1936

เกิดขึ้นในครั้งแรกโดย
Georges
Destriau ค้นพบปรากฏการณ์การเรืองแสงจากสนามไฟฟ้า

1965

Sigmatron
จาก Los Angeles วิจัยและพัฒนาเทคโนโลยี
EL และได้ออกมาในรูปของ
thin-film dot matrix display

1968

Sigmatron
สร้าง Sunlight-readable numeric
display

1974

Sharp
Corporation (ประเทศญี่ปุ่น)
ได้พัฒนา AC
thin film EL display ที่มีอายุใช้งานนาน
และความสว่างชัดขึ้นกว่าเดิม

1978

Sharp
Corporation ได้พัฒนาโทรทัศน์
สีเดียวที่ทำงานด้วยสัญญาณภาพ
(VIDEO) หลังจากนี้
ได้รับความสนใจ
ได้เริ่มพัฒนาจริงจังใน
US เพื่อผลิตออกมาเชิงพาณิชย์

1980

Sharp
ประสบความสำเร็จในการผลิตในเชิงพาณิชย์

ทางยุโรปผลิตออกมาด้วยระบบ
Planar
โดยใช้รูปแบบ
Thin-film EL panel

บริษัท
Cherry
Electrical Product ผลิต DC
powder EL display

1967

เกิดขึ้นครั้งแรกโดย
Dr.
T. Nakamura แห่ง Ise
Electronics ซึ่งใช้เป็น
single-digit display ด้วยรูปร่างที่แบน
และบาง แต่การแสดงผลคล้ายของ
CRT โดยใช้กำลังไฟฟ้าที่น้อยกว่า
ใช้ Anode ที่ทำด้วยเซรามิคซึ่งถูกผนึกไว้ภายในหลอดแก้ว

บริษัท
NEC
และ บริษัท
Futaba ได้นำไปประยุกต์ใช้เป็นเครื่องคิดเลขหรือเครื่องคำนวณ
และพัฒนาให้มีขนาดเล็กลง
การแสดงผลได้หลาย
digit แต่ก็ยังคงใช้สารเซรามิค

บริษัท
Futaba
ได้พัฒนาให้มีการแสดงผลได้หลาย
digit โดยใช้แก้วที่มีราคาถูกกว่า
จึงได้ครองตลาดมากที่สุด
และบริษัทซัมซุง
(เกาหลี) ได้นำมาประยุกต์ใช้ในทางด้านเตาอบไมโครเวฟกับ
Video
Cassette Recorder (VCR)

1888

เริ่มค้นพบโดย
Reinitzer

1920-1930

ค้นพบหลักการพื้นฐานของ
LCD
โดย Mauguin ในขณะเดียวกันก็มีการศึกษาผลกระทบของ
Electro-Optic

1936

Marconi
Wireless Telegraph Company ได้ใช้หลักการนี้ในการจด
patent light value device แสดงผลด้วย
LCD

1950

Westinghouse
Research Laboratories ได้ค้นพบการนำ
cholesteric liquid crystal ไปใช้เป็นอุปกรณ์ตรวจวัดอุณหภูมิ

1960

คิดค้นผลกระทบของสนามไฟฟ้า
กับวัสดุที่จะนำไปใช้ในงานด้านนี้

1962

มีเอกสารอ้างอิงเรื่อง
“Molecular
Structure and the Properties of Liquid Crystals” โดย
Dr. Georges W Gray ทำให้ความรู้เรื่อง
LCD เริ่มแพร่หลาย
และเข้ามามีบทบาทมากขึ้น

1963

Drs.
Richard Williams and George Heilmeier แห่ง
David Sarnoff Research Center ค้นหาวิธีการประยุกต์ใช้
LCD

เป็นแนวคิดที่ว่า
“TV-on-a-wall”
ทำให้เกิดความรู้ขึ้นมากมายจากการค้นคว้า

1969

RCA
พัฒนาจอให้มีขนาดใหญ่ขึ้น
ที่เป็นโทรทัศน์แบบ
LCD จนในที่สุด
16 ปีผ่านไปได้เห็นกันในรูปแบบของ
“point-of-purchase”

James
L. Fergason ค้นพบ “Twisted-Nematic
(TN) field-effect LCD” เพื่อให้ใช้กับนาฬิกา
เครื่องคิดเลข
และโทรทัศน์

1969

ได้ประยุกต์ไปใช้ในเครื่องมือวัด
นาฬิกาไฟฟ้า
นาฬิกาแบบดิจิตอล
สกอร์บอร์ด
ป้ายบนทางด่วน
และคอมพิวเตอร์

1970-1972

เริ่มมีการนำ
VLSI
(Very Large Scale Integration) มาประยุกต์ใช้ช่วยในการ
Driving และ Timekeeping
Function

1974

พัฒนานาฬิกาแบบ
LCD
digital เป็นเครื่องแรกด้วยการใช้
“Dynamic Scattering Effect” แต่ยังเป็นการใช้แรงดันไฟฟ้าที่สูง
และมีมุมมองที่จำกัด

1976

ในประเทศญี่ปุ่นประยุกต์การใช้งาน
TN-LCD 
มาใช้ในเครื่องคิดเลข
และนาฬิกา จนได้รับความนิยมกันมากขึ้น

ปัจจุบัน

-
LCD แบบ DSTN หรือ
Dual-Scan Twisted Nematic นั้นเป็นจอ
LCD แบบ Passive Matrix

-
LCD แบบ TFT หรือ
Thin Film Transistor นั้นถูกพัฒนาเพื่อแกไขข้อบกพรองของ
จอ LCD แบบ DSTN
โดยจอแบบ
TFT นี้จะเป็นแบบ
Active Matrix

1996

เริ่มครั้งแรกในทดลอง
LED
Polymer

1997

Universal
Display Corporation ประกาศถึงความก้าวหน้าในการพัฒนาจอภาพแบบงอได้

1998

ใช้สารอินทรีย์ในการสร้าง
OLED
สีเขียว

2000

NEC,
Samsung พัฒนา
Organic บน Wireless Displays

2001

Sony
พัฒนาจอ
OLED สีที่ใหญ่ที่สุดขนาด
13 นิ้ว Resolution ขนาด
800x600 pixels

Toshiba
พัฒนาจอ
OLED ให้มีสีถึง
260,000 สี เป็นเจ้าแรก

2002

OLED
พัฒนาบนโทรศัพท์มือถือ

2003

พัฒนาสี
OLED
ให้มีสีเพิ่มขึ้นบนอุปกรณ์พกพา
เช่น โทรศัพท์มือถือ
,PDA

2004

พัฒนาให้จอ
OLED
มีอายุใช้งานได้นานถึง
50,000 ชม.

2005

Samsung
พัฒนาจอ
OLED ใช้ในโทรทัศน์ขนาด 21 นิ้ว