วิชาการ.คอม - นายซาตาน กับคุณหนูไฮโซ(จบแล้ว......จ้า....ภาค 1 + ภาค 2 (นายซาตาน กับคุณหนูไฮโซ (ตอนที่ 49)(ภาค 2 น่ะจ๊ะ))

นายซาตาน กับคุณหนูไฮโซ(จบแล้ว......จ้า....ภาค 1 + ภาค 2

(มีการแก้ไขในบางส่วน ช่วยเข้ามาอ่าน เพราะว่ารีบอัพไปหน่อยก็เลย งงๆ) จบแล้ว เย้ ๆ ๆ ๆ ภาค 2 (อัพ ตอนที่ 51) เมื่อเรื่องกำลังวุ่นวาย เค้าจะทำยังไงกับรักครั้งนี้ ที่ต้องเอาหัวใจเป็นเดิมพันให้กับเธอคนเดียว....(เข้ามาเม้นท์กันหน่อยซิ คิดถึงทุกคนน่ะ)

ผู้เขียน: barbie14@rcharkarn.com ชมแล้ว: 163,756 ครั้ง

post ครั้งแรก: Fri 22 June 2007, 10:07 am ปรับปรุงล่าสุด: Mon 12 May 2008, 9:06 am

อยู่ในส่วน: วิชาการ.คอม, vนิยาย

สารบัญ

หน้าที่ 98 - นายซาตาน กับคุณหนูไฮโซ (ตอนที่ 49)(ภาค 2 น่ะจ๊ะ)

เวลาล่วงเลยไปอย่างช้า ๆ จนคนที่รอคอยเวลาคิดว่าชาตินี้คงตายตาไม่หลับอย่างแน่นอน เค้าอดทนรอเวลามาอย่างคนใจเย็น หลังจากวันนั้นเรื่องทุกอย่างเงียบลงเหมือนพายุได้พัดผ่านไปแล้ว

ทุกคนทำตัวเหมือนไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นมาก่อน ยกเว้นเพียงแต่ว่าที่พ่อตาของเค้าเท่านั้นที่ยังคงห้ามเรื่องทุกเรื่องที่เกี่ยวกับลูกสาวผู้แสนสวย คำประกาศของผู้ทรงอำนาจได้ถูกเผยแพร่ไปอย่างรวดเร็ว จนใคร ๆ ก็ต่างไม่ให้ความช่วยเหลือในการปรับความเข้าใจในครั้งนี้ จนวันนี้ วันที่เค้าจะได้รู้ถึงความคืบหน้าของข่าวคราวที่เค้ารอมาแสนนาน

“เทส พรุ่งนี้เราจะไปบ้านหนูพีชกันน่ะ”

“ครับพ่อ”

ตลอดทั้งคืน เทสไม่ได้หลับนอนเลย ความกังวลใจในหลาย ๆ เรื่องมันทำให้เค้ากระวนกระวายเหลือเกิน และวันนี้นี่เองที่เค้าจะได้กระจ่างเสียที

“ไปกันรึยังครับพ่อ/แม่”

“นี่จิตใจแกจะไปรอน้องหน่อยเหรอ”

“ก็คนมันรีบนี่ครับ แล้วเมื่อไหร่ยัยทิฟจะเสร็จสักที”

“โอ้ยยยย บ่นอยู่นั่นแหละ เสร็จแล้วคะ” เธอเห็นพี่ชายรีบร้อนก็ยิ่งอยากจะแกล้งให้เข็ด แต่นี่ขนาดไม่รู้เรื่องกับเค้าน่ะเนี๊ย ยังเป็นได้ถึงขนาดนี้ แล้วถ้ารู้ความลับบางอย่างน่ะ บรื๋ออออ ไม่อยากจะคิด ผวาเลยหละ

“ไปกันเถอะ” เค้ารีบเดินไปประจำที่คนขับ วันนี้เค้าจะเป็นคนขับเอง

บ้านวรภิบูรณ์

“มากันแล้วเหรอ”

“สวัสดีคะ/ครับ”

“หวัดดีจ๊ะ” มายรับไหว้หลานๆ

“เดี๋ยวเข้าไปคุยกันในห้องรับแขกแล้วกัน” เต้เป็นคนเชิญชวนอย่างอารมณ์ดี ผิดกับเทสที่ต้องคอยมองรอบ ๆ เหมือนตัวประหลาดที่กำลังระแวง เห็นหน้าแล้วก็หวาดกลัวไปหมด ไม่รู้ว่าจะเกิดเรื่องร้าย ๆ อีกรึป่าว

“ป้าน ไปตามหนูพีชมาหน่อยซิ”

“คะ” เต้บอกสาวใช้ให้ไปตามลูกสาว หน้าแต่ละคนกำลังบ่งบอกว่ามีความสุขเห็นจะได้ แต่ทำไมหน้าเทสถึงอมทุกข์เพียงนี้ ทำไมวันนี้ทุกคนถึงเปลี่ยนไปหมด และไม่นานเค้าต้องตะลึง

เมื่อนางฟ้าแสนสวยที่ห่างหายไม่ได้เจอกันเกือบปี วันนี้กลับสวยยิ่งกว่าเดิมเป็นไหน ผมที่รวบขึ้นเป็นหางม้า หน้าตาที่ดูสดใส เสื้อผ้าที่สวมใส่ก็ช่างสวยเหลือเกิน เธอเลือกใส่เดรสสีชมพูอ่อน มันยิ่งทำให้เธอผุดผ่องยิ่งนัก

“สวัสดีคะ”

“ไหว้พระเถอะลูก”

“พีช ไปนั่งข้าง ๆ พี่เค้าไป” เต้บอกกล่าวลูกสาวที่กำลังจะเดินเข้ามานั่งใกล้ ๆ ตัวเอง เพราะอาจจะเกรงว่าผู้เป็นพ่ออาจจะไม่พอใจก็เป็นได้ เธออดแปลกใจไม่ได้ที่พ่อกับแม่ดูเปลี่ยนไป แต่เธอก็เก็บความสงสัยเอาไว้

“วันนี้ลูกแม่สวยจัง” มายพูดขึ้นน้ำตาเริ่มคลอเบ้า ยิ่งทำให้เทสมึนงงไปหมด

"ตอนนี้และเวลานี้ก็ถือเป็นวันดีวันนึง ซึ่งพ่อกับแม่และทุกคนต่างเห็นดีเห็นงามว่า วันนี้สมควรจะเป็นวันหมั้นของลูกสองคน….”

เต้หยุดพูดแล้วหันมามองยังเทส ซึ่งตอนนี้หน้าตานั้นแสนตลกเหลือเกิน จนเค้าเองเกือบจะหัวเราะออกมา เทสหันหน้ามาหาพีชอย่างต้องการคำตอบ แต่แล้วเค้าก็พบว่าหน้าตาเธอก็เป็นเหมือนกับเค้าในตอนนี้

“พีช พ่อรู้ว่าหนูเป็นเด็กดีน่ะ พ่อขอโทษที่เข้าใจหนูผิดในเรื่องนั้น แต่ที่ทำทุกอย่างก็เพื่อตัวหนูเอง...เทส ลุงรู้น่ะ ว่าที่ผ่านมามันอาจจะทำร้ายจิตใจเราไปบ้าง แต่เพื่อพิสูจน์รักแท้ที่หลานมีต่อลูกสาวของลุง

ลุงจำเป็นที่ต้องทำแบบนั้น เรื่องทุกอย่างเราสองฝ่าย พ่อกับแม่ของหลาน และลุงต่างรับรู้ซึ่งกันและกันทั้งหมด อย่าไปโทษใครที่ไม่ยอมบอกความจริงในเรื่องนี้ แต่ตอนนี้ลุงพร้อมแล้วที่ยกลูกสาวคนเดียวของลุงให้หลานไป ยินดีที่รับลูกสาวของลุงรึป่าว….”

“คุณพ่อ...”หญิงสาวเรียกชื่อบิดาออกมาพร้อมกับน้ำตาที่เอ่อนอง เธอโผเข้ากอดบิดาด้วยความรัก เพิ่งรู้เดี๋ยวนี้เองว่าความรักของผู้เป็นพ่อและแม่ช่างยิ่งใหญ่จริง ๆ ไม่เจอกับตัวเองเธอจะไม่มีวันรู้เลย

“ผมยินดีครับ และผมก็ดีใจเป็นอย่างยิ่งที่คุณลุงอภัยให้ผม”

“วันนี้เป็นวันดีของลูก ถึงแม้จะไม่ใช่วันแต่งงานก็ตาม แต่แม่ก็ดีใจน่ะที่หนูได้เจอกับคนที่ดีอย่างเทส” มายจับตัวลูกสาวมากอดเอาไว้ พลางลูบผมอย่างเบามือ

“หนูขอโทษน่ะคะที่เข้าใจคุณพ่อ/คุณแม่ผิดมาตลอด ที่ไม่ยอมให้หนูกับเทสเค้าติดต่อกัน หนูรู้แล้วหละคะว่าไม่มีใครรักหนูจริงเหมือนพ่อกับแม่อีกแล้ว”

“แต่คนที่รักลูกอีกหนึ่งคนก็ยังมีอีกน่ะ....” มายพยักหน้าให้หันไปมองเค้า

นั่นก็คือเทส

“เอาหละ ถึงเวลาแล้ว เทส.....สวมแหวนให้น้องซิลูก” ปายหันมาบอกด้วยสีหน้าที่แต่งแต้มไปด้วยความสุข ยิ่งเห็นหน้าภรรยาตัวเองก็รู้ว่ามีความสุขเช่นเดียวกัน

“เดี๋ยวครับ.....โอ้ยยย......เหนื่อย” กายเข้ามาเป็นคนสุดท้ายของงานหมั้น

“อ้าว....กาย” เทสทักขึ้น

“สวัสดีครับ......งานนี้ผมจะพลาดได้ไงหละครับ เดี๋ยวก็ไม่มีรูปสวย ๆ กันพอดี”

“เอาเถอะ.... มาแล้วก็ถ่ายรูปให้ด้วยแล้วกัน” เต้พูดยิ้ม ๆ

“โอเค เริ่มได้เลยครับ”

เทสดึงมือพีชด้านซ้ายขึ้นมาอย่างช้า ๆ เหมือนไม่อยากให้ผ่านไปเลยด้วยซ้ำ นิ้วนางด้านซ้ายถูกดันขึ้นมาเล็กน้อยเพื่อจะได้สวมนิ้วอย่างสะดวก สัมผัสจากแหวนสู่นิ้วนางมันช่างสวยหรูยิ่งนัก

ความรู้สึกดีใจและมีความสุขได้ผ่านเข้ามาสู่ตัวเองอย่างช้า ๆ เมื่อเสร็จแล้วพีชจึงหยิบแหวนเกลี้ยงอีกวงขึ้นมา แล้วบรรจงสวมในนิ้วนางด้านซ้ายเช่นเดียวกัน ทั้งคู่ต่างรับไหว้ของแต่ละฝ่าย จากนั้นจึงหันไปกราบไหว้พ่อและแม่ของแต่ละคน

“อิจฉาเค้าจัง” ทิฟเพิ่งจะพูดออกมา ถึงปากจะบอกว่าอิจฉา แต่สายตาที่มองกลับไม่ใช่ แต่มันเป็นสายตาที่บ่งบอกว่า ฉันกำลังมีความสุขที่เห็นเค้ามีความสุข

ถึงแม้ว่าจะเป็นความสุขของพี่ตัวเองก็ตาม แต่เธอก็พร้อมที่จะยินดีด้วย

“มีพี่ทั้งคน ยังจะไม่อิจฉาเค้าอีก”

“บ้า” คนถูกแซวต้องอายไปตาม ๆ กัน จนคนอื่นอดหัวเราะในความน่ารักของทั้งคู่ไม่ได้ งานหมั้นในครั้งนี้ถึงมันจะเป็นงานที่เล็ก แต่ทั้งคู่ก็ชอบและรักในความเป็นธรรมเนียบของไทย

ข่าวคราวการหมั้นหมายของคนทั้งคู่ ถูกส่งตรงไปยังแจงซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของเทส เค้าแค่บอกว่าหมั้นกับแฟนเรียบร้อยแล้ว เมื่อวานนี่เอง แจงรีบวางสายบอกว่าติดธุระ แต่จะมีใครรับรู้ความจริงอีกข้อหละ

ว่าที่เธอเป็นแบบนี้ เศร้าใจแบบนี้ เป็นเพราะใคร ถ้าไม่ใช่เทส ผู้ชายที่แจงรักเพียงคนเดียว และรักมาเพียงฝ่ายเดียว ซึ่งมันก็เหมือนกับเค้าในตอนนี้ ที่ยังคงรักและซื่อสัตย์กับเธอเพียงคนเดียว ไม่เคยเปลี่ยนแปลง

“วิทย์ แจงมีเรื่องจะบอก”

“แจงจะไปอยู่ญี่ปุ่นกับแม่”

“ห๊ะ อะไรน่ะแจง พูดใหม่อีกทีดิ”

“แจงบอกว่าจะไปอยู่ญี่ปุ่นกับแม่ แจงเบื่อที่นี่แล้ว”

“แล้วแจงจะไปเมื่อไหร่” ชายหนุ่มถามด้วยน้ำเสียงที่เศร้าหมอง จะมีใครสักคนไหมที่เห็นค่าของความรักครั้งนี้ “ของเค้า”

“อาทิตย์หน้า”

“ทำไมเร็วจังหละ”

“เราทำเรื่องไว้เรียบร้อยหมดแล้ว เราอยากไปให้เร็วที่สุด”

“บอกเหตุผลหน่อยได้ไหมว่าทำไมถึงอยากไปจากที่นี่” ชายหนุ่มเดินเข้ามาใกล้ ๆ แล้วนั่งรอฟังคำตอบ

“คือ.... ก็ไม่มีอะไรหรอก แจงแค่เบื่องานหนะ อีกอย่างพ่อก็อยากให้ไปอยู่ที่โน้นด้วย ไม่อยากให้แม่อยู่คนเดียวเวลาพ่อเค้าไม่อยู่หนะ”

“เหรอ....แล้วแจงไม่คิดถึงคนที่นี่แล้วเหรอ แจงลืมคน ๆ นั้นได้เหรอ”

“วิทย์....” เธอหันมาร้องเรียกชื่ออย่างตกใจ นี่เค้ารู้ถึงเพียงนี้เลยหรือนี่...แต่ถ้าไม่รู้ก็แปลกแล้วหละ คบกันมาตั้งหลายปี ถึงแม้ว่าจะแค่เพื่อนก็เหอะ คนอย่างวิทย์คงจะดูไปถึงลำไส้เล็กแล้วหละ ปิดยังไงก็คงไม่มิดหรอก

“วิทย์รู้น่ะว่าทำไมแจงถึงไม่อยากอยู่.....วิทย์ขออะไรแจงอย่างได้ไหม” เค้าจับมือเธอมากุมเอาไว้ แล้วลูบหลังมือเบา ๆ

“วิทย์ขอเป็นผู้ชายคนใหม่ที่แทนผู้ชายคนนั้นของแจงได้รึป่าว”

“วิทย์....รู้ตัวรึป่าวว่าพูดอะไรออกมา”

“วิทย์รู้ตัวดีว่ากำลังพูดอะไรอยู่ แล้วแจงหละ รู้ตัวรึป่าวว่ากำลังทำให้ผู้ชายคนหนึ่งตกหลุมรักอยู่” เค้าจับมือเธอขึ้นมาจุ่มพิตอย่างแผ่วเบาและนุ่มนวล

“แต่วิทย์ก็น่าจะรู้อยู่แก่ใจว่าแจง....รักใครอยู่” เธอรู้ว่าการพูดแบบนี้ออกไปมันอาจทำร้ายจิตใจเค้าเป็นอย่างมาก แต่เธอก็อยากจะแน่ใจให้มากกว่านี้ ว่ารักครั้งใหม่ที่กำลังจะก่อตัวขึ้นมา มันจะทำให้เธอไม่ผิดหวังเหมือนครั้งก่อนอีก

“สิ่งที่ผ่านมาแล้ว ไม่ว่ามันจะดีหรือไม่ดีก็ตาม เราต่างเรียกว่า อดีต แต่สิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น เราเรียกว่า อนาคต แล้วแจงอยากให้อดีตหรือว่าอนาคตหละ ที่ทำให้แจงมีความสุข เรากลับไปแก้ไขอดีตไม่ได้ แต่เรากำหนดอนาคตได้น่ะ วิทย์พร้อมที่จะเดินเคียงคู่กับแจง ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม”

“วิทย์” แจงโผเข้าสวมกอดโดยที่วิทย์ยังไม่ได้ตั้งหลักด้วยซ้ำไป ทำให้ทั้งคู่ล้มลงบนตัวโซฟา ถึงแม้ว่ามันจะเจ็บที่หลังไปโดนเหล็กที่แข็งแรง แต่รู้ว่ามันคุ้มขนาดไหนเมื่อได้ยินกับคำตอบของคนที่เค้ารัก

“ว่าไง จะรับรักผู้ชายคนนี้ได้หรือป่าว”

เธอพยักหน้าและยิ้มรับพร้อมกับน้ำตา ทำไมน่ะความรักถึงทำให้คนตาบอดได้ถึงเพียงนี้ มีสิ่งดี ๆ อยู่ข้างกาย แต่กลับไปคว้าอย่างอื่นมาทดแทน แล้วอย่างนี้เธอจะไม่รักได้ไง

“แจงจะรับรักวิทย์ และแจงจะทำให้วิทย์รักแจงมากขึ้นกว่าเดิมอีกด้วย”

“พูดแล้วอย่าผิดคำพูดหละ ไม่งั้นเจ็บตัวแน่”

“ไม่มีทาง รักแล้วห้ามถอนตัวด้วย ไม่งั้นจะฟ้องป๊า....คอยดูซิ”

“คร้าบ ผมสัญญาว่าจะไม่ทำให้ผู้หญิงคนนี้ผิดหวังและร้องไห้อย่างแน่นอน นอกจากจะร้องเพราะอย่างอื่น ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ”

“ทะลึ่ง คนบ้า ยังไม่ทันไรก็ออกแนวหื่นซะแล้ว”

“ก็ใครหละทำให้หื่น ดูแต่งตัวซิ” เค้าแกล้งพูดเล่น ๆ เพราะตั้งใจให้ดูฝีมือการถอดเสื้ออันแสนรวดเร็วให้ดู จนคนถูกถอดต้องเอะอะเสียงดัง

“เฮ้ยยยย หลุดตั้งแต่เมื่อไหร่เนี๊ย” แจงรีบก้มลงมองตัวเอง ปรากฎว่าเสื้อตัวโปรดถูกปลดกระดุมไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ นายวิทย์เล่นทีเผลอนี่น๊า น่าจับตีก้นให้เข็ด

“นายวิทย์”

“ฮ่า ๆ ๆ ๆ แน่จริงก็จับให้ได้ซี๊” เค้ากลายเป็นคนผู้ร้ายที่โดนตำรวจวิ่งไล่จับตัว เสียงดังลั่นทั่วบ้าน นานแล้วน่ะที่เสียงหัวเราะแบบนี้ห่างหายไป มันได้กลับมาเติมเต็มอีกครั้งแล้ว ความสุขกำลังมาทดแทนสิ่งที่เจ็บปวดแล้ว

........................................................

“เทส เรามีเรื่องจะพูดด้วย” แจงเดินเข้ามาหายังห้องทำงานของเทส

“มีอะไรเหรอ ด่วนรึป่าว” เค้าถามเพราะเห็นสีหน้าไม่ค่อยดี

“ไม่ค่อยสำคัญเท่าไหร่หรอก”

“งั้น....เอางี้ได้ไหมหละ ตอนเที่ยงเดี๋ยวเราสองคนไปกินข้าวด้วยกัน”

“อย่างงั้นก็ได้ แล้วแจงจะรอน่ะ”

“อื้ม...งั้นเทสทำงานก่อนน่ะ”

“แล้วเราจะรอน่ะ” เธอตีสีหน้าได้สมกับบทบาทเหลือเกิน เธอตั้งใจจะมาลาเค้า และตั้งใจจะบอกความรู้สึกดี ๆ ให้เค้าได้รับรู้ ถึงแม้ว่าความสุขที่ได้รับมันเป็นแค่คำว่า เพื่อน แต่เธอก็พร้อมที่รับมันไว้ เพราะมิตรภาพคำว่าเพื่อนมันจีรันด์และยั่งยืน

.................................................

ถ้าหากพิมพ์ผิดประการใด บาร์บี้ขอโทษด้วยน่ะคะ เพราะบางคำก็ไม่ค่อยรู้ แต่อยากจะเขียน เพราะนึกออกได้แค่นี้เอง อิอิ

............................................................

<<< หน้าก่อนนี้ (หน้า 97)

หน้าถัดไป (หน้า 99) >>>

^*หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา

จำนวน 370 ความเห็น, หน้า่ | 1| 2| 3| 4| 5| 6| 7| 8| 9| 10| 11| 12| 13| 14| 15| 16| 17| 18| -19-

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 354 30 เม.ย. 2551 (11:56)

โอ้โหย เรื่องสนุ๊กสนุกจังเลย

เราเคยอ่านแต่ภาค 1อ่ะ แต่ตอนนี้กำลังตอนล่าสุด

เราเป็นกำลังใจให้นะ

B_vT-T

ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 35 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 78 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 355 1 พ.ค. 2551 (11:41)

สนุก มาก ๆ ค่ะ แล้วต้องมาอัพ ให้เร็ว ๆ ตามสัญญานะค่ะ แล้วจะเป็นกำลังใจให้

Jeab

ramancejeab

ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 8 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 50 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 356 2 พ.ค. 2551 (10:29)

เป็นกำลังใจให้บาร์บี้เสมอจ้า

ganyarut

ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 716 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 206 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 357 2 พ.ค. 2551 (11:13)

สนุกมากคับ

เปงกำลังใจให้น่ะคับ

อัพต่อๆๆ

HIPER

ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 40 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 70 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 358 2 พ.ค. 2551 (14:37)

คุณ HIPER หายไปนานเลยน่ะคะ

ขอบคุณทุกกำลังใจมาก ๆ เลยน่ะคะ

ยังไงก็มาอัพให้วันนี้กันแน่นอน

รอสักครู่น่ะคะ กำลังเร่งให้อยู่คะ

barbie14@rcharkarn.com

ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 679 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 170 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 359 2 พ.ค. 2551 (16:08)

หนุกมากเลยคับ

เปงกำลังใจให้คับ

HIPER

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 360 2 พ.ค. 2551 (20:07)

จะจบซะแล้วT^T

น่าเสียดายนะเนี่ย

ganyarut

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 361 4 พ.ค. 2551 (12:50)

สนุกมากเลยคับ

อัพต่อๆๆคับ

HIPER

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 362 7 พ.ค. 2551 (18:36)

สนุกมากมาก เลยนะบาบี้ ไม่ได้ติดตามซะนาน จะรอนะ และเหนือความคาดหมายแต่

(ดีใจมากเลยที่นัมไม่เป็นเอดส์) ดีใจที่เป็นแบบนี้อ่ะ แล้วจะติดตามอีกนะถ้ามีโอกาส

ตอนนี้ขอตัวไปเตะฝุ่นหางานก่อนเน้อ แล้วจะมาติดตามผลงานแน่นอนจ๊ะ จุ๊บๆ

คริสตัล

ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 625 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 198 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 363 7 พ.ค. 2551 (18:38)

ตุนบาบี้คับ

ช่วยอัพก่อนวันที่11ได้ไม๊คับ

พอดีผมจะไปต่างจังหวัดอ่ะคับ

อยากอ่านก่อนไปคับ

ขอร้องหล่ะคับ

T.T

HIPER

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 364 8 พ.ค. 2551 (09:46)

ขอบคุณ คริสตัลมาก ๆ ๆ ๆ น่ะ ที่ยังมาติดตามกันอยู่ อิอิ ดีใจเป็นบ้าเลย (เป็นเอาใหญ่)

ขอบคุณ HIPER น่ะคะที่เข้ามาอ่านและเม้นท์เป็นประจำ สำหรับคำ

ขอร้อง รับรองเป็นผลอย่างแน่นอนคะ รับรองว่าได้อ่านก่อนไปต่างจังหวัดแน่ ๆ รับรอง ๆ ๆ ๆ

และขอบคุณสำหรับ กัญญารัตน์ น่ะคะ ถ้าอ่านไม่ผิดน่ะ แต่ถ้าผิดก็ขอโทษด้วย

และขอบคุณสำหรับทุกคนที่เข้ามาอ่านแต่ไม่เม้นท์ (แอบน้อยใจอ่ะ) ยังไงอาทิตย์นี้จบอย่างแน่นอนคะ

รักทุกคนเลย

barbie14@rcharkarn.com

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 365 9 พ.ค. 2551 (15:47)

มาอัพเร็ว ๆนะ คนสวยรออยู่

คริสตัล

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 366 10 พ.ค. 2551 (18:47)
อัพต่อๆคับ

จาไปตจว.แร้วค๊าบบ

รออยุคับ

HIPER

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 367 10 พ.ค. 2551 (20:15)
อัพให้คืนนี้เลยคะ รอแป๊บนึงน่ะคะ อย่าเพิ่งรีบไปน่ะ เพราะคนแต่งกำลังจะอัพให้ (เผอิญว่าติดธุระนิดหน่อยหนะคะ)

barbie14@rcharkarn.com