<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/32653" type="text/javascript"></script> |
|
สาวใช้จอมเฮี้ยวเอี่ยวหัวใจเจ้านายจอมซ่า
ตั้งแต่มุมิเกิดมาไม่เค้ยไม่เคยต้องรู้สีกแบบนี้ ต้องยอมก้มหัวให้กะเจ้านายจอมซ่า คนอะรายหน้าตาก็ดี แต่เสียอย่างเดียะนิสัยของนายนั่นโคตรรรรรจะตรงกันข้ามกับหน้าตาเลยอ่ะ ฮื่อๆๆๆๆมุมิอยากจะร้องให้ต้องมาทำงานแทนเพื่อนสุดที่รัก มาเป็นกะลังใจให้มุมิกันเหอะ
post ครั้งแรก: Tue 18 September 2007, 3:33 am ปรับปรุงล่าสุด: Thu 15 May 2008, 9:22 pm
อยู่ในส่วน: ไม่ได้ระบุว่าให้อยู่ห้องใด
|
เมื่อรถเมล์มาถึงหน้าโรงเรียนแล้ว นายนั่น (ขออนุญาตเรียกชื่อในใจนะ อีริค อิ อิ อิ นายคง
ไม่ได้ยินสิ่งที่ชั้นพูดหรอก ) ก็เข้ามาจับชั้นหิ้วเหมือนปุยนุ่น พร้อมบ่นพึมพำว่า
"ถึงโรงเรียนแล้ว"
ซึ่งสภาพของชั้นตอนนี้คือหน้าซีดเป็นไก่ต้มแถมโงนเงนเหมือนคนใกล้จะเป็นลม เพราะพิษ
ของรถเมล์คันนั้น ที่วิ่งฉวัดเฉวียนไม่ต่างกะอยู่ในสนามแข่งรถเลยแหละ
@@!!โอยปวดหัวชะมัดเลยอ่ะ เกิดมาก็เพิ่งขึ้นรถเมล์เป็นครั้งเเรกเลยนะนี่ !!@@
^^*นี่เธอ...ถ้าฉันไม่คอยจับเธอไว้อ่ะนะ เธอจะมึนหัวมากกว่านี้อีกนะ ยังจะบ่นอีก *^^
เค้าบอกแบบหน้าตาเฉย ก็แน่ล่ะสิ ตอนอยู่ในรถเมล์เขาต้องกันตัวชั้นไม่ให้กระเด็นออกจาก
ที่นั่งเพราะรถเมล์วิ่งเร็วมากเลย ชั้นทำท่าจะอ้วกตั้งหลายครั้ง จนเขาต้องบอกให้ชั้นหายใจให้
ลึกๆๆๆ กะอีแค่ชั้นบ่นแค่นี้ก็ไม่ได้รึไง นายนั่นไม่ยอมเข้าใจหัวอกของคนขึ้นรถเมลล์ครั้งแรก
เอาซะเลย ชิ......ไม่ยุ่งด้วยก็ได้ พอแหงนมองไปข้างหน้าก็เห็นโรงเรียนของชั้นตั้งอยู่ตรง
หน้า
" เย้ ฉันมาโรงเรียนเองได้แล้ว เยส เยส " ชั้นอุทานด้วยความดีใจสุดขีดและหันไปเกาะแขน
เขาเข้า จนนายนั่นเขินจนหน้าแดง (ชั้นแอบเห็นนะ)
<<ต้องขอบใจนายมากเลยนะที่อุตส่าห์มาส่งชั้นถึงที่>> ฉันบอกจากใจจริง
>>ยัยเบ๊อะ ชั้นมาส่งเธอที่ไหนกันเล่า ชั้นมาโรงเรียนของชั้นต่างหาก<< พอพูดจบนายอีริ
คก็เดินดุ๋มๆไม่มองชั้นอีกเลย แต่เอ๋ ! นายนั่นเรียนอยู่โรงเรียนเดียวกะเรานี่หว่า ทำไมเราถึง
คิดไม่ออกนะ เรื่องของเรื่องมีอยู่ว่าโรงเรียนของเราแยกระหว่างชาย-หญิง ซึ่งชายจะอยู่ฝั่ง
ซ้ายหญิงอยู่ฝั่งขวา เสื้อยูนิฟอร์มจะแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง เพราะเจ้าของโรงเรียนนี้จะแยก
กันบริหารระหว่างชาย-หญิง แต่ยังคงใช้ชื่อโรงเรียนเดียวกัน
เมื่อชั้นเดินเข้ามาในห้องเรียนด้วยท่าทางเหนือยๆ...ยังไม่ทันที่ฉันจะอ้าปากถามใครเกี่ยวกับ
นายนั่น ยัยเรดาร์ก็วิ่งมาหาชั้นจนตั้งตัวไม่ทัน เกือบจะทรุดลงพื้นซะแล้วหากยัยเรดาร์ยังจับ
ไว้ทัน
+++^^^นี่ยัยมุมิจ๋า เธอไปรู้จักกะนายอีริคได้ไงยะ นายนั่นมันไม่ชอบสังคมกับใครด้วยสิ
ดุจะตายยยยยยย อยู่ใกล้ไม่เกิน 3 เมตร มีอันต้องได้ยินคำพูดฆาตกรจากปากนายนั่นทุกที
เธอมีทริกอะรายบอกกันหน่อยจิ นายนั่นถึงยอมพูดดีๆกะเธออ่ะ ถึงนายนั่นจะดุไปหน่อย แต่
กลับได้ความนิยมสูงจากสาวๆเราทั้งโรงเรียนเลยนะ^^^+++ ยัยเรดาร์ร่ายมนตร์ซะนาน
<<<@จริงอ่ะ ทำไมชั้นไม่ยักกะรู้ล่ะ@>>> ใช่ ทำไมเราไม่รู้เลย
+^^เธอจะรู้ได้ไงล่ะ เธอยังไม่สนใจใครซักคนเลย ในเมื่อเธอมีคนล้อมหน้าหลังอยู่ทุกวันอ่ะ
^^+
ก็จริงอยู่นะ ชั้นก็ไม่รู้ว่าทำไมไม่ชอบใครซักคนเลยในเมื่อทุกคนก็ออกจะดีซะขนาดนี้........
แต่เอ๋+++ ทำไมชั้นต้องอยากรู้เรื่องนายอีริคขี้เก๊กด้วยอ่ะ*****
%%% เอ่อ เรดาร์ แล้วนายอีริคนั่นยังไม่มีแฟนหรอแก%%% (ก็คนมันอยากรู้นิ)
ยัยเรดาร์กะลังจะอ้าปากจะพูด แต่แล้ว
##นักเรียนทำความเคารพ## เสียงหัวหน้าห้องร้องลั่น
((( นักเรียนวันนี้ครูขอตรวจการบ้านหน่อยนะ ตั้งแต่โจทย์ข้อที่31-300 นะจ๊ะ ))) เสียง
อาจารย์ฮันนะตะโกนเบาๆๆๆ
:::@@ วันนี้ฉันพกมาพอดีเลยอ่ะ @@::: เรดาร์บ่นเบาๆๆ
ส่วนชั้นยัยมุมิดันนนนนนนลืมเอามาซะได้ ตายแน่ๆเลยช้านนนนนนนน ชั้นทำท่าสะกิดแขน
ยัยเรดาร์ แล้วชั้นกระซิบเบาๆ ว่า
++
เรดาร์ชั้นลืมเอาการบ้านมา
++
+++ ว่าไงนะ ลืมเอามา +++ ยัยเรดาร์ร้องแทบบ้านแตก
^^^+ จุ๊ๆๆๆๆ พูดเบาๆหน่อยสิ คนมองกันใหญ่แล้ว ชั้นอายนะ เธอมีวิธีแก้ปัญหามั้ย ช่วย
กันหน่อยสิ +^^^ ชั้นพูดให้มันน่าสงสารที่สุด เผื่อเพื่อนชั้นจะยอมช่วย
^^^ นะ เรดาร์จ๋า สงสารมุมิหน่อยนะ ถือว่าช่วยเอาบุญนะ เพื่อนรักนะ ^^^
แล้วเสียงสวรรค์ก็ตอบกลับมาว่า
@@=ชั้นจะช่วยแกยัยมุมิ แต่ต้องมีข้อแลกเปลี่ยนนะ=@@ (ตอนนี้ยัยเรดาร์ยิ้มย่องในใจ)
##-ได้จ้าๆๆๆๆๆ -## ด้วยความที่ดีใจที่ยัยเรดาร์อุตส่าห์ยอมช่วยชั้นเลยตอบตกลงแบบไม่มี
เงื่อนไข
+++= โอเค ไม่ต้องห่วงนะเด๋วชั้นจัดการเอง =+++ ยัยเรดาร์บอกแบบมาดมั่น
--------------------30นาทีผ่านไป-----------------------
แล้วยัยเรดาร์ก็กลับมาพร้อมสมุดอีกเล่ม แล้วยื่นให้ชั้นอย่างรวดเร็ว
YYY** นี่คือ สมุดของเธอนะ** YYY ยัยเรดาร์บอก
เมื่อชั้นเช็คสมุดเล่มนั้นว่ามีโจทย์ตามที่อาจารย์สั่งหรือไม่ พอเช็คเสร็จแล้ว ชั้นแทบจะ
กระโดดกอดเพื่อนรักของชั้นเลยแหละ แหมก็เพื่อนชั้นเก่งซะขนาดนี้ ถ้าชั้นไม่รักเพื่อน
แล้วจะให้ฉันรักใครล่ะ สุดท้ายชั้นก็ได้ส่งการบ้านพร้อมคนอื่นๆๆๆ เฮ้อรอดตัวไป






กำลังซาหนุก เป็นกำลังใจให้น้า.. สู้ๆๆๆๆๆๆ 



Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
|
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย |
![]() สสวท. |
![]() มูลนิธิ พสวท. |
![]() พสวท. |