 |
<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/32418" type="text/javascript"></script> |
|
กลลวงรัก (** ภาคพิเศษ **) ปกภาคหนึ่งมาแล้วจ้า..
*** เข้ามาดูปกหน่อยน้าว่าสวยมั้ยเป็นของภาค 1จ้า****
คิงที่ว่าโหด คีทที่ว่าร้าย...ยังเทียบไม่ได้กับผู้ชายคนนี้......
ขออนุญาตลบภาค2และภาคพิเศษ นะคะ..เพราะกำลังรีไรท์ส่งสำนักพิมพ์ขอบคุณค่ะ
ผู้เขียน: bigger ชมแล้ว: 254,397 ครั้ง
post ครั้งแรก: Fri 31 August 2007, 5:07 am ปรับปรุงล่าสุด: Tue 13 May 2008, 3:50 pm
อยู่ในส่วน: ไม่ได้ระบุว่าให้อยู่ห้องใด
|
หน้าที่ 81 - ภาค 2 บทที่ 1 คลาสโนวา
ชายหนุ่มร่างสูงที่กำลังสาวเท้าเร็วรี่เข้ามาทำให้หญิงสาวผมบรอลล์ซึ่งนั่งทำงานด้วย
ความขะมักเขม้นต้องเงยหน้าขึ้นทักพร้อมรอยยิ้มที่คุ้นเคย
“คุณพอล ต้องการพบท่านประธานหรือค่ะ”
“ครับลีน่า ท่านว่างหรือเปล่า”
“ว่างค่ะแต่อีก 10 นาทีนะคะ หลังจากนั้นก็ เชิญคุญพอลเลยคะ อ้อลีน่าลืมบอกไป
ท่านอารมณ์ไม่ค่อยดี”
“ผมก็เห็นไม่ดีทั้งปีอยู่แล้วนี่”
ลีน่าหรือลาลีน่า หัวเราะชอบใจกับคำพูดของหนุ่มที่ยืนยิ้มอยู่ตรงหน้า เธอชอบ
อัธยาศัยของเขามากทีเดียว ถ้าไม่ติดว่าแต่งงานแล้วก็คงจะลงสนามเพื่อแย่งชิงผู้ชาย
คนนี้ถึงเป็นคนต่างชาติก็เถอะ แต่ถ้านับรวม ๆ แล้ว เขาเป็นคนที่น่าสนใจมาก ๆ
ด้วยหน้าตาที่หล่อเหลาจนติดสวยนั่น ถ้าไม่นับตาดวงตาที่ดุเวลาทำงาน ซึ่งก็เป็น
เรื่องธรรมดาเพราะเขาเป็นทนายความต้องมีดวงตาที่ข่มขู่อยู่แล้วเป็นบางครั้ง บวก
กับเรือนกายสูงใหญ่เท่า ๆ กับคนชาติเธอทีเดียว สิ่งสำคัญที่สุดคือเขาเป็นสุภาพบุรุษ
เต็มตัว อ่อนโยน และใจเย็นสมกับอาชีพของเขานี่ต่างหากที่ผู้หญิงต้องการ
“เรื่องชวนเครียดหรือเปล่าค่ะพอล”
“นิดหน่อย เรื่องเดิม ๆ”
ชายหนุ่มพูดยิ้ม ๆ ก่อนจะดึงเสื้อสูทซึ่งพาดไว้ที่แขนซ้ายขึ้นมาสวมให้เรียบร้อย
เขารู้นี่นะว่าถึงจะเป็นญาติกันแต่อีกฝ่ายก็มักต้องการให้ทุกคนเรียบร้อยเสมอเวลาเข้า
พบ ซึ่งเขาเองก็เป็นคนที่ไม่คิดมาก เพราะถ้าคิดจุกจิกกับเรื่องแบบนี้เขาคงประสาท
ไปอีกคน
“โชคดีนะคะพอล หวังว่าคงไม่มีอะไรร้าย ๆ”
“ผมก็หวังอย่างนั้น ขอบคุณลีน่า”
ปณพลสูดลมหายใจลึกจนไหล่กว้างเหยียดตึงแล้วเดินตรงเข้าห้องที่อยู่เบื้องหน้า
ทันที
“สวัสดีครับท่าน”
ร่างสูงค้อมศรีษะลงให้หลังกล่าวคำทักทาย พลางเดินไปนั่งที่ชุดรับแขกเมื่ออีกฝ่าย
ผายมือเชิญ เขาเหลือบมองชายหนุ่มสูงวัยกว่าเล็กน้อยที่นั่งหน้าเครียดอยู่ที่เดิมเป็นครู่
กว่าร่างสูงใหญ่นั่นจะเดินตรงมานั่งไขว่ห้างตรงข้ามกัน ดวงตาสีน้ำเงินจัดมองเขา
นิ่งอยู่นานกว่าจะพูดออกมาได้
“คราวนี้มันทำอะไรอีก ไปนอนกับใคร”
“ผู้หญิงที่ทำงานในบริษัทท่องเที่ยวนะครับ แต่เธอเป็นคนไทย”
“คนไทยอย่างนั้นเหรอ”
ปณพลเห็นดวงตาสีน้ำเงินเข้มเปล่งแสงวาบก่อนจะหายไปในพริบตา ร่างสูงที่นั่งเอน
หลังพิงเบาะเต็มตัวเกร็งขึ้นมาก่อนจะถามเสียงห้วน
“เค้าว่ายังไงบ้าง”
“ใครครับท่าน คุณคริสหรือว่าเธอ” ชายหนุ่มถามน้ำเสียงสงสัย
“เธอสิ คนอย่างมันจะมาถามทำไม คุณเองก็น่าจะรู้ว่าต้องเต็มเช็ดตามล้างให้มันมากี่
ครั้ง ผมเองก็เคยบอกมันว่าอย่าไปยุ่งกับผู้หญิงไทย ปัญหามันเยอะ ถ้าเจอคนที่คุย
ง่ายก็สบายไป แต่ถ้าไปเจอคนที่เรื่องมาก มันนั่นแหละที่จะเสีย แล้วนี่มันเป็นเรื่อง
แล้วใช่มั้ยคุณถึงมาหาผม” เจ้าของร่างสูงกระชากเสียงห้วนจัด
“ ครับท่าน ผู้หญิงคนนั้นบอกว่าท้องจะให้คุณคริสรับผิดชอบเธอติดต่อมาทางผม
เพราะคุณคริสไม่ยอมพบ พอผมถามไปที่เค้า ๆก็บอกว่า เค้าไม่ได้เป็นพ่อเด็ก”
“แล้วตกลงความจริงเป็นยังไง”
“ไม่ทราบแน่ชัดครับ แต่เธอก็มีผู้ชายเยอะ”
“งั้นก็เอาเงินให้ไป” ชายหนุ่มเอ่ยเสียงห้วนก่อนจะลุกขึ้น
“ผมบอกผู้หญิงไปแล้ว เค้าก็ตกลง แต่ปัญหามันอยู่ที่คุณคริส เพราะเธอไม่ยอมจ่าย
เธอบอกว่าสนุกด้วยกันไม่จำเป็นต้องให้”
ร่างสูงใหญ่ที่ลุกขึ้นและทำท่าจะเดินจะกลับที่โต๊ะทำงานหยุดชะงัก ก่อนจะเอ่ยเสียง
เย็นเยียบ
“ถ้าไม่จ่ายก็ต้องมาเคลียร์เองไม่ใช่ให้มายุ่งกับเรา ตอนนี้มันอยู่ที่ไหน”
“บาร์โรดิโอครับท่าน”
“มันก่อเรื่องแล้วยังมีอารมณ์เที่ยวอีกหรือนี่”
ปณพลเห็นร่างสูงนั้นกำหมัดทั้งคู่ไว้แน่น ก่อนจะคลายออกแล้วกำใหม่คล้ายระงับ
อารมณ์ตัวเอง แค่นี้เขาก็รู้แล้วว่าฝ่ายนั้นเดือดแทบปะทุปานใด เขาเห็นผู้ชายคนนี้มา
ตั้งแต่เด็ก ถ้านับตามศักดิ์เขาเองต้องเรียกท่านว่าอาด้วยซ้ำ แต่การเรียกแบบนั้นก็
สามารถทำได้ถ้าอยู่ที่บ้าน แต่เมื่ออยู่ที่ทำงานก็ต้องว่ากันไปตามหน้าที่...การวางตัวที่
เหนือกว่าคนอื่นตั้งแต่เด็กทำให้ใคร ๆ ไม่กล้าที่จะยุ่งกับเขา ยิ่งโตมาความฉลาดเป็น
กรดรวมทั้งนิสัยที่ค่อนข้างอำมหิตทำให้ทุกคนห่างผู้ชายคนนี้ไปโดยปริยาย ยกเว้นก็
แต่ตนเองกระมังที่เข้าหาเขาติดที่สุด เพราะมักถูกเรียกใช้บ่อย ๆ อาของเขาคนนี้
หน้าตาดีตามพันธุกรรมของตระกูลเสียอย่างเดียวไม่เคยยิ้มให้ใครเห็น จนเขาเองก็
เคยคิดว่า ท่านคงจะยิ้มไม่เป็น
“เดี๋ยวผมจะไปกับคุณ ผมจะไปลากมันมาคุยให้รู้เรื่อง “
ร่างสูงใหญ่นั้นหันกลับก่อนจะเอ่ยเสียงเครียด ๆ
“งานท่านยังค้างหรือเปล่าครับ”
“ค้างสิ แต่ก็ต้องไป ผมไม่อยากให้อะไรคาราคาซังคุณเองก็น่าจะรู้”
คิรินทร์ก้าวยาว ๆ ไปคว้ากระเป๋าเอกสารได้ก็นำมายื่นให้ชายหนุ่มที่ยืนรอ ร่างสูงเดิน
นำหน้าออกไปจากห้องพลางสั่งเลขาเสียงห้วนเมื่อเดินผ่านโดยไม่มองด้วยซ้ำ
“ใครติดต่อมาให้พบผมพรุ่งนี้ “
“ค่ะท่าน”
ลาลิน่ารับคำก่อนหันมาหลิ่วตาให้ชายหนุ่มที่เดินตามหลัง ปณพลยิ้มรับแล้วเดินตาม
ร่างสูงที่ก้าวยาว ๆ แบบคนทำอะไรรวดเร็วนั่น
พลอยไพลินนอนกระพริบตาปริบ ๆ ด้วยความมึนงง เธออยู่ที่ไหนแล้วเพื่อน ๆ ที่มา
ด้วยกันไปกันหมด หญิงสาวลุกพรวดขึ้นก่อนจะร้องลั่น
“กรี๊ดดดด ไอ้บ้า นายเป็นใคร มานอนกับชั้นได้ยังไง้”
คีตภัทรลืมตาขึ้นมาเพราะเสียงแสบแก้วหูจนลั่นเปรี๊ยะ ร่างสูงใหญ่ที่นอนคว่ำอยู่ลุก
ขึ้นพลางเหลียวไปหาเจ้าของเสียงแหลมเสียดประสาทนั่น เขาเห็นหญิงสาวคน
หนึ่งนั่งเบียดร่างจนชิดกับหัวเตียง มองมาที่เขาด้วยสายตาตื่นตระหนก พอเขาลุกขึ้น
นั่งเธอก็เอามือทั้งสองข้างปิดหน้าแล้วกรีดร้องจนเขาแทบประสาทเสีย
“ปัดโธ่โว้ย จะร้องทำไมวะ เห็นผีรึไง”
เขาเอ็ดตะโรเสียงดังก่อนจะคว้าผ้าขนหนูมาพันร่างเปลือยของตัวเองไว้ลวก ๆจน
เธอหยุดร้องไปได้ ก่อนตาโต ๆ คู่นั้นจะมองเขาแล้วมองร่างตนเองสลับไปมาหน้า
บางใสนั้นเริ่มเหยเกเสียงที่พูดออกมาตะกุกตะกัก
“นายเป็นใคร ทำไมชั้นมานอนที่นี่…แล้วนาย.....นายข่มขืนช้านน”
หญิงสาวร้องไห้โฮเมื่อก้มมองร่างตัวเองที่มีเพียงผ้าขนหนูปิดไว้แค่ผืนเดียวคีตภัทธ
นั่งมองเธอด้วยความงุนงง เขาเองก็สงสัยว่าทำไมถึงมาอยู่ที่นี่กับผู้หญิงประสาทคน
นี้ เขาจำได้นี่นาว่าก่อนหน้านั้นตัวเองอยู่ในบาร์หรูกลางเมืองกับเพื่อน ๆ ที่นัด
รวมตัวกันเพื่อเลี้ยงฉลองสละโสดเพราะไอ้ตัวดีคนหนึ่งกำลังจะแต่งงาน งานเลี้ยง
เริ่มไม่นานก็มีผู้หญิงอย่างว่าที่พวกเขานั่นแหละจัดหามาให้ไอ้เพื่อนตัวดีทิ้งท้ายก่อน
จะไม่ได้แอ้ม หลังจากนั้นทุกคนก็ดื่มกันจนเมาก่อนจะแยกย้ายกันไปตามห้องต่าง ๆ
ที่มีสาว ๆ รออยู่ งั้นก็แสดงว่าเธอคนนี้เป็นสาวอย่างว่านะสิ แล้วถ้าเป็นจริงหล่อน
จะมาแหกปากร้องทำไมแบบนี้
“หยุดร้องไห้ซะดีซิโว้ย ร้องแล้วมันจะได้อะไรคืนมามั้ย”
เขาตวาดเธอเสียงดังเมื่อเห็นหล่อนคร่ำครวญไม่เลิก ได้ผลเพราะเธอหยุดชะงักไป
ก่อนจะหันมาเล่นงานเขาแทน
“นายมันคนเฮงซวย ปลุกปล้ำข่มขืนชั้นแล้วยังมาหยาบคาย ไอ้คนทุเรศ”
ร่างเล็ก ๆ นั้นก็กระโจนเข้าใส่เขาพร้อมทั้งทุบตีเป็นพัลวัน จนชายหนุ่มชักโมโห
ขึ้นมาบ้าง แขนแข็งแรงใหญ่ด้วยกล้ามมัดรัดร่างเธอไว้แน่นก่อนจะพลิกลงด้านล่าง
แล้วกดตรึงไว้ทั้งตัวพลางพูดเสียงหอบ ๆ
“เธอมันขายตัวอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ แล้วจะมาคร่ำครวญเอาอะไรไม่ทราบ”
“ไอ้บ้า ชั้นไม่ได้ขายตัวนะ ชั้นมาที่เรียนที่นี่ ปล่อยชั้น”
หญิงสาวดิ้นรนอยู่ใต้ร่างสูงที่กดทับไว้จนแนบไปทั้งตัว ปมผ้าที่มัดไว้ตรงหน้าอก
ทำท่าจะหลุดจนต้องหยุดชะงัก ตาสีน้ำเงินเข้มมองจนทั่วหน้าบางใสก่อนจะพูด
เหมือนเยาะขึ้นมาอีก
“เรียนบ้าอะไรในนี้ ผู้หญิงที่อยู่ที่นี่ชั้นเห็นขายตัวทั้งนั้น ถ้าไม่ขายเธอจะมาอยู่ใน
ห้องกับชั้นได้ยังไง”
“ชั้นบอกว่าไม่ได้ขาย ไม่ขายเข้าใจมั้ย ...อื้อ...”
เสียงท้ายของเธอหายไปทันควันเมื่อคีตภัทรนอนมองเธออยู่เป็นครู่ ร่างนิ่ม ๆ ที่อยู่ใต้
ร่างตัวเองมันเชิญชวนแปลก ๆ จนอดไม่ได้ ยิ่งเธอมาตีโพยตีพายแบบนี้เขาก็เลยอยาก
ลองขึ้นมาบ้าง ปากเรียวกดกระแทกลงบนปากนุ่มที่กำลังด่าเขาฉอด ๆ จนเธอเงียบเสียง
ก่อนจะเริ่มคลึงไล้รุกรานเอาตามใจชอบ ร่างบาง ๆนั่นหยุดชะงักไปชั่วครู่ก่อนจะเริ่มดิ้น
รนต่อสู้อยู่ใต้ร่างเขา ยิ่งเธอดิ้นเขาก็ยิ่งกอดรัดแรงขึ้น ริมฝีปากบดเบียดประทับหนัก
หน่วงแล้วแยกริมฝีปากอิ่มเต็มของเธอออกด้วยปากของเขา แค่ลิ้นอุ่นชื้นสอดลึกลงไป
ร่างที่นอนอยู่ใต้ร่างเขาก็แข็งทื่อ หญิงสาวเบิกตากว้างภาพใบหน้าคมจัดที่อยู่ใกล้ทำให้
ตาลายจนต้องพริ้มเปลือกตาลง กลิ่นวิสกี้จาง ๆ ในปากเขาพรูเข้าปากเธอยิ่งลิ้นที่สอด
ลงมาลึกล้ำแล้วกวาดไล้ก่อนจะรัดพันกับลิ้นเธอไว้แนบแน่นนั้นยิ่งทำให้มึนเมาจนร่าง
บางสั่นสะท้าน มือเรียวเลื่อนลงต่ำแล้วกระตุกผ้าที่รัดอกเธอไว้ก่อนจะกอบกุมอกอวบไว้
เต็มกำ แค่สัมผัสเขาก็ต้องแปลกใจ ความนิ่มนวลจากเนินเนื้อนุ่มผิดไปจากที่เคยสัมผัส
คล้ายกับว่าอกคู่นี้ไม่เคยมีใครได้แตะต้องมาก่อน ยิ่งคิดเขาก็ยิ่งหวั่นไหวจะให้หยุดมันก็
ยาก สุดท้ายเขาก็ลุกเธอหนักขึ้นเรื่อย ๆ เขาจูบปากอิ่มหวานจนพอใจก่อนจะเลื่อนปากลง
ต่ำไปตามลำคอขาวนวล ร่างบางสะท้านตามริมฝีปากเขาที่ลากผ่านไปตามจุดต่าง ๆ
จนถึงอกขาวผ่องชายหนุ่มแนบปากลงชิดแล้วรวบยอดอกตูมไว้ในอุ้งปากตัวเอง เขาได้
ยินเธอครางเสียงแผ่วก่อนจะตัวอ่อนระทวยลงยิ่งปากร้อน ๆ ดูดรัดเธอยิ่งสั่นระรัวไปทั้ง
ตัว เสียงเธอห้ามเขาดังมาได้ยินแว่ว ๆ ในโสตประสาทที่อื้ออึงด้วยไฟสวาทรุมร้อน ใคร
จะไปหยุดได้ในเมื่อเธอหอมหวานไปทั้งตัวแบบนี้ ชายหนุ่มปลุกเร้าร่างเธอจนลุกเป็น
ไฟ ก่อนจะวางมือเรียวเหนือกลางร่างเธอแผ่ว ๆ หญิงสาวสะดุ้งเฮือกมือบางคว้าข้อมือ
เขาไว้แน่นพร้อมทั้งดึงออก คีตภัทธกดมือตัวเองลงเนินเนื้อนุ่มแล้วคลึงเคล้าตาม
อำเภอใจ หญิงสาวห้ามเขาเสียงระรัว ก่อนอุทานเสียงแหลมเมื่อความร้อนชื้นอย่างหนึ่ง
แทรกสอดลงกลางร่าง สะโพกสวยเกร็งสะท้านก่อนจะยกลอยเพราะมือแข็งเรงที่จับตรึง
ไว้แน่นแล้วยกหาปากของตัวเอง หัวสมองเธอหมุนคว้างจับต้นชนปลายไม่ถูก อารมณ์
บิดเกรียวจนแทบคลั่ง เมื่อลิ้นร้อน ๆ แทรกสอดลงมาเป็นจังหวะ ก่อนจะรุกล้ำชวนหวาม
ใจร่างบางแอ่นหยัดขึ้นหาริมฝีปากที่แนบอยู่อย่างสุดทน มือบางกดตรึงไหล่กว้างไว้แน่น
เมื่ออารมณ์ใคร่ถูกกระพือโหมจากริมฝีกปากที่คลุกเคล้าต่อเนื่องก่อนจะจิกเล็บลงรุนแรง
พร้อมเสียงหวีดร้องเมื่อลิ้นร้อน ๆ แทรกสอดเข้ามารัวเร็วจนอารมณ์ที่บิดเกรียวถูก
กระชากจนขาดผึง
สะโพกสวยในมือเขาอ่อนยวบจนรู้สึกได้ หน้าคมจัดยิ้มนิด ๆอย่างพึงใจเมื่อมองร่าง
ที่นอนระทดระทวยดุจสิ้นแรง หน้าบางใสแดงจัดและหายใจหอบสะท้าน เขาเลื่อนร่าง
ตัวเองขึ้นทาบทับเธอไว้ทั้งตัวพลางกระซิบแผ่วหวาน ตาสีน้ำเงินเข้มจัดจ้า
“ผมไม่เคยเจอใครเป็นแบบคุณเลยที่รัก ทำไมถึงแสดงเก่งแบบนี้ทำเหมือนกับว่าไม่
เคยก็เก่ง ทีนี้ผมขอลองบ้าง ว่าถึงเวลานั้นคุณจะแสดงได้ดีหรือเปล่า”
หญิงสาวแทบไม่ได้ยินเสียงที่เขาพูด อารมณ์พิศวาสที่ไม่เคยรู้จักและได้รับการ
ปลดปล่อยไปเมื่อครู่ยังมีผลต่อเนื่องให้สติไม่อยู่กับตัว กว่าจะรู้สึกก็ต่อเมื่อมือแข็ง ๆ ที่
สอดเข้ามาใต้สะโพกมนแล้วยกขึ้นหาร่างแข็งแกร่งนั่น ความร้อนและแข็งกร้าวที่
สอดแทรกเข้ามาทำให้ต้องลืมตามองเขา หน้าคมเข้มที่อยู่เหนือเธอเกร็งเครียดจนรู้สึกได้
กว่าจะรู้เขาก็เข้ามาอยู่ในตัวเธอได้เกือบครึ่ง หญิงสาวเริ่มดิ้นรนเมื่อรู้ว่าเขากำลังจะทำ
อะไร ร่างบางดิ้นเร่าแต่ก็ไม่พ้นเพราะเขากดสะโพกเธอไว้แน่นเพื่อรองรับร่างที่กำลังรุก
ล้ำลงมา เมื่อไม่เห็นทางรอดเธอก็เริ่มร้องไห้อย่างเสียขวัญ มือบางผลักดันอกกว้างให้พ้น
ตัว ชายหนุ่มที่กำลังรุกรานเธออยู่ตัวแข็งทื่อขึ้นมากะทันหันเมื่อรู้ว่าความร้อนผ่าวของ
ตัวเองที่สอดแทรกลงไปในความคับแน่นอุ่นจัดนั้นเจออะไร หน้าคมซีดเผือดก่อนจะ
ผลักร่างเธอออกทันควัน พร้อม ๆ กับประตูห้องที่ถูกตบดังโครม ๆ
......................................................
.....หุหุ เปิดตัวแสบมั้ยนี่ สำหรับคนนี้...................
*หมายเหตุ
งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 1317 23 เม.ย. 2551 (19:37) ว้าวได้ตีพิมด้วย
ตีพิมสำนักพิมอะไรหรอ
อิอิ บอกกัลมั่งน้าคะ
อิอิทามมายเม้าท์สวยจัง
อิอิ
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 1318 23 เม.ย. 2551 (22:54) ยังไม่แน่ใจจ้าว่าสำนักพิมพ์ไหน รออีกนิดน้าแล้วจะบอกให้ค่ะ
ส่วนเมาส์สวยเพราะว่าเมื่อก่อนว่างมากเลยแต่งเล่นแต่ตอนนี้ไม่ค่อยว่างแล้วอ่า
ขอบคุณค่ะที่เข้ามาเยี่ยมชม ขอบคุณมากๆ
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 1319 25 เม.ย. 2551 (00:15) =v= ชอบหนุ่มๆ ตระกูลนี้เจงๆ
PieR2
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 707 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 160 ดวง - โหวตเพิ่มดาว
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 1320 29 เม.ย. 2551 (14:01) เยี่ยมไปเลยเจ้..ที่หนึ่งเลย..สู้ สู้
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 1321 30 เม.ย. 2551 (12:03) ก่อนอื่นขอโทษทุกคนที่ขอเรื่องกลลวงรัก อย่างรุนแรง
ระหว่างที่เจ๊กำลัง editและทยอยส่งให้ไปแล้วบางคน สำนักพิมพ์ได้
ขอซื้อแล่วณ เวลานี้เลยส่งไม่ได้จ้า ค่อยพบกันอีกทีตอนเป็นเล่มนะ
คงอีกไม่นานทั้งภาค 1 และภาค 2 เลย ออกกับสำนักพิมพ์ไอวี่จ้า
เป็นเครือของสำนักพิมพ์พิมพ์ใจ
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 1322 1 พ.ค. 2551 (11:47) เจ๊คนสวย อัพ เรื่องนี้จบแล้ว ก็ไปอัพเรื่องบอร์ดี้การ์ดสาวเจ้าหัวใจ ด่วน ๆ ด้วยนะค่ะ เพราะกำลังสนุก และอยากรู้เรื่องของ UT มาก ๆ เลยว่าหมายความว่าอย่างไร และมีความเป็นมาอย่างไรอะ จงไปอัพโดยด่วน ด่วนนะค่ะ จะขอบคุณมาก ๆ เลย และจะติดตามผลงานของเจ๊ ทุกเรื่องเลย ขอบคุณนะค่ะที่มีผลงาน ดี ๆ ให้อ่านกันเรื่อย ๆ
Jeab
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 1323 3 พ.ค. 2551 (02:18) ตอนนี้กำลังสปีทจ้า
และจะเริ่มอัพแบบสโลว์โมชั่นต่อไปอีกสักระยะ
เพราะคิดไม่ออกอ่า
บอดี้การ์ดเขียนได้สักตอนเดียวเอ๊ง
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 1324 7 พ.ค. 2551 (17:21) โอ้ว พี่บิ๊กเกอร์ นิยายอันดับ 1 ของวิชาการ
คิคิว่าแต่ส่งสำนักพิมไรเอ่ย จาได้ไปซื้อมาอ่าน
แบบว่าครั้งที่แร้วถามไปลืกลับมาดู
- - เหอะ ๆ
แระทามมายพื้นหลังสวยจาง แถมยังมีเม้าท์สวย ๆ ด้วยอ่าคะ
สงสัยสงสัย เหอะๆ - -
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 1325 12 พ.ค. 2551 (14:38) ว้าว
รอหนังสืออยู่นะ
ได้ตีพิมพืแย้วหยอดีใจด้วยน้า
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 1326 12 พ.ค. 2551 (16:33) ขอบคุณจ้าหนู...
judoclub..กับ หนู
nichapath ความเห็นเพิ่มเติมที่ 1327 13 พ.ค. 2551 (15:07) สวัสดีครับ อิอิ แวะเข้ามาเยี่ยมครับ ดีใจด้วยครับ ได้ตีพิมพ์แล้ว อิอิ ปกสวยดีครับ ตามอ่านไม่ทัน คงต้องซื้อมาอ่านแล้ว อิอิ
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 1328 13 พ.ค. 2551 (15:36) เจ๊ ปกสวยมากเลยอ่ะ สวยจริง ๆ น่ะ วางขายแล้วใช่ป่าว จะได้ไปซื้อมาอ่าน เพราะคงต้องมีอะไรแก้ไขแน่ ๆ เลย อิอิ ความเห็นเพิ่มเติมที่ 1329 13 พ.ค. 2551 (15:55) รู้ได้ไงนี่ว่ามีแก้ไข...แต่ไม่บอกว่าแก้ไขตรงไหนอิอิ แต่รับรองถูกใจยัยบาร์บี้แน่นอน (รู้กันเน้อ)5555+
ขอบคุณๆเศวตรินด้วยคะ...
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 1330 14 พ.ค. 2551 (13:42) ดีใจด้วยนะเจ้นะ.. ว่าแต่หนังสือวางแผงเมื่อไหร่ล่ะ? จะรีบไปจองเป็นเจ้าของคนแรกเลย
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 1331 14 พ.ค. 2551 (14:47) นิยายที่เขียนสนุกทุกเรื่องเลยนะคะ
ติดตามผลงานของ bigger มาตลอดคะ
ขอให้เขียนนิยายๆสนุกๆต่อไปเยอะๆนะคะ
nam27
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 3 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 50 ดวง - โหวตเพิ่มดาว
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 1333 14 พ.ค. 2551 (19:22) ว้าว!! สุดยอดเลยขอรับเจ๊ ผู้น้อยขอคารวะ ผู้น้อยแค่แต่งให้จบเรื่องยังไม่มีปัญญาเล๊ย~
หน้าปกสวยมากๆๆเลยอะ เจ๊แต่งภาพเอง หรือให้ใครแต่งหว่า
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 1334 14 พ.ค. 2551 (20:19) เจ๊ปกออกแล้ววางขายยังคะ...จะได้ไปซื้อมาอ่าน..เพราะบาราก้ายังมิได้อ่านภาคแรกเล้ย55++..มาถึงก็อ่านภาคสองเลยอ่า..ดีใจด้วยคร้าเจ๊.^O^
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 1335 14 พ.ค. 2551 (21:07) อีกประมาณเกือบเดือนจ้า..ตอนนี้สำนักพิมพ์ไอวี่กำลังสปีทสุดฤทธิ์สุดเดช
เก็บตังไว้รอได้เลย...
และโปรโมชั่นพิเศษ...จากเจ๊เองจะแจกหนังสือให้่แควนๆ แต่ยังไ่ม่รู้ี่กี่เล่มน้า
เราจะเล่นเกมส์กันนิดหน่อย..ขอคิดดูก่อนว่าเล่นเกมส์อะไรดี???
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 1336 14 พ.ค. 2551 (21:10) ลืมไป ขอตอบคุณธุลีัรัตติกาลหน่อย..สำนักพิมพ์ออกแบบปกให้ ..ข้าน้อยไร้ฝีมือ
แต่งไม่เป็นเลย อ้อลืมไปใครมีฝีมือแต่งปกภาค 2 ให้หน่อยสิ...น้าขอร้อง