วิชาการ.คอม - สาวใช้จอมเฮี้ยวเอี่ยวหัวใจเจ้านายจอมซ่า (เกมส์รักหักสวาท)

สาวใช้จอมเฮี้ยวเอี่ยวหัวใจเจ้านายจอมซ่า

ตั้งแต่มุมิเกิดมาไม่เค้ยไม่เคยต้องรู้สีกแบบนี้ ต้องยอมก้มหัวให้กะเจ้านายจอมซ่า คนอะรายหน้าตาก็ดี แต่เสียอย่างเดียะนิสัยของนายนั่นโคตรรรรรจะตรงกันข้ามกับหน้าตาเลยอ่ะ ฮื่อๆๆๆๆมุมิอยากจะร้องให้ต้องมาทำงานแทนเพื่อนสุดที่รัก มาเป็นกะลังใจให้มุมิกันเหอะ

ผู้เขียน: ^^*ApPle SaYs*^^ ชมแล้ว: 107,844 ครั้ง

post ครั้งแรก: Tue 18 September 2007, 3:33 am ปรับปรุงล่าสุด: Thu 15 May 2008, 9:22 pm

อยู่ในส่วน: ไม่ได้ระบุว่าให้อยู่ห้องใด

สารบัญ

20 หน้าล่าสุด | แสดงทุกหน้า | 1-20 | 21-31

หน้า : 12 ผู้หญิงคนนั้นคือใคร
หน้า : 13 เธอ ชั้น และเค้า จะเอาไง
หน้า : 14 อีริคคิดหนัก
หน้า : 15 นินนี่ผู้น่าสงสาร
หน้า : 16 ผลโหวต
หน้า : 17 หนึ่งคืนในความทรงจำ
หน้า : 18 สีสันของชีวิต
หน้า : 19 วัยรุ่นก็มีแต่เรื่องวุ่นๆ เป็นธรรมดา
หน้า : 20 เค้าน่ารักขึ้นนะ
หน้า : 21 ศึกชิงนาง
หน้า : 22 เกมส์รักหักสวาท
หน้า : 23 จะแพ้รึชนะก็มีค่าเท่ากัน
หน้า : 24 หนึ่งคำนึงของอีริค อีริคสู้ๆๆๆ
หน้า : 25 สิ่งที่เลือกก็คือหัวใจ
หน้า : 26 โชคดี 2 เด้ง
หน้า : 27 สุขสรรค์หรรษาในเกาะมัลดีฟ
หน้า : 28 I Love U
หน้า : 29 อำลาอาลัยมัลดีฟ
หน้า : 30 ฝ่ามือที่อบอุ่นคู่นั้น
หน้า : 31 หนึ่งใจรักเดียวของอีริค Romance Man (just update)

หน้าที่ 22 - เกมส์รักหักสวาท

เมื่อกินกันจนอิ่มสำราญแล้ว เราก็นั่งพักให้อาหารมันย่อยซะก่อน หลังจากนั้นเราก็ลงเล่นน้ำ

ทะเลจนสะใจ เราสามคนตัวเปียกปอนกันหมด เลยต้องพึ่งร้านซักรีดโดยด่วน กว่าเสื้อจะ

แห้งต้องใช้เวลานานพอสมควร (จะบอกให้นะคะ ที่หน้าทะเลจะมีร้านขายพวกอุปกรณ์การ

เล่นน้ำต่างๆ อีกทั้งร้านซักผ้าก็อยู่แถวนั้นเพราะว่าบางคนเค้าไม่มีชุดมาก็เอามาซักที่นั่นได้

แต่ต้องรอประมาณครึ่งชั่วโมง เสื้อผ้าถึงจะแห้งสนิท )

แน่นอนว่า เราสามคนยังคงเที่ยวกันต่อไป นี่คงจะประมาณ 6 โมงเย็นเห็นจะได้ละมั้ง

ชั้นเดาไม่ออกเลยว่าที่สุดท้ายที่เราจะไปกันนั้นคือที่ไหน

จนนายนั่นเลี้ยวรถเข้าไป Down Town ที่นี่หาที่จอดยากมาก จนนายนั่นขับรถไปยังโรงแรม

ใกล้ๆ แถวนั้น แล้วจอดไว้ตรงนั้นที่จอดรถของโรงแรม ที่นี่น่าจะ safe มากกว่าที่อื่นๆ ในย่าน

นี้ (นายอีริคฉลาดไม่เบาเลยนะเนี่ย )

และแล้วชั้นก็นึกออกว่านายนั่นพาเรามาที่นี่ทำไม เพราะว่าวันนี้มีเทศกาลนานาชาติ

(หมายถึงการที่เราจัดบู๊ทให้แก่ชาวต่างชาติต่างๆ เพื่อมาแนะนำวิถีการดำเนินชีวิต ศิลปะ

และก็วัฒนธรรม รวมถึงการละเล่นต่างๆ มากมาย ที่แต่ละจะมาชาตินำเสนอ

เพื่อเป็นการเผยแผ่วัฒนธรรมไปในตัว

ซึ่งทั้งหมดนี้อาจจะรวมถึงเครื่องแต่งกายต่างๆ แต่ละชุดขึ้นอยู่กับฤดูกาล

สไตล์การแต่งตัวขึ้นอยู่กับภูมิลำเนาของประเทศนั้นๆ , อาหารการกิน , มารยาทต่างๆ ,

ประเพณีดั้งเดิมที่ควรยึดถืออีกด้วย)

ชั้นไปมองสองคนนั่น ก็เห็นว่าพวกเค้าก็สนใจงานนี้ไม่แพ้กัน และแล้วเสียงนึงก็ดังขึ้น

" ที่นี่แหละ เหมาะสำหรับเป็นที่การแข่งขันระหว่างเรา "

นายอีริคบอกขึ้นพร้อมกับมองหน้าพี่ซีรีอัสอย่างมาดมั่น

แล้วนายอีริคก็พูดต่อ

" เทศกาลนานาชาตินี้ จัดขึ้นเพื่อความบันเทิง แต่สิ่งหนึ่งที่ดึงดูดความสนใจจากคนภายนอก

ได้ไม่ใช่น้อยก็คือ รางวัล To Be The One ที่ทุกคนใฝ่ฝันอยากจะครอง โดยคำถามข้อต่างๆ

จะอยู่ตามบู๊ทต่างๆ ของบู๊ทนานาชาติ คะแนนที่ได้จากการตอบคำถามจะอยู่ใน Scoll Board

อยู่ตรงกลางงานทางโน้น ถ้าใครสามารถตอบคำถามได้มากที่สุกคนๆนั้นก็จะได้รางวัล To

Be The One ไปครอง "

นายอีริคชี้มือไปทางด้านซ้าย

พอชั้นมองตามก็เห็น Scoll Board อันใหญ่เบ้อเริ้มเทิ้ม ตั้งอยู่ตรงกลางงาน โอ้โห ใหญ่

ได้ใจจริงๆ สงสัยคงจะกลัวจะไม่มีใครเห็น

" และนั่นก็คือตึกอำนวยการที่รับสมัครผู้เข้าร่วมตอบคำถามนี้ นายไปสมัครกะชั้นแล้วเรามา

แข่งกัน รางวัลที่ได้ไม่ใช่ รางวัล To Be The One นั่น แต่เป็นยัยนี่แทน นายโอเคมั้ย "

นายอีริคชี้มาที่ชั้นแล้วชวนพี่ซีรีอัสไปสมัครเข้าแข่งขัน

ว้าว ชั้นไม่นึกไม่ฝันเลยว่าคนที่มาสมัครมัน

จะเยอะมากมายขนาดนี้ เยอะจนชั้นตาลายไปหมดเลยอ่ะ

เมื่อสองคนนั้นเดินมาหาชั้นพร้อมกับส่งสัญญาณให้ชั้นไปนั่งตรงหน้า Scoll Board

ชั้นทำตามอย่างว่าง่าย

แต่ในใจลึกๆ ยังหวั่นๆอยู่ ว่าใครกันแน่จะเป็นผู้ชนะในเกมส์นี้

" อีริค นายไปบู๊ทที่ 1 นะ และนายเริ่มต้นเรียงจากหน้าไปถึงหลัง ส่วนชั้นจะเริ่มจากบู๊ทสุด

ท้ายเรียงจากหลังไปถึงหน้า เราสองคนจะได้ไม่ชนกัน " พี่ซีรีอัสออกความเห็น ซึ่งชั้นคิดว่า

มันเป็นความคิดที่เยี่ยมยอดมากๆเลยแหละ

" ได้เล้ย ชั้นจะไปบู๊ทที่ 1 นะ เพราะชั้นอ่านกติกาโดยละเอียดแล้วว่า ไม่มีกฏข้อไหนบังคับ

ให้ไปตอบปัญหาตามลำดับของบู๊ท ถ้านายตอบได้ คะแนนของนายก็จะขึ้นที่ Scoll Board

โดยไม่ต้องใช้กรรมการนับ ชั้นว่างานการแข่งขันนี้ มันแฟร์จริงๆ ว่ะ"

พี่ซีรีอัสก็รีบวิ่งไปยังบู๊ทสุดท้ายอย่างไม่รีรอ เค้าเหลือบมามองชั้นนิดนึงก่อนจะวิ่งไป เพื่อรีบ

ไปให้ทันการแข่งขัน จึงไม่มีคำพูดใดหลุดจากปากของเค้า

ส่วนนายอีริคมองหน้าชั้นพร้อมกับบอกว่า

" ยัยโง่เอ้ย ทำหน้าอย่างงี้อีกแล้ว ใครอยากจะแพ้กันล่ะ ยิ่งมีเธอเป็นเดิมพันด้วยแล้ว ชั้นก็

ยิ่งแพ้ไม่ได้ใหญ่ อย่าวิตกไปเลยน่า ยังไงซะงานนี้ ชั้นต้องเป็นฝ่ายชนะแน่ๆ เชื่อชั้นสิ "

พอนายนั่นพูดจบ ชั้นก็เงยหน้ามองนายนั่น พร้อมกับส่งยิ้มแห้งๆให้

" คิดซะว่าจูบนี้เป็นเครื่อลางของความโชคดีล่ะกันนะ " ชั้นกะลังงงงวยกะสิ่งที่นายนั่นบอก

แล้วจู่ๆนายนั่นก็เอาปากมาจุ๊บแก้มชั้น อ๊าย นายนั่นขโมยจูบช้านนนนนนนนนนนนนนนน

แก้มที่อมชมพูอยู่แล้วยิ่งแดงเข้าไปอีก

" หน่อยแน่ะ บังอาจมาขโมยจูบชั้นเหรอะ นายไม่ตายดีแน่ " เมื่อชั้นพูดจบ

ชั้นแทบจะปิดปากตัวเองแทบจะไม่ทัน

เมื่อทุกสายตาจับจ้องชั้นราวกับชั้นเป็นสิ่งแปลกประหลาด

ชั้นเลยต้องกลืนก้อนหนียวๆ ลงคออย่างยากลำบาก

เด๋วเหอะนายอีริค เด๋วชั้นจะเอาคืนให้แสบเลยคอยดู ชั้นก่นด่านายนั่นในใจ

ส่วนนายนั่นไม่สนใจแม้กระทั่งเสียงร้องของชั้น หลังจากที่นายนั่นจุ๊บชั้นเสร็จ ก็รีบหมุนตัวไป

ทางด้านบู๊ทที่ 1 ทันที

แล้วรายชื่อผู้เข้าแข่งขันทั้งหมดก็ขึ้นมาที่ Scoll Board

++++++++++++++++++++ เมื่อการแข่งขันเริ่มขึ้น +++++++++++++++++++++++++

ชั้นจับจ้องไปที่ Scoll Board อย่างไม่วางตา จนได้ยินเสียงโฆสกประกาศเริ่มการแข่งขันขึ้น

ชั้นเห็นทุกคนเข้าไปตอบคำถาม และมองดูคะแนนที่ Scoll Board ปรากฏว่าตอนนี้มีคนติด

Top Ten ซึ่งหมายถึงว่าเป็นผู้ที่ตอบคำถามได้ดีที่สุด สองในสิบนั้นมีนายอีริคและพี่ซีรีอัสรวม

อยู่ด้วย

จากบู๊ทที่ 1-20 ตอนนี้ นายอีริคกะพี่ซีรีอัสมีคะแนนสูสีกันอย่างเห็นได้ชัด ใจของชั้นเต้นแรง

ผิดปกติ เพราะมัวแต่ลุ้นว่าใครจะเป็นผู้ชนะในเกมส์นี้

เสียงเฮ จากคนรอบๆข้างเริ่มดังขึ้นรื่อยๆ ชั้นไม่รู้ว่าใครจะเข้าข้างไหน

แต่ชั้นก็ยังกังวลอยู่ว่าถ้าใครคนนึงชนะ ชั้นจะทำยังไง

ชั้นไม่ใช่ผู้หญิงสองใจนะ แต่ชั้นสงสารพี่ซีรีอัสมากๆเลยอ่ะ

ชั้นไม่อยากจะทำร้ายเค้าด้วยวิธีนี้ แต่ทำไงได้ล่ะ ในเมื่อมีชนะมันก็ต้องมีแพ้เป็นธรรมดา

ถ้าให้เลือกระหว่างสองคนนี้ ชั้นคงจะเลือกนายอีริคมากกว่า เพราะเวลาชั้นอยู่ใกล้กะนายนั่น

ทีไร ชั้นก็มีแต่เรื่องสนุกๆที่ชั้นไม่เคยพบเจอมาก่อนเลย

อาจจะมีร้องไห้บ้าง เสียใจบ้าง แต่นายนั่นก็ไม่เคยทิ้งชั้นให้อยู่เดียวดายซักที

ถึงแม้นายนั่นออกจะปากแข็งซักหน่อย

แต่สุดท้ายพฤติกรรมนายนั่นมันก็ฟ้องชั้นทุกที ว่านายนั่นมันแคร์ชั้นมากขนาดไหน

ถึงผลจะออกมาเป็นอย่างไร ชั้นจะไม่แคร์อะไรอีกแล้ว ชั้นได้รู้แล้วว่าใครคือคนที่ชั้นเลือก

<<< หน้าก่อนนี้ (หน้า 21)

หน้าถัดไป (หน้า 23) >>>

^*หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา

จำนวน 92 ความเห็น, หน้า่ | 1| 2| 3| 4| -5-