<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/32354" type="text/javascript"></script> |
|
โยชิซูกุปรัชญา
my life my philosophy
post ครั้งแรก: Fri 24 August 2007, 1:16 pm ปรับปรุงล่าสุด: Tue 6 May 2008, 9:16 pm
|
ข้อเท็จจริง เเละ คุณค่า ยกตัวอย่างในเรื่องของความรัก เเม่รี่จูบไมเคิล อันนี้เป็นข้อเท็จจริง เเต่คุณค่านั้นจะเกิดขึ้นหลังจากเราเชื่อมโยง การจูบนั้นกับประสบการณ์เดิมของเรา คือ เรื่องความรัก เเละเรื่องที่เกี่ยวข้องอื่นๆ เพราะฉะนั้นโดยการกระทำ "การจูบ" จึงไม่ถือว่าเป็นสิ่งที่มี "คุณค่า" จนกว่ามันจะถูกนำมาเชื่อมโยงกับเรื่องของ "ความรัก" เช่นเดียวกับการเเต่งงาน การเเต่งงานไม่ได้มีคุณค่าในตัวมัน การเเต่งงานจะมี คุณค่า ก็ต่อเมื่อมันถูกเชื่อมโยง กับทุกสิ่งที่อย่างที่เกี่ยวข้องในลักษณะของ เหตุเเละผล เช่น การเฉลิมฉลอง ความรัก
คนสองคนจะรับรู้ข้อเท็จจริงที่เหมือนกัน เเต่การกำหนดคุณค่า ของข้อเท็จจริงนั้น จะขึ้นอยู่กับ ทัศนคติที่เเตกต่างของคนเเต่ละคนที่มีต่อข้อเท็จจริงนั้น ทำให้ "คุณค่า" ที่เเต่ละคนมีต่อ ข้อเท็จจริง เดียวกัน เเตกต่างกัน เช่น เเมรี่จูบไมเคิล นี้เป็นข้อเท็จจริง ที่ทั้งนาย a เเละ b รับรู้ได้ตรงกัน การการกำหนดคุณค่า ของ "การจูบ" ต้องขึ้นอยู่กับการเชื่อมโยงข้อเท็จจริงกับประสบการณ์เดิมเเละทัศนคติที่ทั้งนาย a เเละนาย b มีต่อเรื่องของ "ความรัก" ทำให้คุณค่า ของนาย a เเละ นาย b ที่มีต่อการจูบ นั้นออกมาเเตกต่างกัน
ในการศึกษาเรื่องของพฤติกรรมทางจิตวิทยาที่สัมพันธ์กับการถ่าทอดทางพันธุกรรมเเสดงให้เห็นว่า พฤติกรรมบางอย่าง สามารถถ่ายทอดทางยีนส์ได้ เช่น ความมีเมตตา ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง ต่อไปถ้าคนในสังคมหนึ่งเห็นว่า ความมีเมตตา ถือเป็นสิ่งที่มีคุณค่า เขาจึงทำการเปลี่ยนถ่ายพันธุกรรม เอายีนส์เเห่งความเมตตา ใส่ให้เเก่คนทุกคน เพื่อให้ทุกคนกลายเป็นคนที่มีเเต่ความเมตตา ถ้าเป็นเเบบนี้ ความเมตตา จะยังถือว่าเป็นสิ่งที่มีคุณค่าหรือไม่
ถ้าดูตามธรรมชาติของสัตว์โลกเราจะพบกฏที่เป็นสัจธรรมอย่างหนึ่งเกี่ยวกับความอยู่รอดของสิ่งมีชีวิต ซึ่งโดยส่วนใหญ่จะเป็นสิ่งที่ตรงข้ามเเละห่างไกลจากสิ่งที่เรียกว่า "เมตตา" ยิ่งนัก สัตว์ตัวที่เเข็งเเรงสุด มักจะเป็นผู้อยู่รอด จะเเข็งเเรงได้ก็จำเป็นจะต้องได้กินมากกว่าตัวอื่น จะได้กินมากกว่าตัวอื่นนั้นก็คือ การเเก่งเเย่งเเละเห็นเเก่ตัว ตัวไหนเเก่งเเย่งมากกว่า เห็นเเก่ตัวมากกว่า จะกลายเป็นผู้ที่เเข็งเเรง มีอำนาจ สามารถขึ้นเป็นจ่าฝูง มีสิทธิ์ได้(ผสมพันธุ์มากกว่าตัวอื่นๆ) ในเงื่อนไขสภาวะเเวดล้อมเช่นนี้ การเเก่งเเย่งเเละเห็นเเก่ตัวที่ทำให้ผู้ที่เหมาะสมสามารถมีชีวิตรอดเพื่อสืบพันธุ์ต่อไป สิ่งนี้ควรจะเรียกว่า "ดี" หรือไม่ มี "คุณค่า" หรือไม่ ถ้าสัตว์ที่มีเมตตา ไม่เเก่งเเย่ง ให้ตัวอื่นอยู่ตลอด มันจึงลดจำนวนลงเรื่อยๆ จนต้องสูญพันธุ์ เเบบนี้จะเรียกว่าความมี "เมตตา" นั้นเป็นสิ่งที่มี คุณค่า หรือ ดีได้หรือไม่
ในเรื่องของผู้ที่เหมาะสมที่จะอยู่รอด ผู้เขียนได้เเสดงทัศนะเกี่ยวกับเรื่องนี้ไว้ 2 ประเด็นใหญ่ๆ
1. การสามารถสืบพันธุ์มีลูกหลานสืบต่อไปได้ เเสดงถึงความ "อยู่รอด"
2. สิ่งที่ผ่านกาลเวลามาอย่างยาวนานเเละปรากฏถึงการมีอยู่ของสิ่งนั้นเรียกว่า "ดีพอที่จะอยู่รอด"
(under construction)


Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
|
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย |
![]() สสวท. |
![]() มูลนิธิ พสวท. |
![]() พสวท. |