สารบัญ
หน้าที่ 1 - วันแรกแ่ห่งความทรงจำ
"ว้้าว...มาแล้ว ๆ นี่พวกเธอรุ่นน้องคราวนี้หล่อ ๆ สวย ๆ ทั้งนั้นเลยนะ"มามิยะพูด
"นี่วีวี่อย่าบอกนะว่าเธอเล็งหนุ่มน้อยคนนั้นน่ะ"
"ทำไมยะ"วีวี่ถาม
"ไม่ได้นะยะคนนั้นฉันเห็นก่อน"
"ใครดีใครได้สิยะ"วีวี่พูดพร้อมกับวิ่งตัดหน้ามามิยะไปหาหนุ่มน้อยหน้าหล่อแถมดูไฮโซคนนั้นทันที
"นี่วีวี่เร็วจริงเลยนะเรื่องแบบเนี้ย"มามิยะค่อนว่าเพราะเธอวิ่งตามยัยวีวี่ไม่ทัน
"ช่วยไม่ได้แกอยากช้าเองหนิ"วีวี่พูด พร้อมกับจ้องมองเหยื่อตาเป็นมัน (เอ๊ย...รุ่นน้องคนนั้นตาเป็นมัน)
เมื่อพบเป้าหมายวีวี่ไม่รอช้าที่จะเข้าไปทักทายแต่เท้่าเธอก็ต้องสะดุดอยู่แค่นั้นเพราะ สาวสวยดาวโรงเรียน
อย่างปิซ่าเดินเข้ามาควงแขนหนุ่มน้อยมาดไฮโซอย่างสนิทสนมทำให้ สาวสวยอย่างเธอ (คิดแล้วเหรอ)
ต้องล่าถอยออกไปเพราะความสวยของยัยปิซ่ามันบดบังรัศมีหมด มามิยะเองก็เช่นกันเธอเดินกลับไปประจำที่ี่เพื่อเล็งรุ่นน้องคนต่อไปดีกว่ามาแย่งกับดาวโรงเรียนที่เธอไม่มีวันแย่งได้
"น่าเสียดายจังไม่คิดว่าจะรู้จักกับยัยปิซ่าด้วยเฮ้อ หมดคนหล่อไปอีกหนึ่ง"วีวี่บ่นพึมพัมกับมามิยะเมื่อกลับมายืนที่เก่า
"นี่วีวี่ดูน้องคนนั้นสิ"มามิยะเรียก
"ไหน ๆ คนไหน มีหล่อกว่านี้อีกเหรอ"วีวี่สอดส่องหา(ผู้ชายหล่อ ๆ)รุ่นน้องที่มามิยะบอก
"ผู้หญิงย่ะ ไหนหล่อนบอกว่าจะหาน้องใหม่เข้าชมรมไง ดูคนนั้นสิน่ารักชะมัดยาด สวยกว่ายัยปิซ่าซะอีกนะ"
"อ้าว ฉันคิดว่าให้ดูหนุ่มหล่อซะอีก"
"นี่เก็บนอ แป๊ปนึงเหอะขอร้อง"
"แหม ได้ทีเชียวนะ"วีวี่พูดเมื่อมามิยะหรอกด่าเธอทางอ้อม
"จริงไหมล่ะ เอางานเอาการก่อนดิ เดี๋ยวชมรมอื่นก็แย่งไปหรอก"
"ย่ะ งั้นฉันไปทาบทามน้องเขาก่อนละกัน"พูดจบวีวี่ก็เดินไปหาน้องคนนั้นทันที
"น้องคะ น้องนั่นแหละค่ะ"วีวี่พูด
"มีอะไรคะ"นิโกะถาม
"สนใจเข้าชมรมแสดงละคร์ไหมจ๊ะ"
"ไม่อ่ะค่ะ นิโกะมีชมรมในฝันอยู่แล้ว"
"ทำไมล่ะอย่างน้องนะถ้าอยู่ชมรมพี่ รับรองดังแน่นอน"
"ขอบคุณค่ะ แต่นิโกะอยากอยู่ชมรมยูโด"
"อะไรนะ สวย ๆ อย่างน้องจะไปอยู่ชมรมโหด ๆ แบบนั้นทำไมกันล่ะจ๊ะ"
"นิโกะชอบนี่คะ และนิโกะก็เรียนมาตั้งแต่เด็ก ๆ แล้วด้วยตั้งใจว่าจะเรียนต่อจนไปแข่งขันระดับประเทศให้ได้"
"แต่ยังไงถ้าน้องเปลี่ยนใจก็มาหาพี่ได้ทุกเมื่อนะจ๊ะ"
"ขอบคุณค่ะพี่..."
"วีวี่จ๊ะ พี่ชื่อวีวี่"
"ค่ะพี่วีวี่แล้วนิโกะ จะติดต่อไปนะคะถ้าเปลี่ยนใจ"นิโกะพูด
....ชมรมยูโด....
"ขอสมัครเ้ข้าชมรมยูโดค่ะ"นิโกะพูดกับรุ่นพี่ที่ยืนรับสมัครรุ่นน้องอยู่ หนุ่ม ๆ ในชมรมมองนิโกะตาค้างเพราะตะลึง
ในความสวยของนิโกะ (ที่ตะลึงน่ะเพราะกลัวหรือเปล่า)
"ขอโทษด้วยนะน้องชมรมของเราไม่รับผู้หญิง"ประธานชมรมพูด
"เฮ้ย รับ ๆ ไปเหอะน่าไอ้โยนาน ๆ จะมีสาว ๆ น่ารัก ๆ แบบนี้สักคน"
"ไม่ได้กฏต้องเป็นกฏ"โยพูดอย่างขรึมๆ
"เสียใจด้วยนะครับน้อง ลงด้วยเจ้าโยพูดแบบนี้พวกพี่คงทำอะไรไม่ได้"เซนะหนึ่งในชมรมหนุ่มรูปหล่อพูด
"แต่นิโกะอยากเข้าชมรมนี้มากเลยนะคะ นะคะให้นิโกะอยู่ชมรมด้วยคนนะคะ"
"ไม่ได้หรอกกฏต้องเป็นกฏนะ"โยพูดอีก
นิโกะยืนเซ้าซี้พี่โยอยู่นานสองนานสุดท้ายก็ไม่เป็นผลเพราะโยใจแข็งมาก ๆ ทำให้นิโกะต้องเดินคอตกกลับไป(จนได้)
'แล้วนี่ฉันจะเข้าชมรมอะไรเนี่ยอุตสาวาดฝันไว้ตั้งเยอะ สุดท้ายก็แห้วอีกจนได้'นิโกะคิดและเธอก็สะดุดกับห้องชมรม
แสดงละครจนได้ ทำให้นิโกะคิดถึงคำพูดของวีวี่ขึ้นมา
'แต่ยังไงถ้าน้องเปลี่ยนใจก็มาหาพี่ได้ทุกเมื่อนะจ๊ะ'วีวี่พูด (นิโกะคิด)
นิโกะจึงตัดสินใจที่จะเข้าชมรมแสดงละครในที่สุด และทำให้วีวี่ดีใจมากที่ได้ตัวสาวสวยมาอยู่ในชมรม
"พี่คิดแล้วว่ายังไงน้องก็ต้องเปลี่ยนใจ"
"เอ่อ..แล้่วนิโกะจะต้องทำยังไงล่ะคะ"
"ก่อนอื่นน้องก็ต้องเขียนใบสมัครก่อนเลยนะจ๊ะนี่จ๊ะ"วีวี่พูด นิโกะรับไปเขียนจนเสร็จจึงส่งให้วีวี่
"งั้นวันนี้น้องนิโกะไปซ้อมกับพี่มามิยะเขาก่อนนะจ๊ะ เดี๋ยวพี่จะต้องคอยรับสมัครน้อง ๆ อีก"
"ค่ะ"นิโกะรับคำและ เดินตามามิยะไปที่ห้องคัีดตัว
"น้องรอพี่ที่นี่นะคะ ต้องรอให้ทุกคนมาครบก่อนเราถึงจะเริ่มคัดตัวกันว่าทุกคนจะได้รับบทอะไรกันรู้ไหมจ๊ะว่า
น้อง ๆ น่ะโชคดีมากแค่ไหนเพราะปีนี้เราจะให้น้อง ๆ ร่วมแสดงละครเวทีด้วยในวันงานโรงเรียนในอีก 4 เดือนข้างหน้า"
หลัีงจากที่มามิยะออกไปข้างนอกรอรับรุ่นน้องคนต่อไป ทุกคนในห้องคัดตัวต่างพูดคุยทำความรู้จักกัน
"สวัสดีจ๊ะ เธอชื่ออะไรเหรอ ฉันอายานะ"
"นิโกะ"
"แล้วอยู่ห้องอะไรล่ะ"
"ห้อง 1A"
"ว้าว งั้นเธอก็เด็กเก่งน่ะสิ"
"ป่าวหรอก ก็แค่ฟรุ๊คน่ะ"นิโกะพูด
"ไม่หรอกมั้ง ที่นี่ใครได้อยู่ห้อง 1A ถ้าไม่เด็กโคต้า ก็จะเป็นเด็กคัดเลยนะ"
"เด็กคัดเหรอ..."นิโกะทวนคำเพราะไม่เข้าใจ
"ก็แหม เด็กคัดน่ะก็เป็นเด็กที่หัวกระทิมาก ๆ เลยล่ะแล้วนี่เธอเรียนสายอะไรล่ะ"
"แล้วเธอล่ะอายานะ"
"ฉันเอกการแสดงนี่แหละ ฉันใฝ่ฝันมานานแล้วล่ะว่าจะเข้าชมรมนี้ให้ได้คิดดูสิ ถ้าฉันได้ขึ้นเวทีทุกคนต่างจ้องมองมาที่ฉัน
มาหน้าตื่นเต้นแค่ไหนที่ทุกคนจะมองฉันด้วยความรู้สึกที่แตกต่างกันออกไป และฉันชอบที่สุดเวลาที่ได้โลดแล่นอยู่บนเวที
อย่างที่ฉันใฝ่ฝันมาตลอด แหม..ฉันบ่นซะยาวเลยเธอคงจะรำคาญ"
"ไม่หรอกฉันเองก็มีความฝันเหมือน ๆ กับเธอนะแต่มันคงไม่มีวันเป็นจริงไปได้หรอก"
"อ้าว ทำไมล่ะ"
"ก็ฉันอยากแข่งยูโดระดับประเทศแต่ชมรมนี้เขาไม่รับสมัครผู้หญิงน่ะสิ"
"เหรอ อย่างนี้ก็แย่น่ะิสิ แล้วตกลงนิโกะเรียนเอกอะไรล่ะ"
"นิเทศศาสตร์เหมือนเธอแหละ แต่ฉันชอบยูโดมากกว่าแต่ทางบ้านไม่สนับสนุนเท่าไรนักฉันอยากเรียนเอกพละที่บ้านเขา
กลัวว่าฉันจะเป็นทอมก็เลยส่งตัีวฉันมาเรียนที่นี่เพื่อเรียนเอกการแสดง"
"บ้านเธอเข้มงวดจัง"อายานะพูด
"แล้วตกลงเธอเรียนห้องไหนเหรอ"
"ห้องเดียวกับเธอแหละ"
"อ้าว อยากนี้เธอก็เด็กเก่งเหมือนกันสิ"
"ป่าวหรอกฉันเด็กโคต้าน่ะ ฉันเคยแสดงละครหลายที่แล้วล่ะและก็พอมีชื่อเสียงอยู่บ้างทางบ้านฉันสนับสนุนอย่างดี"
"แล้วนี่อายานะอยากแสดงเป็นอะไรล่ะ นางเอกหรือเปล่า"
"ได้ก็ดีน่ะสินี่มันเป็นความฝันเลยนะ ตอนฉันแสดงกับครอบครัวฉันได้เป็นเจ้าชายซะส่วนมาก"(ก็หน้าดันหล่อกว่าผู้ชาย)
"ฉันเห็นด้วยนะหน้าเธอน่ะหล่อกว่าผู้ชาย บางคนซะอีกนะ"
"อย่าพูดแบบนั้นสิ ฉันยิ่งใจไม่ดีอยู่ด้วยตอนนี้ แม้แต่หนุ่ม ๆ ก็ไม่มีมาจีบฉันเลย"
"ทำไมล่ะ"
"ก็เพราะว่าหน้าฉันที่เหมือนผู้ชายซะขนาดนี้ ใคร ๆ เขาก็ไม่กล้ามีก็แต่แฟนคลับสาว ๆ"(ที่ฉันไม่ต้องการ)
"ถ้าอย่างนั้นเธอต้องพยายามสิ"
"แน่นอนล่ะ ฉันสู้อยู่แล้วเธอเองก็เหมือนกันอย่าประมาทล่ะเพราะที่นี่สวย ๆ ก็เยอะมากถ้าเธอคิดจะเป็นนางเอก"
"ไม่ล่ะ่ฉันไม่ชอบ ฉันจะเป็นอะไรก็ได้ที่ไม่ใช่นางเอก"
"ทำไมล่ะ"
"ก็นางเอกนะเสียเปรียบพวกนางร้ายตลอดเลยอ่ะ จะสบายทั้งทีเรื่องก็จบซะแล้ว ฉันเป็นนางร้ายดีกว่า"
"แต่ฉันว่ารุ่นพี่ต้องคัดเธอเป็นนางเอกแน่ ๆ"
"ยังไงฉันก็ไม่แสดงหรอกถ้าเป็นอย่างนั้น"
"งั้นเรามาพยายามด้วยกันเถอะนะ"
"โอเคจ๊ะ สู้ ๆ"นิโกะพูด
"เอ๊ะ...อะไรเหรอ"
"สู้ ๆ ๆ เพื่อตำแหน่งที่พวกเราต้องการไงล่ะ"นิโกะยิ้ม
"สู้ ๆ ๆ"อายานะทำตามและยิ้มให้กัน
เรื่องราวต่อไปจะเป็นยังไงน้า อายานะจะได้เป็นนางเอกหรือเปล่า นิโกะจะถูกเลือกให้รับบทไหน และที่สำคัญ
เมื่อไหร่นิโกะจะได้พบกับ สุดหล่อไฮโซซะที ติดตามตอนต่อไปได้ใน นายชาเย็นกับยัยสุดซ่า นะคะสวัสดี
*หมายเหตุ
งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา
จำนวน 189 ความเห็น, หน้า่ |
1|
2|
3|
4|
5|
6|
7|
8|
9| -
10-
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 172 4 ม.ค. 2551 (11:10) มาทักทายกันอีกแล้วนะขอบใจนะ และเรื่องนี้ก็กระชับเข้ามาอีกแล้ว
(ใกล้จบนั่นแหละ) อืมยังไงก็ติดตามหน่อยละกันนะจ๊ะ
ใกล้ถึงตอนจบแล้ว
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 173 5 ม.ค. 2551 (01:15) เข้ามาอ่านอีกเช่นเคย,ยิ่งอ่านลึกลงไปก็ยิ่งสนุกนะครับ
กริยาดีพล็อตเรื่องดีเสมือนออกแบบลงตัวกันมาพอดี
ผมไม่ได้พูดให้คุณเลิศเลอแต่มันเป็นความรู้สึกที่อยู่
ภายใต้ความนึกคิดของผมจริงๆ,ส่วนคุณแอ็ปแบ้ว
อย่าหายไปนานนักนะครับ,คุณคริสตัลกำลังรอคุณอยู่
ส่วนผมก็กำลังรอคุณอยู่เช่นกัน,ขอให้โครงงานสำเร็จ
ลุล่วงได้ดีนะครับเป็นกำลังใจให้เสมอ
ด้วยรักและศรัทธา...ระฆัง
ระฆัง
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 121 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 221 ดวง - โหวตเพิ่มดาว
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 174 5 ม.ค. 2551 (11:47) ขอบคุณทุกกำลัีงใจที่ให้ และขอบคุณที่ติดตามผลงานนะคะ
เรื่องนี้จบแล้วถ้ามีอะไรจะติชมฝากข้อความไว้ได้ แล้วคริสตัลจะ
เข้ามาอ่านแล้วจะคำติไปปรับปรุงผลงานจะรับคำชมไว้เป็นกำลังใจ
ขอบคุณอีกครั้งค่ะ
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 175 5 ม.ค. 2551 (11:51) น้องแอ็ปแบ้ว พี่จบก่อนละนะจ๊ะ ทำโครงงานให้ดี ๆ ล่ะ
เอาไว้เจอกันใหม่ นะจ๊ะน้องรัก (อิอิ)
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 176 5 ม.ค. 2551 (11:59) จบแล้วเหรอ ไม่ได้เข้ามาคุยด้วยนานเลย มัวแต่ยุ่ง ๆ
แล้วอย่าลืมมาแต่งเรื่องใหม่เร็ว ๆ นะเพื่อน
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 177 5 ม.ค. 2551 (12:00) ลืมอีกอย่าง Happy New Year ย้อนหลังนะ
อย่าลืมไปชมผลงานเขาบ้างละตอนนี้ยังไม่ได้อัพหรอก
แต่บอกไว้ก่อน
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 178 5 ม.ค. 2551 (13:38) สนุกดีนะคะ ยาวทุกบทเลย อิอิ
สวัสดีปีใหม่ย้อนหลังเช่นกันค่ะเป็นกำลังใจให้นะคะ
สู้ๆๆ คุคุ>.<
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 179 5 ม.ค. 2551 (17:48) โครงงานเสร็จแล้วค่ะ ขอบคุณทุกคนน่ะค่ะท่เปงห่วง เรื่องก้อจบลงแล้ว เดี่ยวจะตามไปอ่านเรื่องหน้าน่ะ เจ้
ด้วยรักและคิดถึง
น้องแอ็ปแบ้วผู้น่ารัก
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 180 10 ม.ค. 2551 (14:57) จบได้อย่างสวยงาม อ่านแล้วก้อรู้สึกดี ๆ ยังไงก้อจะติดตามเรื่องใหม่กันอีกน่ะ
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 181 11 ม.ค. 2551 (13:40) สำหรับเรื่องนี้ผมยังอ่านไม่จบนะครับแต่ก็ใกล้จะจบ
แล้วเต็มทีเสาร์อาทิตย์นี้คุณคงกลับบ้านเช่นเคยก็ขอ
ให้มีความสุขกับวันหยุดพักผ่อนนะครับนอนหลับฝัน
ดีฝันที่ดีๆตื่นมาก็ขอให้พบกับความเป็นจริงได้ดั่งใจ
ด้วยรักและศรัทธา...ระฆัง
ระฆัง
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 121 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 221 ดวง - โหวตเพิ่มดาว
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 182 11 ม.ค. 2551 (13:59) สนุกจังค่ะ อัพต่อนะคะ สู้ๆค่ะคุณคริสตัล
อยากแต่งนิยายบ้างเหมือนกันแต่ไม่ค่อยมีประสบการณ์เลยไม่กล้าแต่ง
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 183 14 ม.ค. 2551 (20:21) ขอบคุณทุกคนที่มาติดตามผลงานค่ะ
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 184 17 ม.ค. 2551 (11:42) พี่คลิสตัลคือน้องมีเรื่องจะบอกคือ
1. ไม่ค่อยมีเวลามาหาเลยเพราะใกล้จะสอบแล้ว
2. อยากคุยอยากติดต่อกับพี่มากเลย
3. แอ็ปแบ้ว เปลี่ยนชื่อล็อกอินเป็นภูทยาแล้วน่ะ ถ้าเจอชื่อภูทยาเข้ามาทักทาย
หวังว่าพี่คงจะจำได้ว่าใครน่ะค่ะ
( คือว่าชื่อแอ็ปแบ้วเป็นชื่อที่เพื่อนตั้งให้เล่น ๆ คิดว่าแค่เข้ามาอ่านครั้งสองครั้งไม่เป็นไรหรอก แต่ต่อมาเข้ามาอ่านเรื่อย ๆ แล้วเกิดติดใจเข้า ก็เลยมีความคิดว่าเปลี่ยนชื่อดีกว่าน่ะค่ะ
pp8-parm@hotmail.com นี่คือเมล์ของแอ็ปแบ้วหรือภูทยาค่ะ
สามารถเข้าไปฝากข้อความไว้ได้ค่ะ ( อยากคุยด้วยค่ะ)
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 186 17 ม.ค. 2551 (21:56) ขอบใจนะน้องชลธาร พี่ไม่รังเกียจน้องหรอกนะ มาติดตามผลงานกันได้เสมอนะ ขอบใจที่ชอบผลงานพี่
น้องแอ็ป..เอ้ย น้องภูทยา ก็ตั้งใจสอบแล้วกันนะจ๊ะ แล้วพี่จะ Add ไปหานะจ๊ะ
ส่วนคุณ SwEeT LoVe JaEjOoNg ถ้าคุณมีความพยายามทุกอย่างก็ทำได้นะคะ ความจริงแล้ว คริสตัลเองก็แต่งนิยายไม่
เก่งเลย แต่ก็ดันทุรังแต่ง อิอิ แต่งไปเถอะ แล้วจะมีประสบการณ์เองแหละจ๊ะ
ขอบใจทุกคนนะที่ติดตาม รักทุกคน จุ๊บ ๆ
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 187 23 ม.ค. 2551 (04:17) สวัสดีครับคุณคริสตัลและคุณภูทยาช่วงนี้ผมมีเรี่องต้อง
ให้ตัดสินใจอยู่บางประการก็เลยไม่ค่อยได้แวะมาหา
ช่วงที่ผมแต่งนิยายถ้าผมมีปัญหาตรงจุดไหนผมก็พยา
ยามเขียนตรงจุดนั้นเช่นอธิบายสถานที่หรือรูปใบหน้า
คนผมก็เอาสมุดมาหัดนั่งเขียนและเขียนอยู่อย่างนั้น
จนกว่าจะได้หรือมั่นใจเมื่อก้าวเลยไปก็อาจจะเป็นสีหน้า
และแววตาผมเห็นนิยายส่วนใหญ่ในเว็ปนี้จะเป็นการเดิน
เรื่องด้วยกริยาเสียเป็นส่วนใหญ่มันทำให้ขาดรสชาด
ในการอ่านหรือเรียกว่าอรรถรสนั่นเองส่วนการบรรยาย
ควรที่จะมีบ้างถ้าเราต้องการรายละเอียดแต่ปัญหาของ
นิยายรักมักจะอยู่ที่บทเลิฟซีนจะเขียนอย่างไรที่จะไม่
ให้มันออกมาเป็นเซ็กส์อนาจารในส่วนของสำนวนก็
ต้องคิดและเอามานั่งออกแบบเองเพื่อที่จะเป็นตัวของ
ตัวเราเองก็เหมือนกับการทำโจทย์คณิตศาสตร์เราต้อง
หมั่นทำแบบฝึกหัดบ่อยๆเพื่อที่จะให้มันเกิดทักษะในการ
เรียนรู้เวลาทดสอบจริงทุกอย่างอยู่ที่ปลายปากกาเรา
อะไรก็ตามที่คุณทำด้วยความรักและการทุ่มเทปลาย
ทางย่อมอยู่ไม่ไกลเกินฝันผมเป็นเพื่อนกับคุณและ
คุณภูทยาดังนั้นผมจึงมีหน้าที่ที่จะต้องจริงใจกับเพื่อน
เสมอคุณทั้งสองคนคงจะสบายดีนะครับ
ด้วยรักและศรัทธา...ระฆัง
ระฆัง
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 121 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 221 ดวง - โหวตเพิ่มดาว
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 188 23 ม.ค. 2551 (04:34) ถ้าคุณจะออกเดินทางต่อไปผมขอแนะนำให้คุณหยิบ
เรื่องใดเรื่องหนึ่งขึ้นมาเขียนต่อภาคเนื่องจากเหตุการ
ที่ผ่านมาเรื่องเว็ปรวนมันทำให้คะแนนของนิยายแต่ละ
เรื่องสูงมากจนเกินเหตุอนึ่งอาจจะมีผู้กดคะแนนเข้าไป
ตามนำ้ปะปนกันอยู่หลายเรื่องแต่ถ้าคุณเริ่มต้นใหม่และ
คุณไม่แคร์ในเรื่องคะแนนก็ไม่มีปํญหาแต่มันก็ค่อนข้าง
จะเหนื่อยขึ้นซักหน่อย
ด้วยรักและศรัทธา...ระฆัง
ระฆัง
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 121 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 221 ดวง - โหวตเพิ่มดาว
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 189 23 ม.ค. 2551 (09:30) ขอบคุณค่ะ คุณระฆัง เรื่องคะแนน คริสตัลไม่ใส่ใจอะไรนัก
แค่อยากจะเขียนเรื่องๆ นึงให้ดีกว่าเก่ามากกว่า แต่ที่สนใจเห็นจะ
เป็นเรื่อง Comment ซะมากกว่า เพราะมันคือกำลังใจ เรื่องคะแนนนั้น
ไม่สำคัญเพราะถึงคะแนนจะมากแต่ไม่มีคนเม้น ก็รู้สึกขาดกำลังใจไปหน่อย
แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็ต้องขอขอบคุณ คุณระฆังนะคะที่มาติดตามและมาแนะนำ
อะไรดี ๆ ให้กับเราเสมอ ๆ
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 190 24 ม.ค. 2551 (11:53) สวัสดีค่ะทุกคน ไม่ได้เข้ามาทักทายกันซะนานเลย ประชากรยังหนาแน่นเหมือนเคยน่ะค่ะ
น่าอิจฉาจังเลย ขนาดจบไปแล้วตั้งนานแล้วยังมีคนมาติดตามอยู่
สวัสดีค่ะคุณระฆัง เป็นความคิดที่ดีน่ะค่ะที่คุณแนะนำให้พี่คลิสตัลแต่งภาคสองต่อ
แต่หนูอยากให้พี่เค้าแต่งเรื่องต่อไปเพราะพี่เค้าอาจจะได้แรงบัลดาลใจดี ดี
ในเรื่องที่พี่เค้าจะแต่งต่อไป
และหนูจะเป้นหนึ่งในกำลังใจ ที่ให้พี่เค้าทำให้ดีที่สุดแล้วกันเพราะหนูคิดว่าพี่เค้าเป็นอีกตัวอย่างหนึ่งของหนู คือ
ไม่ว่าจะมีคนเข้ามาคอมเม้นพี่เข้าก็จะยินดีรับฟังทุกอย่างและกล้าที่จะถักทอ
ความฝันของตัวเอง
พูดซะยาวเลย เผอิญว่ามีชั่วโมงเน็ตน่ะเดี่ยวน้อยหน้าคนอื่น 55555555
ก็เดี่ยวนี้ลงความเห้นซะยาวเลย เลยเลียนแบบบาง
555555555+
ปล. แล้วจะกลับมาเมื่อมีคนบางคนคิดถึง
ภูทยา
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 1 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 130 ดวง - โหวตเพิ่มดาว
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 191 11 ก.พ. 2551 (18:31) หวัดดีและลาก่อน
ipot
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 27 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 101 ดวง - โหวตเพิ่มดาว