<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/18779" type="text/javascript"></script> |
|
นายซาตาน กับคุณหนูไฮโซ(จบแล้ว......จ้า....ภาค 1 + ภาค 2
(มีการแก้ไขในบางส่วน ช่วยเข้ามาอ่าน เพราะว่ารีบอัพไปหน่อยก็เลย งงๆ) จบแล้ว เย้ ๆ ๆ ๆ ภาค 2 (อัพ ตอนที่ 51) เมื่อเรื่องกำลังวุ่นวาย เค้าจะทำยังไงกับรักครั้งนี้ ที่ต้องเอาหัวใจเป็นเดิมพันให้กับเธอคนเดียว....(เข้ามาเม้นท์กันหน่อยซิ คิดถึงทุกคนน่ะ)
post ครั้งแรก: Fri 22 June 2007, 10:07 am ปรับปรุงล่าสุด: Mon 12 May 2008, 9:06 am
|
วันนี้ก็เป็นอีกวันที่น่าเบื่อสำหรับความคิดของพิม เธอต้องนอนอยู่บ้านอย่างเบื่อหน่าย พี่สาวแสนดีก็ไม่อยู่ แฟนหนุ่มก็ออกไปทำงานยังไม่กลับ จนเธอต้องเข้าครัวเพื่อไปทำอาหารเย็นรอคนทำงาน นับตั้งแต่คืนนั้น เธอกับเค้าก็มีอะไรด้วยกันมาตลอด ถึงแม้รู้ว่าสิ่งที่ทำลงไปนั้นเป็นการฆ่าตัวเองก็ตาม แต่เธอก็พร้อมจะรับมัน ในเมื่อเธอเป็นคนเลือก เธอก็ไม่มีสิทธิ์จะไปโทษใคร ขอเพียงให้เวลาที่เหลืออยู่มีค่าพอจะทำให้ตัวเองมีความสุข แม้สักครั้งในชีวิตก็ยังดี เธอคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย ทำโน้นทำนี้จนเสร็จสิ้นภายในเวลาไม่ถึง 2 ชั่วโมง อาหารทุกอย่างก็พร้อมจะเสริฟแล้วสำหรับมื้อเย็นในวันนี้ และไม่นานเสียงโทรศัพท์บ้านก็ดังขึ้นมารบกวนอารมณ์เธอ
บ้านภิภักรักษาคะ
พิมเหรอ นี่พี่เองน่ะ
พี่พาม พี่อยู่ไหนคะ ทำไมจะไปไหนไม่บอกพิมบ้าง รู้ไหมว่าเป็นห่วง
พี่รู้จ๊ะ พี่ถึงได้โทรหาไง เป็นไง หายงอนกันรึยัง พี่สาวถามกลับมาด้วยความเป็นห่วง เธอหวังว่าเวลาที่เธอไม่อยู่มันพอจะทำให้ทั้งคู่ปรับความเข้าใจได้ เธอถึงปล่อยให้อยู่กันตามลำพังเพียงสองคน
ก็ ดีกันแล้วคะ ว่าแต่พี่พามจะกลับมาเมื่อไหร่คะ พิมคิดถึงพี่น่ะ
ก็...แล้วแต่อารมณ์ ไม่อยากไปขัดจังหวะใครบางคนหนะ
พี่พามก็...พิมเหงาน่ะค จะไปทำงานเค้าก็ไม่ยอม บอกให้พิมอยู่กับบ้านเฉย ๆ พิมเบื่ออ่ะ
เดี๋ยวพิมก็ชินเองแหละ ดีแล้วที่นัมเค้าไม่ให้ทำงานหนะ เป็นผู้หญิงอยู่กับบ้านดีแล้ว อีกอย่างบ้านเราก็ไม่ถึงกับจน ที่ต้องไปทำงานให้เหนื่อย ร่างกายจะได้พักผ่อนบ้าง
ทีพี่พามไม่เห็นหยุดอยู่กับพิมเลยหนิ น่ะ ๆ ๆ พี่พาม กลับมาได้แล้ว มาอยู่กับพิมน่ะคะ เธอออดอ้อนพี่สาวด้วยน้ำเสียงที่น่าสงสาร แต่มีหรือคนอย่างพารดาจะไม่รู้ว่าน้องสาวกำลังอ้อนอยู่
ขอเวลาคิดก่อน แล้วพรุ่งนี้พี่จะให้คำตอบ แต่ตอนนี้ขอพี่ไปเล่นน้ำก่อนน่ะจ๊ะ
เดี๋ยวคะ..เมื่อตะกี้พี่บอกจะไปเล่นน้ำ ตอนนี้พี่อยู่ที่ไหนคะ
กระบี่จ๊ะ แค่นี้น่ะ
เดี๋ยวพี่พาม พี่พามคะ
.ดูซิ วางไปแล้ว อิจฉาจังเลยอ่ะ พี่พามน่ะพี่พาม ฮือออออเธอบ่นออกมาด้วยความน้อยใจที่ถูกพี่สาวทิ้งไว้อยู่บ้านคนเดียว คนอื่น ๆ ก็ถูกสั่งให้ลากลับบ้านกันหมด เฮ้ออออ.....นี่เธอต้องอยู่คนเดียวแบบนี้อีกกี่วันกันน่ะ ไม่นานเธอก็หลับคาโซฟาไปอย่างหมดแรง
ไม่นานเสียงรถยนต์ก็ได้แล่นเข้าสู่ตัวบ้านอย่างเหมือนทุกวัน แต่วันนี้ผิดตรงที่คนขับนั้นหน้าเครียดจนหน้ากลัว เหมือนมีเรื่องทุกข์ใจอะไรบ้างอย่าง แต่ก็ต้องอมยิ้มขึ้นมาเมื่อเห็นภรรยาตัวน้อย ๆ นอนหลับอยู่อย่างเอ็นดู ทำไมเค้ามองข้ามผู้หญิงน่ารักคนนี้ไปได้น่ะ ทั้ง ๆ
ที่รู้จักกันมาตั้งนาน เค้ามัวแต่ทำอะไรอยู่ถึงได้ปล่อยในเธอได้แต่มองเค้าอยู่เพียงฝ่ายเดียว ความคิดเค้ายิ่งสับสนวุ่นวายตีกันยุ่งเหยิง นับวันก็เริ่มรู้ตัวเองขึ้นว่าต้องการอะไรกันแน่ เป็นเพราะความทะนงในความแค้นบ้าบอจากผู้เป็นพ่อ
ที่เกือบทำให้เค้าเสียผู้หญิงดี ๆ ไป แต่ดีที่มันไม่สายเกินแก้ ไม่งั้นเค้าคงต้องเสียใจไปตลอดชีวิตก็เป็นไปได้ เค้ายอมรับแล้วว่าตอนนี้หัวใจทั้งหมดเค้าได้มอบให้กับผู้หญิงตรงหน้าคนนี้ไปหมดแล้ว และเค้าจะไม่ทำให้ความรักครั้งนี้ต้องเจ็บช้ำอย่างแน่นอน
แต่แล้วหน้าเค้าก็ต้องเปลี่ยนสีกลับมาเป็นเหมือนเดิม เมื่อพรุ่งนี้เค้าต้องไปหาเพราะโรคบ้า ๆ นั่น เค้าจะทำยังไง เค้าไม่อยากยอมรับเลยจริง ๆ ว่ามันจะเกิดกับตัวของเค้าได้ ถ้าไม่ใช่เพราะความบ้าในครั้งนั้น
เฮ้ย นัม วันนี้ไปเที่ยวกันดีหวะ ชิดชัยเพื่อนคู่ซี้ชวนอย่างอารมณ์ดี
ไม่เอาหวะ ไม่อยากไป
ทำไมหวะ เห็นบอกว่ามีหนุ่ม ๆ หล่อ ๆ ทั้งนั้นเลยน่ะโว้ย
ไม่หละ เบื่อ
หรือว่าไม่แน่
อะไรที่ว่าไม่แน่
ก็คืนนี้มีการล่าแต้ม ถ้าใครได้แต้มเยอะสุด คนนั้นาจะได้เบนซ์ป้ายแดงคันนึง งานนี้มีคนเล่นกันเยอะเลยน่ะโว้ย ชิดชัยเริ่มพูดอีก
ใครลงด้วยหวะ
ก็หลายคน มีแต่คนใหม่ ๆ ทั้งนั้น
แน่ใจเหรอว่ามีเบนซ์เป็นเดิมพันจริง ๆ
ใช่ว่าเค้าจะสนใจรถ แต่ที่เค้าอยากได้เพราะต้องการเอามาแล้วส่งทอดตลาดเพื่อนำเงินไปบริจาคสถานที่ต่าง ๆ ซึ่งมันไม่ใช่เรื่องยากหากจะได้มา
แต่ความเสี่ยงก็มีมากพอที่จะทำให้เค้าต้องคิดหนัก ปกติเค้าไม่ค่อยยุ่งกับใครอยู่แล้วในเรื่องอย่างว่า และอาจไม่เคยเต็มใจเลยก็ว่าได้ แต่ในเมื่อเกิดมาแล้วมันเป็นอย่างนี้ เค้าก็ต้องยอมรับในชะตากรรม แล้วเค้าก็ตัดสินใจเล่นในเกมส์นี้ด้วย
แน่นอนว่าเกมส์ในครั้งนี้เค้าเป็นผู้ชนะอย่างเด่นชัด แต่ใครจะไปรู้ว่าได้เบนซ์คันนึงต้องได้โรคแถมกลับมาเป็นของกำนัล หลังจากนั้นชีวิตเค้าก็แทบไม่มีความหมายเมื่อรู้ว่าตัวเองเป็นเอดส์
คุณหมอครับ ผลเลือดผมเป็นไงบ้างครับ เค้ามักจะตรวจเลือดทุก ๆ เลือด เพื่อความสบายใจในทุกครั้งที่มีเหตุการณ์แบบนี้
ผลเลือดของคุณ เอ่อ...เป็นบวกครับ
อะไรน่ะครับหมอ นี่แสดงว่าผม...ผม เป็นเอดส์เหรอครับชายหนุ่มถามกลับออกไปเพื่อความแน่ใจว่าตัวเองได้ยินไม่ผิด แต่คำตอบก็คือการพยักหน้ารับ ยิ่งทำให้เค้าทรุดนั่งบนเก้าอี้อย่างหมดแรง เค้าได้รับการดูแลจากแพทย์ก็จริง แต่โรคนี้มีการรักษาเพียงอย่างเดียวคือ ความตาย
พี่นัมพิมตื่นขึ้นมาด้วยความงัวเงีย แล้วต้องตกใจเมื่อเห็นหน้าสามีซีดจนเหมือนไม่มีเลือดในตัว
ป่าว พิมตื่นนานแล้วเหรอเค้าเอามือมาเกลี่ยผมอย่างอ่อนโยน เมื่อเห็นภรรยาทำหน้าตาเป็นห่วงเป็นใย ทำไมต้องเกิดเรื่องอย่างนี้ด้วยน่ะ
หิวรึป่าวคะถึงทำหน้าแบบนี้ วันนี้พิมทำอาหารไว้เต็มเลย เดี๋ยวพิมไปอุ่นก่อนน่ะคะ พี่นัมอาบน้ำเสร็จจะได้ทานข้าวเลย
จ๊ะ งั้นพี่ไปอาบน้ำก่อนน่ะ เค้าจูบหน้าผากมนด้วยความรัก เค้าเพิ่งรู้ว่าการมีความรักด้วยความบริสุทธิ์มันดีอย่างนี้นี่เอง
อาบน้ำเร็ว ๆ น่ะคะ
คร้าบบบบ เธอยิ้มรับด้วยความสุขใจ อยากให้เวลาหยุดเดินไว้แค่นี้จริง ๆ ทำไมชีวิตเธอถึงได้อาภัพขนาดนี้น่ะ อยากให้เวลาหยุดอยู่แค่นี้ ไม่อยากให้หมุนไปเลย แต่มันก็ทำไม่ได้จริง ๆ
ว้าววว อาหารน่าทานทั้งนั้นเลย งั้นก็แสดงว่าที่เผลอหลับไปเพราะเหนื่อยใช่ไหม เค้าแกล้งล้อเธอเล่น จนเธอต้องส่งค้อนวงน้อย ๆ ให้
ก็ใครบอกให้พิมหยุดงานอยู่กับบ้านละคะ รู้ไหมว่าพิมเบื่อน่ะ
โถ พี่ก็อยากให้พิมได้พักผ่อนอยู่กับบ้านบ้าง เห็นทำงานเหนื่อยมาตั้งนาน อีกอย่างพี่ก็มีเงินมากพอที่พิมไม่ทำงานเลยด้วยซ้ำ
ถอดแบบกันมาเด่ะ
ถอดแบบใคร
ก็พี่พามกับพี่นัมพูดเหมือนกันเปี้ยบเลย แล้วงี้พิมจะทำไงหละ อยู่แต่บ้าน เธอทำหน้าหงอย จนเค้าต้องรีบเอาใจ
ถ้างั้นพรุ่งนี้พิมไปทำงานกับพี่เอาไม๊ ไปนั่งเฝ้าทั้งวันเลย
ดีคะ เป็นความคิดที่ดีมาก รอมาตั้งนานกว่าจะยอมพูด เธอแสดงอาการดีใจจนเค้าอดหัวเราะในท่าทีไม่ได้ นี่ละน๊า ความรักย่อมคู่กับความสุขจริง ๆ ของแท้และแน่นอน แต่แล้วเค้าก็ต้องหยุดยิ้มกระทันหัน เพราะลืมคิดไปว่าเค้าต้องไปหาหมอตามนัดในวันพรุ่งนี้ จนเธออดถามไม่ได้
พี่นัมเป็นอะไรคะ เห็นหน้าไม่ดีตั้งแต่เมื่อตะกี้แล้ว
คือ พรุ่งนี้พี่...พี่ต้องไปหาหมอ พิมไม่ต้องไปดีกว่าน่ะ เอาไว้วันหลังแล้วกัน
ไม่เอา พิมไปด้วย
พิมครับ พี่อยากไปคนเดียว พิมให้พี่ไปคนเดียวได้ไหมครับ???
เค้าใช้เสียงอ้อนในการช่วยพูดเพื่อให้เธอได้ไม่งอน แล้วมันก็เป็นผลที่ดี เพราะเธอไม่ยอมเซ้าซี้อีกเลย จนกระทั่งทั้งคู่เข้านอน หญิงสาวนอนคิดหาวิธีต่าง ๆ นา ๆ เธอไม่เคยเชื่อในเรื่องนี้เลย และไม่มีวันเชื่อถ้าหากไม่ได้ยินกับหูตัวเองว่าสามีของเธอเป็นเอดส์
ฉะนั้นพรุ่งนี้เป็นวันที่จะประกาศให้รู้ว่า ความจริงมันเป็นยังไงกันแน่ ชายหนุ่มเห็นเธอนอนหันหลังให้ก็ไม่กล้ารบกวนจึงปล่อยให้เธอนอนไปอย่างเงียบ ๆ แต่เค้าเองกลับนอนไม่หลับ ไม่อยากรับรู้อะไรทั้งสิ้น เป็นไปได้อยากให้ตายไปเลยยิ่งดี เค้าต้องพยายามข่มตาหลับแต่กว่าจะทำได้ก็ใกล้สว่างแล้ว
เค้าลุกขึ้นมาเช้ากว่าปกติเพราะไม่อยากให้เธอตื่นมาทันเค้าและอาจจะมีการงอนเกิดขึ้นอีก การอาบน้ำและการแต่งตัวเป็นไปอย่างเงียบ ๆ เหมือนไม่อยากให้คนรักที่นอนหลับต้องตื่น เค้ารีบออกจากบ้านอย่างรวดเร็ว
แต่เธอก็เร็วพอที่จะทำภารกิจของตัวเองให้เสร็จทันเหมือนกัน ไม่นานเธอก็แฝงตัวอยู่บนเส้นทางอันน่าอึดอัดอยู่บนถนนเส้นเดียวกัน เค้าไม่สามารถรับรู้ได้เลยว่า สายสืบแสนสาวซึ่งเป็นภรรยาได้ทำตัวลึกลับอยู่ใกล้ ๆ ตัวเค้าแล้วในยามนี้
..

โอ้โหย เรื่องสนุ๊กสนุกจังเลย
เราเคยอ่านแต่ภาค 1อ่ะ แต่ตอนนี้กำลังตอนล่าสุด
เราเป็นกำลังใจให้นะ

สนุก มาก ๆ ค่ะ แล้วต้องมาอัพ ให้เร็ว ๆ ตามสัญญานะค่ะ แล้วจะเป็นกำลังใจให้
Jeab
เป็นกำลังใจให้บาร์บี้เสมอจ้า
สนุกมากคับ
เปงกำลังใจให้น่ะคับ
อัพต่อๆๆ
คุณ HIPER หายไปนานเลยน่ะคะ
ขอบคุณทุกกำลังใจมาก ๆ เลยน่ะคะ
ยังไงก็มาอัพให้วันนี้กันแน่นอน
รอสักครู่น่ะคะ กำลังเร่งให้อยู่คะ
หนุกมากเลยคับ
เปงกำลังใจให้คับ
จะจบซะแล้วT^T
น่าเสียดายนะเนี่ย
สนุกมากเลยคับ
อัพต่อๆๆคับ
สนุกมากมาก เลยนะบาบี้ ไม่ได้ติดตามซะนาน จะรอนะ และเหนือความคาดหมายแต่
(ดีใจมากเลยที่นัมไม่เป็นเอดส์) ดีใจที่เป็นแบบนี้อ่ะ แล้วจะติดตามอีกนะถ้ามีโอกาส
ตอนนี้ขอตัวไปเตะฝุ่นหางานก่อนเน้อ แล้วจะมาติดตามผลงานแน่นอนจ๊ะ จุ๊บๆ
ตุนบาบี้คับ
ช่วยอัพก่อนวันที่11ได้ไม๊คับ
พอดีผมจะไปต่างจังหวัดอ่ะคับ
อยากอ่านก่อนไปคับ
ขอร้องหล่ะคับ
T.T
ขอบคุณ คริสตัลมาก ๆ ๆ ๆ น่ะ ที่ยังมาติดตามกันอยู่ อิอิ ดีใจเป็นบ้าเลย (เป็นเอาใหญ่)
ขอบคุณ HIPER น่ะคะที่เข้ามาอ่านและเม้นท์เป็นประจำ สำหรับคำ
ขอร้อง รับรองเป็นผลอย่างแน่นอนคะ รับรองว่าได้อ่านก่อนไปต่างจังหวัดแน่ ๆ รับรอง ๆ ๆ ๆ
และขอบคุณสำหรับ กัญญารัตน์ น่ะคะ ถ้าอ่านไม่ผิดน่ะ แต่ถ้าผิดก็ขอโทษด้วย
และขอบคุณสำหรับทุกคนที่เข้ามาอ่านแต่ไม่เม้นท์ (แอบน้อยใจอ่ะ) ยังไงอาทิตย์นี้จบอย่างแน่นอนคะ
รักทุกคนเลย
มาอัพเร็ว ๆนะ คนสวยรออยู่
เย่
จบแบบนี้ดีจัง(หื่นซะแล้วเรา= =)
อิอิ หวานจัง
มาอัพต่อแล้วเย้ๆ
มาอัพอีกนะคะ
จบแล้วคะ คงไม่มาอัพอีกแล้ว
ขอบคุณทุกกำลังใจน่ะคะ
แล้วบาร์บี้จะมาลงเรื่องใหม่ให้อ่านกันคะ
อื้มค่า
ไม่ลงภาคพิเศษด้วยหยออยากอ่านอะ
ขอบคุณนะจ๊ะ บาร์บี้ ที่คอยติดตามผลงานคุกก้า และคอยห่วงใย คุกก้า
กลับมาแล้ว เรื่องนี้ของบาร์บี้จบแล้ว อยากบอกว่าสนุกมากๆ ไงก็รีบลง
เรื่องใหม่ด้วยนะจ๊ะ คุกก้าจะคอยเปนกำลังใจให้เสมอนะ


Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
|
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย |
![]() สสวท. |
![]() มูลนิธิ พสวท. |
![]() พสวท. |