วิชาการ.คอม - สาวใช้จอมเฮี้ยวเอี่ยวหัวใจเจ้านายจอมซ่า (สีสันของชีวิต)

สาวใช้จอมเฮี้ยวเอี่ยวหัวใจเจ้านายจอมซ่า

ตั้งแต่มุมิเกิดมาไม่เค้ยไม่เคยต้องรู้สีกแบบนี้ ต้องยอมก้มหัวให้กะเจ้านายจอมซ่า คนอะรายหน้าตาก็ดี แต่เสียอย่างเดียะนิสัยของนายนั่นโคตรรรรรจะตรงกันข้ามกับหน้าตาเลยอ่ะ ฮื่อๆๆๆๆมุมิอยากจะร้องให้ต้องมาทำงานแทนเพื่อนสุดที่รัก มาเป็นกะลังใจให้มุมิกันเหอะ

ผู้เขียน: ^^*ApPle SaYs*^^ ชมแล้ว: 107,937 ครั้ง

post ครั้งแรก: Tue 18 September 2007, 3:33 am ปรับปรุงล่าสุด: Thu 15 May 2008, 9:22 pm

อยู่ในส่วน: ไม่ได้ระบุว่าให้อยู่ห้องใด

สารบัญ

20 หน้าล่าสุด | แสดงทุกหน้า | 1-20 | 21-31

หน้า : 12 ผู้หญิงคนนั้นคือใคร
หน้า : 13 เธอ ชั้น และเค้า จะเอาไง
หน้า : 14 อีริคคิดหนัก
หน้า : 15 นินนี่ผู้น่าสงสาร
หน้า : 16 ผลโหวต
หน้า : 17 หนึ่งคืนในความทรงจำ
หน้า : 18 สีสันของชีวิต
หน้า : 19 วัยรุ่นก็มีแต่เรื่องวุ่นๆ เป็นธรรมดา
หน้า : 20 เค้าน่ารักขึ้นนะ
หน้า : 21 ศึกชิงนาง
หน้า : 22 เกมส์รักหักสวาท
หน้า : 23 จะแพ้รึชนะก็มีค่าเท่ากัน
หน้า : 24 หนึ่งคำนึงของอีริค อีริคสู้ๆๆๆ
หน้า : 25 สิ่งที่เลือกก็คือหัวใจ
หน้า : 26 โชคดี 2 เด้ง
หน้า : 27 สุขสรรค์หรรษาในเกาะมัลดีฟ
หน้า : 28 I Love U
หน้า : 29 อำลาอาลัยมัลดีฟ
หน้า : 30 ฝ่ามือที่อบอุ่นคู่นั้น
หน้า : 31 หนึ่งใจรักเดียวของอีริค Romance Man (just update)

หน้าที่ 18 - สีสันของชีวิต

วันนี้เป็นวันเปิดเทอมวันแรก ชั้นตื่นเต้นมากค่ะ คิดถึงเรื่องเมื่อคืน ชั้นยังตื่นเต้นไม่หาย

เพราะว่าชั้นโทรไปหาคนขับรถให้ไปรับชั้นที่บ้านนายอีริค พอไปถึงบ้านชั้นแทบจะหัวใจวาย

ตาย ก็พ่อกะแม่ของชั้นน่ะสิค่ะ กลับมาจากต่างประเทศแต่ไม่ยอมบอกลูกสาวสุดที่รักซักกะ

คำ แถมพาใครบางคนกลับมาด้วย หน้าโครตตตตตตตตตตตตตตตตตตตหล่อเลยอ่ะ แม่ชั้น

เล่าว่าเค้าเป็นลูกครึ่งสวีเดนกะฝรั่งเศส พ่อเค้าเป็นคู่ค้ากะพ่อชั้น ตอนนี้เค้าอายุ 18 ปี

(นั่นหมายความว่าเค้าโตกว่าชั้นปีนึงสินะ) เค้าอยากมาเที่ยวนอกประเทศบ้าง

ก็เลยขอตามพ่อกะแม่มาที่นี่ ที่สำคัญเค้าพูดภาษาเราได้ด้วยค่ะ ไม่รู้ว่าหัดแอบภาษานี้มา

จากไหน ชั้นยังมองเค้าไม่วางตา เค้าได้แต่ยิ้มให้ชั้น รอยยิ้มเค้ามีสเน่ห์เหลือร้าย ขนาดชั้น

ไม่เคยมองใคร แต่คนๆนี้ เฟอร์เฟคเหลือรับประทานอ่ะ

โอ กอด หัวใจจะละลาย (ขอเช็ดน้ำลายก่อนนะ ก่อนที่มันจะหกมากไปกว่านี้ง่ะ เอื้อกๆๆ

ชั้นกลืนนำลายลงคออย่างยากเย็น)

"โอเค ทำความรู้จักกันหน่อยนะ แม่บอกเรียบๆ และแม่ก็หันไปทางหนุ่มคนนั้น"

"นี่คือ ยัยมุมิลูกสาวสุดรักสุดหวงของน้าจ้า เด๋วน้าจะให้ยัยมุมิพาหลานไปเที่ยวล่ะกันนะจ๊ะ

เพราะพวกน้าคงแก่เกินไปสำหรับไปเที่ยวอย่างวัยรุ่นเค้าทำกันแล้วล่ะ" เค้าส่งยิ้มมาให้ชั้น

พร้อมทั้งยื่นมือมาเพื่อเช็คแฮนด์ (ดูๆเค้า Nice Man มากๆเลยอ่ะ)

ชั้นยื่นมือไปหาเค้าเพื่อเช็คแฮนด์พร้อมเขย่าเบาๆ ว้าว!! มือเค้านิ่มจัง ไม่เหมือนมือชั้นเริ่มจะ

สากๆแล้วง่ะ เพราะตอนนั้นไปทำงานบ้านให้นายอีริคแท้เทียว

"มุมิจ๋า นี่คือ ซีรีอัสนะจ๊ะ แม่ว่าเค้าคงแก่กว่าลูกแค่ปีนึงนะ เรียกเค้าว่าพี่ล่ะกัน เด๋วแม่กะพ่อ

ขอตัวก่อนนะนั่งเครื่องบินซะนานอยากจะพักผ่อนซะทีน่ะ ตามสบายนะจ๊ะหลานคิดซะว่าเป็น

บ้านของตัวเองล่ะกัน" ชั้นพยักรับ แล้วแม่กะพ่อก็เดินจากไป

ชั้นส่งยิ้มที่คิดว่าหวานสุดๆให้เค้า

"ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ" ชั้นบอกเรียบๆ

"เช่นกันคับ" โอ้ โฮ้ รูปก็งาม เสียงก็เพราะสุดยอดไปเลย

ยัยมุมิจ๋า เกิดมาโชคดีอะไรอย่างงี้เจอแต่คนหล่อๆทั้งนั้นเลยอ่ะ

"มุมิเพิ่งเปิดเทอมน่ะค่ะ พรุ่งนี้ต้องไปโรงเรียนวันแรก ขอโทษนะคะจะให้มุมิเรียกพี่ว่าไงอ่ะ

ขอมุมิเรียกพี่ว่า พี่ซีรีอัส ได้มั้ยคะ ถ้ามันไม่มากจนเกินไปอ่ะ" ชั้นบอกแบบอ่อนน้อมถ่อนตน

เค้ายิ้มให้ชั้นอีกครั้ง ยิ้มที่ไรหัวใจแทบละลายแน่ะ

"เรียกพี่ว่ายังไงก็ได้คับแล้วแต่มุมิแล้วกัน"

"พี่เคยเห็นรุปมุมิด้วยนะ ไม่คิดว่าตัวจริงจะน่ารักมากกว่ารูปซะอีก" เค้าบอกแบบตื่นเต้น

"จริงหรอคะ ที่ไหนอ่ะ รึว่าพ่อกะแม่โชว์ให้พี่ซีรีอัส ดูล่ะสิ แหม๋ ทุกทีเลย" ชั้นทำหน้ามุ่ย

"อย่าคิดมากสิคับ ท่านคงภูมิใจน่ะ ที่มีลูกสาวน่ารัก" ทำไมเค้าพูดได้น่ารักอย่างงี้นะ ถ้า

นายอีริคเป็นแบบนี้คงจะดีไม่น้อย แต่เอ๋ ชั้นคิดไปถึงไหนเนี่ย ทำไมต้องคิดถึงนายนั่นด้วย

"เอ่อ พรุ่งนี้มุมิว่างตอนเที่ยงน่ะคะ ถ้าพี่ซีรีอัสรอมุมิได้ เด๋วเราไปเที่ยวกัน เพราะวันแรกของ

การเปิดเทอมไม่มีอะไรมากนอกจากจะลงทะเบียนเรียนเท่านั้น อาจจะมีปฐมนิเทศนักเรียนนิด

หน่อย แต่ก็ไม่ถึงกับยุ่งมากค่ะ "

"ให้พี่รอมุมิที่โรงเรียนได้มั้ยคับ มุมิจะได้ไม่ต้องเสียเวลาย้อนกลับมารับพี่ไง แค่นี้พี่รอได้

คับ" เค้ายิ้มอีกแล้ว

"โอเคค่ะ ตามใจพี่ซีรีอัสแล้วกัน สัญญาแล้วนะว่าจะรอ" ชั้นพูดเพื่อขอความมั่นใจ

"โอเคคับ พี่สัญญา" เค้าบอกอย่างมั่นใจ

"วันนี้พี่ซีรีอัส ไปพักผ่อนเถอะนะคะ ไว้พรุ่งนี้ค่อยคุยกันใหม่" ชั้นโบกมือบ๊ายบายเค้าแล้วขึ้น

ไปข้างบนห้อง

"กูดไนท์นะคับ"

เมื่อชั้นมาถึงห้อง ชั้นอาบน้ำแล้วเข้านอนอย่างสุขสรรค์

++++++++++++++++++++++++++ เปิดเทอมวันแรก ++++++++++++++++++++++++++++++++++

"ตายล่ะชั้นนอนหลับสนิทเลยอ่ะ นี่สายแล้วหรอเนี่ย"

ชั้นรีบกระวีกระวาดแต่งตัวให้เร็วที่สุด เพาะกลัวจะไปโรงเรียนไม่ทันเวลา ชั้นวิ่งลงไปชั้น

ล่างอย่างรวดเร็ว แล้วชั้นก็เบรคไม่ทัน เพราะมีใครบางคนยืนขวางหน้าบันได

อยู่ ชั้นเสียหลักชนเค้าเข้าเต็มๆ คนๆนั้นจับชั้นไว้ เหมือนจะกอดกลายๆ

ชั้นรีบก้มหน้าขอโทษทันที

"เอ่อ ขอโทษค่ะ มุมิซุ่มซามอีกแล้วอ่ะ "

แล้วชั้นก็ได้ยินเสียงขำ ของใครบางคน

"ไม่เป็นไรคับ แต่มุมิน่ะสิ เจ็บตรงไหนบ้างคับ" เค้าบอกอย่างป็นห่วง

"ไม่เป็นอะไรเลยค่ะ เพราะว่าพี่ซีรีอัสจับมุมิไว้ทัน ไม่งั้นคงจะล้มท่าไหนไม่อยากจะคิดเลย

ค่ะ "

"ว้าย สายแล้วเรารีบไปกันเถอะคะ" ชั้นรีบลากเค้าไปที่รถ เลยไม่รู้เลยว่าเค้ากำลังแอบ

ยิ้มอยู่

"ลุงข๋า ไปโรงเรียนค่ะ สปีดเลยนะคะ หนูไม่อยากไปสายอ่ะ"

"ได้คับคุณหนู" ลุงคนขับรถตอบกลับ

+++++++++++++++++++++++++++ พอมาถึงที่โรงเรียน===================

เมื่อชั้นลงรถเรียบร้อยแล้ว

"มุมิคับพี่ว่า พี่จะขอรถไว้ที่นี่ก่อนเผผื่อเราจะได้ไปเที่ยวที่อื่นกัน"

ชั้นมองหน้าเค้านิดนึง

"พี่ซีรีอัสขับรถได้แน่นะคะ มุมิขับรถไม่เป็นช่วยอะไรไม่ได้เลยนะ "

"ไม่ต้องห่วง เชื่อฝีมือพี่ได้ "

งั้นลุงกลับแท็กซี่แล้วกันนะ เด๋วหนูให้ค่ารถกลับ ชั้นยื่น เงินจำนวนนึงไปให้คนขับรถ

"ขอบคุณคับคุณหนู"

เมื่อชั้นเดินเข้าไปโรงเรียนพร้อมกับพี่ซีรีอัส จากการสังเกตโดยถี่ถ้วน ทุกสายตาหันมามอง

ชั้นเป็นตาเดียว ชั้นไม่แปลกใจหรอกนะ ว่าทำไมพวกนั้นถึงหันมามองแทบจะคอพลิก เพราะ

ว่าพี่เค้าหล่อได้ใจจริงเลยน่ะสิ ชั้นแยกกะเค้าเพื่อไปลงทะเบียนเรียนให้เสร็จ แล้วชั้นจะได้

ไปเที่ยวซะที

ก่อนชั้นจะเข้าห้องเรียน ชั้นแอบเห็นนายเจมส์มาส่งยัยเรดาร์ด้วย

ดูๆไปสองคนก็เหมาะสมกันดี

แต่นายอีริคไปไหนนะ ไม่เห็นมายืนคอยชั้นหน้าโรงเรียนเลย คอยดูนะถ้าเจอเมื่อไหร่จะว่า

ซะให้เข็ดเลย ริงโทนชั้นดังข้น

I can say that I’m not lost and found

I can say that I don’t love the light and dark

I can that I don’t know that I’m lying

And I love what I did, I can show you the night

Oh you don’t mean nothing at all to me

Oh you don’t mean nothing at all to me

Oh you got what it takes to set me free

Oh you could be the everything to me

เพลง: Say It Right

เพลงของ Nelly Furtado

"นายอีริคโทรมาทำไมเนี่ย " ชั้นบ่นไปงั้นแหละแต่จริงๆแล้วชั้นแอบดีใจลึกๆ อย่างน้อยนาย

นั่นก็ไม่ลืมชั้น แค่เปิดเทอมวันแรกชีวิตชั้นก็มีชีวิตชีวามากกว่าแต่ก่อนเลยแหละค่ะ มีหนุ่มๆ

ล้อมหน้าหลังก็ดีเหมือนกันไม่เหงาดี แต่อย่าคิดลึกนะ เพราะคนเดียวที่อยู่ในใจชั้นตอนนี้

คือนายอีริคคนเดียวตะหากล่ะ

<<< หน้าก่อนนี้ (หน้า 17)

หน้าถัดไป (หน้า 19) >>>

^*หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา

จำนวน 92 ความเห็น, หน้า่ | 1| 2| 3| 4| -5-