<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/32418" type="text/javascript"></script>

กลลวงรัก (** ภาคพิเศษ **) ปกภาคหนึ่งvs ปกภาค 2.. *** เข้ามาดูปกหน่อยน้าว่าสวยมั้ยเป็นของภาค 1จ้า**** ***และปกของภาค 2 สดๆ ร้อนๆ แจ่มมั้ยเธอ*** คิงที่ว่าโหด คีทที่ว่าร้าย...ยังเทียบไม่ได้กับผู้ชายคนนี้...... ผู้เขียน: bigger ชมแล้ว: 290,088 ครั้ง post ครั้งแรก: Fri 31 August 2007, 5:07 am ปรับปรุงล่าสุด: Sun 13 July 2008, 10:22 pm อยู่ในส่วน: ไม่ได้ระบุว่าให้อยู่ห้องใด

หนึ่งอาทิตย์ถัดมาคิรินทร์ก็แต่งงานกับไอลดาในโบถส์แห่งหนึ่งซึ่งเป็นโบถส์เล็กๆใกล้บ้านของอิริค การกระทำครั้งนี้ของเขาก่อให้เกิดความแปลกใจในหมู่ญาติพี่น้องไม่น้อย

แต่ชายหนุ่มก็ให้คำตอบว่า เพื่อระลึกถึงอะไรบางอย่างของเธอและเขาที่มีต่อกัน

        หลังจากแต่งงานเสร็จในตอนเช้าเขาก็ผูกตาผ้าปิดตาเธอก่อนจะพานั่งรถไปยังที่แห่งหนึ่ง  ไอลดาถูกเขาจูงเดินไปเรื่อยๆเมื่อลงจากรถ และเมื่อชายหนุ่มเปิดผ้าให้เธออีกครั้งหญิงสาวก็ต้องทำหน้างุนงง

“ที่นี่ที่ไหนค่ะ”

เธอถามหลังจากกวาดสายตาไปตามทุ่งโล่งที่เขียวขจีกว้างสุดลูกหูลูกตาและมีวัวกระจัดกระจายและเล็มหญ้าอยู่เต็มไปหมด  ชายหนุ่มกอดร่างเพรียวที่อยู่ในชุดเจ้าสาวไว้แน่นก่อนจะกระซิบเสียงเบา

“ฟาร์มของเรา”

“คุณมีฟาร์มตั้งแต่เมื่อไหร่ค่ะ”

“เมื่ออาทิตย์ก่อน  ตอนที่ผมหายไปยังไงจำได้หรือเปล่า”

“ตกลงที่คุณหายไปจนมืดน่ะเพราะมาซื้อฟาร์มหรือค่ะ”

“ตอนนั้นผมเพิ่งเห็นและชอบมากๆ แต่ยังไม่ได้ซื้อ  หลังจากนั้นผมก็ให้คนจัดการซื้อให้เผื่อวันหน้าถ้าเราแก่ อาจจะได้มาอยู่ที่นี่ไง เธอชอบมั๊ยไอรีน”

“ชอบค่ะ  แต่ท่านจะไม่อยากกลับไปบ้านชั้นบ้างหรือค่ะ”

“เธอแต่งงานแล้วนะที่รัก ภรรยาที่ดีต้องอยู่กับสามีสิ”เขาเอ่ยเสียงเขียว

“อยู่นะใช่  แต่คุณจะกลับประเทศไทยบ้างหรือเปล่าคะ”

“กลับมั๊ย...อาจจะกลับถ้าเธออยากไปเที่ยว”

หญิงสาวได้ยินเขาว่าก็นึกอยากเถียงแต่เห็นว่าเป็นวันแต่งงานของตัวเองเลยเก็บปากให้เงียบที่สุด เธออาจจะต้องอยู่กับเขาสักพัก หลังจากนั้นเธอจะเกลี้ยกล่อมให้เขากลับไปกับเธอให้ได้ ไอลดาอยู่ชื่นชมไร่กับเขาได้พักใหญ่ก็ต้องเตรียมตัวไปงานแต่งของน้องชายและหลานหนุ่มรวมทั้งงานเลี้ยงตัวเองในตอนค่ำ  ร่างเพรียวที่วิ่งตามแรงจับจูงของเขาบ่นไม่ขาดปากเมื่อกระหืดกระหอบตามชายหนุ่ม

 

“คุณนี่ชอบเล่นอะไรพิเรนท์ไม่เข้าท่า  เราน่าจะแต่งพร้อมๆกันไปเลยจะได้ไม่ต้องเหนื่อยกับการวิ่งผลัดแบบนี้”

“ไม่ได้สิที่รัก  ผมเป็นพี่ผมต้องแต่งก่อนนายครีส”เขาเอ่ยเสียงกลั้วหัวเราะเมื่อเห็นหญิงสาววิ่งตามมาเขาก็หยุดก่อนจะอุ้มร่างบางนั้นไว้ในวงแขนแล้วออกวิ่งเสียเอง

“เรามีเวลาครู่เดียว  ทนหน่อยนะไอรีน  คืนนี้ค่อยหลับให้สบายแล้วกัน”

“หลับจริงๆหรือค่ะ”  เธอถามเสียงยั่วเย้าพลางกอดคอเขาไว้แน่น

“หลับจริงๆ  คืนแต่งงานเราจะนอนหลับกันอย่างเดียวเพราะเรารักกันมาหลายคืนจนหมดแรงแล้วนี่” เขาเอ่ยเสียงนุ่มพลางกดจูบเร็วๆไปบนปากอิ่มนั่น

 

ชายหนุ่มขับรถออกจากที่แห่งนั้นเพื่อกลับบ้านและหลังจากนั้นทั้งคู่ก็เปลี่ยนเสื้อผ้ากันอุตลุตเพื่อไปงานแต่งของน้องชาย  ขณะที่หญิงสาวช่วยผูกโบว์ให้เขาเธอก็ทำท่าคล้ายนึกอะไรขึ้นมาได้ก่อนจะเอ่ยถามออกมา

“คุณค่ะ  เรื่องของคุณนาคินว่ายังไงบ้าง”

“ปล่อยเค้าเถอะน่า  ถ้าเค้าเบื่อก็กลับมาเอง” 

“คุณพูดเหมือนรู้ว่าเค้าไปอยู่ที่ไหน”

“ผมว่าผมรู้นะ  เพราะยังงี้ไงผมถึงไม่ห่วงเค้า...อย่าไปสนใจมากเลยผู้ชายบ้านผมก็เป็นแบบนี้ทุกคน  ชอบหายไปพอคิดได้ก็กลับเอง” เขาหัวเราะเสียงทุ้มก่อนจะจับแก้มนุ่มนั้นไว้แน่นทั้งสองมือและมองมาด้วยสายตาอ่อนโยน

“เธอรู้มั๊ยว่าตัวเองน่ะโชคร้ายที่มารักผู้ชายบ้านนี้”

“ทำไมถึงพูดแบบนี้ละคะ”เธอเอ่ยเสียงแผ่วเมื่อสบตาคมอ่อนโยนด้วยความรักคู่นั้น

“เพราะผู้ชายบ้านนี้นิสัยไม่ดียังไงหละ  เจ้าอารมณ์ ขี้โมโห  รักแรงเกลียดแรง และชอบบงการชีวิตของคนอื่น แบบนี้เธอยังจะรักผมอยู่รึไอรีน”

“คุณมาถามตอนนี้ไม่ช้าไปหน่อยหรือไง”

“แต่ก็ดีกว่าไม่ถามไม่ใช่รึ”  เขาเอ่ยเสียงพร่าเมื่อเริ่มจุมพิตเธอนุ่มนวล

“ชั้นไม่รู้หรอกค่ะว่าตัวเองโชคร้ายหรือเปล่า  แต่ชั้นบอกได้อย่างเดียวว่ารักคุณ”

 

คิรินทร์นิ่งอึ้งเป็นครู่กว่าจะดึงร่างน้อยแนบอกและกอดไว้แน่นจนหญิงสาวรู้สึกเจ็บกับอ้อมเขนนั้น แต่เธอนอกจากจะไม่ดิ้นรนแล้วยังเบียดร่างเข้าหาเขายิ่งขึ้นเมื่อได้ยินชายหนุ่มเอ่ยเสียงเครือสะท้าน

 

“ผมอาจจะเคยร้ายกับเธอมาบ้างอย่าคิดมากนะที่รัก เพราะทุกอย่างที่ผมทำไปเพราะความงี่เง่าเนื่องจากไม่รู้ใจตัวเอง  แต่เดี๋ยวนี้ผมบอกได้เลยว่าผมรักเธอ และผมจะทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับเธอตอนสวมแหวนเมื่อเช้า...ผมจะรักเธอจนกว่าชีวิตจะหาไม่ จะรักและดูแลเอาใจใส่ตลอดชีวิตของผม”

 

ไอลดากอดเอวชายหนุ่มไว้แน่นนานกว่าจะพึมพำออกมาได้เพราะแรงสะเทือนอารมณ์กับคำสัญญาที่ให้ของเขา

“ขอบคุณค่ะ”

“เปลี่ยนเป็นอย่างอื่นได้มั๊ย”  เขาถามดวงตาพราวระยิบจนเธอมองอย่างระแวง

“เปลี่ยนเป็นอะไรละคะ”

“พรุ่งนี้ตอนเราไปฮันนีมูน  ผมอยากให้เธอรักผมอีกจะได้หรือเปล่า”

“คนทะลึ่ง”

เธอว่าเขาด้วยความอายก่อนจะเดินลิ่วหนีไปทันที ไอลดาฉุนกึกเมื่ออารมณ์หวานๆเมื่อครู่หายไปเพราะคำหยอกเย้าของเขา หญิงสาวได้ยินเขาอุทานเอะอะตามหลังก็ยิ่งจ้ำพรวดๆยิ่งขึ้น

 

“ทะลึ่งตรงไหนไอรีน  ก็ใครอยากให้เธอทำให้ผมติดใจทำไม  กลับมาพูดกันให้รู้เรื่องเลยนะ  มาทำให้ติดใจแล้วหนีไปแบบนี้ใช้ได้ที่ไหน”

 

คิรินทร์หัวเราะเสียงดังเมื่อตามมาจนทันหญิงสาวก่อนจะพูดกระเซ้าเธอถึงเรื่องส่วนตัวมาตลอดการเดินทางไปโรงแรมที่จัดงานแต่งของน้องชายและหลานหนุ่ม กว่าจะลงรถได้เขาก็เห็นเธอหน้าแดงก่ำไปหมด 

          

ไอลดากลายเป็นญาติผู้ใหญ่ของเพื่อนสาวไปทันทีเมื่อเข้าไปในงาน เธอเห็นคีตภัทธแล้วก็อดยิ้มไม่ได้  ร่างสูงนั้นพัวพันอยู่กับเพื่อนเธอแทบจะตลอดเวลาจนคนเป็นพี่อดกระเซ้าไม่ได้ด้วยความขำ

 

“ครีส  อีกกี่ชั่วโมงกว่างานจะเสร็จ”

“หนึ่งชั่วโมงกับยี่สิบห้านาทีน่ะคิง   เซ็งเป็นบ้า...ถ้าเรารู้ยังงี้นะจัดง่ายๆแบบนายก็สิ้นเรื่องจะได้ไม่ต้องทนรอนานขนาดนี้”

“ช่วยไม่ได้ใครอยากให้นายจัดงานใหญ่เองทำไม  สมน้ำหน้าไม่ยังงั้นป่านนี้ได้นอนกอดเจ้าสาวไปตั้งนานแล้ว”  คิรินทร์ซ้ำเติมน้องชายเข้าไปอีก

“ไม่รู้นี่หว่า เราไม่เคยแต่งงานนี่  ว่าแต่นายเหอะคืนนี้จะทำอะไร” คีตภัทธถามยิ้มๆ

“นอนหลับ” เขาตอบสั้นกุด

“เฮ้ยพูดเป็นเล่น แต่งงานทั้งทีคืนแรกใครเขาหลับกัน”

“ก็ชั้นอยากหลับนี่  นายจะทำอะไรก็เรื่องของนายประไรไม่เห็นเกี่ยวกันสักนิด”

“คิง  เรารอคืนนี้มาตั้งนานอย่าหวังเลยว่าจะปล่อยให้หลุดมือ  นายดูสิเจ้าสาวของเราสวยขนาดไหน หุ่นงี้..ไม่อยากจะคิด” คีตภัทธมองไปทางหญิงสาวซึ่งคุยกับเพื่อนตาปรอย

“ขอให้โชคดีละกัน  ชั้นจะสั่งคนไว้ว่าห้ามกวนนายจนกว่านายจะเปิดประตูออกมาเองโอเคมั๊ย”

“ตั้งแต่อยู่ด้วยกันมานะคิง  วันนี้นายพูดถูกใจเราที่สุดเลยว่ะ”

 

คีตภัทธตบไหล่พี่ชายเสียงดังก่อนจะหัวเราะด้วยท่าทางมีความสุข ใครจะว่าเขาบ้าที่รอมาจนถึงวันนี้ก็ช่างประไร  ในเมื่อเขาได้สัญญากับตัวเองไว้แล้วว่าจะรอจนถึงวันแต่งเขาก็จะรอ....และการรอคอยครั้งนี้ของเขาก็น่าจะทำให้มีอะไรพิเศษภายในค่ำคืนนี้  ชายหนุ่มสบตากับเจ้าสาวโดยบังเอิญและเขาก็ไม่รีรอเลยที่จะส่งสายตามาดหมายไปให้

พลอยไพลินร้อนผ่าวไปทั้งใบหน้าเมื่ออ่านสายตาเขาออก  แค่เธอเห็นก็อดระทึกหวั่นไหวไม่ได้ว่า ตัวเองจะเจอกับอะไรบ้างเมื่ออยู่กับเขาแค่สองคน

       

        หลังงานแต่งที่ยืดเยื้อในความรู้สึกของเจ้าบ่าวทั้งคู่ พอแขกคนสุดท้ายออกจากงานทั้งคีตภัทธและปณพลก็คว้ามือเจ้าสาวออกจากงานทันทีท่ามกลางสายตาของคนเป็นพี่ชายและพี่สะใภ้  คิรินทร์ถึงกับส่ายหน้าก่อนจะเดินเข้าไปโอบไหล่หญิงสาวและพาเดินออกมาจากงานนั้นบ้างเมื่อไม่เห็นใครเหลืออีกต่อไป

       ชายหนุ่มกอดร่างบางไว้แนบข้างขณะเอ่ยถามอ่อนโยนออกมา

“เหนื่อยบ้างมั๊ย  วิ่งวุ่นตั้งแต่เช้าจนดึก”

“เหนื่อยค่ะ  แต่ก็ดีนะคะทั้งคุณครีสคุณพอลแฮปปี้จนลืมเรา”

ชายหนุ่มหัวเราะเมื่อได้ยินภรรยาสาวค่อนขอดน้องชายที่หายลับไปพร้อมๆกับหลานของเขาก่อนจะเอ่ยเสียงนุ่มออกมา

“เดี๋ยวเราไปที่สนามบินกันเลยนะไอรีน ป่านนี้กระเป๋าเสื้อผ้าคงจะไปรอที่นั่นแล้ว”

“ไปคืนนี้เลยหรือค่ะ  ชั้นนึกว่าพรุ่งนี้เสียอีก”  เธอถามน้ำเสียงตื่นเต้น

“คืนนี้เลยดีกว่า เราจะนอนกันบนเครื่องบินน่ะ  พอรุ่งเข้าเราก็จะลงเรือยอร์ชกันและหลังจากนั้นก็เป็นการฮันนีมูนยาว”  เขาเอ่ยเสียงพร่าเมื่อสบตากับภรรยาหมาดๆ

“นานขนาดไหนละคะ”

“หนึ่งเดือนที่รัก  ผมจะหยุดงานหนึ่งเดือนเพื่อเธอโดยเฉพาะ”

เขาตอบเสียงนุ่มและพาหญิงสาวไปขึ้นรถที่มารอรับอยู่หน้าโรงแรม  หลังจากนั้นไม่นานไอลดาก็นั่งพิงอกกว้างของสามีอยู่บนเครื่องบินส่วนตัวของเขา อ้อมแขนแข็งแรงนั้นโอบเธอไว้แน่นเมื่อเอนเบาะลงจนราบ

ไอลดาซุกตัวเข้ากับซอกแขนของเขายิ่งขึ้นเพื่อหามุมที่เหมาะกับตัวเอง เธอรู้สึกผ่อนคลายเมื่อได้นอนเหยียดยาวแบบนี้หลังจากที่เหนื่อยกับงานมาตั้งแต่เช้า หญิงสาวยิ้มนิดๆเมื่อจมูกโด่งสวยแนบกับแก้มนุ่มของตัวเองก่อนจะเขาจะเอ่ยเสียงเบาในความรู้สึกครึ่งหลับครึ่งตื่นของเธอ

 

“หลับซะคนดี  พรุ่งนี้เราค่อยตื่นมาพบกันนะที่รัก”

“คุณไม่นอนหรือค่ะ”  เธอถามเสียงงัวเงีย

“นอนสิ  แต่ผมรอให้เธอหลับก่อน จะได้ดูแลให้แน่ใจว่าเธอจะไม่ซนไปที่ไหนอีกเผื่อตกเครื่องบินขึ้นมาจะเป็นเรื่อง”

 

ไอลดายิ้มด้วยความขำกับคำพูดหยอกเย้าของเขา หญิงสาวกอดเอวนั้นไว้แน่นก่อนจะจูบเบาๆที่อกกว้างและพึมพำเอ่ยประโยคสุดท้ายออกมา

 

“ขอบคุณค่ะที่จะดูแลชั้น  ชั้นรักคุณค่ะคิง”

 

คิรินทร์ตะแคงมองใบหน้านวลที่ซบอยู่กับซอกแขนของตัวก่อนจะจรดริมฝีปากลงบนปากอิ่มเต็มของเธอหนักหน่วงและทอดสายตาซึ่งเป็นสีน้ำเงินจัดจ้าไปที่เธออีกครั้งชายหนุ่มถอนใจเบาๆก่อนจะหลับตาลงเมื่อเห็นเธอหลับสนิทไปแล้ว อ้อมแขนแข็งแรงนั้นกระชับแน่นขึ้นเมื่อเอ่ยเสียงแผ่วกับตัวเองและคล้ายจะบอกผู้หญิงที่หลับไหลอยู่ด้านข้างให้รับรู้ไปพร้อมๆกัน

“ไอลดาผมรักเธอ  รักมาเสมอตั้งแต่ที่เราพบกันครั้งแรก... ผมสงสัยตั้งแต่วันแรกแล้วยอดรัก ว่าต่อไปชีวิตของผมคงจะถูกพันกับเธอด้วยเชือกร่มในวันนั้น แต่ผมไม่มั่นใจเอง จนวันนี้......เธอทำให้ชีวิตผมยุ่งเหยิงนะไอลดา  ชีวิตที่เป็นระเบียบของผมต้องมายุ่งเหยิงเพราะเธอทีเดียว  ดังนั้นเธอต้องรับผิดชอบที่จะดูแลชีวิตผู้ชายคนนี้ไปตลอดนะที่รัก”

 

ชายหนุ่มจุมพิตอ่อนโยนทั่วใบหน้าบอบบางนั้นด้วยความรักอีกหลายครั้งก่อนจะกอดเธอแน่นและหลับตามไปในไม่ช้า 

       เครื่องบินส่วนตัวลำเล็กยังคงบินลัดฟ้าต่อไปในความมืดมิดของราตรีกาลอีกเนิ่นนานและพาทั้งคู่ไปสู่จุดหมายปลายของการฮันนีมูนที่แสนสั้นก่อนจะพาเขาและเธอกลับมาอีกครั้งเมื่อครบกำหนด และคราวนี้ทั้งสองต้องหลอมรวมชีวิตที่แตกต่างระหว่างคนสองร่วมกันให้มากที่สุดเพื่อประคับประคองชีวิตคู่ให้ตลอดรอดฝั่งดั่งเช่นบรรพบุรุษเคยทำมาและคิรินทร์กับไอลดาก็เชื่อว่าเขาทั้งคู่สามารถทำได้ดีเช่นกัน

 

..............................................the end................................................................

 

ขอบคุณจากใจคนเขียนค่ะ

     กว่าจะจบได้เล่นเอาหืดขึ้นคอ เพราะว่าไม่ชำนาญเรื่องการเขียนนิยายเท่าไหร่

เป็นมือสมัครเล่นน่ะคะ  ถ้าเขียนไม่ดีหรือไม่ถูกใจตรงไหนก็ขออภัยไว้ณ ที่นี่เลย

แต่ถ้าคนอ่านมีความสุขบ้าง ถึงแม้จะเล็กๆน้อยๆก็ดีใจมากแล้วนะคะ

       อยากให้นิยายง่ายๆเรื่องนี้ช่วยผ่อนคลายจากการทำงานที่แสนหนักบ้าง..

ไม่ได้คิดอะไรมากเลย  ขอบคุณที่ติดตามมาตลอดจ้า....

................................................................................................................................

 

อะฮื้อ....กร๊ากกกกกเป็นทางการก็ได้เหมือนกันวุ้ย  และแล้วเจ๊ก็กลับมาเป็นเจ๊คนเก่า

เหมือนเดิม เก๊กหน้าเขียนสวยหรูอยู่ตั้งนาน ....วุ้ย  อย่าไปถือสาเลยเนอะคนเขียนมันผีเข้าผีออกประจำ  พบกันใหม่เรื่อง บอดี้การ์ด ที่ค้างสต๊อคมาไม่รู้กี่เดือนแย้ว ป่านนี้แมงมุม

ชักใยคุณธินกับพี่แคนจนชักปืนไม่ออกแล้วมั๊ง......คริ คริ

 

 

 ..................................................................................................................................................

---

บทความอื่น

บทความแนะนำ

Blog แนะนำ

Hot Links

คลังข้อสอบ | ข่าววิชาการ
เล่นกล/เกม | อ่านนิยาย
ข่าวทุนการศึกษา | ลิงค์

ขอบคุณผู้สนับสนุน