 |
ทีมงานได้อัพเกรดเซฟเวอร์เรียบร้อยแล้ว เว็บไซต์วิชาการดอทคอม เร็วและแรงยิ่งขึ้น! | |
|
ทีมงานได้อัพเกรดเซฟเวอร์เรียบร้อยแล้ว เว็บไซต์วิชาการดอทคอม เร็วและแรงยิ่งขึ้น! | |
 |
<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/3008" type="text/javascript"></script> |
  |
นำชัย ชวนคิด ฝัน และสรรค์สร้างสังคมไทย ด้วยวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และธรรม
ร้อยเรื่องพันราว ตลกโปกฮา สนุก สุข เศร้า คลุกเคล้าประเด็นทาง ว & ท (บางครั้งก็ธรรมมะ) ชวนกันฝัน ช่วยกันสรรค์ เพื่อสังคมไทย - ดร.นำชัย มาเองคร้าบบบ....
post ครั้งแรก: Tue 16 January 2007, 5:03 pm ปรับปรุงล่าสุด: Sat 19 July 2008, 7:50 pm
|
อย่างที่เคยบอกไว้ในตอนที่แล้วว่า คุณหมอโอซามุ เทซึกะ เกิดมาหลังสงครามโลกครั้งที่ 1 ไม่นาน ครั้นพอท่ายอายุย่างเข้าวัยรุ่น ท่านเองก็ต้องเจอกับภาวะสงครามโลกครั้งที่ 2 (สงครามโลกครั้งที่ 2 เกิดขึ้นระหว่างปี 1937-1945 ซึ่งขณะนั้นท่านอายุ 9-17 ปี) แต่ท่านก็โชคดีรอดชีวิตมาได้
ในตอนเป็นเด็กนี่เองที่ครั้งหนึ่งท่านเคยป่วยโดยมีอาการแขนบวมและได้รับการรักษาโดยแพทย์ท่านหนึ่ง ซึ่งก็กระตุ้นให้ท่านเกิดอยากเป็นแพทย์ขึ้นมาบ้าง และทำให้ท่านตัดสินใจเข้าศึกษาวิชาแพทยศาสตร์ในที่สุด แต่แม้กระนั้น ท่านก็ไม่เคยทอดทิ้งความสนใจส่วนตัวเรื่องการเขียนการ์ตูนที่ท่านสนใจและเริ่มเขียนและฝึกหัดมาตั้งแต่ตอนที่อยู่ประถมศึกษาปีที่ 2
ท่านเริ่มเขียนการ์ตูนเป็นผลงานจริงจังชิ้นแรกในชีวิตชื่อ บันทึกของมาจัง (Diary of Ma-Chan) จากนั้นก็ต่อด้วย เกาะมหาสมบัติใหม่หรือ ชินทาคาระยิมะ (Shin Takarajima) ในขณะที่ท่านอายุเพียง 17 ปีและเรียนอยู่ในมหาวิทยาลัย เชื่อกันว่าสไตล์ตัวการ์ตูนญี่ปุ่นที่มีดวงตากลมโต (บางทีก็มีดาวอยู่ข้างในด้วย) ก็เป็นสไตล์ที่มาจากความคิดริเริ่มของคุณหมอท่านนี้นี่เอง!
บันทึกของมาจัง การ์ตูนเรื่องแรกในชีวิตของโอซามุ เทซึกะ
ช่วงเวลาที่ท่านเริ่มเข้าสู่วงการนี้เองที่เริ่มเกิดการคลั่งไคล้ มังกะ ในหมู่คนญี่ปุ่นขึ้นมาบ้างแล้ว ซึ่งก็เป็นเวลาไล่เลี่ยกับการคลั่งไคล้การ์ตูนของคนอเมริกันในยุคเดียวกัน ผมจำได้ว่าเคยเห็นรูปซูเปอร์ฮีโร่ของอเมริกันที่เขียนกันออกมาในช่วงนั้น เข้าสู้รบตบมือกับกองทัพนาซีด้วย 
ภาพจาก http://www.brokenfrontier.com/lowdown/details.php?id=1013
เมื่อใกล้จบการศึกษา ท่านก็ต้องตัดสินใจว่าจะเป็นนักเขียนการ์ตูนเต็มเวลาดี หรือจะเป็นหมอตามที่ร่ำเรียนมาดี ท่านปรึกษากับคุณแม่ ซึ่งก็ต้องนับว่าเป็นคำถามที่ยากไม่น้อย เพราะนักเขียนการ์ตูนในยุคนั้นยังไม่ได้เป็นอาชีพที่สร้างรายได้ และสร้างหลักฐานให้ชีวิตได้มากนักต่างกับสมัยนี้มาก
คำตอบที่ได้รับจากคุณแม่ก็คือ ลูกควรจะทำในสิ่งที่ลูกชอบมากที่สุด
คุณหมอเทซึกะตัดสินใจทำตามคำแนะนำของคุณแม่คือ ท่านเลือกที่จะเป็นนักเขียนการ์ตูนเต็มเวลา แทนที่จะเป็นคุณหมอตามที่ได้ร่ำเรียนมา เพราะท่านเชื่อว่าท่านสามารถจะใช้ มังกะ ในการโน้มน้าวใจผู้คนให้หันมาสนใจและดูแลเอาใจใส่สิ่งแวดล้อมได้ ... ซึ่งก็เป็นเช่นนั้นจริง และเป็นจริงยิ่งกว่านั้นอีกคือ ท่านเป็นแบบอย่างและเป็นแรงบันดาลใจให้กับชาวญี่ปุ่นอีกจำนวนมากในยุคหลัง!
เรื่อง ฟีนิกซ์ (หรือชื่อในภาษาญี่ปุ่นว่า ฮิโนะโทริ หรือ วิหคเพลิง) หนึ่งในการ์ตูนที่มีชื่อเสียงที่สุดของท่าน สังเกตสไตล์ ตากลมโต ที่กลายมาเป็นสัญลักษณ์หนึ่งของตัวการ์ตูนญี่ปุ่นในปัจจุบัน
ดังนั้น การที่ความคิดสร้างสรรค์จะแสดงพลังสูงสุดได้ ก็อาจจะต้องขึ้นกับคนผู้นั้นเลือกที่จะทำในสิ่งที่ตนรัก (ภาษาพระบอกว่า ต้องมีฉันทะในสิ่งที่ทำเสียก่อน) แม้ว่าสิ่งที่จะทำนั้นจะมีความเสี่ยงอย่างสูงยิ่งต่ออนาคต หรือแม้แต่ต่อชีวิตของตน และพ่อแม่ผู้ปกครองก็เป็นคนสำคัญที่จะเปิดหรือปิดโอกาสเหล่านี้ด้วยเช่นกัน
ผมจำได้ว่านักผจญภัยที่เดินทางรอบโลกท่านหนึ่งเคยกล่าวไว้ว่า สิ่งสำคัญที่สุดที่จะหยุดยั้งไม่ให้คุณทำสิ่งยิ่งใหญ่ที่เหลือเชื่อ ไม่ใช่ศัตรูหรือสิ่งแวดล้อมใดๆ แต่จะเป็น ความรักและความห่วงใย จากคนใกล้ชิดของคุณนั่นเอง!
นำชัย
8 พ.ค. 2551
ปล. มีผู้ตั้งข้อสังเกตว่าการที่ท่านเรียนแพทย์มานั้นไม่เสียเปล่าเลย เพราะเสน่ห์อย่างหนึ่งของงานเขียนของท่านคือ ความเป็นไซ-ไฟที่สมจริง เพราะพื้นฐานความรู้ (และความเป็นนักอ่าน ดังที่จะได้กล่าวต่อไป) ของท่านนี่เอง ... ผมจึงอดจะมองไม่ได้ว่า ทุกสิ่งทุกอย่างที่ท่านผู้อ่านทุกคนทำในวันนี้ จะส่งผลในทางใดทางหนึ่งต่อท่าน (มากหรือน้อยก็ตาม) ในอนาคตอย่างแน่นอน!
ชอบหน้าปกเล่มนี้ที่สุด สื่อได้ดีมากๆ หุหุ 
ไปหาดีกว่า...
หวัดดีก๊าบบบ
มาแวะอ่านครับ วันนี้ไม่มีความคิดเห็นอะไรมาก 
เหมือนผมเลยครับ ... ผมก็ชอบปกเล่มนี้ครับ คุณจุฬาฐาญี - ยินดีต้อนรับ "หน้าใหม่" เข้าร่วมวงด้วยนะครับ ... แล้วก้อ สวัสดีคุณ jumo ด้วยครับ ... ฝนตกบ่อย ระวังสุขภาพกันทุกคนเลยนะครับ 
สวัสดีคร้าบบบบ
หายหน้าหายตาไปพักนึง แบบว่า งานเยอะมากครับ
รับงานทั้ง งานหอ งานคณะ เล่นดนตรีให้ชมรม แถมกำลังฟอร์มวงอีก 
/p>
เหอๆๆ
สวัสดีค่า ไม่ได้เข้ามานานเลยทีเดียวเชียวล่ะ
เหอๆ พอมาก็อ่านตาแฉะเลยทีเดียว
เป็นยังไงกันบ้างคะ สบายดีกันมั้ยเอ่ย เหอๆ หนูป่วยวันละ 2 รอบ
อาทิตย์หน้าอีก อาทิตย์นึงก็สอบ มิดเทอมแล้วค่ะ สู้ๆค่ะ ถ้าไม่เข้าใจอะไรจะมาโพสต์ถามไว้นะคะ
คิดถึงทุกคน
สวัสดีคุณ neverheal กับคุณ hopun นะครับ ... ขอให้สนุกและใช้เวลากับสิ่งที่สนใจอย่างคุ้มค่าที่สุด ... อย่างไรก็ตาม เรื่องเรี่ยนก็อย่าทิ้งนะครับ
สวัสดีครับ 
ผมเริ่มเป็นหวัดหน่อย ๆ แล้วครับ มะรืนนี้ผมจะไปวัดสักหน่อย เพื่อประเทศชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ และที่สำคัญเพื่อคนดีทุกคนในประเทศไทย
รักกันไว้เถิด เราเกิดร่วมแดนไทย......
กำลังสงสัยว่าถ้าชีวสังเคราะห์ใช้กับ biosynthesis แล้ว
synthetic biology จะใช้อะไรล่ะครับ??
อ่านข้อความของคุณน้อง jumo แล้วยังงงๆ ว่า ไปวัดเกี่ยวกับ "เพื่อประเทศชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์" ยังไง แต่ก็ขอให้สุขใจครับ ;-P
คำถามของคุณ yalie ... เดาว่าอาจจะต้องตอบประมาณว่า "ชีววิทยา (เชิง) สังเคราะห์" หรือ "ชีววิทยาการสังเคราะห์" ... เดี๋ยวนี้ทำอะไรก็ต้องมี "ชั้น" มี "เชิง" และต้องมี "องค์" ด้วยนะครับ ... ขนาดความรู้ ยังต้องเป็น "องค์ความรู้" เลยครับ ผมฟังมากับหูเลยครับ ท่านที่นำมาใช้เป็นคนแรกๆ ท่านให้เหตุผลว่า พอใช้ "องค์ความรู้" แทน "ความรู้" เฉยๆ แล้วมันฟังดูขลังดี คนฟังชอบ 5555 (ยังดีที่ไม่ต้องมีพิธีเชิญ "องค์" มาลง - อิอิ)
webmaster ครับ ... ผมแก้ที่เขียนไปแล้วไม่ได้น่ะครับ ... บนหน้าจอบอกว่า ผมแก้ไม่ได้ เพราะผมไม่ใช่ VTeam ... แหม ก็เพิ่งแปะไปแท้ๆ เชียว ... ฝาก เช็ค bug ให้หน่อยนะครับ เกิดอะไรขึ้นกันแน่ ... ได้ลอง logout แล้ว login อีกที ก็ยังเหมือนเดิมครับ ฝากด้วยนะครับ ขอบคุณคร้าบ
สวัสดีค่ะทุกคน
มีเรื่องอยากถามค่ะ
อยากให้อธิบายเรื่อง พลังงาน atp กับวิถีไกลโคไลซิสแบบละเอียดแต่ว่าเข้าใจง่ายให้หน่อยค่ะ
แล้วก็ เรื่องความเกี่ยวข้องกันระหว่างพลังงาน atpและสารพันธุกรรมด้วยค่ะ
แล้วก็การประยุกต์ใช้ชีวเคมีในชีวิตประจำวันค่ะ
พี่ป๋วยช่วยด้วยก็ดีนะคะ
อิอิ
รบกวนหน่อยนะคะ
ด้วยความเคารพอย่างสูงค่ะ
ขอบคุณเจ้าค่ะ
สวัสดีทุกคนครับ
ต้องขออภัยคุณโฮปันด้วย เพราะผมไม่ค่อยถนัดเรื่องนี้เท่าไร สงสัยต้องรอให้ผู้เชี่ยวชาญเก่ง ๆ หรือผู้มีความรู้มาซะแล้วล่ะครับ
น้อง hopun ครับ หัวข้อที่ว่ามานี่ ถ้าต้องพิมพ์ตอบนี่ ต้องพิมพ์กันนิ้วหงิกเลยละครับ (20 คำถามที่เห็นในบล็อกนี้ ผมเล่นจริงๆ ในห้องเรียน ใช้เวลาไม่เกิน 10-15 นาที แต่ผมพิมพ์ในนี้ไป 6-7 ชั่วโมงได้) และก็คงไม่ช่วยเท่าไหร่ เพราะอ่านแล้วก็อาจจะงงๆ ... เอาเป็นว่า ผมมีตำราสวยๆ และ trick เล็กๆ น้อยๆ พอแนะนำให้ได้ รบกวนติดต่อกลับครับ
สวัสดีครับ
เย้ ! ตอบคำถามถูกเกือบหมดเลยล่ะครับ แต่เจอปัญหาตรงที่ว่าต้องหยิบกระดาษขึ้นมาจดคำตอบไม่งั้นจำไม่ได้ 
เกือบแค่ไหนครับ คุณ jumo ... สถิติ (โลก) ตอนนี้อยู่ที่ 18 ข้อนะครับ ... ทำลายสถิติหรือเปล่าครับ
สวัสดีครับ 
จาก คห. 658 ผมได้แค่ 16 ข้อครับ ผิดไปแค่ 4 ข้อ
มาแวะทักทายครับ ท่านชิ้น ผมกมล ตอ 726 สบายดีไหมท่าน
เยี่ยมเลยครับ คุณ jumo ... ติดกลุ่มท็อปเลยครับ
โอว ... กมล เพื่อนเก่านี่เอง ... ตั้งแต่จบก็ไม่เจอกันเลยนะเนี่ย นี่ก็นาน ... หลายปี (ไม่อยากลงตัวเลข ... เขินเล็กน้อย เพราะตัวเลขอาจจะมากกว่าอายุน้องๆ หลานๆ ในนี้หลายคน - อิอิ ) ... เราก็สบายดีบ้าง ป่วยบ้างไปตามเริ่มตามราว ... ไงล่ะ ท่านสบายดีนะ บรรดาเพื่อนเก่าห้องเดียวกัน มีแค่ อ.นอย กับ เจ้าโจ้ มั๊ง ที่เจอบ่อยหน่อย (แต่ที่ว่าบ่อยเนี่ย ก็ปีละไม่กี่หนเอง) มีหมอวีที่เขียน e-mail ทักทายกันบ้าง นานๆ ที
สวัสดีครับน้องโฮปัน
ถ้าให้พิมพ์ในนี้สงสัยจะยาวอ่ะครับ ไว้จะหาหนังสือรูปสวยๆ ส่งไปให้ดูนะครับ
แล้วก็ถ้ามีอะไรไม่เข้าใจ ถามได้ครับ
เห็นข่าวคราวความเคลื่อนไหวชายแดนติดกับประเทศกัมพูชาแล้ว อดสะท้อนใจไม่ได้ การต่อสู้กันทางความคิด โดยไม่มี “หลักการที่ถูกต้อง” (ภาษาธรรมมะใช้ว่า “สัมมาทิฏฐิ”) รวมไปถึงการใช้วิธีการไม่ถูกต้อง ก่อความเสียหายได้มากจริงๆ สมคำว่าที่ว่า “น้ำผึ้งหยดเดียว” จริงๆ ... “ความคลั่งชาติ” กับ “ความรักชาติ” นั้นต่างกันไม่น้อยทีเดียว เห็นภาพคนไทยทุบตีขว้างปากันแล้วหดหู่ใจพิลึก ... แน่นอนว่า ทุกคนย่อมต้องเชื่อว่า ตนเองทำ “สิ่งที่ถูกต้อง” ด้วยกันทั้งนั้น ... แต่มันจะเป็นเช่นนั้นไปได้อย่างไร และอันที่จริงแล้ว ก็ต้องมีใครอย่างน้อยสักคนที่คิดผิด (อาจจะผิดทั้งคู่ก็เป็นได้)
ขออนุญาตนะครับ ตรงที่ "สะท้อนใจ" ผมว่าน่าจะเป็น "สะเทือนใจ" มากกว่า
แล้วก็วันนี้มีของฝากมาครับเป็นโคลงและนิทาน โคลงอันนี้เป็นอันใหม่นะครับ แต่น้ำผึ้งหยดเดียวที่เป็นของเก่าหาไม่เจอ
นราธิวาสเริ่มร้อน........เป็นไฟ
เสียสี่ทหารไทย............ที่เฝ้า
กำแหงเหิ่มจงใจ.........ก่อเรื่อง
นายกเคืองเงื่อนเค้า.....สั่งค้นข้อมูล
หากเจ็ดวันล่วงแล้ว......เวลา
ตามที่ลั่นวาจา............บอกไว้
จักพิจารณา................แจงโทษ
ฐานหย่อนสามารถให้...ไม่ต้องทำงาน
โจรร้ายหมายมุ่งปล้น....ปืนครอง
ตามจุดที่หมายมอง......ก่อนหน้า
วนก่อเหตุสุดสยอง........เผาแหลก
ใจบ่ผิดภูตบ้า...............ฆ่าแล้วแจวหนี
เผาที่เรียนเพื่อท้า.........ทายเชิง
ก่อเหตุร้ายระเริง...........ยอกย้อน
ใช่แต่ลอบวางเพลิง.......เติมต่อ
ประเด็นเน้นแทรกซ้อน....กิจบ้านเมืองนราฯ
ครบรอบปีที่ห้า........ประมาณ
ยังไม่หยุดรุกราน.......ดุจท้า
ตายเพิ่มเฉกวันวาน......ต่อเนื่อง
รัฐนั่นเสียแต่หน้า.......ราษฏร์สิ้นชีพถม
Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
|
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย |
 สสวท. |
 มูลนิธิ พสวท. |
 พสวท. |
