<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/27946" type="text/javascript"></script>

ชีวิตที่ได้กำไร ฉันเคยเฉียดใกล้ความตายมาหลายครั้งแล้ว มันทำให้ฉันคิดได้ว่า ชีวิตของคนเรานี้ช่างเปราะบางเสียเหลือเกิน ไม่มีอะไรจีรังยั่งยืนเลย เรากำลังก้าวเดินไปข้างหน้าทุกขณะจิต ข้างหน้าจะมีอะไรรอเราอยู่ เราไม่สามารถล่วงรู้ได้เลย ผู้เขียน: nit_n ชมแล้ว: 19,679 ครั้ง post ครั้งแรก: Tue 16 January 2007, 5:03 pm ปรับปรุงล่าสุด: Tue 17 June 2008, 1:37 am อยู่ในส่วน: บันทึกฟรีสไตล์

การที่ฉันได้ผ่านการประกอบพิธีฮัจญ์ (ถ้าเทียบกับคนที่นับถือศาสนาพุทธ น่าจะเท่ากับการบวช) ทำให้ชีวิตของฉันเปลี่ยนไป จากคนที่โมโหร้าย ปากร้าย ตระหนี่ ดื่มแอลกอฮอล์บ้างซื้อหวยทุกชนิด คิดแต่ประโยชน์ของตนเองและครอบครัว ฯลฯ เมื่อไปทำพิธีมาแล้ว ฉันเปลี่ยนไปเป็นคนละคนโดยสิ้นเชิง
ฉันผ่านกระบวนการใดมาบ้าง ?
เริ่มจากการเตรียมตัวเพื่อเดินทาง ฉันพอจะทราบจากการศึกษาด้วยตนเองบ้าง ถามไถ่ผู้ที่เคยไปแล้วบ้าง ทราบว่าต้องเตรียมตัว (ควรจะแข็งแรง) และเตรียมใจ(ใจต้องสู้)
ตอนที่ไป ร่างกายก็ไม่ค่อยแข็งแรง ค่อนข้างอ้วน ใจก็ไม่ค่อยสู้เท่าไรนัก แต่ก็มีความศรัทธาอย่างแรงกล้าที่จะไป
จึงได้ไปตรวจร่างกาย ฉีดวัคซีน ทุกชนิดที่พอมีให้ฉีด เช่นไวรัสตับอักเสบ ชนิด บี.
วัคซีนไข้กาฬหลังแอ่น อหิวาตกโรค ฯลฯ แล้วยังซื้อยารักษาโรคไปอีกนับเป็นพันบาท
เพราะอะไรจึงต้องเตรียมมากขนาดนั้น !!
เพราะได้ยินเขาเล่ากันว่า ที่เมืองของชาวอาหรับนี้ การแพทย์ยังไม่เจริญเหมือนกับเมืองไทย การเจ็บป่วยที่โน่น ไม่น่าพิสมัยนัก!!
เคยมีคนปวดฟันล่าง แต่หมอกลับไปถอนฟันบน
น่าพิสมัย ไหมล่ะ ?
เมื่อเตรียมเสร็จ ก็ไป และถึงที่หมายโดยสวัสดิภาพ (ฉันไม่เคยเมา เครื่องบินเลย)
group tour ของเรา มีประมาณ 50 คน มีทั้งชาย หญิง คนหนุ่มสาว กลางคน ไปจนกระทั่งคนแก่
เราไปถึงสนามบินเมืองริยาด เจ้าหน้าที่ของสนามบินตรวจ เช็คของเพื่อป้องกัน
ของที่ผิดกฎหมาย ตรวจกันอยู่นาน เจ้าหน้าที่ผู้หญิง จะแต่งกายคลุมดำหมด เป็นชุดดำ
หลวม ๆ ไม่เห็นรูปร่าง ว่า เชพดีหรือไม่ เพียงใด ไม่เห็นแม้แต่ใบหน้า ผู้หญิงจะมาตรวจ
ที่เนื้อตัวพวกเรา ที่เป็นผู้หญิง เช่นลูบคลำตามตัวโดยคร่าว ๆ ว่าซุกซ่อนอะไรมาด้วยหรือเปล่า
ก็ต้องยอมให้เขาตรวจ ผู้ชายก็ตรวจพวกผู้ชาย
เราใช้เวลาที่สนามบินแห่งนี้ 1 วัน
ศาสนาพุทธจะเชื่อเรื่อง "กรรม"
อิสลาม เราเชื่อว่า "พระเจ้าทดสอบ" เช่น ถ้าเราซึ่งไม่เคยก่อกรรมทำเข็ญอะไร
แล้วเราเกิดตกทุกข์ ได้ยาก เกิดวิบัติขึ้นด้วยเรื่องใด ๆ ก็ตาม เราเรียกว่า "พระเจ้าทดสอบ"
แต่ถ้าเราไปทำเรื่องเลวร้าย ไม่ดีเอาไว้ แล้วเราเกิดได้รับทุกข์ วิบัติภัย เขาเรียกว่า
"พระเจ้าลงโทษ" ไม่เหมือนกัน
คนที่ได้รับ ทุกข์ โทษ ภัย ถ้าฉุกคิดขึ้นมา ก็จะเห็นสัจธรรมอย่างแท้จริง
ความศรัทธาจะเพิ่มขึ้น และคนไม่ดีก็จะกลับตัวเป็นคนดีได้
พระเจ้าเริ่มทดสอบฉันแล้ว!!
อยู่เมืองไทย ฉันเคยทะนงตัวว่า ไม่มีอะไร ที่ฉันจะกินไม่ได้ ถ้าคนเขากินกัน
เมื่อมาที่นี่ อยู่ที่สนามบินแห่งนี้ 1 วัน ตั้งแต่เช้า ถึงเย็น หัวหน้าทัวร์ เขาให้รับประทานข้าวหมกไก่ ห่อกระดาษฟอล์ย 2 มื้อ ข้าวสีเหลือง มีน้ำมันเยิ้ม ไก่ชิ้นโต ดูน่ารับประทาน
ฉันรับประทานข้าวไม่ได้ จึงรับประทานแต่ไก่ (เอาเข้าแล้วไง กำลังวังชาก็ลดน้อยลง)
พอตกเย็นก็ขึ้นรถบัส แล่นไปท่ามกลางทะลทราย สุดลูกหูลูกตา เพื่อจะไปยังเมือง
มาดีนะห์ รถแล่นไปทั้งคืน ฉันหลับ ๆ ตื่น ๆ อากาศในทะเลทรายหนาวเหน็บ อากาศในรถจึง
ค่อนข้าวจะเหน็บหนาว
หลับ ๆ ตื่น ๆ ก็งง ๆ คิดว่ากำลังอยู่ในเครื่องบิน เพราะรถแล่น "นิ่มมาก"
ถนนของเขามีสภาพดีเป็นเยี่ยม
รุ่งเช้าจึงเข้าอพาร์ตเม้นท์ พวกผู้ชายอยู่ชั้นบน ผู้หญิงอยู่ชั้นล่าง
คนที่ไปใน กลุ่มของฉันนี้ มาจากส่วนต่าง ๆ ของประเทศไทย หลากหลายอาชีพ
(ไม่มีหมอ) มีฐานะต่ง ๆ กัน มาอยู่รวมกัน 45 วัน ร่วมเป็นร่วมตายด้วยกัน อยู่กันอย่าง
มีวัฒนธรรม ในวันแรก ๆ ก็ยังไม่มีใคร รู้จัก "ตัวตน"กันมากเท่าไรนัก
เมื่อมาอยู่ที่นี่ ฉันเริ่มจดและจำภาษาอาหรับที่เขาพูดกัน จำได้วันละ คำ สองคำ
เช่น มวยย่า แปลว่าน้ำ มาฟี แปลว่า ไม่มี กุลลุ แปลว่า ทั้งหมด
วันที่ 3 อพาร์ตเม้นของเรา ไม่มีน้ำใช้ หัวหน้าทัวร์ซึ่งพูดภาษาอาหรับได้ก็ไม่อยู่
มีคนไปส่งภาษาอังกฤษกับคนดุแลอพาร์ตเม้นซึ่งแก่ ๆ เขาก็ไม่รู้เรื่อง
มีคนรู้ว่า ฉันเป็นอาจารย์ (คิดว่าต้องเก่งทุกอย่าง) จึงมาเรียกฉันให้ไปบอกคนดูแล
อพาร์ตเม้น เรื่องน้ำไม่ไหล
เมื่อฉันไปถึง ก็พูดภาษาอังกฤษ เขาก็ส่ายหน้า ไม่เข้าใจ!!
ฉันไม่รู้ โครงสร้างของภาษาอาหรับ ก็พูดมั่ว ๆ ไปว่า "มวยย่า - มาฟี - กุลลุ"
(แปลว่า น้ำไม่ไหล หมดทุกก๊อก)
เขาเข้าใจทันที แล้วรีบมาซ่อมให้ แป๊บเดียว น้ำก็ไหล ทุกคนชมว่า ฉันเก่ง(รู้แค่ 3 คำ อิอิ)
ฉันเคยทะนงตัวว่าไม่ค่อยเจ็บไข้ได้ป่วย ก็นึกไปว่า คนที่ไม่สบาย ไม่ได้เตรียมตัวมาดีอย่างฉัน แค่คิดเท่านี้(มโนทุจริต) ฉันก็ถูกทดสอบ ไม่สบายอยู่หลายวัน
นอนป่วยอยู่ ขณะนั้น จิตใจก็สำนึกขึ้นมาได้ว่า เรานี่ ทะนงตัวเกินไป จึงถูกทดสอบ
พอคิดได้ดังนั้น วันรุ่งขึ้นก็หายป่วย ไปทำศาสนกิจได้ดังเดิม
เริ่มรู้คิด เห็นอะไร หลายอย่างแล้ว

(ถูกทดสอบหนักกว่านี้ คราวหน้าจะเล่า)

---

บทความอื่น

บทความแนะนำ

Blog แนะนำ

Hot Links

คลังข้อสอบ | ข่าววิชาการ
เล่นกล/เกม | อ่านนิยาย
ข่าวทุนการศึกษา | ลิงค์

ขอบคุณผู้สนับสนุน