เจ้าของงานเขียน แ้ก้ไขหน้านี้ ได้ที่นี่

ก่อนอื่นยู้ก็ขอแนะนำเป็นแนวสักเล็กน้อยว่านี่เป็นครั้งแรกนะคะที่ได้มีโอกาสมาเขียนเรื่องราวให้เพื่อนๆ


และน้องๆได้มีโอกาสอ่านกัน ดังนั้นถ้าท่านผู้อ่านและน้องๆทั้งหลายเห็นข้อผิดผลาดหรือติชมก็ขออภัยมา
ณ. ที่นี้ด้วยค่ะ ที่สำคัญที่สุดอยากจะขออภัยด้วยก็คือภาษาไทย ของ ตัวข้าพเจ้าเองอาจจะไม่ค่อยราบรื่นนัก
ไม่ใช่เพราะว่าเรียนเมืองนอกเมืองนามานานแล้วคิด จะลืมภาษาบ้านเกิดตัวเองนะคะ น้องๆอย่าเข้าใจผิดกันจะ
แต่เพราะว่า ไม่ได้มีโอกาสเขียนภาษาไทยบ่อยนัก พี่มัวแต่เกริ่นเพลิน ก็ ขอบอกว่า
รู้สึกดีใจมากที่ตัวเองจะมีโอกาส ได้เล่าเรื่องราวและประสบการณ์ ที่ตัวเราเองได้ไปสัมผัสมาให้เยาวชนรุ่นน้องได้ยินกันด้วย


 

การเดินทางในคราวนี้สนุกมากค่ะ
เพราะประการแรกก็คือไม่เคยเดินทางด้วยรถยนต์ไปไหน ๑๓ รัฐภายใน ๒ สัปดาห์แบบไม่พักหรือหยุดกันแบบนี้มาก่อน
เลยเหนื่อยมากเลยขนาดตัวพี่เองไม่ได้ขับรถเองนะ

แต่เพราะช่วงที่พี่ไปนะเริ่มเข้าหน้าร้อน ไปตอนปลายเดือนพค กว่าจะกลับมาก็ปาไปวันที่
๙ ของเดือนมิถุนายน พลาดเรียน summer ไป ๒วันแนะ (ไม่ดีนะน้องอย่าทำกันแต่เพราะพี่เลื่อนไม่ได้จริงๆแต่ก็เขียนบอกอาจารย์แล้วจะอิอิ


อาจารย์กับบอกพี่ว่า Have Fun! And See you after your trip ฺ) มาเริ่มต้นของการไปเที่ยวกันดีกว่า
ก็มาจากว่าใจจริงของพี่ยู้เอง ตอนเป็นเด็กปี ๑ ไม่ได้ มีโอกาสไปไหนไกลๆ เพราะ ติดเรียนตลอดแต่
เราก็เห็นพี่ทั้งหลาย และก็ อาจารย์ฝรั่งต่างก็ไปเที่ยว Yellowstone and Grand
Canyon กันมาก ก็เลยคิดว่าคงจะเป็น การดีไม่น้อยเลยนะที่เราจะได้มีโอกาสเหมือนกับชาวบ้านเค้าบ้างเดี๋ยวจะพลาดโอกาสไปได้
(เราคง ไม่ยอมแน่ๆถ้าบอกว่า เรียนในอเมริกามา ๑๑ ปีไม่ได้ไปสัมผัสของที่ได้รับการยกย่องระดับโลกเพราะเท่าที่สังเกตเห็น
สถานที่แบบนี้หนาแน่นไปด้วยนักท่องเที่ยว ทั้งในและนอกอเมริกา)เรื่องของเรื่องก็มาจากว่าพอดีวันสุดท้ายของสอบช่วง


ปลายภาคตอนปี ๓ พี่ยู้ได้เดินสวนทางกับพี่ๆ ที่เค้าทำปริญญาเอกสาขาพยาบาล (น้องๆอาจสงสัยอะไรกันพยาบาลก็มีเรียนกันถึงเอกด้วยหรือ
คำตอบคือมีค่ะ ที่มหาลัยพี่มีพี่พยาบาลเยอะมากเลยแต่เค้าทำอาหารได้อร่อย แบบร้านอาหารไทยที่นี่อายค่ะ)
พี่เค้าคงเห็นเราไม่ได้ออกไปไหนบ่อยนัก (ยอมรับค่ะว่าตัวเองช่วงปี ๓ นี่ไม่ค่อยได้ไปไหนที่สวยๆเลยค่ะ


วันๆก็อยู่แต่แลปกับห้องสมุด) เราก็ด้วยการที่มีคนชวนไปเที่ยวก็ดีใจสิจ้ะ เพราะ
ไม่ใช่ไปเที่ยวที่ตามเมืองแบบที่เราชอบไป (คือพี่เคยไปแต่พวกเมือง ต่างๆ เช่น Washington
DC, Boston, San Francisso, Pittsburgh, and etc)ไม่เคยได้ไปเที่ยวตาม national
parks, such as Yellowstone, Grand Teton, and so on. นี่คงเป็นประการที่ ๒ ที่ตัวเองมีความประทับใจกับการเที่ยวครั้งนี้มากๆเพราะสถานที่พวก
นี้สวยจริงๆ สวยมากๆแบบว่าตัวเองมีความรู้สิกเลยว่าอ้าปากค้างเลย ก็คือตะลีงมากๆนั่นเอง
และก็คิดว่า คงเป็นประสบการณ์ในชีวิตที่ดีอันหนึ่ง น้องๆเคยคิดกันบ้างหรือไม่ว่า
คะว่าทำไมเราฝรั่งนี่เขาชอบเที่ยวกันจังเลย ไม่รู้ว่าตัวเราเอง ติดฝรั่งมั๊ย พี่ก็ขอบอกว่าตัวพี่เองถ้ามีโอกาสก็ขอเที่ยวค่ะ
เพราะว่าเรามีโอกาสเห็นและสัมผัสกับสิ่งงต่างๆนะจะ นอกจากที่ว่าความสนุกที่ เราจะได้รับแล้วนะ
เรายังได้เรียนรู้หลายๆอย่างเช่น ความอดทน ความเอื้อเฟื้อระหว่างเพื่อนมนุษย์ก็คือเราต้องช่วยเหลือกันนะจะ
เพราะไม่งั้นก็ไปทีมเดียวกันไม่ได้สิจะ จริงมั๊ยเอ่ย

แล้วที่สำคัญไปกว่านั้นก็คงเป็นประสบการณ์ชีวิตที่หาซื้อกันด้วยเงินกันไม่ได้

โครงการเที่ยวของพี่นี่เริ่มตอนเช้าของวันที่
๒๗ เดือนพฤษภาคม ด้วยความที่ตัวเราเองมีอายุน้อยสุดหน้าที่พวกเช่ารถก็ยกให้พี่ๆที่ขับกัน
เราไปกัน ๔ คน มีคนไทย ๓ และคนไต้หวัน ๑ คน จ๊ะ ก็ไปกันแค่นี้ก็สนุก เพราะว่าเราหาคนมาแชร์คนที่
๕ ไม่ได้นะสิ อิอิ วันแรกก็เริ่มต้นด้วยความรู้สีกที่ ตื่นเต้นมาก แต่ด้วยการที่เราไม่เชี่ยวกับการเที่ยวแบบลุยๆ
ถึงไหนถึงกันแบบนี้นัก ก็เลยไม่ได้เตรียมตัวไปนัก พี่เค้าก็งงถึงกับถามพี่ว่า

"น้องยู้มีเสื้อผ้าแค่ กระเป๋าใบเดียวเองเหรอ ไป ๒ อาทิตย์นะจะน้อง" พี่ก็บอกพวกพี่ๆ
ว่า " พอจ๊ะ ไม่มีปัญหา ก็หาที่ซักเอาก็ได้นี่ "(ไม่ทันได้เผื่อคิดว่าบางครั้งที่พักตามทาง
นี่หาที่ซักผ้าได้ยากมาก ก็แบบนอกเมืองเค้าก็ไปทำ laundry กันในตัวเมือง เพราะบางเมืองมีประชากรไม่เยอะมาก
แล้วก็บางครั้งเราก็ไปถีงดีก แล้วก็เหนื่อย อาบน้ำเสร็จก็สลบเลย แถมต้องตื่นออกเดินทางกันแต่เช้าด้วย
เพราะต้องขับรถไปกันไกล) วันแรกพี่ก็นั่งข้างหลังจน อึ่มสบายเลยนะคะนี่ เราก็ไม่มีอะไรตื่นเต้นนักเลยจะนอกจากขับจากเมือง
Clevland รัฐ Ohio (เมืองที่พี่เรียนอยู่)ผ่าน Indiana และ Ilinois (ก็ขับรถกันแบบว่า
ไม่ได้พักได้หยุดกันนะแต่เพราะเราตั้งใจจะไปดู Saint Louis Gateway Arch ที่อยู่ในเมือง
Saint Louis รัฐ Missouri  กันก็เลยต้องทนกันหน่อย)