วิชาการ.คอม - นายซาตาน กับคุณหนูไฮโซ(จบแล้ว......จ้า....ภาค 1 + ภาค 2 (นายซาตาน กับคุณหนูไฮโซ (ตอนที่ 42)(ภาค 2 น่ะจ๊ะ))

นายซาตาน กับคุณหนูไฮโซ(จบแล้ว......จ้า....ภาค 1 + ภาค 2

(มีการแก้ไขในบางส่วน ช่วยเข้ามาอ่าน เพราะว่ารีบอัพไปหน่อยก็เลย งงๆ) จบแล้ว เย้ ๆ ๆ ๆ ภาค 2 (อัพ ตอนที่ 51) เมื่อเรื่องกำลังวุ่นวาย เค้าจะทำยังไงกับรักครั้งนี้ ที่ต้องเอาหัวใจเป็นเดิมพันให้กับเธอคนเดียว....(เข้ามาเม้นท์กันหน่อยซิ คิดถึงทุกคนน่ะ)

ผู้เขียน: barbie14@rcharkarn.com ชมแล้ว: 163,765 ครั้ง

post ครั้งแรก: Fri 22 June 2007, 10:07 am ปรับปรุงล่าสุด: Mon 12 May 2008, 9:06 am

อยู่ในส่วน: วิชาการ.คอม, vนิยาย

สารบัญ

หน้าที่ 91 - นายซาตาน กับคุณหนูไฮโซ (ตอนที่ 42)(ภาค 2 น่ะจ๊ะ)

วันก่อน....

“ฮัลโล ดลเหรอคะ”

“ว่าไงครับทิฟ”

“ตอนนี้ดลอยู่ไหนคะ”

“อยู่คอนโด กำลังอ่านหนังสือสอบอยู่ครับ”เค้าตอบกลับมาหน้าตาเฉย ๆ ทั้งๆ ที่ข้าง ๆ กลับมีผู้หญิงอีกคนอยู่แนบกาย เธอรู้เพราะรปภ.บอกว่าเค้าพาผู้หญิงมาคอนโดบ่อยๆ แต่เธอก็อดใจไม่โวยวายให้เป็นเรื่องใหญ่ เพราะเธอต้องการให้รู้อย่างแน่ชัด แต่มันจะชัดเท่ากับที่เธอกำลังดูอยู่หน้าจอในตอนนี้ได้ไหมนั่นมันคนละเรื่องกัน

“สอบเหรอคะ หว้าแย่จัง” เธอทำเสียงเสียดาย แต่ในพลุกผล่านไปด้วยไฟแห่งความโกรธที่บังอาจมาโกหกคนอย่างเธอได้

“ทิฟมีอะไรรึป่าวครับ”

“ป่าวหรอกคะ แค่อยากชวนดลมาที่บ้านหน่อย เพราะตอนนี้ไม่มีใครอยู่เป็นเพื่อนทิฟหนะคะ ทิฟก็เลยเหงา”

“จริงเหรอครับ เดี๋ยวดลไปหาเองก็ได้ครับ อีกหลายวันกว่าจะสอบ ดลค่อยอ่านก็ได้” เค้าตอบเสียงกระตือตือร้นกลับมา น้ำเสียงที่เหมือนกำลังจะได้อะไรบางอย่าง เค้าคงนึกว่างานนี้เสร็จแน่นอน ยัยทิฟ

“ไม่เป็นไรคะ ทิฟรู้ว่าดลไม่ว่าง ทิฟไม่กวนหรอกคะ”เธอยังคงแกล้งให้ตายใจต่อไป

“แต่ดลอยากไปหาทิฟน่ะครับ” เค้าเว้าวอน เสียงออดอ้อน ฟังแล้วรู้สึกขยะแขยงอย่างบอกไม่ถูกเลยทีเดียว

“งั้นพรุ่งนี้ก็ได้คะ มีอีกหลายวันที่ทิฟต้องอยู่คนเดียว เราคงจะได้พบกันน่ะคะ”

“เหรอครับ งั้นพรุ่งนี้เราเจอกันน่ะครับ”

“คะ”

“งั้นดลอ่านหนังสือก่อนน่ะ”

“บายคะ”

“บายครับ” เค้าวางปุ๊บเธอก็หันไปมองหน้าจออีกครั้ง เค้าบอกว่ากำลังอ่านหนังสือสอบ แต่มือกำลังป่วนเปี้ยนอยู่ตรงหน้าอกของผู้หญิงคนหนึ่ง เธอเห็นแล้วอยากจะขึ้นไปฆ่าให้ตายคามือแต่มันก็ทำได้เพียงแค่คิดเท่านั้น เธอตัดสินใจให้รปภ.ติดกล้องวงจรไว้ในห้องเค้าเมื่อสองวันก่อน ในเวลาที่เค้าออกไปข้างนอก แล้วผลออกมามันช่างทำร้ายจิตใจเธอเหลือเกิน คนที่รักกำลังหักหลังเธอ กำลังนอกใจเธอ กำลังทำให้เธอเสียใจ เธอเดินเข้าลิฟมุ่งตรงไปยังห้องของเค้า แล้วใช้กุญแจสำรองไขมันออกมา ในห้องมืดสนิท สองคนกำลังอยู่ในห้องนอน เธอหันไปเห็นมีดปลอกผลไม้วางอยู่ จึงเดินเข้าไปหยิบและมายืนอยู่หน้าห้องเค้า เธอพบว่ามันไม่ได้ล็อคจึงหยิบปืนปลอมที่เพิ่งซื้อออกมาจากกระเป๋า และเอามีดเหน็บไว้กระเป๋ากางเกงด้านหลัง จากนั้นเธอค่อย ๆ แง้มประตูออก มันกำลังร่วมรักกัน เสียงที่ดังออกมามันช่างบาดแก้วหูเหลือเกิน เสียงที่บ่งบอกถึงความสุขจากการแย่งแฟนชาวบ้าน เสียงที่บ่งบอกถึงความกร้านของทั้งสองคน การร่วมรักครั้งนี้ดูเหมือนจะลืมโลกภายนอกจนหมดสิ้น เพราะแม้กระทั่งคนที่ยืนอยู่กลับมองไม่เห็นและไม่สนใจ เธอเอื้อมมือไปเปิดสวิตซ์ไฟ และมันก็สว่างไสวเมื่อมือแตะสวิตซ์

“ทิฟ”

ว๊ายยยย

“ใครกันคะดล ผู้หญิงคนนี้เป็นใคร” ผู้หญิงในอ้อมกอดถามกลับมา แต่คนที่โดนถามหน้ากลับซีดเหมือนไก่ต้ม พูดไม่ออกเป็นใบ้ไปชั่วขณะ

“ตกใจมากเหรอคะที่เห็นทิฟ”

“เอ่อ มันไม่ใช่อย่างที่ทิฟเห็นน่ะ"

"แล้วมันเป็นแบบไหนเหรอคะ"

" ผู้หญิงคนนี้เค้ามาให้ท่าผมเอง เธอมาถึงห้องผมเลยน่ะ คุณก็เห็นไม่ใช่เหรอว่าเธออยู่ห้องผม”

“เหรอคะ แปลกน่ะคะที่เธอมาให้ท่าดลถึงที่นี่เลย ว่าไงนังแพศยา ดลเค้ากำลังบอกว่าแกมาให้ท่า แกจะแก้ตัวว่าไงห๊ะ”เสียงที่กราดเกรี้ยดดังออกมาเหมือนต้องการให้ทั้งสองไหม้เป็นจุล

“ไม่จริงน่ะ มันนั่นแหละพาฉันมา ฉันไม่ได้มาให้ท่าสักหน่อย”

“ไม่จริง ผมไม่ได้พามา นังนี่มันโกหก” ความกลัวในความผิดกล้าทำให้คนสองคนที่เพิ่งร่วมรักกันเป็นถึงเพียงนี้เลยเหรอ ไหนหละความสุขที่มีกันมา ไหนหละคำว่าคะ ขา ครับผม ทำไมมันถึงเป็นแบบนี้

“ไม่จริงงั้นเหรอ งั้นก็แสดงว่าเธอโดนบังคับมาอย่างนั้นซิ” เธอตะคอกออกไปจนทำให้ผู้หญิงคนนั้นถึงกับเหงื่อตกให้กับความน่ากลัวของหญิงสาวที่ยืนอยู่ตรงหน้า

“ใช่ ๆ ฉันโดนบังคับ มันบังคับฉันมา มันใช้ยากับฉัน ดูนั่นซิ ของ ๆ มันทุกอย่าง ฉันไม่ได้โกหกน่ะ” เธอเห็นผู้หญิงคนนั้นชี้ไปตรงโต๊ะหน้าทีวี เห็นเป็นกระดาษคล้าย ๆ กับเล่นยา และเห็นซองสีดำกับผงสีขาวกระจายทั่วห้อง นี่เค้าเล่นยางั้นเหรอ ความจริงที่เธอได้รับทำไมถึงหนักขนาดนี้น่ะ เธอจะเสียใจหรือว่าดีใจที่สามารถหลุดพ้นออกมาได้ แต่เธอจะไม่ยอมปล่อยให้ผู้หญิงคนอื่นต้องตกเป็นทาสมันอีก

“ฉันเชื่อเธอ แต่ถ้าเธอไม่อยากให้ฉันลากเข้าคุก เธอต้องช่วยฉันอย่างหนึ่ง”

“บอกฉันมาเลย ฉันยินดีช่วย ขอแค่อย่าให้ฉันต้องเข้าคุกเข้าตารางเป็นพอ”

“ยัยบ้า คิดจะเอาตัวรอดคนเดียวรึไงกัน อย่าคิดน่ะว่าฉันจะยอม” ดลพูดออกมาด้วยความโมโห

“ฉันต้องการให้เธอเดินมาหาฉันตอนนี้” ทิฟพูดอย่างช้า ๆ และใจเย็น เธอไม่อยากทำอะไรให้มันหวู่วามไปมากกว่านี้ เธอแค่ต้องการให้คนบางคนสำนึกถึงความผิดชอบชั่วดีที่ควรจะทำ ผู้หญิงคนนั้นเดินไปหยิบเสื้อผ้ามาสวมหลวก ๆ เพราะกลัวจนลนลาน เธอเดินมายืนอยู่ใกล้ ๆ กับทิฟ แล้วเธอก็แอบเห็นสายตาที่กระด้างอันแสนเยือกเย็นของผู้หญิงคนนี้ เธอคงจะโกรธแค้นแฟนหนุ่มมากที่กล้าทำกับเธอได้เพียงนี้ และไม่นานเชือกเส้นใหญ่ก็มาอยู่ตรงหน้าเธอ

“รับไว้ซิ”ทิฟโยนเชือกให้เธอคนนั้น

“เอามาทำไม”เธอถามอย่างสงสัยในการกระทำของผู้หญิงคนนี้

“ทำตามที่ฉันสั่งก็พอ” จากนั้นเธอก็เดินเข้าไปหาเค้าอย่างไม่รีบร้อน จนเค้ากลัวจนต้องถดถอยเข้าไปติดกับขอบหัวเตียง

“ทิฟ ทิฟจะอะไรดล”เค้ารุกรี้รุกลนถาม

“ทิฟไม่ทำอะไรดลหรอก เพียงแค่...”

ฉึก โอ้ยยยย เธอเอามีดมาปาดลงไปตรงแขน ซึ่งเป็นจังหวะเดียวที่เค้าไม่ได้สนใจเธอ แต่ต้องไปสนใจแขนที่ถูกเชือดลงมา เธอจึงเอาปืนปลอมออกมาจากกระเป๋า และสั่งให้ผู้หญิงอีกคนทำตามที่เธอบอก

“ทิฟจะเอาปืนมาทำอะไรหนะ” ดลถามเธออย่างหวาดกลัว ใครจะคิดว่าคนรักของเค้าจะกลายจากรักมาเป็นแค้นได้ถึงเพียงนี้ ในยามนี้ไม่ว่าอะไรก็ดูอันตรายสำหรับเค้าไปหมดทุกอย่าง

“ไม่รู้เหมือนกันว่าจะเอามาทำอะไร แต่ที่แน่ๆ ตอนนี้ฉันอยากจะฆ่าคนมากกว่า” เธอเอาปืนมาจ่อที่หน้าเค้า จนดลต้องกระเถิบไปด้วยความกลัว

“ทิฟ ยังไงเราก็เป็นแฟนกันน่ะ ดลว่าใจเย็น ๆ เถอะ”

“ดลจะให้ทิฟใจเย็นงั้นเหรอ เอาสมองส่วนไหนคิดกันห๊ะ เห็นคนที่ได้ชื่อว่าคนรักกำลังมีอะไรกับคนอื่น ทั้ง ๆ ที่ทิฟรอดลมาตลอด แต่ดลก็ทำกับทิฟได้ เป็นดลจะทนได้รึไง บอกทิฟมาซิดล บอกทิฟมา” เธอตะโกนปนสะอื้นด้วยความเสียใจ จะมีครั้งไหนอีกไหมที่เธอต้องเสียใจหนักขนาดนี้ มันคงไม่มีอีกแล้ว เธอภาวนาให้มันเป็นเช่นนั้น

“แต่เราก็คุยกันได้หนิ ดลจะกลับไปเป็นคนเดิม ไปเป็นคนรักของทิฟเหมือนเดิมน่ะ” เค้าพยายามปลอบใจคนรัก แต่มีหรือคนอย่างทิฟจะสนใจ ในเมื่อเสียใจแล้วก็ควรจะเสียใจเพียงครั้งเดียวเท่านั้น ให้มันสาสมกับความโง่เหงาที่ตัวเองมี จะได้เจ็บและจำไปจนวันตาย

“พอเถอะ ทิฟเหนื่อย ในเมื่อเรื่องมันเป็นแบบนี้แล้วก็ให้มันจบไปนั่นแหละดี”

“ทิฟ ดลขอร้องเถอะน่ะ”

“ขอร้องเหรอ +5555 ตลกดีน่ะ คนเรานี่ก็แปลก ตอนทำไม่ค่อยจะคิดหรอก มาคิดก็ตอนที่มันเกิดขึ้นและกำลังสายไปแล้ว อย่างนี้หนะเหรอที่ควรขอร้องและให้อภัย คนอื่นไม่แน่ แต่สำหรับทิฟ มันไม่ใช่อย่างแน่นอนดล” เธอเคียดแค้นออกมา

“แต่.....”

“เธอ เดินเข้าไปมันเชือกมันไว้”

“ทิฟ อย่าทำอย่างนี้กับดล ดลยอมรับผิดแล้ว”

“ถ้าดลไม่ยอมฟังทิฟดี ๆ หละก็ อย่าหาว่าทิฟไม่เตือนก็แล้วกัน” เธอเอาปืนออกมาขู่แล้วยื่นมันไปตรงหน้าผาก จึงทำให้เค้าไม่กล้าขัดขืน จึงปล่อยให้ถูกกระทำอยู่ฝ่ายเดียวซึ่งไม่สามารถตอบโต้ได้เลย ส่วนอีกคนเธอก็สั่งให้เอาเชือกเส้นนั้นมามัดเอาไว้ ส่วนเธอก็เป็นจับมือเอาไว้ให้ เค้าถูกมัดแขนและขาทั้งคู่ด้วยเชือกเส้นใหญ่

“ทิฟ ปล่อยดลน่ะทิฟ ปล่อยดล”

“ปล่อยแน่คะดล แต่ไม่ใช่ตอนนี้ เออแล้วก็เธอ...”ทิฟเอามีดมาจี้ตรงหน้า

“อะ อะไรเหรอ” เธอเห็นผู้หญิงยืนสั่นไปทั้งตัว

“ถ้าคิดจะมีชีวิตต่อไปอย่าปากโป้ง ไม่งั้นคนต่อไปจะเป็นเธอ ออกไปได้แล้ว”

“ดะ ได้ ฉันไม่ปากโป้ง ฉันสัญญา ฉะ ฉันไปน่ะ”

“ไปได้แล้ว อ้ออีกอย่างหนึ่ง"

"วะ ว่ามาซิ"

"อย่าลืมว่าชีวิตเธออยู่ในกำมือของฉัน ถ้าคิดว่าชีวิตมีค่าพอจงปิดปากให้สนิท”

“ดะ ได้ ฉันไม่ผิดสัญญาแน่”

“ดีมาก งั้นไปได้แล้ว”

“อื้ม” เธอแทบจะวิ่งออกไปด้วยซ้ำ แล้วทิฟก้อหันมาสนใจคนตรงหน้าแทน ในยามนี้ดลเห็นแล้วว่าความหวังของชีวิตที่เหลืออยู่มันน้อยนิดเหลือเกิน เค้าจะทำยังไงให้ผู้หญิงคนนี้กลับมารักเค้าเหมือนเดิม ความชั่วที่เข้าครอบงำมันทำให้เค้าต้องเสียคนรักไปอย่างนี้เลยหรือนี่ เค้าไม่น่าคิดผิดเลย ไม่น่าเลยจริง ๆ

“เอ้....ทิฟจะทำยังไงกับดลดีน๊า” เธอทำท่าทางเหมือนคนกำลังคิดหาวิธี จากนั้นเธอก็เอามีดมาวน ๆ แถวน้องชายของเค้า แล้วปาดไปปาดมาก็ยิ่งทำให้เค้าแทบคลั่งเป็นบ้า

“ทิฟ อย่าคิดจะทำอะไรเหมือนที่ทิฟคิดน่ะ ดลขอร้อง แล้วดลสัญญาว่าจะไม่ทำแบบนี้อีก น่ะ”

“ฮึ น่าเห็นใจเหมือนกันน่ะเนี๊ย” เธอกระหยิ่มด้วยความสะใจ แต่ไม่มีทางที่คนอย่างทิพรดาจะยอม ไม่มีทางแน่นอน

“ใช่ ปล่อยดลไปเหอะ”

“ปล่อยแน่คะ แต่คงต้องมีข้อแลกเปลี่ยนกันสักหน่อย”

“อะไรดลก็ยอม ขอแค่ทิฟให้อภัยดลก็พอ”

“ได้อย่างแน่นอน” เธอเอาปืนเก็บไว้ในกระเป๋าเหมือนเดิม แล้วเปลี่ยนมานั่งบนเตียงของเค้าแทน จากนั้นก็เริ่มเอามีดมาปาดเล่นอีกครั้งตรงนั้นของเค้า มีดที่มีแวววาวในตอนนี้เพราะกระทบกับแสงมันไม่ได้น่าดูเลย เค้าอยากจะร้องไห้ที่ฟ้ากลั่นแกล้งเค้าอย่างนี้ และความคิดก็ต้องหยุดคิดเมื่อเธอเอามีดง้างขึ้นและปักลงมาอย่างรุนแรงตรงหว่างขา

“อ้ากกกกกกกกกกกกกก” เค้าหลับตาพร้อมกับเสียงร้องที่ดังออกมไม่เป็นภาษามนุษย์ เป็นการกระทำที่ทิฟพอใจและสะใจมากที่สุดเท่าที่เคยทำมาก่อน เธออยากจะให้เค้าจดจำไปจนวันตายหรือไม่ไปถึงชาติหน้าด้วยได้ยิ่งดี

“ไม่คิดที่จะลืมตาหน่อยเหรอดล” เธอเอามีดมาป้ายคอเล่นทำเอาหัวใจคนโดนทำหล่นไปอยู่ตาตุ่ม เค้าค่อย ๆ ลืมตาตามคำบอก แล้วพบว่าตัวเองไม่ได้โดนหั่นน้องชายออกไปเหมือนอย่างที่คิด พร้อมกับถอนใจอย่างโล่งอก

“ทิฟ”เค้าเรียกร้องมา แต่ก็ไม่รู้หรอกว่าเรียกทำไม และเพื่ออะไร

“เรียกทำไม”

“ปะ ป่าว แค่จะขอ ขอบคุณหนะที่ไม่ทำดล”

“คราวนี้ทิฟจะถือว่าให้อภัยกับคนที่ยังมีการสำนึกผิดและขอโทษ แต่ถ้าทิฟรู้ว่าดลไปทำกับผู้หญิงอื่นซึ่งไม่ใช่แฟนตัวเองอีกเพื่อแค่ระบายอารมณ์หรือความใคร่หละก็ ทิฟจะตัดไอ้เจ้าตัวปัญหาทิ้งจริง ๆ”

“ดลสัญญา ดลจะไม่ทำอีก งั้นเรากลับมาเป็นเหมือนเดิมน่ะ”เมื่อเห็นว่าเธอเริ่มใจอ่อน เค้าจึงหาลู่ทางให้การคืนดี

“ไม่ ขอให้จบกันเพียงแค่นี้เถอะ ทิฟไม่อยากเป็นทาสของยาเสพติด แล้วถ้าดลไม่เลิกมัน ทิฟสัญญาว่าดลได้เข้าไปอยู่ในคุกแน่นอน เพราะทุกสิ่งที่ดลทำ มันถูกบันทึกไว้หมดแล้ว ไม่เชื่อก็มองขึ้นไปดูบนเพดานซิ” เธอบอก แล้วเค้าก็ต้องตกใจเพราะเป็นเรื่องจริงที่มีกล้องวงจรปิดอยู่ นี่เรื่องเค้าถูกบันทึกไว้หมดแล้วหรือนี้ แล้วถ้าเค้าไม่เลิกหละ เค้าก็ต้องเข้าไปอยู่ในคุก ใครบ้างอยากจะเข้าไป ไม่มีวันนั้นแน่นอน เค้าต้องเลิกให้ได้ มันไม่ใช่เรื่องยากเลย

“ได้ ดลจะเลิก แต่ดลอยากกลับไปเป็นเหมือนเดิม ทิฟยกโทษให้ดลแล้วเรามาเริ่มต้นกันใหม่น่ะครับ”

“อย่าเลย แค่นี้ดลก็ทำให้ทิฟเห็นแล้วว่าดลไม่ได้ซื่อสัตย์กับทิฟ เราคงคบกันต่อไม่ได้แล้ว ลาก่อน หวังว่าดลคงไม่ทำให้ใครต้องเจ็บเหมือนที่ทำกับทิฟหรอกน่ะ”

“เดี๋ยว...”เค้าเรียกเธอเอาไว้ เมื่อเห็นว่าเธอกำลังจะเดินจากไปอย่างไม่หวนกลับคืนมาอีก

“...”ทิฟหันมามองหน้าเป็นเชิงคำถาม แต่ไม่คำใดหลุดลอดออกมาให้ได้ยิน นอกจากความเงียบเท่านั้น

“เรายังเป็นเพื่อนกันได้ใช่ไหม”

“ได้ซิ แต่ถ้าเป็นได้เราไม่ควรจะติดต่อกันจะยิ่งดี”

“ทำไมหละ?”

“เพราะมันอาจจะทำให้ทิฟเกลียดดลไปมากกว่านี้ก็ได้” แล้วเธอก็เดินออกไป ปล่อยให้ผู้ชายหนึ่งคนรู้สึกว่าตัวเองทำผิดแบบไม่น่าให้อภัยเลยในชีวิตนี้ และเค้าต้องไม่ทำให้ใครเจ็บเหมือนเธออีก

................................................................................................................

<<< หน้าก่อนนี้ (หน้า 90)

หน้าถัดไป (หน้า 92) >>>

^*หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา

จำนวน 370 ความเห็น, หน้า่ | 1| 2| 3| 4| 5| 6| 7| 8| 9| 10| 11| 12| 13| 14| 15| 16| 17| 18| -19-

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 354 30 เม.ย. 2551 (11:56)

โอ้โหย เรื่องสนุ๊กสนุกจังเลย

เราเคยอ่านแต่ภาค 1อ่ะ แต่ตอนนี้กำลังตอนล่าสุด

เราเป็นกำลังใจให้นะ

B_vT-T

ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 35 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 78 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 355 1 พ.ค. 2551 (11:41)

สนุก มาก ๆ ค่ะ แล้วต้องมาอัพ ให้เร็ว ๆ ตามสัญญานะค่ะ แล้วจะเป็นกำลังใจให้

Jeab

ramancejeab

ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 8 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 50 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 356 2 พ.ค. 2551 (10:29)

เป็นกำลังใจให้บาร์บี้เสมอจ้า

ganyarut

ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 716 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 206 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 357 2 พ.ค. 2551 (11:13)

สนุกมากคับ

เปงกำลังใจให้น่ะคับ

อัพต่อๆๆ

HIPER

ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 40 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 70 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 358 2 พ.ค. 2551 (14:37)

คุณ HIPER หายไปนานเลยน่ะคะ

ขอบคุณทุกกำลังใจมาก ๆ เลยน่ะคะ

ยังไงก็มาอัพให้วันนี้กันแน่นอน

รอสักครู่น่ะคะ กำลังเร่งให้อยู่คะ

barbie14@rcharkarn.com

ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 679 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 170 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 359 2 พ.ค. 2551 (16:08)

หนุกมากเลยคับ

เปงกำลังใจให้คับ

HIPER

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 360 2 พ.ค. 2551 (20:07)

จะจบซะแล้วT^T

น่าเสียดายนะเนี่ย

ganyarut

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 361 4 พ.ค. 2551 (12:50)

สนุกมากเลยคับ

อัพต่อๆๆคับ

HIPER

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 362 7 พ.ค. 2551 (18:36)

สนุกมากมาก เลยนะบาบี้ ไม่ได้ติดตามซะนาน จะรอนะ และเหนือความคาดหมายแต่

(ดีใจมากเลยที่นัมไม่เป็นเอดส์) ดีใจที่เป็นแบบนี้อ่ะ แล้วจะติดตามอีกนะถ้ามีโอกาส

ตอนนี้ขอตัวไปเตะฝุ่นหางานก่อนเน้อ แล้วจะมาติดตามผลงานแน่นอนจ๊ะ จุ๊บๆ

คริสตัล

ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 625 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 198 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 363 7 พ.ค. 2551 (18:38)

ตุนบาบี้คับ

ช่วยอัพก่อนวันที่11ได้ไม๊คับ

พอดีผมจะไปต่างจังหวัดอ่ะคับ

อยากอ่านก่อนไปคับ

ขอร้องหล่ะคับ

T.T

HIPER

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 364 8 พ.ค. 2551 (09:46)

ขอบคุณ คริสตัลมาก ๆ ๆ ๆ น่ะ ที่ยังมาติดตามกันอยู่ อิอิ ดีใจเป็นบ้าเลย (เป็นเอาใหญ่)

ขอบคุณ HIPER น่ะคะที่เข้ามาอ่านและเม้นท์เป็นประจำ สำหรับคำ

ขอร้อง รับรองเป็นผลอย่างแน่นอนคะ รับรองว่าได้อ่านก่อนไปต่างจังหวัดแน่ ๆ รับรอง ๆ ๆ ๆ

และขอบคุณสำหรับ กัญญารัตน์ น่ะคะ ถ้าอ่านไม่ผิดน่ะ แต่ถ้าผิดก็ขอโทษด้วย

และขอบคุณสำหรับทุกคนที่เข้ามาอ่านแต่ไม่เม้นท์ (แอบน้อยใจอ่ะ) ยังไงอาทิตย์นี้จบอย่างแน่นอนคะ

รักทุกคนเลย

barbie14@rcharkarn.com

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 365 9 พ.ค. 2551 (15:47)

มาอัพเร็ว ๆนะ คนสวยรออยู่

คริสตัล

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 366 10 พ.ค. 2551 (18:47)
อัพต่อๆคับ

จาไปตจว.แร้วค๊าบบ

รออยุคับ

HIPER

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 367 10 พ.ค. 2551 (20:15)
อัพให้คืนนี้เลยคะ รอแป๊บนึงน่ะคะ อย่าเพิ่งรีบไปน่ะ เพราะคนแต่งกำลังจะอัพให้ (เผอิญว่าติดธุระนิดหน่อยหนะคะ)

barbie14@rcharkarn.com