<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/32418" type="text/javascript"></script> |
|
กลลวงรัก (** ภาคพิเศษ **) ปกภาคหนึ่งมาแล้วจ้า..
*** เข้ามาดูปกหน่อยน้าว่าสวยมั้ยเป็นของภาค 1จ้า****
คิงที่ว่าโหด คีทที่ว่าร้าย...ยังเทียบไม่ได้กับผู้ชายคนนี้......
ขออนุญาตลบภาค2และภาคพิเศษ นะคะ..เพราะกำลังรีไรท์ส่งสำนักพิมพ์ขอบคุณค่ะ
post ครั้งแรก: Fri 31 August 2007, 5:07 am ปรับปรุงล่าสุด: Tue 13 May 2008, 3:50 pm
อยู่ในส่วน: ไม่ได้ระบุว่าให้อยู่ห้องใด
|
นาคินขับรถออกมาจากโรงแรมด้วยความหงุดหงิดไม่น้อย สาเหตุก็มาจากผู้หญิงคนนั้นทีเดียว ใครจะไปคิดว่าเขาจะนั่งเครื่องบินเล่นไปประเทศนั้นประเทศนี้ไม่รู้กี่รอบในระยะแค่อาทิตย์เดียวที่ผ่านมา เพื่อจะกลับมานั่งเล่นสบายใจอยู่ที่ประเทศไทยเหมือนเดิม แผนการหนีงานที่น่าเบื่อของเขาใช้ได้ในผลเพราะข่าวที่ออกคึกโครมนั่นแพร่สะพัดไป
ทั่ว แต่เขากลับสบายใจได้แค่ไม่กี่วันดันมาเจอเรื่องหงุดหงิดเสียนี่
เขาจำดวงตากลมโตใต้แว่นน่าเกลียดนั้นได้เป็นอย่างดี หล่อนแอบมองเขาก่อนจะก้มหน้ายิ้มเสียอย่างนั้น ชายหนุ่มอดแปลกใจไม่ได้ว่าทำไมเขาเห็นเธอแค่ครั้งเดียวถึงจำได้ติดตาขนาดนี้ ร่างเล็กๆที่อยู่ใต้ชุดพิลึกพิลั่นของเธอมันน่าสงสัยน้อยอยู่หรือ ในเมื่อเขาไม่เคยเห็นใครใส่ชุดแบบนี้มาก่อน เสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาวเข้ารูปจนส่วนท่อนล่าง
นะหรือกระโปรงยาวบานสีดำจนถึงพื้น จะว่าเขาตาฝาดก็ไม่ใช่ แต่ทำไมเธอแต่งตัวเหมือนแม่ชีในคอนแวนยังไงยังงั้น .... และที่สำคัญเธอทุบเท้าเขาหน้าตาเฉย และผู้หญิงคนนี้ก่อความไม่สบายใจให้กับเขาโดยไม่รู้สาเหตุ
ร่างสูงที่ขับรถอยู่ถอนหายใจเบาๆเมื่อได้ยินเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นก่อนจะปล่อยให้ดังต่อเนื่องอยู่เช่นนั้นและเงียบหายไปในที่สุดเหมือนเคย ใบหน้าคมขาวจัดยิ้มออกมานิดๆเมื่อคิดถึงความตั้งใจของตัวเอง..เขาจะไม่รับโทรศัพท์เด็ดขาด เพราะตอนนี้...มันเป็นเวลาพักของเขา
รถสีดำสนิทเลี้ยวปราดเข้าปั๊มน้ำมันก่อนจะจอดเทียบใกล้ๆรถคุ้นตาคันนั้นจนอดเพ่งมองไม่ได้ ร่างเล็กที่ยืนห่างออกไปจนไกลจากตัวรถกำลังคุยโทรศัพท์ด้วยท่าทางหงุดหงิดจนเห็นได้ชัด
ชั้นขอร้องละนังแหม่ม แค่นี้ชั้นก็ปวดหัวจะแย่แล้ว พ่อชั้นโทรมาตามไม่รู้กี่รอบ แกจะให้ชั้นรออยู่ที่นี่เพื่อไปรับเพื่อนของแกที่สนามบินนั่นชั้นทำไม่ได้
ก็เราไปไม่ทันนี่นาบุษ ช่วยชั้นอีกครั้งไม่ได้หรือไง...ไหนๆแกก็อยู่ที่ภูเก็ตอยู่แล้วนี่
ใช่ชั้นอยู่ที่นี่ แต่ชั้นมีธุระเหมือนกันนะโว้ย....ชั้นกำลังจะไปขึ้นเครื่องกลับกรุงเทพ แกอยากจะให้ชั้นตกเครื่องหรือยังไง
กลับพรุ่งนี้ไม่ได้เหรอบุษ บอกป๊าแกสินะ...นะบุษน้า
ไม่ได้...แกจะห่วงเพื่อนแกทำไมนักหนา โรงแรมเค้าระดับห้าดาวนะ เค้ามีลีมูนซีนรับด้วยซ้ำ ถ้าเพื่อนแกได้ผัวรวยจริงเหมือนที่แกว่า แล้วยังงี้แกจะห่วงเค้าทำไม มาห่วงชั้นไม่ดีกว่าเหรอ
บุษบากรยิ่งพูดก็ยิ่งโมโห ร่างเล็กๆนั้นเดินวนไปมาก่อนกระชากกระโปรงที่ยาวรุ่มร่ามขึ้นและหันขวับตาเขียวไปทางเด็กปั๊มที่เรียกอยู่เอะอะ
คุณครับน้ำมันเต็มแล้ว ช่วยย้ายรถหน่อยครับคนอื่นรอคิวอยู่
เอากุญแจไปเลื่อนเองเลยไป๊ ชั้นไม่ว่าง ชั้นกำลังจะฆ่าคน
เด็กหนุ่มรับกุญแจที่หญิงสาวโยนมาให้ก่อนทำหน้าแหยเมื่อเห็นรถของเธอ
คุณครับรถแบบนี้ผมขับไม่เป็น
ก็เรียกคนที่ขับเป็นมาสิ...วานๆเค้าเข้า ชั้นไม่ว่าง
หญิงสาวส่งตาเขียวปัดไปให้เด็กหนุ่มก่อนจะหันไปคุยโทรศัพท์ต่อด้วยท่าทางดุเดือด
นาคินแทบจะหมดความอดทนเมื่อนั่งรออยู่นาน ยิ่งเห็นท่าทางอิหลักอิเหลื่อของเด็กหนุ่มเขาก็ต้องออกมาจากรถในที่สุดก่อนจะเดินลิ่วเข้าหาหญิงสาวทันที
ช่วยเลื่อนรถหน่อยได้มั๊ย วางโทรศัพท์สักห้านาทีมันไม่ทำให้คุณตายไม่ใช่เหรอ
บุษบากรหันขวับก่อนจะมองหน้าขาวจัดใต้แว่นดำนั่น เธอกัดฟันกรอดพลางยกมือเหมือนอาฆาตคนที่คุยอยู่ด้วย
รอชั้นเดี๋ยวนะนังแหม่ม อย่าเพิ่งวางสายหละเดี๋ยวแกได้เจอกับชั้นแน่
คุณว่ายังไงนะ เธอหันมาถามหลังจับโทรศัพท์ยัดกระเป๋ากระโปรงยาวของตัวเอง
ผมบอกให้คุณเลื่อนรถ
ได้...รอสักครู่ เธอเอ่ยเสียงเย็นเฉียบก่อนจะเดินปึงปังไปที่รถตัวเอง
ชายหนุ่มถึงกับโคลงศรีษะกับท่าทางของหญิงสาวที่เขาเห็นและก่อนจะทันตั้งตัวเขาก็เห็นรถสีแดงคนนั้นพุ่งปราดและชนโครมเข้ากับขอบฟุตบาทในปั๊มทันที
นาคินแทบไม่ทันรู้ตัวว่าเขาทำอะไรลงไป เพราะความโมโหเธอแท้ๆที่ทำเหมือนประชดเขา พอร่างบางนั้นออกมาจากรถอีกครั้งเขาก็กระชากแขนของเธอไว้แน่นก่อนจะด่าชนิดน้ำไหลไฟดับ
ลูกพ่อแม่ไม่สั่งสอน ...คุณไม่ต้องมาทำอวดรวยที่นี่เค้าก็รู้ว่าคุณรวยอยู่แล้ว ไอ้รถสปอร์ตแบบนี้มันคงมีไม่กี่คันในประเทศนี้หรอกใช่มั๊ย แต่การที่คุณประชดคนอื่นด้วยการทำแบบนี้มันไม่ถูก ไปขอโทษคนอื่นเดี๋ยวนี้
ทำไมชั้นต้องขอโทษ นี่มันรถชั้น ชั้นไม่ได้ทำรถคนอื่นเสียหาย
ขอโทษที่คุณทำให้เค้าตกใจแล้วก็ทำความเดือดร้อนที่ให้คนอื่นรอยังไง
ไม่ไป ปล่อยชั้นเลยนะ หญิงสาวดิ้นรนอยู่ข้างรถตัวเองเมื่อถูกมือแข็งๆนั้นกระชาก
คุณต้องไป ถ้าคุณมีสามัญสำนึกบ้าง
สายตาทุกคู่ในปั๊มน้ำมันต่างมองตรงไปที่ชายหนุ่มร่างสูงซึ่งกำลังยื้ดยุดหญิงสาวร่างเล็กที่ดิ้นเร่าๆอยู่ก่อนจะลากเธอไปยืนกลางปั๊มจนได้แล้วเอ่ยเสียงดุดัน
ขอโทษเค้า พูดเร็วๆ
บุษบากรเพิ่งจำเขาได้ในตอนนี้ เธออยากจะถอนคำพูดทั้งหมดที่เคยชมเขาไว้ในใจให้หมดสิ้นเพราะไอ้ร่างสูงๆที่เธอเคยนิยมชมชอบในตอนนั้นกำลังบังคับขู่เข็ญเธออยู่ขณะนี้และท่าทางเขาจะเอาจริงเสียด้วย
หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองคนอื่นๆที่ยืนอยู่ในปั๊มน้ำมันแห่งนั้นและสายตาทุกคู่แตกต่างกันออกไป มีทั้งสมน้ำหน้าและบางคนก็ทำท่าคล้ายจะเห็นใจเธอไม่น้อย เธอยืดตัวขึ้นก่อนจะบอกเขาเสียงเย็นเฉียบ
ปล่อยแขนชั้น แล้วชั้นจะขอโทษเค้าเอง
ผมไม่ไว้ใจคุณหรอก คุณต้องขอโทษต่อหน้าผม
หญิงสาวแทบจะอยากฆ่าเขาให้ตายกับมือเมื่อได้ยินเขาพูด แต่เมื่อไม่มีทางเลือกเธอจึงเอ่ยออกมาในที่สุด
ขอโทษค่ะ
พูดให้มันจริงจังกว่านี้หน่อย เขาขู่เธอกลับมาเสียอีกดังนั้นหญิงสาวจึงแทบจะตะโกนเมื่อเอ่ยออกไปอีกครั้ง
ขอโทษค่า
นาคินวางมือลงบนศรีษะของเธอก่อนจะกดลงจนร่างเล็กๆนั้นโค้งลงเบื้องหน้า เมื่อพอใจเขาก็ปล่อยเธอเสียเฉยๆ และเดินไปที่รถตัวเองทันที
หญิงสาวกัดฟันแน่นด้วยความอับอายพลางวิ่งตามเขาไปจนถึงรถและเปิดประตูผางออกในทันทีก่อนจะชะโงกหน้าเข้าไปด้านในทันควัน
คุณจำไว้นะว่าทำอะไรไว้กับชั้น อย่ามาพลาดให้เห็นละกันถ้าชาตินี้เราได้เจอกันอีกชั้นจะเอาคืนมั่ง
ผมจะรอ แต่สงสัยว่าจะไม่ได้เอาคืนละมั๊ง เมื่อเช้าคุณยังไม่ได้เอาคืนเลยแล้วจะมาหวังอะไรกับเรื่องนี้อีก
คุณหมายความว่ายังไง อย่าบอกนะว่า...
ใช่ เมื่อเช้าผมเอาเท้าเขี่ยแว่นให้คุณ
เขาพูดจบก็ผลักเธอออกก่อนจะดึงประตูปิดแน่นแล้วออกรถไปทันที ...ปล่อยให้หญิงสาวยืนอ้าปากตาค้างอยู่ตรงนั้นเป็นครู่และเริ่มด่าตามหลังเขาอย่างไม่อายใครอีกต่อไป
ไอ้...ไอ้ไดโนเสาร์ ไอ้เต่าล้านปี...ไอ้คนป่าเถื่อน...ไอ้....
เสียงเธอหายไปเมื่อนึกได้ว่ากำลังคุยโทรศัพท์อยู่ หญิงสาววิ่งลิ่วกลับไปที่รถก่อนจะควักโทรศัพท์ขึ้นมาและด่ากราดด้วยความโมโหที่อัดแน่นมาจากผู้ชายคนนั้น
ไม่ต้องมาพูดแล้วนังแหม่ม ชั้นจะไม่สนใจแกอีกแล้ว แกรู้มั๊ยตอนนี้ชั้นถูกไอ้บ้าที่ไหนไม่รู้มาด่าปาวๆกลางปั๊มน้ำมัน ชั้นจะกลับบ้าน ชั้นไม่สนแล้ว
บุษ ชั้นโทรไปขอป๊าแกแล้วนะ เค้าอนุญาตแล้วบอกว่าพรุ่งนี้ค่อยกลับก็ได้ นี่ใจเย็นๆสิบุษไหนๆแกก็อารมณ์ไม่ดี ก็น่าจะนอนพักที่นั่นสักคืน เราจะได้เจอกันยังไง ชั้นจะยอมให้แกทั้งด่าทั้งตีก็ได้นะถ้าแกรออยู่ที่นั่น
พูดจริงน่ะ หญิงสาวทำหน้าสะใจขณะเอ่ยออกมา
จริง เราทุกคนจะยอมแกทุกอย่างนะบุษน้า
ขอให้จริงละกัน งั้นชั้นอยู่รอก็ได้ เพราะตอนนี้ชั้นอยากซ้อมแกหรือใครก็ได้จนใจจะขาดเลยว่ะนังแหม่ม
เสียงหัวเราะแว่วๆของเพื่อนสาวทำให้กุลธิดาชักหนาวๆร้อนๆขึ้นมาเหมือนกัน เธอไม่รู้นี่นะว่าเพื่อนเธอที่เคยเฮฮากันจะเกิดอาการคล้ายคนสติแตกไปได้ แต่จะทำอย่างไรในเมื่อรับปากไปแล้วก็ต้องปล่อยเลยตามเลย
เมื่อไม่มีอะไรทำหญิงสาวจึงขับรถกลับไปที่โรงแรมอีกครั้งเพื่อรอเวลาที่จะไปรับแขกซึ่งจะมาถึงในเที่ยวบินตอนค่ำ ร่างเล็กๆนั้นเดินปราดขึ้นบันไดกว้างอีกครั้งและตรงไปหาพนักงานต้อนรับเหมือนเดิม
ขอจองห้องเพิ่มค่ะ
อ้าวคุณอีกแล้วหรือคะ ตายจริงตกลงจะพักกับเราหรือคะนี่พนักงานสาวเอ่ยท่าทางดีใจเมื่อจะได้แขกเพิ่ม
คงงั้นละค่ะ พอดีผิดคิวกันนิดหน่อย ขอห้องที่กว้างที่สุดเลยนะคะ
พักกี่คนคะถึงจะเอาห้องกว้างๆ
คนเดียวค่ะ แต่อยากนอนสบายๆ
งั้นเอาห้องซุปเปอร์เดอลุ๊คเลยนะคะเหลือห้องเดียวพอดี รับรองคุณพอใจแน่ๆค่ะราคาอาจจะแพงนิดหน่อยแต่คุณคงไม่ว่า
ไม่แน่นอนค่ะ งั้นชั้นขอขึ้นห้องเลยแล้วกันอยากพักนะค่ะ
ไปพร้อมเด็กเลยนะคะแล้วกระเป๋าเสื้อผ้าคุณละคะ
ไม่มีค่ะ ชั้นมาตัวเปล่า
หญิงสาวเดินเข้าลิฟท์ไปพร้อมกับเด็กหนุ่มที่เดินนำหน้า ในขณะที่ยืนนิ่งอยู่ในลิฟท์เธอก็เริ่มนึกขึ้นมาได้ว่า ไอ้ไดโนเสาร์จอมโหดนั่นก็พักอยู่ที่นี่....หญิงสาวกัดฟันกรอดจนเด็กหนุ่มด้านข้างเขยิบออกห่างด้วยความตกใจ พลางมองเธออย่างหวาดระแวงเมื่อออกมาจากลิฟท์ได้เด็กหนุ่มก็เดินลิ่วนำหน้าด้วยความหวาดกลัวและหนีออกมาจากห้องอย่างรวดเร็วโดยไม่รอทิปด้วยซ้ำเมื่อส่งหญิงสาวเรียบร้อย
บุษบากรนอนเล่นอย่างสบายใจบนเตียงกว้างและขณะเดียวกันก็นึกสาปแช่งผู้ชายคนนั้นให้ขับรถตกทะเลไปคงจะดีไม่น้อย....ร่างเล็กๆที่นอนกลิ้งอยู่บนเตียงลุกนั่งพรวดก่อนจะทำตาโตขึ้นมา
ตายละหว่า ไม่มีเสื้อผ้าเปลี่ยนเสียด้วย สงสัยต้องหาเอาตามโรงแรมนี่ละมั๊ง
ว้าวได้ตีพิมด้วย
ตีพิมสำนักพิมอะไรหรอ
อิอิ บอกกัลมั่งน้าคะ
อิอิทามมายเม้าท์สวยจัง
อิอิ
ยังไม่แน่ใจจ้าว่าสำนักพิมพ์ไหน รออีกนิดน้าแล้วจะบอกให้ค่ะ
ส่วนเมาส์สวยเพราะว่าเมื่อก่อนว่างมากเลยแต่งเล่นแต่ตอนนี้ไม่ค่อยว่างแล้วอ่า
ขอบคุณค่ะที่เข้ามาเยี่ยมชม ขอบคุณมากๆ
เยี่ยมไปเลยเจ้..ที่หนึ่งเลย..สู้ สู้
ก่อนอื่นขอโทษทุกคนที่ขอเรื่องกลลวงรัก อย่างรุนแรง
ระหว่างที่เจ๊กำลัง editและทยอยส่งให้ไปแล้วบางคน สำนักพิมพ์ได้
ขอซื้อแล่วณ เวลานี้เลยส่งไม่ได้จ้า ค่อยพบกันอีกทีตอนเป็นเล่มนะ
คงอีกไม่นานทั้งภาค 1 และภาค 2 เลย ออกกับสำนักพิมพ์ไอวี่จ้า
เป็นเครือของสำนักพิมพ์พิมพ์ใจ

เจ๊คนสวย อัพ เรื่องนี้จบแล้ว ก็ไปอัพเรื่องบอร์ดี้การ์ดสาวเจ้าหัวใจ ด่วน ๆ ด้วยนะค่ะ เพราะกำลังสนุก และอยากรู้เรื่องของ UT มาก ๆ เลยว่าหมายความว่าอย่างไร และมีความเป็นมาอย่างไรอะ จงไปอัพโดยด่วน ด่วนนะค่ะ จะขอบคุณมาก ๆ เลย และจะติดตามผลงานของเจ๊ ทุกเรื่องเลย ขอบคุณนะค่ะที่มีผลงาน ดี ๆ ให้อ่านกันเรื่อย ๆ
Jeab
ตอนนี้กำลังสปีทจ้า
และจะเริ่มอัพแบบสโลว์โมชั่นต่อไปอีกสักระยะ
เพราะคิดไม่ออกอ่า
บอดี้การ์ดเขียนได้สักตอนเดียวเอ๊ง
โอ้ว พี่บิ๊กเกอร์ นิยายอันดับ 1 ของวิชาการ
คิคิว่าแต่ส่งสำนักพิมไรเอ่ย จาได้ไปซื้อมาอ่าน
แบบว่าครั้งที่แร้วถามไปลืกลับมาดู
- - เหอะ ๆ
แระทามมายพื้นหลังสวยจาง แถมยังมีเม้าท์สวย ๆ ด้วยอ่าคะ
สงสัยสงสัย เหอะๆ - -
ว้าว
รอหนังสืออยู่นะ
ได้ตีพิมพืแย้วหยอดีใจด้วยน้า
ดีใจด้วยนะเจ้นะ.. ว่าแต่หนังสือวางแผงเมื่อไหร่ล่ะ? จะรีบไปจองเป็นเจ้าของคนแรกเลย
นิยายที่เขียนสนุกทุกเรื่องเลยนะคะ
ติดตามผลงานของ bigger มาตลอดคะ
ขอให้เขียนนิยายๆสนุกๆต่อไปเยอะๆนะคะ
ขออนุญาตมาโฆษณาครับ http://www.vcharkarn.com/varticle/32669
ปล.อ๊ากลงหนังสือด้วยหรือเนี่ย เสร็จกันเรา
ว้าว!! สุดยอดเลยขอรับเจ๊ ผู้น้อยขอคารวะ ผู้น้อยแค่แต่งให้จบเรื่องยังไม่มีปัญญาเล๊ย~
หน้าปกสวยมากๆๆเลยอะ เจ๊แต่งภาพเอง หรือให้ใครแต่งหว่า
เจ๊ปกออกแล้ววางขายยังคะ...จะได้ไปซื้อมาอ่าน..เพราะบาราก้ายังมิได้อ่านภาคแรกเล้ย55++..มาถึงก็อ่านภาคสองเลยอ่า..ดีใจด้วยคร้าเจ๊.^O^


Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
|
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย |
![]() สสวท. |
![]() มูลนิธิ พสวท. |
![]() พสวท. |