วิชาการ.คอม - นายซาตาน กับคุณหนูไฮโซ(จบแล้ว......จ้า....ภาค 1 + ภาค 2 (นายซาตาน กับคุณหนูไฮโซ (ตอนที่ 40)(ภาค 2 น่ะจ๊ะ))

นายซาตาน กับคุณหนูไฮโซ(จบแล้ว......จ้า....ภาค 1 + ภาค 2

(มีการแก้ไขในบางส่วน ช่วยเข้ามาอ่าน เพราะว่ารีบอัพไปหน่อยก็เลย งงๆ) จบแล้ว เย้ ๆ ๆ ๆ ภาค 2 (อัพ ตอนที่ 51) เมื่อเรื่องกำลังวุ่นวาย เค้าจะทำยังไงกับรักครั้งนี้ ที่ต้องเอาหัวใจเป็นเดิมพันให้กับเธอคนเดียว....(เข้ามาเม้นท์กันหน่อยซิ คิดถึงทุกคนน่ะ)

ผู้เขียน: barbie14@rcharkarn.com ชมแล้ว: 163,770 ครั้ง

post ครั้งแรก: Fri 22 June 2007, 10:07 am ปรับปรุงล่าสุด: Mon 12 May 2008, 9:06 am

อยู่ในส่วน: วิชาการ.คอม, vนิยาย

สารบัญ

หน้าที่ 89 - นายซาตาน กับคุณหนูไฮโซ (ตอนที่ 40)(ภาค 2 น่ะจ๊ะ)

“ทำไมพิมถึงทำแบบนี้” เค้าตัดสินใจถามหลังจากเงียบเป็นนานสองนาน ในขณะนั่งรถกลับบ้านซึ่งมีเค้าเป็นคนขับนั่นเอง เค้าทนไม่ได้ที่จะมีใครหน้าไหนมายุ่งเกี่ยวกับภรรยาของเค้า ซึ่งถ้าถามจริง ๆ ว่ารู้สึกยังไงในการกระทำครั้งนี้ของเธอ

เค้าอยากจะบอกว่า อยากจะฆ่ามันให้ตายตั้งแต่ที่แตะเนื้อต้องตัวเธอครั้งแรกเลย ความคิดอันประหลาดของเค้าเกิดตั้งแต่ได้ชื่อว่าเป็นสามีถูกต้องตามกฏหมาย เค้าก็ไม่อยากให้ใครมายุ่งเกี่ยวกับเธอเลยแม้สักคน ไม่ว่าจะหน้าไหนก็ตาม

“ก็อยากทำ พี่นัมมีอะไรป่าวคะ” เธอถามแบบยียวนกวนประสาทสุด ๆ ถ้าไม่ติดว่าเค้าขับรถอยู่ มีหวังเธอได้เละเป็นโจ๊กแน่ ๆ

“พี่ถามดี ๆ ทำไมต้องกวนกันด้วย ทีกับหมอนั่นไม่เห็นจะว่าสักคำ”

“แล้วพี่นัมจะให้พิมไปว่าอะไรเค้าหละคะ ในเมื่อกานเป็นเพื่อนพิม และก็เป็นเพื่อนสนิทซะด้วย” เธอยิ่งยุเข้าไปอีก อยากจะรู้เหมือนกันว่าเค้าจะทนได้นานสักแค่ไหน

“พิม” เค้าโกรธจนแทบระงับอารมณ์ไม่อยู่ น้ำเสียงที่ดังออกมามันช่างน่ากลัวเหลือเกิน เธอไม่เคยเห็นเค้าเป็นแบบนี้มาก่อนเลย นี่เธอทำให้โกรธได้ถึงเพียงนี้เชียวหรือนี้

“เอ่อ...คือ”

เอี๊ยดดดดด เค้าเบรกรถกระทันหัน และหักพวงมาลัยเข้าริมถนน ซึ่งมันเป็นที่สะดวกในการจอดรถ แต่เค้าก็ไม่ได้คิดถึงจุดตรงนี้หรอก เพียงนึกอยากจะจอดก็จอดเท่านั้นเอง

“กล้าพูดกับพี่อย่างนี้เลยหรือพิม” เค้าจับแขนเธอมาบีบจนแน่นไปหมด ใช่ว่าเธอจะเป็นนักมวยหรือนักกล้ามสักหน่อย บีบแรงอย่างนี้มีหรือหญิงสาวจะไม่เจ็บ แต่เธอก็ไม่ยอมปริปากสักคำยิ่งทำให้เค้าเดือดดาลยิ่งกว่าเดิม ที่ไม่ยอมบอกว่าตัวเองเจ็บ เธออยากลองดีกับเค้านักรึไงกัน

“แล้วพี่นัมจะเอายังไงกับพิมคะ ในเมื่อเราคุยกันแล้วไม่ใช่เหรอ พิมมาเที่ยวมันผิดตรงไหน ในเมื่อมีสามีแล้วสามีไม่สนใจ พิมก้อสามารถจะไปไหนมาไหนกับเพื่อนของพิมก็ได้”

เธอรู้ว่าเค้าโกรธขนาดไหนที่เธอพูดออกมาอย่างนั้น เพราะแรงที่โดนบีบกลับมาครั้งนี้มันเจ็บยิ่งกว่าครั้งแรกซะอีก แต่เธอก้อฝืนและพูดออกไปเหมือนต้องการระบายอารมณ์ที่เก็บไว้นาน

“อีกอย่างน่ะคะที่พิมอยากจะบอก พรุ่งนี้เราจะไปหย่ากัน ต่อไปพิมกับพี่ก็จะเป็นเหมือนเดิม เราจะไม่มีอะไรติดค้างกันอีก พี่ก็อยู่ส่วนพี่ พิมก็อยู่ส่วนพิม แล้วเราจะไม่ยุ่งเกี่ยวกันอีกต่อไป พอใจไหมคะที่พิมกำลังจะคืนอิสระให้พี่ อิสระที่พี่ต้องการ”

เธอกลั้นใจพูดออกมาทั้ง ๆ ที่ความจริงเธอเจ็บปวดยิ่งกว่าการเอามีดมีกีดแขนซะอีก ทำไมเค้าถึงไม่ยอมเข้าใจเธอบ้างน่ะ ทำไมกัน

“นึกเหรอว่าพี่จะยอมไปง่าย ๆ ฮึ ไม่มีวันหรอก ไม่มีวันนั้นเด็ดขาด”

เธอเบือนหน้าหนีออกไป เพื่อไม่ให้สังเกตุถึงความดีใจอยู่บนหน้า เธอกำลังจะทำสำเร็จแล้ว แต่ตรงกันข้าม เค้ากลับนึกว่าเธอเสียใจที่เค้าไม่ยอมหย่ากับเธอ จึงทำให้โกรธเปลี่ยนเป็นความแค้นที่ต้องชำระให้หายจากไป

เค้าปล่อยมือเธอและรีบออกรถโดยทันใด ความเร็วที่แข็งกับความมืดมันทำให้พิมถึงกับหน้าซีดด้วยความกลัว เค้าขับรถเหมือนนักแข่งก็ไม่ปาน แล้วเพียงไม่กี่นาทีเค้าก็พากลับบ้านมาอย่างปลอดภัย เมื่อเท้าแตะถึงพื้น เธอก็แทบไม่ต้องเดิน เพราะเค้าอ้อมรถมาอีกด้านพร้อมกับลากเธอไปอย่างไร้ความปราณีเพื่อมุ่งตรงเข้าบ้าน

“พี่นัม ปล่อยน่ะ พิมเดินเองได้”

“ไม่ อยากดื้อนักใช่ไหม???”

“ปล่อยพิมน่ะ พี่พามช่วยด้วย”

“มีมีใครช่วยพิมได้หรอก เพราะพามเค้าไม่อยู่ และคืนนี้เราก็มีเรื่องต้องเคลียร์กัน”

“ไม่ ปล่อยพิมน่ะ พิมเจ็บ”

“เจ็บเหรอ ได้” เค้าเปลี่ยนมาเป็นจับเธออุ้มพาดบ่า และเดินดุ่ม ๆ พาเธอไปยังห้องนอน เค้าใช้เท้าปิดประตู และไม่ลืมที่จะล็อคมันเอาไว้

ตุ๊บ เค้าโยนเธอลงบนที่นอนอย่างไม่ใยดี และเค้าก็เดินไปเปิดไฟเพื่อให้ความสว่างแก่ห้อง

“พี่นัมมีอะไรก็พูดมาเลยดีกว่า จะหย่าหรือไม่หย่า” เธอรู้ว่าเค้าโกรธที่พูดเรื่องนี้ แต่ทำไงได้ ในเมื่อปากแข็งนักก็ต้องเจอแบบนี้บ้าง

“พี่ไม่หย่า พิมมีปัญหาไหม” เค้าสาวเท้าก้าวเข้ามาเหมือนเสือต้องการขยุ้มเหยื่อก็ไม่ปาน เธอกระหยิ่มอยู่ในใจ ช่างไม่รู้อะไรซะเลยพี่นัมของพิม ความโกรธมักทำให้คนลืมเรื่องทุกอย่างได้จริง ๆ ด้วย เธอคิดอย่างคนถือไพ่เหนือกว่า

“มีคะ เพราะถ้าพี่ไม่หย่า พิมจะฟ้อง” คำพูดเป็นผลทำให้เค้าก้าวเข้ามาแล้วรวบขาเธอลงมาจากหัวเตียง เธอพยายามจะปัดเท้าออกจากอุ้งมือมารในยามนี้ ชุดที่มันเว้าก็แทบจะเผยให้เห็นอะไรต่อมิอะไร แต่เธอก็ทำได้เพียงดิ้นอยู่อย่างนั้น นี่เป็นแค่ฉาก ๆ นึงที่ถูกสร้างขึ้นมาปิดบังความจริง

“อยากกลับไปหาเพื่อนสนิทมากนักใช่ไหม ถึงอยากหย่ากับพี่ ไหนบอกว่ารักนักรักหนาไงหละ ยังไม่ทันข้ามวันก้อจะวิ่งไปหาคนเก่าซะแล้ว นี่น่ะเหรอผู้หญิงบริสุทธิ์”เค้าจับแขนทั้งสองข้างเอาไว้อย่างแน่นหนา เหมือนกลัวว่าเธอจะหนีไปจากเค้าก็ไม่ผิด

เพี๊ยะ

เสียงฝ่ามือที่กระทบลงบนหน้าพร้อมกับความแรงที่ไม่ได้ยั้งมือ จึงทำให้เกิดรอยนิ้วมือขึ้นมาอย่างทันควันบนหน้าของเค้า สายตาที่มองกลับมามันทำให้เธอมือไม้สั่นด้วยความกลัว ทำไมเค้าต้องว่าเธออย่างนี้ด้วย เธอก็มีศักดิ์ศรีเหมือนกัน ใช่ว่าจะเป็นของเล่นของใครก็ได้ซะเมื่อไหร่

“มันจะมากไปแล้วน่ะ พิมไม่ใช่คนอย่างนั้นสักหน่อย พี่นัมก็รู้อยู่แก่ใจ”

“เหรอ แน่ใจน่ะว่าไม่ใช่คนอย่างนั้น”

“ถ้าพี่คิดอย่างนั้นก็ดีคะ เพราะพิมก็จะบอกว่าพิมก็ไม่ใช่ผู้หญิงบริสุทธิ์เหมือนที่พี่คิดหรอก พิมเคยผ่านมือชายมาแล้ว พอใจไหมคะ”

แล้วเธอก็ต้องตกใจ เมื่ออยู่ดีๆ เค้าก็คว้าตัวเธอลงมาอยู่ในระดับเดียวกัน พร้อมกับใบหน้าอันหล่อเหลาที่อยู่ตรงหน้าของเธอในตอนนี้ เค้าจูบเธออย่างบ้าคลั่งเหมือนอยากจะให้ตายคามือ

เธอได้แต่ดิ้นคลุกคลักอยู่ใต้ภายร่างของเค้า มีหรือคนอย่างเธอจะสู้เค้าได้ และไม่นานความป่าเถื่อนก้อเปลี่ยนเป็นนุ่มนวลและอ่อนโยน เค้าค่อย ๆ จูบอย่างนิ่มนวลและเชิญชวนให้ตอบสนอง

เธอมีหน้าที่เพียงทำตามที่เค้านำทางเท่านั้น ลิ้นที่คอยตวัดอยู่ในปากเธอมันช่างหวานเหลือเกิน ปากที่สั่นระริกกลับตอบสนองด้วยความเต็มใจ มือที่ถูกจับโดนปล่อยออกเป็นอิสระจากกัน มือเค้าทั้งข้างคอยสำรวจเรือนร่างเธอทีละนิดเหมือนไม่ต้องการให้เธอรับรู้ถึงการจับได้

เธอได้แต่ครางออกมาด้วยความพอใจ และมันคงจะนานพอที่เธอไม่สามารถรับรู้ได้เลยว่าเสื้อผ้าเธอถูกปลดออกไปตั้งแต่เมื่อไหร่ เพราะใจที่จดจ่อถึงการกระทำของคน ๆ นี้ เค้าปรนนิบัติเธออย่างกับเจ้าหญิง

“พิม พี่ขอโทษ” เค้ากระซิบข้างหูเธออย่างแผ่วเบา เธอรู้ดีว่าเค้าขอโทษเธอเรื่องอะไร

“พิมไม่โกรธหรอกคะ ทำตามที่พี่ต้องการเถอะ พิมรับได้”

เธอเงยขึ้นมามองหน้าเค้า อยากจะให้รับรู้ได้ถึงความเต็มใจที่มันออกมาจากหัวใจจริง ๆ ไม่ใช่เพียงการเสแสร้งแกล้งทำ เค้าประทับจูบลงมาอีกครั้ง มันแตกต่างจากครั้งแรกเหลือเกิน

ความหวาบหวามที่ได้รับเธอแทบจะให้มันเป็นไปอย่างนี้ตลอดก็ว่าได้ เค้าเลื่อนจากริมฝีปากมาไซร้ซอกคออย่างหวามหวิว สัมผัสที่เร้าร้อนขึ้นเรื่อย ๆ จนไม่อาจต้านทาน มือเธอก็เริ่มคว้าหาที่หยุดเกาะไปทั่ว จนเค้าต้องจับมือเธอมาวางไว้ตรงกลางด้านหน้า

เป็นเชิงบอกให้ช่วยปลดเปลื้องเสื้อผ้าออกให้เค้าหน่อย มือเธอเริ่มเงอะงะเพราะไม่เคยถอดให้ใครมาก่อน เค้าเป็นคนแรกของเธอ และไม่นานทั้งสองก็เปลือยเปล่าด้วยกันทั้งคู่ เค้าพรมจูบเธอไปทั่วร่างไม่เว้นแม้กระทั่งที่สงวนของร่างกาย

เธอพยายามระงับความสั่นเทาที่เพิ่มขึ้นจากการกระทำ แต่ดูเหมือนเค้าจะพอใจที่เธอเป็นแบบนี้ได้ ยิ่งเห็นเธอร้อนรนมากเท่าไหร่ เค้าก็ยิ่งแกล้งเธอมากขึ้นเท่านั้น

“พี่นัม อย่าแกล้งกันซิคะ”

เธอพูดอย่างเอียงอายเมื่อเค้าไม่ยอมหยุดง่าย ๆ จากตรงนั้นไปตรงนี้ จากตรงนี้ไปตรงโน้น จนตัวเธอชุ่มช่ำไปด้วยความหวานที่เค้าเป็นคนมอบให้ เค้าค่อย ๆ สอดนิ้วมือเข้าไปสำรวจความพร้อม

เธอสะดุ้งเล็กน้อยด้วยความเกร็ง จนเค้าอดจะทำหน้าแปลกใจไม่ได้ในสิ่งที่ตัวเองรับรู้อยู่ เธอบริสุทธิ์และผุดผ่องเหลือเกิน เมื่อความเกร็งเข้าครอบงำ เค้าจึงเป็นคนคอยบอกให้เธอคลายความเกร็ง ไม่งั้นเธออาจจะเจ็บตัวมากกว่า

เธอทำตามอย่างว่าง่าย ไม่นานความเร็วและถี่ก็เกิดขึ้นอย่างร้อนแรง ทุกจังหวะที่เข้าเคลื่อนไหวเธอคอยให้ความร่วมมือตลอด จนเค้าค่อยๆ ขยับมาเปลี่ยนเป็นอยู่ระหว่างขาเธอแทน เค้าพยายามทำให้เธอเจ็บปวดน้อยที่สุด เหงื่อที่ซึมออกมาเค้ารู้ว่ามันไม่ใช่ความร้อนจากความนอก

แต่มันเป็นความร้อนที่มาจากความตื่นเต้นของคนทั้งสองมากกว่า เกมส์รักบรรเลงไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งผ่านพ้นไปจากสวยงาม เค้าล้มตัวนอนอย่างหมดแรง เธอช่างสวยและน่ารักเหลือเกิน เค้าไม่เคยนึกว่าเธอจะเป็นผู้หญิงที่ทำให้เค้ามีความสุขได้ถึงเพียงนี้

ไม่งั้นเค้าคงไม่เลิกเป็นเกย์ไปนานแล้ว เค้าเห็นเธอนอนซบอกเค้าอย่างเหนื่อยล้าในการร่วมรัก เค้าบรรจงจูบหน้าผากมนอย่างแสนอบอุ่น

“เจ็บมากไหม” คำตอบที่ได้คือการส่ายหน้าแทนคำพูด

“รู้ไหมว่าพี่มีความสุขขนาดไหน”เธอก็ตอบเหมือนเช่นเคย คือการส่ายหน้า

“ไม่คิดที่จะพูดอะไรบ้างรึไง เมื่อตะกี้ก่อนหน้านี้ยังปากเก่งอยู่เลย” เค้าอดแซวเธอไม่ได้ ยิ่งเห็นหน้าแดง ๆ ด้วยแล้วเค้าก็อยากจะแกล้งอีก

“ถ้าไม่พูด พี่จะทำเหมือนเมื่อตะกี้อีกน่ะ”

“คะ พูดคะ” เธอรีบเงยหน้ามองคนรักอย่างงอน ๆ ทำไมต้องเอาเรื่องนั้นมาอ้างด้วยน่ะ เธออยากจะถามเหลือเกินว่ามีความสุขรึป่าวที่มีอะไรด้วยกัน แต่ความกล้าก็ยังน้อยอยู่ ถึงไม่ยอมถามออกไป

“มีอะไรจะพูดรึป่าว เห็นทำหน้าเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่” เค้าถามเพราะจากสีหน้าของเธอเหมือนมีเครื่องหมายคำถามอยู่

“พี่นัมรู้ได้ไงคะ ว่าพิมมีเรื่องจะถาม”

“พี่รู้ก็แล้วกัน ว่าแต่เรื่องอะไรเหรอ”

“เอ่อ...คือว่า....”

“กลายเป็นคนติดอ่างไปซะแล้ว น่าสงสารจัง” เค้าก้มลงมาหอมแก้มเธอ จน ทำให้เธอหน้าแดงด้วยความเขินอายในสิ่งที่เค้าทำ

“คือ...พี่...พี่นัม...เอ่อ มีคะ ความสุขไหมคะ เอ่อ ที่...”

“ที่ร่วมรักกับพิมใช่ไหม” เค้าต่อประโยคให้เมื่อเห็นหญิงสาวพูดละล่ำละลักออกมา

“เอ่อ ใช่คะ”

“พี่มีความสุขมาก และก็มากที่สุดเลยหละ” เธอได้รับคำตอบพร้อมกับก้มหน้าลงไปที่เดิม มันเป็นการแสดงออกมาอย่างน่ารักเหลือเกิน เค้าคงคิดถูกแล้วที่แต่งงานกับเธอ แต่เค้าก็ลืมไปสนิทว่าเค้าไม่ได้สวมถุงยาง และเผลอลุกขึ้นอย่างตกใจ ทำให้เธองงกับเหตุการณ์

“พี่นัมเป็นอะไรเหรอคะ หน้าตื่นเชียว”

“พี่ลืมใส่ถุงยางพิม พี่ลืม” เค้าเขยิบมานั่งขอบเตียงอย่างหมดอาลัยตาอยาก นี่เค้าทำอะไรลงไป เค้าฆ่าแม้กระทั่งผู้หญิงที่รักเค้างั้นเหรอ เค้าเอาฝ่ามือซบกับหน้าตัวเอง เธอเห็นเค้าตัวโยน นั่นแสดงว่าเค้ากำลังร้องไห้ออกมา เธอกอดเข้าไว้ด้านหลังอย่างเอาใจช่วย อยากจะบอกว่าเธอเต็มเอง เค้าไม่ได้เป็นคนผิดเลย

“พี่นัมคะ พิมรู้ว่าพี่ไม่ผิด อย่าโทษตัวเองเลยน่ะคะ”

“พิม พี่เสียใจ พี่เสียใจ” เค้าเอ่ยออกมาปนเสียงสะอื้น ผู้ชายคนนี้ร้องไห้อย่างงั้นเหรอ ร้องไห้กับเรื่องของเธออย่างนั้นเหรอ แสดงว่าเค้าก็คงรักเธอเข้าแล้ว เธอถึงกับสวมกอดไว้แน่นด้วยความดีใจ และแล้วเธอก็ทำสำเร็จ เธอทำได้แล้ว เธอได้ความรักจากผู้ชายคนนี้แล้ว

“พี่นัมคะ หันมามองหน้าพิมซะคะ” เธอพูดพร้อมกับจับให้เค้าหันหน้ามา แต่มีหรือคนอย่างเค้าจะยอมหันมาง่าย ๆ

“พิม อย่ามองหน้าพี่ อย่ามองคนที่ทำให้พิมตายทั้งเป็นอย่างพี่”

“พี่นัมคะ รู้ไหมว่าพิมดีใจแค่ไหนที่พี่ร้องไห้เพราะพิม บอกให้พิมแน่ใจอีกครั้งได้ไหมคะ ว่าพี่รักพิม พิมอยากได้ยินมัน” เค้าได้ยินถึงกับตกใจในสิ่งที่เธอพูด ใช่ นี่เค้าร้องไห้เพราะเธองั้นเหรอ เค้าไม่เคยร้องไห้ให้ใครนอกจากแม่เพียงคนเดียว ผู้หญิงที่เค้ารักมากที่สุดในชีวิต และตอนนี้เค้าก็กำลังร้องไห้ให้กับผู้หญิงอีกคน ผู้หญิงที่นั่งอยู่ตรงนี้ ผู้หญิงที่เค้ารักหมดหัวใจในเวลาเพียงไม่นาน

“พิม”

“พิมรู้ว่าพี่คิดยังไงกับพิม บอกให้พิมดีใจอีกครั้งได้ไหมคะ” เธอนั่งยิ้มให้เค้าด้วยความตื้นตันใจ เธออยากให้เค้าบอก เธออยากได้ยินมันจากปากเค้า

“พี่ พี่รักพิม และพี่ก็รักมากด้วย”

“พี่นัม” เค้าหันมากอดเธอด้วยความรัก เค้ารู้แล้วว่าจริง ๆ เค้ารักผู้หญิง เค้าเป็นผู้ชายปกติคนนึง เค้าต้องทำให้ชีวิตผู้หญิงคนนี้มีความสุขให้ได้ แต่มันจะเป็นไปได้อย่างไร ในเมื่อตอนนี้เค้าเป็น เอดส์

..................................................................

<<< หน้าก่อนนี้ (หน้า 88)

หน้าถัดไป (หน้า 90) >>>

^*หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา

จำนวน 370 ความเห็น, หน้า่ | 1| 2| 3| 4| 5| 6| 7| 8| 9| 10| 11| 12| 13| 14| 15| 16| 17| 18| -19-

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 354 30 เม.ย. 2551 (11:56)

โอ้โหย เรื่องสนุ๊กสนุกจังเลย

เราเคยอ่านแต่ภาค 1อ่ะ แต่ตอนนี้กำลังตอนล่าสุด

เราเป็นกำลังใจให้นะ

B_vT-T

ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 35 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 78 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 355 1 พ.ค. 2551 (11:41)

สนุก มาก ๆ ค่ะ แล้วต้องมาอัพ ให้เร็ว ๆ ตามสัญญานะค่ะ แล้วจะเป็นกำลังใจให้

Jeab

ramancejeab

ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 8 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 50 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 356 2 พ.ค. 2551 (10:29)

เป็นกำลังใจให้บาร์บี้เสมอจ้า

ganyarut

ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 716 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 206 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 357 2 พ.ค. 2551 (11:13)

สนุกมากคับ

เปงกำลังใจให้น่ะคับ

อัพต่อๆๆ

HIPER

ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 40 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 70 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 358 2 พ.ค. 2551 (14:37)

คุณ HIPER หายไปนานเลยน่ะคะ

ขอบคุณทุกกำลังใจมาก ๆ เลยน่ะคะ

ยังไงก็มาอัพให้วันนี้กันแน่นอน

รอสักครู่น่ะคะ กำลังเร่งให้อยู่คะ

barbie14@rcharkarn.com

ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 679 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 170 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 359 2 พ.ค. 2551 (16:08)

หนุกมากเลยคับ

เปงกำลังใจให้คับ

HIPER

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 360 2 พ.ค. 2551 (20:07)

จะจบซะแล้วT^T

น่าเสียดายนะเนี่ย

ganyarut

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 361 4 พ.ค. 2551 (12:50)

สนุกมากเลยคับ

อัพต่อๆๆคับ

HIPER

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 362 7 พ.ค. 2551 (18:36)

สนุกมากมาก เลยนะบาบี้ ไม่ได้ติดตามซะนาน จะรอนะ และเหนือความคาดหมายแต่

(ดีใจมากเลยที่นัมไม่เป็นเอดส์) ดีใจที่เป็นแบบนี้อ่ะ แล้วจะติดตามอีกนะถ้ามีโอกาส

ตอนนี้ขอตัวไปเตะฝุ่นหางานก่อนเน้อ แล้วจะมาติดตามผลงานแน่นอนจ๊ะ จุ๊บๆ

คริสตัล

ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 625 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 198 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 363 7 พ.ค. 2551 (18:38)

ตุนบาบี้คับ

ช่วยอัพก่อนวันที่11ได้ไม๊คับ

พอดีผมจะไปต่างจังหวัดอ่ะคับ

อยากอ่านก่อนไปคับ

ขอร้องหล่ะคับ

T.T

HIPER

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 364 8 พ.ค. 2551 (09:46)

ขอบคุณ คริสตัลมาก ๆ ๆ ๆ น่ะ ที่ยังมาติดตามกันอยู่ อิอิ ดีใจเป็นบ้าเลย (เป็นเอาใหญ่)

ขอบคุณ HIPER น่ะคะที่เข้ามาอ่านและเม้นท์เป็นประจำ สำหรับคำ

ขอร้อง รับรองเป็นผลอย่างแน่นอนคะ รับรองว่าได้อ่านก่อนไปต่างจังหวัดแน่ ๆ รับรอง ๆ ๆ ๆ

และขอบคุณสำหรับ กัญญารัตน์ น่ะคะ ถ้าอ่านไม่ผิดน่ะ แต่ถ้าผิดก็ขอโทษด้วย

และขอบคุณสำหรับทุกคนที่เข้ามาอ่านแต่ไม่เม้นท์ (แอบน้อยใจอ่ะ) ยังไงอาทิตย์นี้จบอย่างแน่นอนคะ

รักทุกคนเลย

barbie14@rcharkarn.com

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 365 9 พ.ค. 2551 (15:47)

มาอัพเร็ว ๆนะ คนสวยรออยู่

คริสตัล

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 366 10 พ.ค. 2551 (18:47)
อัพต่อๆคับ

จาไปตจว.แร้วค๊าบบ

รออยุคับ

HIPER

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 367 10 พ.ค. 2551 (20:15)
อัพให้คืนนี้เลยคะ รอแป๊บนึงน่ะคะ อย่าเพิ่งรีบไปน่ะ เพราะคนแต่งกำลังจะอัพให้ (เผอิญว่าติดธุระนิดหน่อยหนะคะ)

barbie14@rcharkarn.com