วิชาการ.คอม - บุตรที่ประเสริฐที่สุด (ความเย็นเรารู้สึกได้เองเมื่อเราไม่มีกิเลสความโลภ ความโกรธ ความหลง)

บุตรที่ประเสริฐที่สุด

ท่านนักเรียนทั้งหลายบัดนี้เป็นการพูดกับนักเรียนโดยหัวข้อว่า บุตรที่ประเสริฐที่สุดไม่ทราบว่าบุตรที่ประเสริฐที่สุดเข้าใจว่าคงเป็นที่เข้าใจกันแล้วว่าหมายความว่าอะไรแล้วยังเชื่อว่าจะเป็นที่ปรารถนาของทุกฝ่ายคือฝ่ายบิดามารดาก็ปรารถนาให้บุตรเป็นบุตรที่ดีที่สุดก็

ผู้เขียน: ท่านพุทธทาส ภิกขุ ชมแล้ว: 9,596 ครั้ง

post ครั้งแรก: Tue 21 August 2007, 1:04 pm ปรับปรุงล่าสุด: Tue 13 November 2007, 9:15 am

อยู่ในส่วน: บุคคลสำคัญ, บุคคลสำคัญไทย, ปรัชญา

สารบัญ

หน้า : 1 บุตรที่เชื่อฟังเป็นบุตรที่ประเสริฐที่สุดเราก็เลยได้บุตรเป็น4จำพวกด้วยกัน
หน้า : 2 อันตรายทั้งหลายของเด็กๆหรือนักเรียน
หน้า : 3 เมื่อลูกหลานมันไม่เชื่อฟังบิดามารดาเท่ากับรู้สึกตกนรกทั้งเป็น
หน้า : 4 ความเย็นเรารู้สึกได้เองเมื่อเราไม่มีกิเลสความโลภ ความโกรธ ความหลง
หน้า : 5 ความทุกข์ที่มีจิตใจปกติไม่มีความทุกข์มีจิตใจสูงอยู่เหนือกิเลสและความทุกข์จึงจะเรียกว่า
หน้า : 6 สัจจะคือความจริงที่ต้องเป็นคนซื่อสัตย์พื้นฐานต้องเป็นคนจริงจริงต่อเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน
หน้า : 7 บุตรมีอยู่ 3ชนิด คือ

หน้าที่ 4 - ความเย็นเรารู้สึกได้เองเมื่อเราไม่มีกิเลสความโลภ ความโกรธ ความหลง

อย่างนี้เมื่อยึดแปลว่าบุตรมีอยู่ 3 จำพวกพวกที่จะประเสริฐที่สุดนั้นคือ
พวกที่เชื่อฟังบิดามารดาขอให้ทุกคนได้เป็นบุตรที่ประเสริฐที่สุดตาทความหมายของพุทธศาสนาบิดามารดาที่จะมีบุตรให้การมีบุตรจากนี้ นี่เป็นเรื่องที่พูดไปตรงๆตามข้อความที่กล่าวไว้ในพระบาลีใครจะชอบหรือไม่ชอบสุแท้ในหลักเกณฑ์ของพระพุทธศาสนามันมีอยู่อย่างนี้จึงเอามาพูดให้ฟังทีนี้ก็อยากจะพูดถึงธรรมมะสำหรับการประพฤติปฎิบัติที่จะให้เกิดการเชื่อฟังเราจะต้องมีความรู้ความเข้าใจให้ถูกต้องจนรู้จักมนุษย์นี้เกิดมาทำไมสรุปเลยใจความอย่างกว้างๆเขาว่าเกิดมาเพื่อให้ได้รับสิ่งที่ดีที่สุดที่มนุษย์ควรจะได้รับคงจะมีคนถามว่าอะไรๆดีที่สุดที่มนุษย์ควรจะได้รับหมายความว่าสภาพทางจิตใจที่มันสูงขึ้นสูงขึ้นจนถึงขั้นบรรลุมรรคผลนิพพานตามหลักของพระพุทธศาสนามีความรู้สว่างไสวจนถึงกับครอบงำกิเลศได้ไม่มีกิเลศนี่ก็เรียกว่าเป็นการบรรลุถึงนิพพานเมื่อไม่มีกิเลศแล้วมันก็มีแต่นิพพานกิเลสเป็นของร้อนแต่นิพพานเป็นของเย็นเอากิเลสออกไปได้หมดมันก็มี

แต่ความเย็นเรารู้สึกได้เองเมื่อเราไม่มีกิเลสความโลภ ความโกรธ ความหลง อยู่ในใจเมื่อนั้นใจมันเย็นพอกิเลสความโลภเป็นต้นเกิดขึ้นในใจเราก็ร้อนร้อนเพระาความโลภบ้าง ร้อนเพราะความโกรธบ้าง ร้อนเพราะความโง่บ้างมันร้อน นั่นกิเลสไม่มีเป็นกิจการทั้งปวงแล้วมันก็เย็นทีนี้มนุษย์มีสิ่งที่ดีที่สุดตรงที่เย็นไม่มีความทุกข์เลยจะต้องช่วยกันก้าวหน้าทางของความเย็นพรือของพระนิพพานเราประพฤติประปฎิบัติให้เย็นอย่างให้ร้อนประพฤติผิด ประพฤติชั่ว ประพฤติไปตามหน้าของกิเลสมันร้อนแล้วมันก็เสียหายหมดการศึกเล่าเรียนการงานการปฎิบัติต่อบิดามารดาเป็นต้น

มันก็เสียหมดจึงต้องรู้จักตัวควบคุมความรู้สึกให้ไม่บรรดาลกิเลสไม่ปรุงกิเลสกันมามันก็จะได้เย็นเมื่อกิเลสไม่มีโอกาสเกิดเลยมันก็หมดได้คือเชื่อสำหรับกิเลสมันหมดได้ถ้าเราไม่มีโกาสเกิดขึ้นมาเลยเหมือนกัยเมล็ดพืชที่เราฝังลึกลงไปในดินเกินไปมันงอกไม่ได้ไม่เท่าไหร่มันก็เน่าหมดมันก็ตายหมดหรือจะเอาไปเผาเอาน้ำร้อนลาดมันก็เน่าหมดตายหมดก็งอกไม่ได้มันไม่มีโอกาสที่จะงอกเราประพฤติธรรมมะอย่างเดียวกันไม่มีกิเลสเกิดขึ้นมาได้ไม่เท่าไหร่เชื้อของกิเลสมันเน่าไปหมดไม่มีกิเลสเกิดนั้นเขาเรียกว่าบรรลุมรรคผลเราน่าจะยังทำไม่ได้ถึงเหตุอย่างนั้นก็ยังปราถนาที่จะยังทำอย่างนั้น

49332

ไม่อย่างนั้นจะยังมาศึกษาพระพุทธศาสนากันทำไมจะมาสวนโงกให้เสียสตางค์ค่ารถกันทำไมมันป่วยการที่นี่จะเป็นที่ศึกษาชี้แจงทำความเข้าใจกันเกี่ยวกับทำกิเลสให้สูญสิ้นไปตามหลักความจริงมันมีอยู่ว่ากิเลสเกิดขึ้นมาที่หนึ่งมันขึ้นความเคยชินไว้ที่หนึ่งนี่มันเกิดหลายสิบครั้งหลายร้อยครั้งหลายพันครั้งมีความเคยชินมากมันก็เกิดง่ายกิเลสมันก็เกิดง่ายในทางที่ตรงกันข้ามถ้ามีอะไรมายั่วให้เกิดกิเลสเราควบคุมไม่ได้บังคับไม่ได้ไม่เกิดกิเลส

ถ้าอย่างนี้กิเลสมันก็สูญเสียความเคยชินลงไปที่หนึ่งและทำให้กิเลสสูญเสียความเคยชินเรื่อยไปๆจนไม่มีจะเกิดเนี่ยจะประพฤติปฎิบัติสำรวมระวังไว้ให้ดีอย่าให้เกิดกิเลสทุกคราวที่มีอะไรมายั่วให้เกิดกิเลสแล้วเชื่อความเคยชินของกิเลสจะหมดไปและเกิดกิเลสไม่ได้ยกตัวอย่างง่ายๆเช่น ความโกรธ สรุปโกรธมีอะไรมาทำให้โกรธก็โกรธบางทีก็แกล้งโกรธมันก็มีความเคยชินสำหรับจะโกรธมไม่ว่าเชื้อสำหรับความโกรธที่เพิ่มขึ้นโกรธอีกก็เพิ่มขึ้น โกรธอีกก็เพิ่มขึ้นจะมีความโกรธเป็นเจ้าเรื่อยแล้วมันก็ยากจะควบคุมความโกรธได้ถ้าเราบังคับไว้มีอะไรที่ควรจะโกรธมายุให้โกรธแล้วควรจะโกรธบังคับไว้ไม่โกรธมีความเคยชิน

สำหรับจะโกรธมันก็ลดลงไป ลดลงไป-1,-1,-1หลายสิบครั้งหลายร้อยครั้งสำหรับความเคยชินสำหรับจะโกรธโกรธไม่เป็น โกรธไม่ได้กิเลสอย่างอื่นก็เหมือนกันนั้นพยายามที่จะควบคุมไว้ในได้อย่าให้บรรลุอำนาจแก่กิเลสอย่าให้เกิดขึ้นมาไม่เท่าไรกิเลสทั้งหลายก็เบาบางไปจนสิ้นเชื้อสิ้นความเคยชินจะทำให้เกิดก็กลายเป็นมนุษย์ที่ได้รับสิ่งที่ดีที่สุดของมนุษย์คือความไม่มีกิเลสจะเกิดขึ้นสำหรับใจเป็นทุกข์มีความร้อนเราคิดเสียให้ดีว่าทุกคนเกิดมานี่สำหรับได้ดีที่สุดที่มนุษย์ควรจะได้คือความไม่มีทุกข์ไม่ใช่เกิดมาเป็นนักเรียนไปเล่าเรียนเป็นนักศึกษาให้ปริญญายาวเป็นหางและมันจะหมดเรื่องเพียงเท่านั้นนั่นมันไม่แน่คนมีปริญญายาวเป็นหางอาจจะมีความทุกข์มากเท่ากับหางของเขาก็ได้นั้นต้องเอาที่ไม่

<<< หน้าก่อนนี้ (หน้า 3)

หน้าถัดไป (หน้า 5) >>>

^*หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา

จำนวน 1 ความเห็น, หน้า่ | -1-

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 1 13 พ.ย. 2550 (11:38)
แล้วคุรบาอาจารย์ที่ไม่ดีละ ทำอย่างไร พ่อแม่ที่ไม่ดีก็มี นะครับ แล้วจะทำอย่างไร มีข่าวลงหน้าหนึ่งเป็นตัวอย่างให้เห้นๆๆ

tkone