สารบัญ

พ่อเคยบอกฉันว่า เก็บฉันมาเลี้ยง เก็บได้จากหน้าบ้าน พ่อพูดเหมือนจริงมาก
ฉันเงียบไปหลายวัน
ในความเงียบนั้น ฉันเฝ้าสังเกต ความเป็นไปในบ้าน
พ่อ แม่ พี่ น้อง หน้าตาดี สวย หล่อ ผิวค่อนข้างขาว
ฉันก้มมองแขน ขา ตัวเอง ทำไม ดำ คล้ำอย่างนี้ ผอม เกร็ง
ฉันทำตัวเหินห่าง จากคนอื่น ๆ อยู่ในโลกส่วนตัว คนเดียว ยกเว้นการรับประทานอาหาร ต้องทานพร้อมกัน นอนพร้อมกัน นอกนั้น ฉันจะแยกตัว คนเดียว
ตอนนั้น ยังไม่ได้เรียนหนังสือ พ่อแม่ มัวแต่ทำงาน พ่อ แม่ ขยันมาก ทำงานตัวเป็นเกลียว
เพราะมีลูกหลายคน แต่เราก็มีความสุข แม่ทำอาหารอร่อย
แม่มักจะอาบน้ำให้ลูก คนอื่น ๆ แต่ฉันต้องอาบเอง
วันหนึ่งพ่ออาบน้ำให้ฉัน ต้องบอกว่าพ่อ เป็นคนที่คนอื่น ๆ ในหมู่บ้านบอกว่าท่านดุ มีบุคลิกภาพ ที่เอาจริง คนเรียกสมญาท่านว่า "เสือ" รวมทั้งฉันก็กลัวด้วย
ท่านถูขี้ไคล ให้ฉันทั้งตัว หนาวก็หนาว ขัดขี้ไคลจนฉันเจ็บ ไปทั้งตัว แต่ก็รู้สึกว่า ตัวเบาลงไปเยอะเลย ท่านพูดว่า " ขี้ไคล ปั้นควายได้ทั้งฝูง" ฉันก็ขำ แต่ไม่กล้าหัวเราะ
บางวัน ถ้าพ่อไม่อยู่ ฉันจะไม่อาบน้ำ เพราะอากาศหนาวเหน็บ หลังจากเล่นพวกตี่จับ โยนห่วง
กาฟักไข่ ฯลฯ เล่นจนเหนื่อยแล้ว ก็เข้าบ้าน เอาน้ำลูบตัว ลูบผ้าให้ดูเปียกๆ แกล้งทำเป็นว่าอาบแล้ว แม่ก็ไม่ได้ใส่ใจเราอีก ตอนกลางคืนก็คัน นอนเกา ๆๆ ไปจนหลับ
ฉันจึงตัวดำ (ฉันคิดเอาว่าเป็นเพราะเหตุนั้น)
บางวัน หิว อยากกินอะไรสักหน่อยก่อนออกไปเล่น ก็ไม่มีอะไรจะกิน ฉันก็ไม่เคยขอใคร
วิ่งเข้าไปในสวน กินมะเฟือง พุทรา มะม่วง มีอะไรกินได้ก็กินหมด แม้กระทั่งผลของมะม่วงหิมพานต์ ซึ่งสุกงอม มีกลิ่นประหลาด ๆ ก็ไม่รอดพ้นจากการกินของฉันไปได้
รสชาติก็งั้น ๆ ฝาด ๆ เปรี้ยว ๆ กินจนอิ่มท้อง ก็วิ่งไปเล่นต่อ
ในการเล่น ฉันมักจะเล่นอะไรต่ออะไรเก่ง หาตัวจับยาก เช่นการเล่นตี่จับ
เมื่อฉันวิ่งไปในแดนของข้าศึก จะเปล่งเสียงว่า "ตี่" ดัง ๆ ฉันมีลมหายใจที่ "อึด" ได้นาน
พอวิ่งไปก็ไปจับ สัมผัสฝ่ายตรงข้ามให้มากที่สุด ฉันวิ่งเร็วด้วย เมื่อสัมผัสข้าศึกได้มากแล้วก้ต้องรีบวิ่งกลับมาแดนของตน
ฝ่ายตรงข้ามเห็นว่า ถ้าปล่อยฉันกลับมาได้ พวกเขาก็จะเป็นเชลย จึงไล่จับฉันไว้ กี่คน ๆ ก็มาระดมกันจับฉัน แต่ เด็กดำคนนี้มีฤทธิ์ และมีแรงมาก(ก็ไปแอบกินมาแล้ว) จึงสะบัดหลุดจากทุกคน กลับมาที่แดนของตนเองได้ ผลก็คือ คนเหล่านั้น ตกเป็นเชลยหมด เรียกได้ว่า
game over ได้เพราะการ "ตี่" ของฉันในครั้งนั้น
การเล่นตี่จับนั้น ถ้า ใครที่ถูกฝ่ายตรงข้าม สัมผัสตัว และฝ่ายตรงข้ามหนีกลับไปแดนของตนเองได้ คนเหล่านั้นต้องตามฝ่ายตรงข้ามไปเป็นเชลยอยู่ณ ต่างแดน จนกว่าจะมีคนเก่ง
ตี่มาช่วย มาสัมผัสตัว และกลับไปยังแดนของตนได้ จึงจะเป็นอิสระ
ฉันไม่ไปงานเลี้ยงใด ๆ ร่วมกับพ่อแม่ พี่น้อง เพราะพี่ มักจะได้เสื้อใหม่ สวย ๆ น้องก็จะได้เสื้อใหม่ สวยปิ๊ง แต่ฉันจะได้เสื้อที่พี่ไม่ใส่แล้ว
เคยไปงาน จะมีคนทักว่า "ทำไมฉันดำว่าคนอื่น ๆ " เมื่อได้ยินประโยคนี้ พลันความคิดก็แว่บไปถึงคำพูดของพ่อที่ว่า เก็บฉันมาเลี้ยง "หรือจะจริง?"
หลังจากนั้น ฉันก้มักจะออกตัวว่า จะดูแลบ้านให้ ไปกันเถอะ
ก็ไม่มีใครคะยั้นคะยอให้ฉันไปด้วย
จนคนทั้งหลายคิดว่า พ่อ แม่ มีลูกอยู่เพียงแค่นั้น ซึ่งฉันก็ไม่รู้สึกเดือดร้อนอะไร
เมื่อทุกคนไปกันแล้ว ฉันก็ปิดประตู นั่งเล่นอยู่ในบ้าน บ้านนี้เป็นของเรา
สมัยก่อน ไม่มีโทรทัศน์ เพราะไม่มีไฟฟ้าใช้ แม่มีวิทยุทรานซิสเตอร์อยู่เครื่องหนึ่ง ที่บ้านชอบฟังนิยายคณะ "กันตนา"
ฉันก็ฟังนิยายไปกับเขาด้วย จินตนาการเอา ว่าเสียงพระเอก นางเอก อย่างนี้
ต้องหล่อ ต้องสวย
แล้วฉันก็หัดพากย์ละครวิทยุ สร้างเรื่องเอง พูดเอง เออเอง
ถ้าใครมาพบ จะต้องบอกว่า "เด็กคนนี้มันบ้า" แต่เปล่าหรอก ฉันจะไม่ทำอย่างนั้นให้คนอื่นเห็นเป็นอันขาด
ฉันหัดพากย์เสียงพระเอก นางเอก นางร้าย ฯลฯ พากย์เอง ฟังเอง ร้องเพลง ทำอะไรเรื่อยเปื่อย รวมทั้ง เล่นขายของ เล่นคนเดียว
แอบสังเกตแม่ทำกับข้าว แม่ทำแกงส้ม ใส่อะไรบ้าง ก็จำไว้ พอไม่มีใครอยู่ก็ทำบ้าง
ก็สนุกดีนะ ทำแกงส้มเอง โดยการไปจุดเตาเล็ก ๆ ที่เป็นของเล่น มีหม้อข้าวหม้อแกงจริง ๆ
ที่แม่ซื้อให้พี่ ถ้าเขาอยู่ เราจะไม่ได้เล่น คราวนี้เป็นโอกาส จึงทำแกงส้มกินเอง อร่อยมาก ๆ
เมื่อทำเสร็จ กินเสร็จแล้ว ล้าง ทำลายหลักฐาน
แล้วพวกเขาก็กลับมา ฉันได้แต่นึกเสียดายว่า "ทำไมกลับมากันเร็วจริง"
เห็นไหมว่า ชีวิตของฉัน เด้กคนกลาง "Wednesday child" ซึ่ง ใคร ๆบอกว่ามักจะมีปัญหา
แต่ฉันไม่เห้นว่ามันเป็นปัญหาเลย ฉันพลิกวิกฤตให้เป็นโอกาสได้เสมอหละ

---

	ป้อนคำที่ต้องการค้นหา ส่งฟอร์มการค้นหา
	เว็บทั่วโลก วิชาการ.คอม

วิชาการ.คอม คือ ใคร? || กฏ กติกา มารยาท || ติดต่อลงโฆษณา || ร่วมงานกับเรา ติดต่อลงโฆษณา :   คุณอันนา 081 4965363 สำนักงาน :   02 2015735 อีเมล์ :    Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.

คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย

สสวท.

มูลนิธิ พสวท.

พสวท.