.ค. 2551 (20:15)
อัพให้คืนนี้เลยคะ รอแป๊บนึงน่ะคะ อย่าเพิ่งรีบไปน่ะ เพราะคนแต่งกำลังจะอัพให้ (เผอิญว่าติดธุระนิดหน่อยหนะคะ)

barbie14@rcharkarn.com