 |
<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/32375" type="text/javascript"></script> |
|
จิตวิทยากับพุทธศาสตร์
ท่านสาธุชนทั้งหลาย โดยเฉพาะที่เป็นครู ที่มีหน้าที่ของครู อาตมาขอแสดงความยินดีเป็นสิ่งแรกที่ท่านทั้งหลายได้มาสู่สถานที่นี้ในลักษณะอย่างนี้ เพื่อขวนขวายหาวิธีที่จะดำเนินกิจการในหน้าที่ของตนของตนให้ลุล่วงไปด้วยดี โดยเฉพาะหน้าที่สูงสุดของผู้เป็นครู ผู้จะเปิดป
post ครั้งแรก: Sat 25 August 2007, 7:15 pm ปรับปรุงล่าสุด: Wed 28 November 2007, 9:55 am
|
หน้าที่ 5 - ตัณหา
ทีนี้ก็ลดลงมาใช้จิตหาประโยชน์ตามที่ตนต้องการ เมื่อไม่ใช่นิพพานกันแล้ว ต้องการอะไรที่นี่ในโลกนี้ก็ใช้จิตนี่แหละทำหน้าที่หาประโยชน์มาให้ได้ เพียงเปลี่ยนรูปไปเป็นกิเลสเท่านั้นเอง กิเลสที่ครอบงำจิตก็ทำให้จิตเต็มไปด้วยกิเลสตัณหา มีความอยากอย่างรุนแรง อยากอย่ารุนแรง พอเกิดเป็นความรู้สึกขึ้นมาก็ตัวกูทุกอย่าง ก็อยากเอามาเป็นของกู ความอยากอย่างรุนแรงเรียกว่าตัณหา
มีตัวตัณหานี้เต็มที่แล้วมันจะคลอดออกมาเป็นผลคือ อุปาทาน เกิดความรู้สึกว่ามีผู้อยากคือกู อยากเข้ามาเป็นของกูตัณหาอุปทาน ที่นี้จิตที่คนธรรมดาสามัญต้องการจะใช้ประโยชน์ในทางที่จะหาประโยชน์ตามที่ต้องการ ไม่ใช่เกิดมรรคผลนิพพาน ไม่ใช่เพื่อความดับแห่งทุกข์ทั้งปวง ก็ยังดีนะ คนทั่วไปใช้จิตหาประโยชน์ตามที่ตัวต้องการ แม้ว่าไม่ต้องการมรรคผลนิพพานก็ให้รู้จักใช้เถิดมันจะได้ตามที่ควรจะได้
ทีนี้ต่ำลงมา ใช้เพื่อความหลอกลวง ดูให้ดี การใช้จิต แสวงหาประโยชน์ด้วยการหลอกลวง เราจะได้ยินคำว่าสะกดจิต มีวิชาสะกดจิต เอาเปรียบคนอื่นได้โดยสะกดจิต เอาให้ตกอยู่ใต้
อำนาจของเรา หรือใช้จิตตานุภาพ คือจิตที่อบรมถึงที่สุดมีอำนาจมีอะไรเหนือกว่าโดยประการทั้งปวง ใช้จิตตานุภาพบังคับหลอกลวงอะไรก็ตามเอาประโยชน์ของผู้อื่นมาเป็นของตัว นี่ก็นิยมทำกันในหมู่อันธพาล อันธพาลระดับต่ำๆ ธรรมดาก็ได้ อันธพาลระดับสูงก็ได้ ใช้จิตเป็นเครื่องมือ วิชานี้เคยสูงสุด สูงสุดมาแล้วในประเทศอินเดีย เป็นวิชาแขนงหนึ่ง
เอาล่ะทีนี้จะขอเอ่ยคำว่า
ใช้ประโยชน์มันในทางที่จะแสวงหาประโยชน์อย่างสุภาพ สุภาพ เอาเปรียบก็ได้ แต่ปรียบอย่างสุภาพไม่เจ็บช้ำ อะไร บัวไม่ช้ำน้ำไม่ขุ่น รู้จักใช้จิตแสวงหาประโยชน์แม้จะเป็นการเอาเปรียบก็เป็นการเอาเปรียบอย่างสุภาพ ไม่ได้ไปเป็นอย่างที่เรากำลังต้องการอยู่ในวันนี้ ต้องการจะพูดกันในวันนี้ในเรื่องจิตวิทยาใช่ไหม เราต้องการใช้จิตเพื่อสร้างประโยชน์ชนิดที่ถูกต้อง ไม่บาป ไม่กรรม ใช่ไหม เรากำลังพูดเรื่องนี้ใช่ไหม ท่านทั้งหลายต้องการจะรู้เรื่องจิต จะใช้ประโยชน์ในการแสวงหาประโยชน์ที่ถูกที่ควร นี่..ทางที่จะใช้จิตให้เป็นประโยชน์มีมากอย่างนี้ คนซื่อตรงบริสุทธิ์ใช้ไปอย่างนึง คนไม่ซื่อตรงก็ใช้ไปอย่างนึง
เราเป็นคนกลางๆ อย่างน้อยก็ใช้ชนิดที่ว่าจะเกิดประโยชน์ขึ้นมาโดยที่ไม่เกิดการชอกช้ำแก่ฝ่ายใด ครูจะสอนศิษย์จะบังคับศิษย์จะอบรมศิษย์จะพาศิษย์หรือขนศิษย์ไป มันก็ต้องใช้วิธีที่ถูกต้องที่มันไม่ทำอันตรายให้เจ็บปวดขึ้นมา นับว่าเป็นสิ่งที่ถูกแล้วที่จะสนใจกันในเรื่องนี้ เพื่อให้รู้จักสิ่งที่เรียกว่าจิตนี่ให้ดีที่สุด
จะมองดูถึงสิ่งที่เรียกว่าประโยชน์ ประโยชน์ที่แท้จริงมันก็ต้องเล็งถึงประโยชน์อย่างยิ่งที่ดีที่สุดแก่มนุษย์ ซึ่งเรามักจะใช้คำว่าสิ่งที่ดีที่สุดที่มนุษย์ควรจะได้ จะละสัญชาตญาณอย่างสัตว์เดรัจฉานเสีย จิตที่พัฒนาแล้วเป็นจิตของมนุษย์ ก็จะได้รับสิ่งที่ดีที่สุดที่มนุษย์ควรจะได้ ข้อนี้มันเกี่ยวกับการพัฒนาจิต
เพื่อจะได้ประโยชน์ที่แท้จริงที่ดีที่สุดที่มนุษย์ควรจะได้ ถ้ามันไม่ทำได้ถึงอย่างนั้นก็ลดลงมา ลดลงมาเอาแต่เพียงว่ามันไม่เป็นภัยแก่ใครและไม่ทำลายโลก ไม่เป็นอันตรายแก่ฝ่ายใดนั่นแหละคือสิ่งที่เรียกว่าความดีความงามความถูกต้องความยุติธรรม อย่าเอาอะไรให้มากไปกว่านั้น
*หมายเหตุ
งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา
ยังไม่มีความเห็นเพิ่มเติม