สารบัญ
หน้าที่ 6 - ความหลอกลวง
นั้นอย่าไปคิดอาศัยความหลอกลวงนั้นเป็นที่พึ่งเลย อาศัยความถูกต้องถูกต้องถูกต้อง ถ้าไม่ถูกต้องก็ไม่ใช่ธรรมะ ถ้าเป็นธรรมะมันต้องถูกต้อง ธรรมะมันแปลว่าทรงผู้ปฏิบัติไว้ไม่ให้พลัดตกลงไป จึงจะถูกต้องว่าทรงผู้ปฏิบัติไว้ไม่ให้พลัดตกลงไป ถ้ามันไม่ถูกต้องไอ้เรื่องนี้มันก็ไม่ใช่ธรรมะคือมันต้องถูกต้องมันจึงจะมีธรรมะหรือหน้าที่ คือธรรมะกับหน้าที่นั้นคือสิ่งเดียวกัน หน้าที่คือการกระทำสิ่งด้วยความถูกต้อง ธรรมะคือการกระทำสิ่งถูกต้องด้วยความต้องการรอด จะเรียกเป็นบาลีก็ได้จะเรียกเป็นไทยก็ได้ มันก็หมายถึงการกระทำที่ถูกต้องแก่การรอด มันมีความหมายว่ามันก็มีทางรอดมันจะผิดพลาดไปบ้างก็ไม่เป็นไรมันก็เป็นอย่างนั้นเอง สองสามมันจะผิดพลาดไปสักครั้งมันก็ไม่เป็นไรมันจะถูกต้องเจ็ดครั้งแปดครั้งเองมันจะค่อยๆดีขึ้นๆและอย่า อย่าเข้าใจผิดไปเปรียบความพลาดพลั้งเป็นผิดพลาดนะเนี่ยเป็นความลับที่สุดอันหนึ่งนะ ค่อยฟังให้ดีว่าไอ้ความผิดพลาดขาดทุนเสียหาย ความพลาดนั้นแหละมีค่ามากยิ่งกว่าได้กำไรอีก
ถ้าได้กำไรมันทำให้เหลิงให้หลงให้บ้าให้เมา ในความผิดพลาดขาดทุนนี้มันเจ็บปวดมันสอนให้คิดใหม่ฉลาดขึ้นมาใหม่ให้ลึกซึ้งกว่าเก่า นี่แหละความผิดพลาดนั้นมันเป็นอาจารย์ที่ดี แต่เราไม่ต้อนรับมันอย่างอาจารย์ไปสาปแช่งมันจนเป็นบ้าเสียเองถ้ามันเกิดผิดพลาดขาดทุนอะไรขึ้นมาก็รับมันในฐานที่เป็นอาจารย์ ถ้ามันมาสอนถ้าไม่ยอมรับก็ใจซิ ฉันมาฉันสอน มาสอนให้แก่รู้จักความถูกต้องแก้ปัญหาให้ได้อย่างละเอียดลออ ให้มันสุขุมรอบคอบไอ้ที่มันขาดทุนเสียหายก็กลายเป็นเรื่องที่ได้ได้ยิ่งกว่ากำไรไปเสียอีก นี่แหละแต่ไม่มีใครมองอย่างนี้ใช่ไหม ไปนั่งบนผีสางเทวดาอย่าให้ขาดทุน อย่าให้ขาดทุน มันใช่แก้ปัญหาด้วยไสยศาสตร์ไม่ได้ใช้แก้ปัญหาด้วยความจริงด้วยของจริงทำให้มันถูกต้อง
เมื่อมันไม่ถูกต้องเป็นธรรมดามันก็ต้องผิดพลาดมันก็ต้องได้รับผลตรงกันข้าม เราต้องต้อนรับไว้เป็นครูเพื่อฉลาดยิ่งๆขึ้นไป คนนี่เลยการเป็นคนวิเศษ พิเศษมีแต่ได้ไม่มีเสีย เขาจะทำอะไรก็มีแต่ได้ไม่มีเสีย กำไรก็ได้ขาดทุนก็ได้ ผิดไปก็ได้ถูกไปก็ได้มันมีแต่ได้ เป็นมนุษย์พิเศษมีแต่ได้ไม่มีเสีย ต้อนรับความผิดพลาดด้วยความทุกข์ในฐานะที่มันมาสอนให้เราฉลาดมันได้ได้ยิ่งกว่ากำไรและความสุขอีก เรารู้ดีว่าความฉลาดของเรานั้นเกิดมาจากอุปสรรคและความผิดพลาดของเราทั้งนั้นแหละ เรามีอุปสรรคก็ทำให้เรามีความฉลาดขึ้นมาอีกวิธีหนึ่ง เราก็ได้รับประโยชน์ได้คุณค่าจากความผิดพลาดนั้นหรืออุปสรรคหรือความทุกข์ ต่อให้เป็นการเจ็บไข้ เจ็บไข้นี้มันเป็นการให้เรารู้จักแก้ไข รู้จักรักษารู้จักความจริงของธรรมชาติ ดั่งอนิจจา ทุกข์ขัง อนัตตา เจ็บไข้ทำให้เป็นทุกข์ก็ยินดีต้อนรับย่อมฉลาดเพราะความเจ็บไข้
ความทุกข์มามันสอนให้ฉลาดความสุขมันมาทำให้เริงเจิ่ง ดูให้ดีดีไอ้ความอยากได้สนุกสนานเอร็ดอร่อยมันจะทำให้เพ้อ ให้เริงเจิ่ง ให้ประมาณ ให้มัวเมา ความทุกข์มันสอนให้คิดใหม่ให้ดีดี แต่คนไม่ต้องการกลับเห็นเป็นของร้ายกาฬด่าว่า สาปแช่ง ทะเลาะความชั่วหรือความทุกข์เรื่องนี้เป็นความลับ
เราจะสังเกตได้ว่าปู่ย่าตายายของเรามีความเยือกเย็น เชื่องช้า แช่มช้อยมากกว่าคนในสมัยนี้เพราะว่าเขาทนได้อดกลั้นได้ บังคับได้ทนได้ ในการที่ว่าไอ้ความทุกข์มันมาบีบครั้น ไอ้ความขาดทุนไอ้ความผิดพลาดมันจะมาบีบครั้นเรา ให้ยิ้มแย้มต่อสู้เขาเลยได้รับประโยชน์ ของให้เรารักษามรดกอันนี้ไว้ให้ดีๆ ให้เป็นลูกหลานของตายายที่เคยฉลาด เคยหนักแน่น เคยสุขุม เคยรอบคอบ เคยบึกบึนนี่จะเป็นลูกหลานของตายายาที่ดีเป็นการสืบมรดกวัฒนธรรมหรือคุณธรรมของตายายไว้อย่างยิ่ง อย่างยิ่ง นี่จะไม่ผิดหวังจะไม่เสียทีที่ตายายได้ฝากอะไรไว้กับเราให้เราทำอะไรเราก็จะทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุดเราก็อาจจะได้รับผลไม่แพ้ตายายหรือก้าวหน้ายิ่งไปกว่าตายาย เพราะ ว่ามันมีเครื่องมือเครื่องใช้หรืออุปกรณ์อะไรต่างๆดีกว่าสมัยตายายเยอะ
เอาล่ะเป็นว่าลูกหลาน ลูกหลานทั้งหลานนี่ก็ควรจะรู้จักตนเองควรจะรู้จักตายายให้ดีให้ถูต้องยิ่งขึ้นยิ่งขึ้น มานึกถึงตายายกันในวันเช่นนี้และก็ต้องให้ได้รับประโยชน์จากการที่ได้รับมรดกจากตายายที่ตายายฝากไว้เป็นวัตถุวัวควายไร่นาก็ดีของธรรมดาสามัญ เกียรติยศชื่อเสียงก็ดี นี่หละสิ่งสูงสุดก็คือศาสนาที่ตายายฝากกับเราไว้ ขอให้เราสืบทอดมรดกเหล่านี้ให้ดีๆ ตายายก็จะชื่นใจยิ้มทั้งเมื่อมาและเมื่อกลับ อย่างวันนี้เมื่อตายายกลับก็ยิ้มไปเพราะลูกหลานทำดีทำถูกต้อง มีความสุขความเจริญทั้งเพื่อตนเองและเพื่อผู้อื่น เพื่อตายายที่ตายไปแล้ว เพื่อโลกทั้งโลกแหละ
เอาหละวันนี้ก็ขอให้มีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับตายายให้มากขึ้นกว่าปีกลายหรือปีก่อนๆ ให้มีความรู้ความเข้าให้เกี่ยวกับมากขึ้นไป ยิ่งๆขึ้นไปทุกปีทุกปี แล้วก็จะไม่เสียทีที่เป็นลูกหลานของตายายเป็นแน่แท้ จะสามารถสืบมรดกของตายายไว้ได้ทั้งหมดทุกอย่าง จะพูดอย่างเป็นธรรมชาติหน่อยก็ว่าเป็นมนุษย์ที่ดี เป็นมนุษย์ที่ถูกต้อง เป็นมนุษย์ที่มีวิวัตนาการสูงขึ้นสูงขึ้นในความเป็นมนุษย์ที่ถูกต้อง
จนกว่าจะเป็นยอดของมนุษย์คือเป็นพระอรหันต์ เป็นลูกหลานที่ดีที่ถูกต้องของตายายเถิดจุดจบของมันก็อยู่ที่ความเป็นพระอรหันต์นี่แน่นอน จะได้ตามหลังตายายไปในทางที่ว่าสูงสุดคือเป็นพระอรหันต์ เอาหละเป็นอันว่าเราได้พูดถึงตายายในลักษณะอย่างนี้ ในวันนี้ก็ต้องไปจำให้แม่นๆ ที่จริงก็ไม่ต้องจำหรอกถ้าเข้าใจมันก็อยู่ในใจ ถ้าจำๆมันมักจะลืมถ้าเข้าใจมันไม่ลืม นี่เข้าใจอย่าเดียวไม่พอต้องทำด้วยประพฤติด้วย ปฏิบัติด้วยยิ่งไม่ลืมใหญ่ อันนี้ยังได้ผลเป็นประโยชน์เกิดขึ้นมา เราเป็นลูกหลานของตายายมีหน้าที่ทำให้ตายายอิ่มอกอิ่มใจและพอใจ ตายายฝากทุกอย่างไว้กลับลูกหลานให้เสริมสร้างทุกอย่างให้ดีขึ้นไปเราก็เป็นลูกหลานที่ดีเสริมสร้างให้ดียิ่งๆขึ้นไปในทุกทิศทุกทาง อะไรเป็นความดีที่ตายายได้ทำไว้แล้วก็รักษาเอาไว้ให้ได้ก็ทำให้ดียิ่งขึ้นไปกว่านั้น สามารถจะมีธรรมะเป็นสุขทุกอิริยาบถอย่างที่กล่าวมาแล้ว
เป็นลูกหลานชั้นยอดชั้นเลิศของตายาย ตายายยิ้มกลับไปแล้วลูกหลานที่อยู่ข้างหลังก็เจริญรุ่งเรือง ตายายยิ้มกลับไปลูกหลานที่อยู่ข้างหลังก็เจริญก็เจริญอย่าลืมว่าตายายฝากศาสนาไว้กับลูกหลานไม่พูดว่าฝากสวนโมกข์ไว้กับลูกหลานหรอก พูดว่าฝากศาสนาไว้กับลูกหลาน ของให้ช่วยกันทำให้พุทธศาสนามั่นคง รุ่งเรือง เป็นประโยชน์แผ่ไพศาลออกไปทั่วๆทุกสากลโลกไปทุกๆจักรวาลคนเหล่านั้นจะได้มีความสุขอยู่ทุก ทิภาราตรีกาล ซึ่งไม่มีอะไรจะดีไปกว่านี้ไม่มีอะไรจะดีไปกว่านี้กล้าท้าทายอย่างนี้ ไม่มีอะไรจะเป็นความดีไปกว่านี้
และการบรรยายธรรมะในวันนี้ก็สมควรแก่เวลา ขอแสดงความหวังว่าจะไปคิดไปนึกให้เข้าใจยิ่งขึ้นแล้วทำให้มันเกิดเป็นคนดียิ่งขึ้นจะได้มีความสุขอยู่ทุกวินาทีทุกกระเบียดนิ้วของชีวิต.
*หมายเหตุ
งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา
ยังไม่มีความเห็นเพิ่มเติม