<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/3008" type="text/javascript"></script> |
|
นำชัย ชวนคิด ฝัน และสรรค์สร้างสังคมไทย ด้วยวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และธรรม
ร้อยเรื่องพันราว ตลกโปกฮา สนุก สุข เศร้า คลุกเคล้าประเด็นทาง ว & ท (บางครั้งก็ธรรมมะ) ชวนกันฝัน ช่วยกันสรรค์ เพื่อสังคมไทย - ดร.นำชัย มาเองคร้าบบบ....
post ครั้งแรก: Tue 16 January 2007, 5:03 pm ปรับปรุงล่าสุด: Wed 9 July 2008, 10:19 pm
|
จากที่ได้กล่าวไปแล้วในตอนก่อนว่า การพัฒนาร่างกายจนครบถ้วนสมบูรณ์เป็นเรื่องละเอียดซับซ้อน จึงเป็นไปได้ไม่ยากที่หากเราจะพบสัตว์หน้าตาประหลาดอย่างในรูปข้างล่างนี้ ที่ชาวบ้านขนานนามว่าเป็น หมามีงวง!
พอมีคำว่า งวง ก็เลยทำให้นึกถึง ช้าง ขึ้นมาตะหงิดๆ ... จากนั้นก็เลยทำให้นึกเลยเถิดต่อไปว่า ถ้าเป็นคนมีงวงบ้างจะเป็นอย่างไร ... คำตอบคือ ก็คงจะได้ฉายาเป็น มนุษย์ (งวง) ช้าง (the elephant man) เป็นแน่แท้ แต่ถ้าเป็นชื่อแบบนี้ก็มีคนเอาไปทำเป็นหนังตั้งแต่ปี ค.ศ. 1980 โน่นแล้ว

จะเห็นจากโปสเตอร์ว่า ผู้สร้างภาพยนตร์เรื่องนี้ขายอารมณ์สะเทือนใจอย่างเต็มที่ จากคำพูดที่เขียนไว้ว่า ผมไม่ใช่สัตว์! ผมเป็นมนุษย์! ผม ... เป็น ... คน!
หลายคนอาจจะพอเคยได้ยินว่า ภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างขึ้นจากชีวิตจริงของผู้ชายคนหนึ่ง ชื่อจริงของเขาก็คือ โจเซฟ แครีย์ เมอร์ริก (1862-90) แต่รู้จักกันมากกว่าในชื่อ จอห์น เมอร์ริก (John Merrick) ซึ่งเป็นชื่อที่ใช้เรียกในหนังสือชื่อ The Elephant Man and Other Reminiscences (1923) ของคุณหมอที่มีโอกาสตรวจเขาคือ หมอเฟรเดอริก ทรีฟส์ (ภายหลังได้รับยศเป็นเซอร์ด้วย)

ประวัติของจอห์น เมอร์ริก ในวิกิพีเดียภาคภาษาอังกฤษ - เขียนเล่าไว้อย่างน่าสนใจและน่าสะเทือนใจ เขาเกิดมาเป็นคนในแบบที่เพลงน้องพลับเคยว่าไว้ว่า ใครๆ ก็ไม่รักผม ... (แม้แต่พัดลมยังส่ายหน้าเลย) ... เขาเกิดมาพร้อมกับความพิกลพิการที่ทำให้แม้แต่คนในครอบครัวก็รู้สึกรังเกียจ ภายหลัง เขาหนีออกจากบ้านร่อนเร่ไป ก็ยังถูกหลอกใช้นำไปโชว์ตัวแล้วโกงค่าแรง (เออหนอ คนหน้าตาปกติแต่ทำไมใจผิดปกติทำได้เพียงนี้หนอ) ฯลฯ
เสียดายว่าผมไม่มีโอกาสดูภาพยนตร์เรื่องนี้ (หรือดูแต่จำไม่ได้เสียแล้ว เพราะ ... หลายปีเต็มทีดีดัก) แต่ในวิกิพีเดียระบุว่า เขาเสียชีวิตเพราะอุบัติเหตุคอหักเนื่องจากความพยายามที่จะนอนหงายแบบคนทั่วไป ทำให้น้ำหนักศีรษะกดทับจนทำให้กระดูกคอเคลื่อนและเสียชีวิตในที่สุด
ครับ ... เขาเป็นผู้ชายหนึ่งในไม่กี่คนในโลกนี้ ... ที่ไม่สามารถแม้แต่จะนอนแบบคนปกติธรรมดาทั่วไป!
แต่ยังโชคดีนะครับที่ได้ทราบว่า แม้ว่าแทบจะตลอดชีวิตของเขา ดูจะมืดมนและขมขื่น ซึ่งก็ทำให้บางครั้ง เขาดูเป็นคนเก็บกดและฉุนเฉียว แต่ในช่วงสุดท้ายของชีวิต เขายังโชคดีที่ได้รับการอุปการะจากราชวงศ์ และมีความสุขมากขึ้น ... จนถึงกับมีโอกาสออกไปวาดรูปหรือแม้แต่มีอารมณ์สุนทรีย์จนคิดแต่งกลอน!
แต่ว่าสิ่งที่หลายคนคงอยากจะรู้ก็คือ จอห์น เมอร์ริก มนุษย์ช้าง คนนี้ มีรูปร่างหน้าตาพิกลพิการเช่นนั้นได้อย่างไร? เป็นกรรมเก่าหรือไฉน? ตอนหน้า พ่อหมอ (หมายถึง หมอนี่นะครับ ฮา) จะเฉลยให้ฟังครับ
นำชัย
22 เม.ย. 2551
ปล. แม้ว่าจะได้ชื่อว่า "elephant man" แต่ดูจากรูปแล้ว ... ก็อาจจะงงกันว่า ดูยังไงๆ ก็ไม่เห็นจะเหมือนช้างตรงไหนเลย ... เอ ... หรือว่าผมจะมีตาหรือจินตนาการไม่ดีพอหว่า
สวัสดีคุณย่าเหลและอาจารย์นำชัย
ผมขอถามอาจารย์เรื่องการตัดต่อยีนว่าต้องทำอย่างไร ช่วยอธิบายอย่างคร่าว ๆ ด้วยครับ
ตอบคำถามคุณ jumo นะครับ
ย่อๆ นะครับ ยีนคือท่อนหนึ่งของสายของดีเอ็นเอ (นึกเชิงเปรียบเทียบเหมือนถนนสั้นๆ ช่วงหนึ่ง) ซึ่งมีรหัสประกอบด้วยตัวย่อ A T C และ G เพียง 4 อย่างเรียงกันไปต่างๆ นานา นักวิทย์พบว่า มีเอนไซม์ (โปรตีนแบบหนึ่ง) ที่ตัดสายพวกรหัสพวกนี้ได้ และยังพบอีกว่ามีเอนไซม์อีกแบบหนึ่งที่ต่อรหัสพวกนี้เข้าด้วยกันได้
ความที่ว่ารหัส A T C G พวกนี้เหมือนกันหมดในสิ่งมีชีวิตทุกชนิดที่ใช้ DNA เป็นสารพันธุกรรม เราจึงสามารถ "ตัด" และ "ต่อ" ดีเอ็นเอหรือยีนของสิ่งมีชีวิตต่างๆ สลับกันไปมาได้ตามใจ เพราะเรามี "เทคโนโลยี" ที่ดีพอ เทคโนโลยีที่ว่านี้มีชื่อว่า "พันธุวิศวกรรม (genetic engineering)" หรือ "เทคโนโลยีรีคอมบิแนนท์ดีเอ็นเอ (recombinant DNA technology) ... ทั้งสองคำนี้ ในปัจจุบันใช้แทนกันได้ (เดิมต่างกันเล็กน้อย)
หากต้องการทราบละเอียดกว่านี้ สามารถอ่านเรื่อง "มหัศจรรย์ดีเอ็นเอ" ในเว็บวิชาการดอทคอมนี้ หรือไปซื้อที่พิมพ์ขายในชื่อเดียวกัน - สนพ. สารคดี - ได้เช่นกันครับ ... เลือกได้ตามใจชอบ
ขอเพิ่มติม ของอาจารย์นำชัยสักเล็กน้อยครับ
เอนไซม์ที่ใช้ในการตัดนั้นเราเรียกว่า restriction enzyme หรือภาษาไทยเรียกว่าเอนไซม์ตัดจำเพาะ ซึ่งถูกโปรแกรมไว้ให้ตัดเฉพาะรหัสเบส ATCG ที่ตรงกับกับที่มันโดนโปรแกรมไว้เท่านั้น เช่น
เอนไซม์ A ตัด
CC|GCGG
GGCG|CC
มันก็จะไล่ตัดเฉพาะรหัส CCGCGG เท่านั้นโดยที่แทบจะไม่แตะต้องรหัสอื่นเลย (ยกเว้น บางที ก็มีบ้างที่อาจจะเบลอตัดมั่วบ้าง ถ้าใช้งานมันหนักไป)
ที่เจ๋งก็คือเอนไซม์ตัดจำเพาะเหล่านี้มีหลายร้อยหลายพันชนิด
เพราะงั้น เราก็สามารถที่จะหั่นดีเอ็นเอได้มากมายหลายแบบตามที่เราต้องการได้ครับ
ขอบคุณทั้งสองท่านมากครับ และขอแสดงความยินดีที่บทความของอาจารย์ได้ลงคอลัมน์ "ตัวเลขกระแทกใจ" ฉบับที่ 35 ด้วย
ใน Blog นี้แหละครับ เป็นมุกตลก ๆ (ฝืด !) ของผมเอง
ความจริงตอนที่ผมจะเขียน Blog ของ Jumo ต่ออยู่ ปุ่ม HTML อะไรทั้งหลายหายหมดเลยครับ ทำต่อไม่ได้เลย
จะเขียนเรื่องอะไรเหรอครับ
น่าเสียดายจัง
ไหนละกลอน4
บทความเทคโนโลยีอุบัติใหม่กับประเด็นด้านสาธารณสุข ของ ดร.นำชัย ชีววิวรรธน์
ชอบหน้าปกเล่มนี้ที่สุด สื่อได้ดีมากๆ หุหุ
ไปหาดีกว่า...
หวัดดีก๊าบบบ
มาแวะอ่านครับ วันนี้ไม่มีความคิดเห็นอะไรมาก ![]()
เหมือนผมเลยครับ ... ผมก็ชอบปกเล่มนี้ครับ คุณจุฬาฐาญี - ยินดีต้อนรับ "หน้าใหม่" เข้าร่วมวงด้วยนะครับ ... แล้วก้อ สวัสดีคุณ jumo ด้วยครับ ... ฝนตกบ่อย ระวังสุขภาพกันทุกคนเลยนะครับ
สวัสดีคร้าบบบบ
หายหน้าหายตาไปพักนึง แบบว่า งานเยอะมากครับ
รับงานทั้ง งานหอ งานคณะ เล่นดนตรีให้ชมรม แถมกำลังฟอร์มวงอีก
/p>
เหอๆๆ
สวัสดีค่า ไม่ได้เข้ามานานเลยทีเดียวเชียวล่ะ
เหอๆ พอมาก็อ่านตาแฉะเลยทีเดียว
เป็นยังไงกันบ้างคะ สบายดีกันมั้ยเอ่ย เหอๆ หนูป่วยวันละ 2 รอบ
อาทิตย์หน้าอีก อาทิตย์นึงก็สอบ มิดเทอมแล้วค่ะ สู้ๆค่ะ ถ้าไม่เข้าใจอะไรจะมาโพสต์ถามไว้นะคะ
คิดถึงทุกคน
สวัสดีคุณ neverheal กับคุณ hopun นะครับ ... ขอให้สนุกและใช้เวลากับสิ่งที่สนใจอย่างคุ้มค่าที่สุด ... อย่างไรก็ตาม เรื่องเรี่ยนก็อย่าทิ้งนะครับ


Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
|
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย |
![]() สสวท. |
![]() มูลนิธิ พสวท. |
![]() พสวท. |