สารบัญ
หน้าที่ 1 - ละเมอเพ้อฝัน
สำหรับความรู้สึกที่ได้นั่งกลางดิน ไม่ใช่ว่าจะไม่มีความหมายอะไรอย่างน้อยก็มีความหมายถึงการที่พระพุทธเจ้าท่านประสูติกลางดิน ท่านตรัสรู้กลางดิน ท่านปรินิพพานกลางดินท่านอยู่กลางดินตลอดเวลาแผ่นดินนี้ชั่งเกี่ยวข้องกับพระพุทธเจ้าเหลือเกิน แผ่นดินมีความหมายเป็นที่รองรับในสิ่งทั้งปวง มีความหมายอย่างเดียวกับคำว่าธรรมหรือธรรมะซึ่งเป็นสิ่งที่เป็นเครื่องรองรับสิ่งทั้งปวงทางด้านจิตและด้านวิญญาณให้เราเตรียมใจได้ง่ายโดยการนั่งกลางดินซึ่งโดยมาเขาจะบรรยายในห้องบรรยายในมหาวิทยาลัยในอะไรต่างๆ ซึ่งไม่ได้นั่งกลางดินไม่มีโอกาสนั่งกลางดินเพื่อฟังธรรมะก็เหมือนกับแผ่นดินการที่เรานั่งกลางดินเพื่อฟังธรรมมันก็เข้ารูปการขอให้มีจิตเหมือนแผ่นดินฟังธรรมมีอุปมาเหมือนแผ่นดินด้วยการคิดค้นอาตมาจะสนองความประสงค์โดยการแสดงธรรมะตามหัวข้อที่ท่านขอร้องมาคือเรื่องการงาน
โดยมีหัวข้อว่าการงานคืออะไรจะมีความสุขความสนุกในการทำงานได้อย่างไรก็จะพูดโดยหัวข้อนี้เราต้องการจะรู้เรื่องธรรมะไปช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์โดยกิจการที่เรียกกันว่าประสานศาสนากับสังคมแต่เราก็ต้องที่จะไม่ลืมนึกถึงตัวเราในวงกว้างด้วยว่าเพื่อนมนุษย์ของเรายังไม่ได้รับประโยชน์จากความเป็นคนของเขาเต็มตามที่ควรจะได้ถ้าเขาได้รับประโยชน์จากความเป็นคนของเขาน้อยเกินไป เขาได้รับประโยชน์จากศาสนาของเขาน้อยเกินไปเขาจึงไม่ประสบความสำเร็จในการเป็นมนุษย์เมื่อเราคิดจะช่วยเขาในเรื่องนี้ก็ต้องอย่าลืมว่าเราก็ต้องช่วยตัวเองในเรื่องนี้
แต่ก่อนที่เราจะได้รับประโยชน์ความเป็นมนุษย์ของเราอย่างเต็มที่จากศาสนาของเราอย่างเต็มที่เราก็จะสามารถช่วยผู้ที่ยังไม่ได้รับประโยชน์จากความเป็นคนของเขาอย่างเต็มที่จากศาสนาของเขาอย่างเต็มที่แต่เผอิญเรื่องมันก็ตรงกันพึ่งพูดไปในคราวเดียวกันว่า จะทำอย่างไรในการในความมุ่งหมายที่จะประสานความมุ่งหมายศาสนากับสังคมนั้นมันก็รวมที่ตรงนี้คือให้สังคมได้ใช้ ในศาสนาให้เป็นประโยชน์แก่สังคมให้มากที่สุดเรามองเห็นในสิ่งที่ยังไม่ดีพอหรือยังไม่ถึงที่สุดก็จะพยายามที่จะเดินคนดีในส่วนนี้เราจะสงเคราะห์เขาด้วยการทำให้เขารู้จักศาสนานั้นเองสงเคราะห์เขาด้วยการทำให้เขาได้รู้จักสิ่งที่เรียกว่าธรรมะหรือศาสนานั้นเองแต่ก็ต้องมองดูเราว่าชักชวนให้เขาทำสิ่งที่ทำในสิ่งที่เราทำไม่ได้หรือไม่เคยทำหรือเปล่าถ้าเป็นการทำอย่างนี้แล้วมันก็จะเป็นไปมิได้เราต้องชักชวนให้เขาทำในสิ่งที่เราก็ทำได้และก็เคยทำหรืออย่างน้อยก็กำลังจะทำอยู่คือรู้จักใช้ศาสนาให้เป็นประโยชน์แก่ชีวิตจิตใจซึ่งข้อนี้มันสำคัญอยู่ที่การรู้จักสิ่งที่เรียกว่าธรรมหรือธรรมะนั้นเองศาสนานั้นมีความสำคัญอยู่ในสิ่งที่เราว่าธรรมหรือธรรมะทุกศาสนามีธรรมะอยู่หลายแง่หลายมุม
แต่ว่าแง่ที่สำคัญที่สุดก็คือที่จะช่วยมนุษย์ได้รารู้จักธรรมะส่วนนี้แล้วเราจึงที่จะสามารถช่วยผู้อื่นได้คือเราจะช่วยให้เขาแก่ปัญหาที่กำลังมีอยู่ที่ไม่เจริญงอกงามก้าวหน้าในความเป็นมนุษย์เต็มที่แต่เขายังไม่มีความสนุกหรือรู้สึกเป็นสุขในการทำงานนั้นเองถ้าเขารู้สึกสนุกเป็นสุขในการทำงานมันก็หมดปัญหาเพราะว่าเขาจะทำงานได้มากและมันยังประหลาดที่ว่าถ้ามันเป็นสุขในการงานแล้วมันก็ไม่ต้องใช้เงินในการซื้อหาความเพลิดเพลินทางกามรมย์จนเงินหมดเพราะเป็นสุขเสียแล้วเป็นสุขเสียแล้วในขณะทำงานนั้นเองได้เงินก็ไม่ต้องไปซื้อหาในความสุขที่หลอกลวงคือความเพลิดเพลินที่แสนจะหลอกลวงนั้นอีกเขาก็จะไม่ประสบปัญหาเราจะพูดกันถึงอย่างนี้เราจะได้พิจารณากันอย่างละเอียดลออว่าเราจะสงเคราะห์เพื่อนมนุษย์ของเราให้พ้นจากการประสบปัญหาอย่างนี้ด้วยการทำงานสนุกและมีความสุขในการงานได้อย่างไรคนจำนวนมากมักจะค้านว่ามันเป็นไปไม่ได้
ทำงานให้สนุกนั้นเป็นเรื่องละเมอเพ้อฝันนั้นมันคนไม่รู้อะไรมันยังไม่รู้อะไรไม่รู้ว่าการงานคืออะไรคนคืออะไรแต่ถ้าว่ารู้ว่าการงานคืออะไรแล้วจะทำได้ดังนั้นแล้วเราจะพิจารณาเป็นข้อแรกก็คือว่าการงานนั้นคืออะไรการงานนั้นคืออะไรถ้าเรารู้จักการงานออย่างถูกต้องแล้วเราสามารถทำงานนั้นให้เป็นสนุกและเป็นสุขเมื่อกำลังทำงานเราจึงต้องรู้จักสิ่งที่เรียกว่าการทำงานให้ถูกต้องกันเสียก่อนเมื่อถามว่าการงานคืออะไรคำตอบขั้นแรกจะมีว่าการงานคือสิ่งที่คู่กันกับชีวิตหรือหน้าที่ของชีวิตโดยตรงการงานนั้นมันคู่กันกับชีวิตเด็กๆก็พอจะเห็นได้ว่าถ้าไม่ทำงานก็ไม่มีอะไรจะกินแล้วมันก็ตายแต่การงานไม่ใช่ปัญหาเรื่องปากเรื่องท้องเพียงอย่างเดียวมันยังมีการงานอย่างอื่นอีกมากในด้านจิตใจรวมเรียกว่าการงานของมนุษย์คือหน้าที่ของมนุษย์สิ่งที่คู่กันกับชีวิตของมนุษย์คือหน้าที่ของชีวิตมันเป็นหน้าที่ที่แท้จริงและถูกต้องของสิ่งที่มีชีวิตทุกชนิดทุกระดับชีวิตทุกชนิดและทุกระดับต้องมีหน้าที่นี้ซึ่งเป็นหน้าที่อันแท้จริงถูกต้องแท้จริงๆช่วยให้รอดได้จริงหน้าที่แท้จริงช่วยให้รอดได้จริงหน้าที่ไม่แท้จริงมันก็ช่วยไม่ได้เช่น
อันตพาลเขาก็มีหน้าที่ที่จะลักขโมยเป็นต้นหน้าที่ของเขาเขาก็ทำหน้าที่นั้นนั่นไม่ใช่หน้าที่ที่แท้จริงเพราะมันช่วยให้รอดไม่ได้มีแต่ช่วยให้ไปอยู่ในตะรางในคุกตะรางในที่สุดดังนั้นจึงไม่ถือว่าเป็นหน้าที่ที่แท้จริงที่ช่วยให้รอดมาได้และหน้าที่นั้นก็ต้องถูกต้องเป็นหน้าที่ที่ถูกต้องก็คือพิสูจน์ความมีประโยชน์แก่ทุกฝ่ายเพราะว่าถูกต้องถูกต้องนี้เป็นปัญหาอีกมากแม้ในวงปรัชญาเขาค้นหาคำว่าถูกต้องอย่างไรเรียกว่าถูกต้องอย่างไรเรียกว่าไม่ถูกต้องเพ้อเจ้อ ยุติไม่ได้ยุติยังไงไม่ได้ในวงปรัชญา เอาตามหลักศาสนาดีกว่าถูกต้องคือพิสูจน์ความมีประโยชน์แก่ทุกฝ่ายถ้ามีประโยชน์แก่ฝ่ายเราด้วยแก่ผู้อื่นด้วยก็เรียกว่าถูกต้องคือมีประโยชน์แก่ทุกฝ่ายแท้จริงที่มันช่วยส่งผลเหล่านั้นที่แท้จริงถูกต้องคือมีประโยชน์แก่ทุกฝ่ายเมื่อเรามองเห็นว่าหน้าที่ที่ถูกต้องอย่างแท้จริงต้องมีกับ
สิ่งมีชีวิตถ้าไม่มีมันตายสิ่งมีชีวิตนี้ต้องทุกชนิดและทุกระดับสิ่งชีวิตนั้นทั้งฝ่ายตายและฝ่ายจิตทั้งรูปธรรมและนามธรรมมันต้องรอดชีวิตอยู่ด้วยกันทั้งรูปธรรมและนามธรรม คือฝ่ายร่างกายและฝ่ายวัตถุนี้ก็ต้องรอด ฝ่ายจิตฝ่ายวิญญาณนั้นก็ต้องรอดและที่รอดก็ต้องมีต่างกันบ้างฝ่ายชีวิตฝ่ายจิตรอดเพราะมีการกระทำทางฝ่ายจิตถูกต้องชีวิตฝ่ายร่างกายถูกต้องและก็มีการกระทำทางฝ่ายตายถูกต้องชีวิตทางฝ่ายตายดูเหมือนักวิทยาศาสตร์จะชี้ระบุไปยังเซลล์แต่ละเซลล์ยังมีโปรโตกราฟอยู่ในเซลล์ยังสดคือยังไม่ตายมันมีทั้งนั้น
โดยมีวิธีทำทำให้สิ่งเหล่านี้ยังรอดอยู่คือรอดจากการตายแต่คนเราไม่ได้ประกอบแต่กายอย่างเดียวมันมีจิตด้วยจึงต้องทำให้จิตนั้นรอดอยู่อย่างถูกต้องตามเรื่องของจิตด้วยจิตเกิดพ่ายคือทำให้จิตรู้ผิดทำผิดก็จะมืดมั่วหม่อนหมองในตัวจิตเองจนกระทั่งล้มละลายนั่นคือจิตป่วยและก็ตายไปเองเราจะต้องมีชีวิตรอดทางฝ่ายกายและฝ่ายจิตมีรอดสำหรับชีวิตทุกระดับเอากันง่ายๆคือชีวิตระดับคนระดับคนและชีวิตระดับสัตว์สัตว์เดรัจฉานและชีวิตระดับพืชหรือต้นไม้ทั้งหลายอย่างน้อยก็มีอยู่สามระดับถ้าจะมีอะไรมาอีกก็สงเคราะห์ได้ในสามระดับนี้เราพิจารณากันแต่สามระดับนี้ก็พอคือชีวิตอย่างคนก็คืออย่างเราๆนี้มีชีวิตอยู่ได้เพราะความประพฤติกระทำถูกต้องและมีหน้าที่ที่ต้องกระทำอย่างที่จะเว้นเสียมิได้ตนจึงจะรอด
*หมายเหตุ
งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา
ยังไม่มีความเห็นเพิ่มเติม
