จำนวน 10 ความเห็น, หน้า่ | -1-

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 1 17 ก.พ. 2549 (09:15)
ขอบใจท่านมากจ้ะ
ฉันเองก็คิดว่าถ้าเกิดทันสมัยนั้น ก็คงต้องไปแบกหาบก๋วยเตี๋ยวขายหลังเลิกกิจการหลวง
ฉันได้ยินเรื่องราว ความเป็นอยู่ แลการเจ้ากี้เจ้าการของรัฐต่อความเป็นอยู่ปกติของประชาชนมาก็มาก
แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ได้รู้ว่าถึงทัศนะของสมเด็จพระพันวษาอัยยิกา
เรียกภาษาวัยรุ่นก็ต้องบอกว่าพระองค์จ๊าบมาก
หัวก้าวหน้าเฉกเช่นกล่มเฟมินิสต์เลยละ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2 10 เม.ย. 2549 (15:04)
"เชื่อผู้นำชาติพ้นภัย"
................................. ตอนดูโหมโรงจะร้องไห้
....แต่ก็เข้าใจท่านผู้นำ ว่ามีเหตุอันจำเป็น
.......................แต่ก็นั่นแหละ สิ่งบางสิ่งลอกเค้ามามันก็ไม่เข้ากับบ้านเรา
อย่างให้หอมแก้มภรรยาก่อนออกจากบ้าน (อายมั๊ย? ก็คนไม่เคยทำ)
สวมหมวก (ร้อนจะตาย)
ห้ามกินหมาก (ก็กินกันมาจนปูนนี้)
ฯลฯ
แต่ก็ดี พออะไรๆเก่าๆมันจะหายไปในตอนนี้ ย้อนกลับไปดูสมัยมาลานำไทยแล้ว เราก็คงจะหวงแหนกันขึ้นมาอีกเยอะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 3 13 เม.ย. 2549 (13:00)
ผมคิดว่าจอมพลป.ท่านอาจมีความปรารถนาดีต่อบ้านเมือง แต่วิธีการของท่านนั้นดูแล้วก็เหมือนเป็นการตอนกิ่ง(โดยนำวัฒนธรรมตะวันตกเข้ามา) โดยพยายามที่จะตัดรากเหง้าและต้นตอที่เป็นของเราโดยแท้ออกไป(โดยการดูแคลนและสั่งห้าม"เป็น"ในสิ่งที่เรา"เป็นอยู่") ผลสุดท้ายต้นไม้ต้นนั้นก็คงไม่รอดหรอกครับ

ภาพยนตร์เรื่อง"โหมโรง" ได้แสดงให้เห็นถึงเหตุการณ์ในช่วงนั้นได้เป็นอย่างดี และผมก็เห็นด้วยอย่างยิ่งกับประเด็นที่ผู้สร้างต้องการจะสื่อออกมา

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 4 1 พ.ค. 2549 (14:33)
รู้สึกดีใจที่คุณครูยังสอนให้เขียนว่าวัฒนธรรม ไม่ใช่ "วัธนธัม"เพราะคงรู้สึกแปลกๆ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 5 6 พ.ค. 2549 (07:00)
เคยได้ยินคุณปู่เล่าให้ฟังบ้างครับ...แต่ไม่ละเอียด ดีแบบนี้
เพราะเป็นชาวบ้านธรรมดาๆ .....ขอบคุณและชอบบทความที่มีคุณค่าแบบนี้ครับ
...ชอบๆๆๆ...ขอบคุณครับ(จ้ะ)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 6 1 มิ.ย. 2549 (22:07)
ก เอ๋ย ก ไก่ ข ไข่ ในเล้า ฃ ฃวด ของเรา
ค ควาย เข้านา ฅ ฅน ขึงขัง ฆ ระฆัง ข้างฝา
ง งู ใจกล้า จ จาน ใช้ดี ฉ ฉิ่ง ตีดัง
ช ช้าง วิ่งหนี ซ โซ่ ล่ามที ฌ กะเฌอ คู่กัน
ญ หญิง โสภา ฎ ชฎา สวมพลัน ฏ ปฏัก หุนหัน
ฐ ฐาน เข้ามารอง ฑ นางมณโฑหน้าขาว ฒ ผู้เฒ่า เดินย่อง
ณ เณรไม่มอง ด เด็ก ท่องนิมนต์ ต เต่า หลังตุง
ถ ถุง แบกขน ท ทหาร อดทน ธ ธง คนนิยม
น หนูขวักไขว่ บ ใบไม้ ทับถม ป ปลา ตากลม
ผ ผึ้งทำรัง ฝ ฝา ทนทาน พ พาน วางตั้ง
ฟ ฟัน สะอาดจัง ภ สำเภา กางใบ ม ม้า คึกคัก
ย ยักษ์ เขี้ยวใหญ่ ร เรือ พายไป ล ลิง ไต่ราว
ว แหวน ลงยา ศ ศาลาเงียบเหงา ษ ฤษีหนวดยาว
ส เสือ ดาวคะนอง ห หีบใส่ผ้า ฬ จุฬาหน้าผยอง
อ อ่าง เนืองนอง ฮ นกฮูก ตาโต

ลองคิดดูสิค่ะ ถ้าตัดตัวที่ไม่จำเป็นออก แถมเอาตัวควบกล้ำออกอีกต่างหาก ภาษาไทยเลย "กาย" เป็นไม่ "เพาะ" ไปเลย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 7 24 มิ.ย. 2549 (21:00)
คงจะขำไม่ออกเลยนะจ๊ะถ้าหากยังใช้ตามสมัยก่อน หนุ่มคงไม่กล้าจีบสาวแล้วก็สาวคงไม่กล้าจีบหนุ่มเหมือนกันนะจ๊ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 8 15 ม.ค. 2550 (03:34)
อยากทราบประวัติื ความเป็นมาของคำว่าสยามนะครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 9 29 มี.ค. 2550 (15:40)
ได้ดูทั้งเรื่องโหมโรงแล้วก็ได้อ่านสี่แผ่นดินด้วย
ก็รู้สึกขำๆดี แต่ตอนนี้ตัวเองเรียนสาขาภาษาไทย
ก็ยังคิดอยู่เลยว่าถ้าวัธนธัมยังอยู่
ยังจะเลือกเรียนภาษาไทยอยู่มั้ย
คงจะทำใจเรียนไม่ลงเหมือนกัน
"เชื่อผู้นำ...ชาติ..-ลัย"
แน่ๆค่ะอันนี้รับรอง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 10 15 เม.ย. 2550 (03:40)
ฉันต้องขอขอบใจท่านอาจารย์จ้ะ
ฉันอ่านแล้วขำกระจายทั่วบ้านเลยจ้ะ
ฉันยังเกิดทันใส่หมวกกะโล่สีขาวไปโรงเรียนจ้ะ
กว่าฉันจะจบชั้นประถมต้นก็ทำหายไปหลายใบทีเดียวจ้ะ
และต้องขอบใจท่านผู้นำในยุคนั้นมากจ้ะ
อันตัวฉันชอบกินก๋วยเตี๋ยวมากกกกกกกก...จ้ะ
เฮ้อ......จ้ะสะเหนื่อยเลยจ้ะ