วิชาการ.คอม - นายซาตาน กับคุณหนูไฮโซ(จบแล้ว......จ้า....ภาค 1 + ภาค 2 (นายซาตาน กับคุณหนูไฮโซ (ตอนที่ 46)(ภาค 2 น่ะจ๊ะ))

นายซาตาน กับคุณหนูไฮโซ(จบแล้ว......จ้า....ภาค 1 + ภาค 2

(มีการแก้ไขในบางส่วน ช่วยเข้ามาอ่าน เพราะว่ารีบอัพไปหน่อยก็เลย งงๆ) จบแล้ว เย้ ๆ ๆ ๆ ภาค 2 (อัพ ตอนที่ 51) เมื่อเรื่องกำลังวุ่นวาย เค้าจะทำยังไงกับรักครั้งนี้ ที่ต้องเอาหัวใจเป็นเดิมพันให้กับเธอคนเดียว....(เข้ามาเม้นท์กันหน่อยซิ คิดถึงทุกคนน่ะ)

ผู้เขียน: barbie14@rcharkarn.com ชมแล้ว: 163,751 ครั้ง

post ครั้งแรก: Fri 22 June 2007, 10:07 am ปรับปรุงล่าสุด: Mon 12 May 2008, 9:06 am

อยู่ในส่วน: วิชาการ.คอม, vนิยาย

สารบัญ

หน้าที่ 95 - นายซาตาน กับคุณหนูไฮโซ (ตอนที่ 46)(ภาค 2 น่ะจ๊ะ)

“พีช พรุ่งนี้ผมจะกลับเมืองไทย”

เพล้ง เสียงแก้วน้ำที่กระทบลงบนพื้นเมื่อได้ยินคำบอกกล่าวของคนข้าง ๆ

“เป็นอะไรรึป่าวพีช ไหนพี่ดูซิ” เค้าจับอุ้มตัวเธอขึ้นมาจากพื้น แล้วพาเธอออกจากห้องครัวเพื่อดูบาดแผล

“เอ่อ....ไม่เป็นอะไร ฉันไม่เป็นอะไร” เธอตอบออกไปอย่างลำบาก ทำไมเค้าถึงทำแบบนี้ คนกำลังมีความสุขที่ได้อยู่ใกล้ ๆ แต่เพียงไม่นานเค้าก็กลับมาบอกว่าจะกลับเมืองไทย

“ป่าว ฉันบอกแล้วไงว่าไม่ได้เป็นอะไร”

“บอกแล้วใช่ไหมว่าให้เรียกชื่อแทนคำว่าฉัน”เค้าถามด้วยน้ำเสียงที่ไม่ค่อยพอใจสักเท่าไหร่ มันจะเค้าไม่อารมณ์เสียได้ไง ทีพูดกับคนอื่นคะขา พีชอย่างงั้นพีชอย่างงี้ ทีพูดกับเค้ากลับมาเรียกฉันแทนชื่อ มันน่าจะจับพาไปปล้ำซะให้เข็ดจริง ๆ เลย

“แล้วทำไมฉันต้องเชื่อด้วยหละ” เธอตอกกลับไปอย่างไม่ยั้ง ในเมื่อเค้าเห็นเธอเป็นเพียงผู้หญิงคนนึง นึกอยากจะมาก็มา นึกอยากจะไปก็ไป โดยไม่สนใจอะไรทั้งนั้น แล้วทำไมเธอต้องสนใจผู้ชายคนนี้ด้วย

“ทำไมถึงเป็นคนอย่างนี้ หึ” ชายหนุ่มเริ่มโกรธขึ้นมาบ้างเมื่อเห็นว่าเธอไม่ยอมง่าย ๆ โดยเธอไม่รู้สาเหตุที่กำลังเกิดขึ้นเลย

“เป็นคนอย่างนี้ของนายมันคือแบบไหน ฉันไม่จำเป็นต้องเชื่อฟังนายหนิ พ่อก็ไม่ใช่ พี่ก็ไม่ใช่สักหน่อย หรือว่าจะเป็นแม่” ชายหนุ่มบีบแขนจนเธอต้องนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ

“พีช หยุดเดี๋ยวนี้น่ะ” อารมณ์ที่กำลังกรุ่นขึ้นด้วยความโกรธไม่สามารถหยุดด้วยน้ำมันที่กำลังเติมได้

“ไม่หยุด แล้วฉันก็ไม่เชื่ออะไรอีกแล้วด้วย” เธอสะบัดแขนเพื่อให้หลุดพ้นจากการจับกุม แล้วรีบวิ่งหนีขึ้นไปบนห้อง จนเค้าต้องรีบวิ่งตามขึ้นไป เพราะถ้าขืนช้าคงจะคุยกันไม่รู้เรื่องอย่างแน่นอน

“มาคุยกันให้รู้เรื่องก่อน อย่าหนีหน้าพี่อย่างนี้น่ะ พี่ไม่ชอบ” เค้าเปลี่ยนมาเรียกเป็นพี่แทน เผื่อการคุยจะได้ดีขึ้น แต่เปล่าเลย เค้าคิดผิดอย่างร้ายแรง

“อะไร ๆ ก็ไม่ชอบ พี่ไม่ชอบ แล้วเคยคิดบ้างไหมว่าที่ตัวเองทำกับคนอื่นเค้าจะชอบหรือไม่ชอบ เคยคิดบ้างไหมห๊ะ” เธอยืดเยื้อการเปิดประตูอยู่กันคนละด้าน เธออยู่ด้านใน ส่วนเค้าก็อยู่ด้านนอก

“พีช มาคุยกันก่อน เปิดประตูเดี๋ยวนี่น่ะ พี่ไม่อยากทำให้เราเจ็บตัว”

“ไม่ แล้วก็ไม่ต้องมาสนใจฉันด้วย ได้ยินไหมฉันเกลียด แล้วก็เบื่อ เบื่ออออออ” เธอตะโกนออกไปทั้ง ๆ ที่ยังไม่ยอมเปิดประตู น้ำตาเจ้ากรรมก็ดันไหลออกมาด้วยความอัดอั้น จะมีสักครั้งไหมที่เค้าจะคุยกับเธอดี ๆ มัคงไม่มี ไม่มีอย่างแน่นอน

“ถ้าพีชไม่ยอมเปิดประตู อย่าหาว่าพี่ใจร้ายก็แล้วกัน”

“นายมันก็แค่คนเห็นแก่ตัว ไปตายซะเถอะ” เธอใช้เรี่ยวแรงสุดท้ายในการดันประตูเพื่อปิด แต่แรงผู้หญิงก็สู้แรงผู้ชายไม่ได้อยู่ดี

“ได้.....ถ้าคิดว่าตัวเองทำถูก” เค้าจึงผลักประตูเข้าไป ไม่นานเธอก็ต้องกระเด็ดไปอยู่ข้าง ๆ เตียงนอน เธอเห็นเค้าล็อคประตูและเดินเข้ามาหาเหมือนซาตานก็ไม่ปาน

“จะทำอะไร ออกไปน่ะ”

“มาคุยกันให้รู้เรื่องก่อน” เค้าเดินมานั่งอยู่ใกล้ ๆ

“ไม่ บอกแล้วไงว่าไม่คุย ฟังไม่รู้เรื่องรึไง”

“ถ้าไม่อยากเจ็บตัว ลุกขึ้นมาคุยกันดี ๆ”

“เอ่ะ ก็บอกแล้วไงว่าไม่คุย....โอ้ยยยย” เค้ากระชากตัวเธอขึ้น พร้อม ๆ กับเข้าประชิดตัวติดผนัง

“พี่อยากคุยด้วยดี ๆ ทำไมต้องทำนิสัยอย่างนี้ด้วย” ความเจ็บที่ถูกบีบแขนมันทำให้เธอน้ำตาร่วงออกมาอย่างห้ามไม่ได้ เค้าเห็นเธอแล้วก็สงสารจึงคลายมือออกเล็กน้อย แต่ไม่ยอมปล่อย

“......” เธอได้แต่เงียบ เพราะความเกลียดมันเริ่มทำงานอยู่ในสมอง

“พี่ถาม ไม่ได้ยินรึไง”

“ได้ยิน”

“แล้วทำไมไม่ตอบ”

“งั้นก็ตอบฉันมาก่อนซิ ว่าวันนี้นายเป็นอะไรถึงได้อารมณ์เสียใส่ฉันขนาดนี้ ประจำเดือนไม่มารึไง หรือว่าท้องเสีย หรือว่า...”

“พี่ไม่ได้เป็นอะไร แล้วก็เลิกเรียกพี่ว่านายได้แล้ว พี่เกลียด”

“ฉันก็เกลียด แล้วก็เกลียดมากด้วยที่นายเป็นแบบนี้”

“พีช” เค้าเริ่มหมดความอดทนจนบีบเธอแน่นเข้าไปอีก

“อย่าคิดว่าทำแบบนี้แล้วฉันจะเปลี่ยนใจได้น่ะ ไม่มีหรอก”

“ได้.....จะทำให้รู้เหมือนกันว่าคนอย่างพี่จะเปลี่ยนใจคนอย่างเธอไม่ได้”

“ปล่อยน่ะ”

เค้าซุกจมูกเข้าไปตรงซอกคออย่างรวดเร็ว มือที่จับลำตัวเปลี่ยนมาเป็นจับแขนไว้แทน ปากที่กำลังจู่โจมซอกคอได้เปลี่ยนมาครอบริมฝีปากไว้อย่างรู้ทัน เมื่อเห็นว่าเธอกำลังจะไม่ยอมหยุดตะโกน ริมฝีปากที่เร้าร้อนกำลังเคล้าคลึงปากอวบอิ่มอย่างเมามัน ความรุนแรงกลับเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ เค้ารอมานาน แล้ววันนี้ความอดก็ได้หมดลงแล้ว

“ปล่อยน่ะ บอกให้ปล่อย”เสียงอู้อี้ดังอยู่ในลำคอ

“ไม่” เค้าตอบทั้ง ๆ ที่ปากยังคงประทับอยู่ ลิ้นที่กำลังรุกเร้าเพื่อรอการตอบสนองได้วนเวียนไปมาอย่างรอชั้นเชิง เพียงไม่นานเธอก็ตกเป็นทาสของเค้า ชายหนุ่มประคองไปวางเธอไว้บนเตียงนุ่มอย่างอ่อนโยน แต่สติของเธอก็ยังพอมีอยู่บ้าง จึงได้ร้องห้ามออกไปด้วยความกลัว

“ฉันขอร้อง อย่าทำอะไรเลยน่ะ” เธอพูดออกมาด้วยน้ำตา จนเค้าเห็นแล้วอยากจะฆ่าตัวเองที่ทำให้เธอต้องร้องไห้

“งั้นจะยอมคุยดี ๆ รึป่าว” เค้าเสียงอ่อนโยนและนุ่มนวลกว่าเดิม คำตอบคือการพยักหน้าอย่างช้า ๆ ของเธอ ต่างคนต่างนั่งเงียบ จนความอึดอัดเริ่มครอบงำ จนเค้าต้องเป็นคนเริ่มพูดก่อน

“เมื่อเช้าเราคุยอยู่กับใคร” เค้าถามพยายามทำน้ำเสียงให้ปกติที่สุด

“เมื่อเช้า.....ทำไม ฉั.... คือพีชจะคุยกับใครต้องบอกพี่ด้วยรึไง” เธอเกือบหลุดคำพูดออกมา จนต้องรีบเปลี่ยนคำพูดเสียใหม่

“พี่อยากรู้”

“คุยกับ.....แฟน”

“ห๊ะ แฟนงั้นเหรอ”

“คะ” เธอเห็นเค้าถลึงตาใส่ ก็แทบจะเก็บอาการหัวเราแทบไม่อยู่

“แฟนไหน แล้วพี่นี่ไม่ได้เรียกว่าแฟนงั้นเหรอ”

“ก็...พี่เคยบอกพีชรึไงว่าเราเป็นแฟนกัน”

“แล้วใครคือแฟนพีช บอกพี่มาซิ” เค้าเสมองไปทางอื่น ไม่อยากเห็นแม้กระทั่งใบหน้าที่งดงามนี้เลย เค้าคงจะระงับอารมณ์ไม่ได้เหมือนเมื่อตะกี้อย่างแน่นอน หากเธอตอบอะไรที่ทำให้เค้าหมดความอดทนอีก

“พีชถามอะไรหน่อยเหอะ นี่ฟังไม่ออกเลยรึไงว่าพีชคุยกับใคร”

“ไม่รู้” เค้าส่ายหน้า

“คุยกับพ่อ ได้ยินไหมคะ”

“ห๊ะ แล้วทำไมถึงคุยกันเหมือน...”

“เหมือนอะไรเหรอคะ”

“เหมือน.....เป็นแฟนกันอย่างนั้น”

“พอดีว่ามีคนเข้ามาทักคุณพ่อหนะ ประมาณว่าอยากกุ๊กกิ๊กด้วย อะไรประมาณนี้ พอดีกำลังคุยกันอยู่ พ่อเค้าก็เลยเปิดโฟนให้ผู้หญิงคนนั้นฟังว่าแฟนโทรหา ก็เท่านั้นเอง”

“แล้วทำไมไม่บอกตั้งแต่แรก”

“แล้วทำไมถึงไม่ถามหละ”

“ก็แล้วทำไมไม่บอกเองหละ”

“เอ้า นี่พีชผิดใช่ไหมเนี๊ย บ้ารึป่าว อยู่ดี ๆ ก็จะให้เดินไปบอกว่าโทรหาพ่อมา มีหวังต่อไปคงต้องรายงานทุกเรื่อง ถ้าเป็นอย่างนั้นวัน ๆ คงไม่ต้องอะไรกันพอดี”

“มันก็ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก เพียงแต่อยากรู้บ้างก็เท่านั้น”

“แล้วทำไมอยู่ ๆ ถึงจะกลับเมืองไทย ไม่อยู่เป็นเพื่อนพีชแล้วรึไง” เธอถามด้วยเสียงที่น้อยใจ

“ก็.....คนแถวนี้ไม่ยอมให้รางวัลแห่งการภักดีเลยหนิ อยู่ไปก็เท่านั้น”

“โห มีอย่างงี้ด้วยเหรอ....รู้งี้ไม่น่าให้เข้าบ้านมาเลย”

“เปลี่ยนใจตอนนี้ก็ทัน เพราะพี่ก็คงไม่อยู่ให้เห็นแถวนี้เห็นหน้าแล้วหละ” เค้าเดินออกจากห้องไปด้วยแววตาที่เจ้าเล่ห์ แต่มีหรือคนอย่างพีชจะรู้ทันในเกมส์นี้

“เดี๋ยวซิ ใครบอกว่าอยากให้ไปหละ”

“ก็พีชไง บอกอยู่ว่าไม่อยากเห็นหน้า พี่ก็ไม่อยู่ให้รำคาญหรอก”

“ป่าวสักหน่อย รออีกนิดนึงไม่ได้เหรอ”

“แล้วถ้าพี่อยู่เราจะให้อะไรหละ”

“ก็......” เธอเดินเข้าไปยืนประจันหน้า เขย่งปลายเท้าเพียงเล็กน้อย ประทับริมฝีปากอย่างแผ่วเบา เมื่อเธอต้องการจะถอยจึงถูกรั้งหัวเอาไว้ไม่ให้ถอย เค้าบดขยี้อย่างเชื่องช้า ลิ้นที่คอยตวัดอยู่ช่างรัญจวนเหลือเกิน

จนเธอต้องโอบกอดคอไว้เป็นที่ยึดเหนี่ยว มือที่วนเวียนอยู่ด้านหน้าคอยเคล้าคลึงอยู่นอกบราเซียตัวน้อย ไม่นานบราเซียก็ถูกปลดออกอย่างง่ายดาย จนเธอต้องครางออกมาด้วยความเสียว จมูกที่คอยไซร้คอยิ่งทำให้เธออารมณ์แทบจะระเบิดออกมา เสื้อถูกปลดกระดุมออกอย่างเบามือ จนเธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันหายไปได้ยังไง เค้าซุกหน้าลงดูดดื่มกับอกอันอวบอิ่มอย่างบ้าคลั่ง จนเค้าต้องรีบพาเธอไปวางไว้บนเตียง

“อื้อ....” เสียงที่ดังออกมามันทำให้เค้าแทบจะรับอารมณ์ไม่อยู่ แต่มันก็ทำเป็นขั้นตอน

“ถอดเสื้อให้หน่อยได้ไหม”

เค้าสั่งเธออย่างอ้อนวอน การปฏิเสธไม่ได้ถูกออกมาจากปาก แต่เป็นการยื่นมือไปแกะกระดุมเสื้อให้แทน เธอแกะมันออกจากลำบาก เพราะมือที่คอยสั่นด้วยความอายมันทำเธอเงอะงะไปหมด จนกระทั่งเม็ดสุดท้ายได้ถูกปลดออกไป จึงทำให้เธอแก้มแดงด้วยความอาย กล้ามเนื้อที่เป็นมัด ๆ มันทำให้เธอเกือบลืมหายใจ เค้าเองก็พอใจที่หญิงสาวเป็นแบบนี้ เค้ากลับไปจูบอีกครั้ง

มือกำลังรุกเร้าไปเรื่อย ๆ จนเธอเริ่มกระวนกระวาย เค้าค่อย ๆ เลื่อนปากไปจูบตรงซอกคอ ติ่งหู ขบเม้มน้อย ๆ ไม่นานก็เลื่อนหน้าไปตามเนื้อตัวจนเธอต้องสะดุ้งทุกครั้งที่ปากไปกดอยู่ตรงนั้น เทสเคลื่อนตัวไปอย่างไม่รีบร้อน เค้าอยากให้เธอขอความรักจากเค้า อยากทำให้เธอมีความสุขและประทับใจกับครั้งแรก ซึ่งเป็นการเริ่มต้นที่ดี มันสามารถทำให้เธอเคลิบเคลิ้มไปกับเค้าได้

เธอต้องสะดุ้งตัวและจิกเล็บลงไปบนหลังอีกครั้งเมื่อกางเกงในตัวน้อย ๆ ได้ถูกถอด และลิ้นอันนุ่มเข้ามาแทนที่บนเนินเนื้อ ชายหนุ่มจับสะโพกขึ้นมาเพื่อรองรับความสยิวที่เค้ามอบให้เธอ ไม่นานเสียงก็เริ่มสั่นและดังขึ้นเรื่อย ๆ จนเค้าเองแทบจะกระโดนเข้าใส่ นิ้วที่คอยสอดแทรกได้ทำหน้าที่อย่างสมบูรณ์

การสอดเข้ากระชั้นชิดและถี่ขึ้นเรื่อย ๆ จนเธอต้องหวีดร้องออกมาเมื่อถึงจุดนั้น ไม่นานเค้าก็ต้องฟุบลงนอนใกล้ ครั้งแรกที่คิดว่าจะพรากพรมหมจรรย์จากตัวเธอ แต่เค้าก็อยากจะทำให้มันถูกต้องเสียก่อน อย่างน้อยครั้งนึงในชีวิตของเธอเค้าก็อยากให้มันเกิดขึ้นในวันแต่งงานมากกว่าวันนี้ เค้าจึงตัดสินใจที่จะหยุดมันเอาไว้เพียงแค่นี้

……………………………………………………..

<<< หน้าก่อนนี้ (หน้า 94)

หน้าถัดไป (หน้า 96) >>>

^*หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา

จำนวน 370 ความเห็น, หน้า่ | 1| 2| 3| 4| 5| 6| 7| 8| 9| 10| 11| 12| 13| 14| 15| 16| 17| 18| -19-

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 354 30 เม.ย. 2551 (11:56)

โอ้โหย เรื่องสนุ๊กสนุกจังเลย

เราเคยอ่านแต่ภาค 1อ่ะ แต่ตอนนี้กำลังตอนล่าสุด

เราเป็นกำลังใจให้นะ

B_vT-T

ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 35 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 78 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 355 1 พ.ค. 2551 (11:41)

สนุก มาก ๆ ค่ะ แล้วต้องมาอัพ ให้เร็ว ๆ ตามสัญญานะค่ะ แล้วจะเป็นกำลังใจให้

Jeab

ramancejeab

ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 8 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 50 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 356 2 พ.ค. 2551 (10:29)

เป็นกำลังใจให้บาร์บี้เสมอจ้า

ganyarut

ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 716 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 206 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 357 2 พ.ค. 2551 (11:13)

สนุกมากคับ

เปงกำลังใจให้น่ะคับ

อัพต่อๆๆ

HIPER

ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 40 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 70 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 358 2 พ.ค. 2551 (14:37)

คุณ HIPER หายไปนานเลยน่ะคะ

ขอบคุณทุกกำลังใจมาก ๆ เลยน่ะคะ

ยังไงก็มาอัพให้วันนี้กันแน่นอน

รอสักครู่น่ะคะ กำลังเร่งให้อยู่คะ

barbie14@rcharkarn.com

ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 679 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 170 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 359 2 พ.ค. 2551 (16:08)

หนุกมากเลยคับ

เปงกำลังใจให้คับ

HIPER

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 360 2 พ.ค. 2551 (20:07)

จะจบซะแล้วT^T

น่าเสียดายนะเนี่ย

ganyarut

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 361 4 พ.ค. 2551 (12:50)

สนุกมากเลยคับ

อัพต่อๆๆคับ

HIPER

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 362 7 พ.ค. 2551 (18:36)

สนุกมากมาก เลยนะบาบี้ ไม่ได้ติดตามซะนาน จะรอนะ และเหนือความคาดหมายแต่

(ดีใจมากเลยที่นัมไม่เป็นเอดส์) ดีใจที่เป็นแบบนี้อ่ะ แล้วจะติดตามอีกนะถ้ามีโอกาส

ตอนนี้ขอตัวไปเตะฝุ่นหางานก่อนเน้อ แล้วจะมาติดตามผลงานแน่นอนจ๊ะ จุ๊บๆ

คริสตัล

ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 625 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 198 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 363 7 พ.ค. 2551 (18:38)

ตุนบาบี้คับ

ช่วยอัพก่อนวันที่11ได้ไม๊คับ

พอดีผมจะไปต่างจังหวัดอ่ะคับ

อยากอ่านก่อนไปคับ

ขอร้องหล่ะคับ

T.T

HIPER

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 364 8 พ.ค. 2551 (09:46)

ขอบคุณ คริสตัลมาก ๆ ๆ ๆ น่ะ ที่ยังมาติดตามกันอยู่ อิอิ ดีใจเป็นบ้าเลย (เป็นเอาใหญ่)

ขอบคุณ HIPER น่ะคะที่เข้ามาอ่านและเม้นท์เป็นประจำ สำหรับคำ

ขอร้อง รับรองเป็นผลอย่างแน่นอนคะ รับรองว่าได้อ่านก่อนไปต่างจังหวัดแน่ ๆ รับรอง ๆ ๆ ๆ

และขอบคุณสำหรับ กัญญารัตน์ น่ะคะ ถ้าอ่านไม่ผิดน่ะ แต่ถ้าผิดก็ขอโทษด้วย

และขอบคุณสำหรับทุกคนที่เข้ามาอ่านแต่ไม่เม้นท์ (แอบน้อยใจอ่ะ) ยังไงอาทิตย์นี้จบอย่างแน่นอนคะ

รักทุกคนเลย

barbie14@rcharkarn.com

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 365 9 พ.ค. 2551 (15:47)

มาอัพเร็ว ๆนะ คนสวยรออยู่

คริสตัล

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 366 10 พ.ค. 2551 (18:47)
อัพต่อๆคับ

จาไปตจว.แร้วค๊าบบ

รออยุคับ

HIPER

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 367 10 พ.ค. 2551 (20:15)
อัพให้คืนนี้เลยคะ รอแป๊บนึงน่ะคะ อย่าเพิ่งรีบไปน่ะ เพราะคนแต่งกำลังจะอัพให้ (เผอิญว่าติดธุระนิดหน่อยหนะคะ)

barbie14@rcharkarn.com