 |
<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/32323" type="text/javascript"></script> |
|
|
ตะลุยสนามแข่งหุ่นยนต์ประลองปัญญา Intelligent CODE ประสาเด็กรักไอที
ตะลุยสนามการแข่งขันเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ควบคุมหุ่นยนต์ ระดับประเทศ จัดโดยสถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (สสวท.) เมื่อต้นเดือนสิงหาคมนี้
post ครั้งแรก: Tue 21 August 2007, 11:42 am ปรับปรุงล่าสุด: Tue 21 August 2007, 11:55 am
|
หน้าที่ 3 - เปิดใจเด็กไทยรักไอที
โรงเรียนชำนาญสามัคคีวิทยา ทีมชนะเลิศสองแรงแข็งขัน นายณัฐพงศ์ วงศ์นาป่า (เรน) ชั้น ม. 6 เล่าให้ฟังเรื่อย ๆ อย่างคนใจเย็นว่า ก่อนที่จะแข่งนั้นทางโรงเรียนจัดสนามให้ซ้อมทุกเย็น จนถึงสองทุ่ม เสาร์อาทิตย์ก็ซ้อม ตอนซ้อมสนุกมากครับ ทดลองไปเรื่อย ๆ จนกว่าหุ่นยนต์จะทำได้จะตรงกับโจทย์ที่เรากำหนดไว้ ตอนที่แข่งระดับศูนย์ภูมิภาครอบสุดท้าย สายไฟหลุด พอเข้ารอบชิงระดับประเทศก็เลยต้องตรวจสอบให้ดี เดี๋ยวจะพลาด
เทคนิคการเขียนโปรแกรมของผมคือช้าแต่ชัวร์ ดีกว่าเร็วแล้วพลาด ค่อย ๆ ฝึกไปเรื่อย ๆ การแข่งขันระดับศูนย์จะดีกว่าตรงที่เรารู้เขารู้เรา รู้ว่าโรงเรียนอื่น ๆ ซึ่งอยู่พื้นที่ใกล้เคียงกับโรงเรียนของเรามีฝีมือเป็นอย่างไร อ่อน แก่ ตรงไหน แต่พอมาแข่งระดับประเทศ มีแต่คนเก่ง ๆ มาจากทุกศูนย์ ทำให้ตื่นเต้นและเดาทางโรงเรียนอื่น ๆ ไม่ถูกครับ
นายพรประเสริฐ งามเสงี่ยม (ต้อม) ชั้น ม. 6 แนะนำเพื่อน ๆ ที่สนใจว่าให้หมั่นฝึกฝน ใช้ความพยายามสังเกตเทคนิคต่าง ๆ เพราะประสบการณ์นั้นเป็นสิ่งสำคัญที่จะทำให้เราพัฒนาฝีมือตัวเองขึ้นได้เรื่อย ๆ
สำหรับโรงเรียนชัยภูมิภักดีชุมพล ทีมที่เคยคว้ารางวัลชนะเลิศเมื่อปี 2547 แต่ปีนี้ได้
รองชนะเลิศอันดับ 1 ได้แก่ นายนวกานต์ ประจงจิตร (กานต์) ชั้น ม. 5 แนะนำว่า หากเพื่อน ๆ สนใจเขียนโปรแกรมควบคุมหุ่นยนต์ แล้วต้องการซื้ออุปกรณ์มาลองทำเอง ต้นทุนชุดหุ่นยนต์ I-NEC ที่ผลิตโดยคนไทยจะอยู่ที่ประมาณ สี่พันถึงห้าพันบาท ส่วนหุ่นยนต์ยี่ห้อเลโก้ประมาณหมื่นกว่าบาท เมื่อซื้อหุ่นยนต์มาแล้วก็จะมีคู่มือแนะนำการใช้และวิธีเขียนโปรแกรมมาให้ก็ลองเขียนโปรแกรมตามนั้นดู
พอเริ่มจำ Code ได้เองแล้ว ก็เริ่มตั้งโจทย์เอง โดยใช้กระดาษหรือแผ่นฟิวเจอร์บอร์ดสีขาว ติดเทปสีดำ มาทำเป็นพื้นสนาม จากนั้นกำหนดโจทย์ว่าจะสี่งการหุ่นยนต์ให้เดินหรือทำงานิย่างไร เป็นการฝึกฝนไปในตัว
ผมเริ่มเล่นหุ่นยนต์ Lego ตอนเรียน ป. 5 เนื่องจากพ่อซึ่งเป็นครูคอมพิวเตอร์ เห็นผมใช้เวลาว่างเล่นเกมคอมพิวเตอร์เสียเป็นส่วนใหญ่ จึงสอนให้เขียนโปรแกรมควบคุมหุ่นยนต์ และซื้อชุดประกอบหุ่นยนต์ราคากว่า 19,000 บาทให้ เริ่มแรกก็รู้สึกว่ายาก แต่ก็เรียนรู้โดยการลองผิดลองถูก ส่วนหุ่น I-NEC เริ่มตอนเรียน ม. 4
นายสร้างสรรค์ สวงโท (จีโอ) ม. 4 ช่วยเสริมว่า อยากให้เพื่อน ๆ ลองฝึกฝนตามโจทย์บ่อย ๆ พยายามเขียนโปรแกรมให้ได้ตามโจทย์ที่เราต้องการให้ได้ การหมั่นฝึกซ้อมเป็นหัวใจสำคัญมากที่จะทำให้ประสบผลสำเร็จ ทีมผมก่อนที่จะแข่งทั้งในระดับภูมิภาคและระดับประเทศนั้นซ้อมเกือบทุกวันเลยครับ พร้อมกับบอกว่าชอบเรียนคอมพิวเตอร์มาก จบ ม. 6 ก็ว่าจะเรียนต่อทางนี้
เด็กชายสุภาวัฒน์ ชัยสงค์ (นุก) ชั้น ม. 2 ทีมนี้มีวิธีถ่ายทอดความรู้โดยพี่สอนน้อง เพื่อให้เด็กรุ่นใหม่ก้าวขึ้นมาแทนที่ตัวเองเมื่อจบการศึกษาไป คราวนี้จึงมีน้องนุกมาร่วมทีมประลองฝีมือด้วย โดยทั้ง 3 เล่าว่า ปัญหาที่พบจากแข่งขัน คือ เนื่องจากมุมของป้ายไม่คงที่ ทำให้ค่าแสงคาดเคลื่อน ช่วง Bingo ตรงกล้องพลิกกลับไปมาเรื่อย ๆ
น้องนุก เล่าบ้างว่า ตนเองนั้นชอบเรียนคอมพิวเตอร์เพราะเริ่มจากชอบเล่นเกมคอมพิวเตอร์เป็นชีวิตจิตใจ โดยใช้เวลาว่างที่เหลือจากการทำการบ้าน และซ้อมหุ่นยนต์ เกมที่เล่นเป็นเกมออนไลน์แนวผจญภัย ชื่อ Maple Story
แต่ในส่วนนี้น้องจีโอในฐานะที่เป็นรุ่นพี่ขอปรามน้อง ๆ ที่ชอบเล่นเกมว่า อยากให้แยะแยะว่าการเล่นเกมแค่ใช้ผ่อนคลายในเวลาว่าง เกมที่เราเลือกเล่นควรจะเป็นเกมที่มีประโยชน์คือช่วยฝึกสมองและสนุกด้วย แต่การเล่นเกมก็เป็นโทษถ้าเราให้เวลาในการเล่นเกมมากไป หรือเล่นเกมที่ปลูกฝังความรุนแรงให้เรา
นายนิธวัฒน์ ลีละวัฒนพันธ์ (ปอน) ชั้น ม. 5 โรงเรียนเบญจมราชูทิศ รองชนะเลิศอันดับ 2 บอกเราว่าตื่นเต้นมาก และนับเลขพลาด ปีหน้าจะสมัครมาแข่งอีกแน่ ๆ ครับ ความสนุกในการแข่งขันอยู่ตรงที่ได้ลุ้นว่าหุ่นยนต์ของเราจะทำได้ไหม ทำพลาดหรือเปล่า
ปกติน้องปอนเขียนโปรแกรมอยู่แล้ว และได้ทำโครงงานคอมพิวเตอร์ รวมทั้งศึกษาด้วยตัวเอง
มาตลอด
บางคนคิดว่าการเขียนโปรแกรมทุกอย่างนั้นทำยาก พอเพื่อนชวนก็ตอบปฏิเสธไปก่อน อยาก
บอกว่าเขียนโปรแกรมนั้นไม่ยากเลยถ้าใจรักและหมั่นฝึกฝน ปอนบอก
ศ. ดร. สุรินทร์ พงศ์ศุภสมิทธิ์ ผู้อำนวยการ สสวท. ฝากไว้กับเด็กไทยเก่งไอทีที่มาร่วมชิงชัยแข่งขันเขียนโปรแกรมควบคุมหุ่นยนต์ระดับประเทศนี้ว่า อยากให้น้อง ๆ ที่มาร่วมแข่งขันครั้งนี้ลองนำวิธีการที่ผู้แทนประเทศไทยนำไปใช้แข่งขันโอลิมปิกวิชาการจนประสบความสำเร็จในเวทีโลก ซึ่งเป็นแนวทางที่ดีและไม่ยากที่จะนำไปปฏิบัติ เพราะการเรียนให้สำเร็จได้นั้น จะมีอิทธิบาท 4 ประกอบด้วย ฉันทะ รักในสิ่งที่ทำ จะเห็นว่านักเรียนที่ไปแข่งโอลิมปิกวิชาการแล้วได้เหรียญทอง เขาชอบวิชานั้น ๆ ได้อ่าน เมื่อได้ทำแล้วมีความสุข วิริยะ หมายถึง ความเพียร ความพยายาม จิตตะ หมายถึง มีความเอาใจใส่ ต่อการเรียนรู้ มุ่งมั่นทุ่มเท และวิมังสา หมายถึง หมั่นทบทวนตรวจสอบ มีการวางแผน วัดผล คิดค้นวิธีแก้ไขปรับปรุงวิธีการเรียนรู้
การแข่งขันครั้งนี้เป็นฝึกให้เยาวชนได้คิดแก้ปัญหาการบูรณาการความรู้ในเรื่องของการเขียนโปรแกรม นับว่าเป็นเรื่องที่ดีที่นักเรียนของเราจะได้จุดประกายความสนใจในเรื่องของการสร้างนวัตกรรมใหม่ เพราะหุ่นยนต์จะเป็นจุดเริ่มต้นให้เยาวชนเหล่านี้เกิดความสนใจศึกษาด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีในขั้นสูงต่อไป เพราะการเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์บังคับหุ่นยนต์เป็นพื้นฐานของเทคโนโลยีค่อนข้างมาก
น้อง ๆ ที่สนใจแต่พลาดการแข่งขันในปีนี้ อดใจรอสมัครแข่งขันได้ในปีหน้า โดยติดตามรายละเอียดจากเว็บไซต์สาขาคอมพิวเตอร์ สสวท.
http://oho.ipst.ac.th
*หมายเหตุ
งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา
จำนวน 1 ความเห็น, หน้า่ | -1-
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 1 3 ต.ค. 2550 (21:04) ขอเชิญท่านผู้มีปัญญาทั้งหลายค้นหาตัวเองจากหนังสือ
"ฉันคืออะไร? "
www.whatami123.com/web-w/hatami/for/for6.html
จากเวป "ฉันคืออะไร?"
www.whatami123.com