<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/32354" type="text/javascript"></script> |
|
โยชิซูกุปรัชญา
my life my philosophy
post ครั้งแรก: Fri 24 August 2007, 1:16 pm ปรับปรุงล่าสุด: Tue 6 May 2008, 9:16 pm
|
ตามความเห็นของผมคิดว่า เรื่องที่ว่ามานี้คงได้มาจากเรื่องเกี่ยวกับ
ระยะห่าง ความหนาเเน่น เเละเเรงยึดเหนี่ยวระหว่างโมเลกุล ของสสารในเเต่ละสถานะ
เเล้วนำมาเปรียบเทียบกับเรื่องความสัมพันธ์ของคน
เเต่มีจุดที่ว่า "แต่เมื่อเกิดแตกหักขึ้นมา ก็ทำให้เหมือนเดิมได้ยากกว่าน้ำ"
ตรงนี้ในความเป็นจริงคนที่มีความสัมพันธ์ผูกพันธ์เหนียวเเน่นนั้น เมื่อถึงคราวเกิดเเตกหักตรงนี้
ถ้าพูดว่าเเตกหักเเสดงว่า ต้องมีเหตุอันนำมาสู่ความเเตกหักนั้น ถ้าของเเข็งปะทะกับของเเข็งย่อมเกิดการเเตกหัก เเต่ถ้าความสัมพันธ์รู้จัก " หยืดหยุ่น" หมายความว่า
เราไม่จำเป็นต้องเป็นของเเข็งอยู่ตลอด เมื่อคราวใดมีเหตุ ให้เกิดการเเตกหักขึ้นเหมือนเดิมทีเป็นชิ้นเดียว ก็เเตกออกมา 2 เสี่ยงหรือหลายๆเสี่ยง ไม่ได้เป็นชิ้นเดียว เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันอีกต่อไป
ความสัมพันธ์เเบบของเเข็งเหนียวเเน่นก็จริงเเต่เมื่อเกิดเเตกหักเเล้วกลับคืนดังเดิมได้ยาก บางครั้งเราจึงต้องหยืดหยุ่นตัวเราเอง จากของเเข็งให้เป็นของเหลว เเละไม่ใช่เเค่ตัวเราเอง เเต่ต้องเป็นทุกคนที่ร่วมใจกัน กลายเป็นของเหลวเพื่อที่จะได้กลับมารวมกัน มาเชื่อมติดกันได้ง่าย เเละรวมเป็นเนื้อเดียวเป็นหนึ่งเดียวได้อีกครั้ง
เเต่ถ้าทุกคน ทุกฝ่าย ที่เกิดการเเตกหัก ยังยึดเเต่จะเป็นสถานะของเเข็งกันท่าเดียว ผลก็คือจะไม่สามารถกลับมารวมเป็นเนื้อเดียวกันได้
เเละถ้าจะให้ดีที่สุด ทุกคนควรรู้ว่าเมื่อไรที่ความสัมพันธ์นั้นควรจะเป็นเเบบ ก๊าซ ของเหลว หรือ ของเเข็ง ให้เหมาะสมกับ สภาพเเวดล้อม สถานการณ์ บุคคล เเละ เวลา
เพื่อเป็นการ "ป้องกัน" ก่อนที่จะเกิดการเเตกหักขึ้น เพราะถ้าถึงขั้นเเตกหักถึงจะกลับมาเหมือนเดิมได้ เเต่ "ร่องรอย" หรือเเผลเป็นมันก็ยากที่จะลบเลือนไปเเละต้องใช้เวลา "นาน" ในการรักษารอยเเผลเป็นนั้นให้หายเเละรอยเเผลเป็นก็มักจะกระตุ้นให้นึกถึงเหตุเเตกหักครั้งก่อนอันอาจจะเป็นชนวนหรือเหตุส่งเสริมให้เกิดเหตุเเตกหักครั้งใหม่ได้ (รู้สึกจะออกเเนวนิยายไปหน่อย )


Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
|
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย |
![]() สสวท. |
![]() มูลนิธิ พสวท. |
![]() พสวท. |