<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/32467" type="text/javascript"></script>

ความรักผู้อื่น ท่านสาธุชนผู้มีความสนใจในธรรมทั้งหลาย การบรรยายประจำวันเสาร์แห่งภาควิสาฆบูชาเป็นครั้งที่ 5 ในวันนี้ อาตมาก็จะได้กล่าว โดยหัวข้อใหญ่คือหัวข้อที่ว่า สิ่งสำคัญพากันมองข้ามต่อไปตามเดิม สำหรับสิ่งสำคัญที่พากันมองข้าง ที่จะนำมากล่าวกันวันนี้ได้แก่ สิ่งท ผู้เขียน: ท่าน พุทธทาส ชมแล้ว: 11,910 ครั้ง post ครั้งแรก: Tue 4 September 2007, 11:55 am ปรับปรุงล่าสุด: Thu 11 October 2007, 12:57 pm อยู่ในส่วน: พักผ่อนหย่อนใจ, บุคคลสำคัญ, บุคคลสำคัญไทย, ปรัชญา

อาตมาขอร้องให้ท่านทั้งหลายทุกคนที่เป็นผู้ใหญ่แล้วจงนึกถึงประโยคคำสอนนี้อยู่ทุกวันวันละสองครั้งทั้งเช้าทั้งเย็นว่าสัตว์ทั้งหลายเป็นเพื่อนทุกข์เกิดแก่เจ็บตายร่วมกัน เนี่ยแม้ที่เป็นศัตรู ศัตรูคู่อาฆาตที่เราเกลียดเราโกรธเหลือประมาณนั้นอย่าไปมองแต่ในแง่ที่เราจะเกลียดเหลือประมาณ แต่ให้มองในแง่ที่ว่าแม้ศัตรูคนนี้มันก็เป็นมนุษย์มันก็มีกิเลสและมันก็มีความทุกข์เหมือนกับเรา เราก็มีความทุกข์เพราะกิเลสเพราะเกิดแก่เจ็บตาย ศัตรูของเรานั้นมันก็มีกิเลสมีความทุกข์เพราะกิเลสและความเกิดแก่เจ็บตาย ศัตรูนั้นมันก็มีเพื่อนเกิดแก่เจ็บตายเพื่อนทุกข์กันเหมือนกัน เราก็จะไม่ได้เกลียดศัตรูเราก็จะรักศัตรูได้เราจะแก้ไขความเป็นศัตรูให้หมดไปได้


งั้นอย่างดูถูกคำสอนที่สอนให้รักศัตรูเพราะว่าศัตรูก็เป็นของไม่เที่ยงเปลี่ยนแปลงได้ เราทำให้เข้าเปลี่ยนจากความเป็นศัตรูมาเป็นมิตรก็ได้ ถ้าเราเก่งพอเราต้องมีความรู้เก่งพอ มีธรรมมะ มีความพยายาม ความอดกลั้นอดทนพอ เราก็เปลี่ยนศัตรูให้เป็นมิตรได้ ด้วยความพยายามทำความรักผู้อื่นเพราะว่าเป็นเพื่อนทุกข์เกิดแก่เจ็บตายด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้น เนี่ยอบรมผู้ใหญ่ด้วยกันอบรมตัวเองให้รู้สึกว่าเรามีความทุกข์ร่วมกัน เหมือนเราตกทุกข์ได้ยากข้าวยากหมากแพงมีโรคระบาดร้ายกาจอะไรเข้ามาพร้อม ๆ กันเนี่ยเวลานั้นจะเป็นเวลาที่เกิดความรักผู้อื่นได้โดยง่าย ตามธรรมดาอย่างนี้ก็จะถือตัวใครตัวมัน






แต่พอความตายมาผูกเข้าซึ่งหน้าพร้อม ๆ กันมันก็จะพอรักผู้อื่นได้ งั้นเวลาที่มีความทุกข์เป็นเวลาทีจะพอรักผู้อื่นได้ ถ้ารามองไปในแง่ที่มันเป็นทุกข์ด้วยกัน ความทุกข์ครอบงำเราเต็มที่ความเจ็บความไข้อะไรต่าง ๆ จิตใจมันจะลดลงมา มี่ส่วนที่จะรักผู้อื่นได้ ถ้ามันสบายมีความสุขสนุกสนานรื่นเริงหลงระเริงนี้มันยากที่จะรักผู้อื่นได้ยากที่จะเกิดความรู้สึกรักผู้อื่น มีความทุกข์ร่วมกันจะเกิดทำให้มีความรักผู้อื่น ตามที่บรรพบุรุษอาจารย์เราได้ให้บทเรียนไว้ดีแล้วว่าสัตว์ทั้งหลายเป็นเพื่อนทุกข์เกิดแก่เจ็บตายด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้น ให้มองดุเหมือนว่ากำลังจะตกทะเลจะจมน้ำตายอยู่ด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้น แล้วมันก็จะเกิดความรักผู้อื่น


เอาที่นี้แบบฝึกอีกอย่างหนึ่งเราจะมาท้าทายแข่งขันกันในเรื่องความไม่เห็นแก่ตัว ความเห็นแก่ตัวนี้มันถูกแช่ชักหักกระดูกว่าเป็นของเลวกันมานานแล้วทั่วโลกแล้ว ใคร ๆ ก็เกลียดน้ำหน้าไอ้คนที่เห็นแก่ตัวการเห็นแก่ตัวเป็นเสนียดจันไรในโลกอยากให้หมดไป เราจะพยายามละมันจะทำลายมันเราต้องการจะทำบทเรียนแบบฝึกหัดเพื่อจะทำลายความเห็นแก่ตัว ถ้าต้องการบทเรียนหรือแบบฝึกหัดจริง ๆ มนุษย์ไม่มีบทอื่นมันแต่ว่ารักผู้อื่น มาทำบทเรียนว่ารักผู้อื่นแล้วก็จะเกิดผลคือความไม่เห็นแก่ตัว หมายความว่าเราเกลียดความเห็นแก่ตัวอย่างยิ่งเราอยากจะทำอะไรที่กำจัดความเห็นแก่ตัวเป็นบทเรียน เราก็ต้องฝึกฝนอยู่ทุกวันทุกเดือนทุกปีคือรักผู้อื่น นึกถึงเพื่อนทุกข์เกิดแก่เจ็บตายกันไว้เป็นเบื้องหน้า และนึกถึงว่าความเห็นแก่ตัวนี้มันเป็นอวิชชาเป็นความโง่เขลาเป็นทำให้ตนทนทุกข์ทรมานอย่างไม่รู้สึกตัวตลอดมาชั่วกัลปสานก็ได้

เอาต่อไปอีกก็ว่าในพระพุทธศาสนานี้ก็มีการเจริญเมตตาภาวนา ก็นึกถึงข้อนี้ข้อที่สัตว์ทั้งหลายเป็นทุกข์เราต้องการจะช่วยเขาแล้วเอามาทำเป็นอารมณ์ของสมาธิกำหนดอยู่ในจิตใจ อย่านี้เรียกว่าเจริญเมตตาภาวนามันก็ทำให้ไม่มีขอบเขตคือทำให้ทั่วสากลจักรวาลจะเป็นเมตตาอัปมันยาภาวนา ทำที่จิตที่แรงที่สุดจิตที่รุนแรงที่สุดก็จะเป็นเจโตสมาธิ เป็นอัปมันยาภาวนามีเมตตาถึงขนาดเป็นเจโตสมาธิ ไม่เท่าไรก็จะเกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นในจิตในสันดาน ความเห็นแก่ตัวค่อยละไปละไปจะน้อยลงน้อยลงไอ้ความรักผู้อื่นเมตตาแท้จริงก็เกิดขึ้นนาเกิดขึ้นมา นี้ก่อนหน้านี้ก่อนหน้าพระพุทธเจ้าเขารู้จักทำอย่างนี้กันเป็นส่วนใหญ่ยังไม่รู้จักทำให้หมดตัวตน



แต่ก็ทำเป็นอย่างมากในเรื่องเมตตาเจโตสมาธิเป็นฤๅษีชีไพรอยู่โดยมาก ตายแล้วไปพรมโลก ตายแล้วไปพรมโลกเจริญเมตตาภาวนากว้างขว้างเป็นอัปมันยาแล้วก็รุนแรงถึงขนาดเรียกว่าเจโตสมาธิ ไม่เท่าไรก็เกิดนิสัยรักผู้อื่นเปลี่ยนไปได้จากความเห็นแก่ตัว


บทเรียนสุดท้ายก็อยากจะพูดถึงอุดมคติของพระโพธิสัตว์ พระโพธิสัตว์แปลว่าสัตว์ที่กำลังปลูกหว่านโพธิ์ เหมือนชาวไรชาวนาเขาปลูกหว่านพืชพันธุ์จะเอาผล พระโพธิสัตว์ก็กำลังปลูกเพาะหว่านพืชแห่งโพธิ์ โพธิ์คือปัญญาสูงสุด พระโพธิสัตว์ก็เขาเพาะปลูกหว่านพืชแห่งโพธิ์อยู่สูงสุด พระโพธิ์สัตว์จะเพาะพืชแห่งโพธิ์ เหมือกับว่ากับเมตตาเป็นพืช เอาเมตตาเป็นพืช เอาเมตตาเป็นแผ่นดิน เอาเมตตาเป็นน้ำรด เอาเมตตาเป็นการพรวนดินเป็นอะไรทุกข์อย่างนะ อุดมคติของพระโพธิสัตว์แรงกล้าถึงขนาดที่เรียกว่าตัวเองจะต้องเสียชีวิตก็ได้ขอแต่ให้ผู้อื่นปลอดภัย ให้ผู้อื่นพ้นภัยปลอดภัยแม้นตัวเองจะต้องเสียชีวิตก็ยอม อย่างพระเยซูนี้เข้าก็อธิบายแบบเดียวกันยอมเสียชีวิตเพื่อให้สัตว์ให้คนในโลกหายโง่ให้รู้จักพระเจ้าให้ได้รับประโยชน์จากการมีพระเจ้าคนมันโง่มันไม่ยอมมีพระเจ้า ต้องมาต่อสู้พูดจาฝ่าอันตรายคัดค้านคำสอนที่มีอยู่ก่อนให้มารับคำสอนที่ถูกต้อง ถึงจะรู้อยู่ว่าเขาจะฆ่าเราให้ตายก็ยังยอมท่านก็ยอมตายเพื่อให้คนหายโง่ เรียกว่าผู้ไถ่ถอนสัตว์ให้พ้นจากความโง่

---

บทความอื่น

บทความแนะนำ

Blog แนะนำ

Hot Links

คลังข้อสอบ | ข่าววิชาการ
เล่นกล/เกม | อ่านนิยาย
ข่าวทุนการศึกษา | ลิงค์

ขอบคุณผู้สนับสนุน