วิชาการ.คอม - สาวใช้จอมเฮี้ยวเอี่ยวหัวใจเจ้านายจอมซ่า (สิ่งที่เลือกก็คือหัวใจ)

สาวใช้จอมเฮี้ยวเอี่ยวหัวใจเจ้านายจอมซ่า

ตั้งแต่มุมิเกิดมาไม่เค้ยไม่เคยต้องรู้สีกแบบนี้ ต้องยอมก้มหัวให้กะเจ้านายจอมซ่า คนอะรายหน้าตาก็ดี แต่เสียอย่างเดียะนิสัยของนายนั่นโคตรรรรรจะตรงกันข้ามกับหน้าตาเลยอ่ะ ฮื่อๆๆๆๆมุมิอยากจะร้องให้ต้องมาทำงานแทนเพื่อนสุดที่รัก มาเป็นกะลังใจให้มุมิกันเหอะ

ผู้เขียน: ^^*ApPle SaYs*^^ ชมแล้ว: 107,860 ครั้ง

post ครั้งแรก: Tue 18 September 2007, 3:33 am ปรับปรุงล่าสุด: Thu 15 May 2008, 9:22 pm

อยู่ในส่วน: ไม่ได้ระบุว่าให้อยู่ห้องใด

สารบัญ

20 หน้าล่าสุด | แสดงทุกหน้า | 1-20 | 21-31

หน้า : 12 ผู้หญิงคนนั้นคือใคร
หน้า : 13 เธอ ชั้น และเค้า จะเอาไง
หน้า : 14 อีริคคิดหนัก
หน้า : 15 นินนี่ผู้น่าสงสาร
หน้า : 16 ผลโหวต
หน้า : 17 หนึ่งคืนในความทรงจำ
หน้า : 18 สีสันของชีวิต
หน้า : 19 วัยรุ่นก็มีแต่เรื่องวุ่นๆ เป็นธรรมดา
หน้า : 20 เค้าน่ารักขึ้นนะ
หน้า : 21 ศึกชิงนาง
หน้า : 22 เกมส์รักหักสวาท
หน้า : 23 จะแพ้รึชนะก็มีค่าเท่ากัน
หน้า : 24 หนึ่งคำนึงของอีริค อีริคสู้ๆๆๆ
หน้า : 25 สิ่งที่เลือกก็คือหัวใจ
หน้า : 26 โชคดี 2 เด้ง
หน้า : 27 สุขสรรค์หรรษาในเกาะมัลดีฟ
หน้า : 28 I Love U
หน้า : 29 อำลาอาลัยมัลดีฟ
หน้า : 30 ฝ่ามือที่อบอุ่นคู่นั้น
หน้า : 31 หนึ่งใจรักเดียวของอีริค Romance Man (just update)

หน้าที่ 25 - สิ่งที่เลือกก็คือหัวใจ

ชั้นพยายามมองฝ่าผู้คนนับพัน เพื่อจะวิ่งไปหานายอีริค

แต่สุดท้ายชั้นมองยังไงก็ไม่เจอนายนั่นอยู่ดี นายนั่นมันหายไปไหนของมันนะ

รึว่านายนั่นจะไปหว่านเสน่ห์ที่ไหน คอยดูนะถ้านายเป็นอย่างที่ชั้นคิดไว้ล่ะก็

ชั้นจะไม่ยอมเจอหน้านายอีกเลย เมื่อชั้นวนหานายนั่นตั้งหลายที่

แต่สุดท้ายชั้นต้องย้อนกลับมานั่งที่เดิม

ก็คือหน้า Scoll Board เหมือนเดิม เพราะไม่รู้จะไปหานายนั่นที่ไหนดี

ชั้นนั่งไปบ่นไป พร้อมทั้งสาปแช่งนายนั่นต่างๆนาๆ จนกระทั่งเสียงนึงเอ่ยขึ้น

" ดูท่า เธอจะคิดถึงชั้นมากนะ บ่นถึงชั้นใหญ่เลย "

ชั้นสะดุ้งกับเสียงๆนั้น เลยหันไปมองว่าเป็นเสียงใคร แต่เสียงนี้มันชักคุ้นๆแหะ

พอชั้นมองกลับไปทางด้านหลังก็เห็นนายนั่นยืนส่งยิ้มกว้างให้ ชั้นดีใจจนลืมตัวไปเผลอกอด

นายนั่นเข้าซะเต็มตัว นายนั่นจริงๆด้วย ตัวเป็นๆ

ชั้นเลยลืมสังเกตว่านายนั่นเอามือไขว้หลังอยู่

" นายหายไปไหนมาน่ะ ชั้นตามหาแทบแย่ นึกว่าชั้นถูกทิ้งซะแล้วง่ะ "

ชั้นตัดพ้อ

" ใครจะใจร้ายทิ้งเธอลงคอล่ะ ออกจะน่ารักขนาดนี้ ใครทิ้งได้ก็ใจดำเกินไปแล้ว "

นายนั่นบอกอย่างอ่อนโยน

" และนี่คือของขวัญสำหรับเธอนะ " นายนั่นยื่นบางอย่างมาให้ชั้น

ชั้นมองดูว่ามันคืออะไร

" นี่ๆๆ มันๆๆ รางวัล To Be The One นิใช่มั้ย "

ชั้นร้องถามลั่น

" ก็ใช่น่ะสิ ยัยเบ๊อะ เธอไม่รู้รึไง ถ้าการแข่งขันจบแล้วก้ต้องรับรางวัลน่ะสิ

รึเธอคิดว่าไงล่ะ "

นายนั่นย้อนชั้นจนชั้นเถียงไม่ออก แสดงว่าที่นายนั่นหายไปก็คือไปรับรางวัลน่ะสิ

ชั้นนี่โง่จริงๆเล้ย ไม่น่าคิดอกุศลกะนายอีริคเลยง่ะ รู้สึกผิดจัง ชั้นได้แต่ก้มหน้างุดๆ

" นี่เธอจะกอดชั้นไปถึงไหนอ่ะ ไม่อายผีสางเทวดารึไงฮึ รู้จักกาลเทศะบ้างสิ เธอไม่อายแต่ชั้น

อายนะ"

นายอีริคกระซิบบอกชั้น พร้อมกับสอดส่ายสายตาไปรอบตัว

เมื่อชั้นคิดได้ว่าหลวมตัวกอดนายนั่นซะนาน

ชั้นก็เลยเด้งออกมาจากนายนั่นเหมือนโดนไปช๊อต

สายตาชั้นพลันไปปะทะสายตาคู่นึงเข้า ใจชั้นรู้สึกเย็นยะเยือกไปหมด นั่นคือพี่ซีรีอัสนั่นเอง

เค้ามองชั้นด้วยสายตาที่ชั้นอ่านไม่ออก ชั้นหน้าซีดปากสั่นทำอะไรไม่ถูก

เมื่อนายอีริคเห็นหน้าชั้นผิดปกติ จึงหันกลับไปมองด้านหลัง

" เธอรางวัลนี้ไว้นะ เด๋วชั้นจัดการเอง " พอนายอีริคพูดจบก็รีบสาวเท้าไปหาพี่ซีรีอัสทันที

ชั้นใจเต้นไม่เป็นส่ำไปหมด อยากจะร้องห้ามนายนั่นแต่พูดไม่ออกซักคำ

งานนี้คงต้องปล่อยเลยตามเลยแล้วล่ะ ชั้นเห็นสองคนนั้นคุยกันอยู่นาน

แต่สิ่งที่ให้ความสนใจจากชั้นและตื่นเต้นไดไม่แพ้กันคือ น่าจะเป็นเสียงประกาศจากไหนซีก

แห่งในนี้

" ต้องกราบขออภัยทุกท่านที่ให้รอนานนะคะ ต่อไปนี้คือท่านที่โชคดีดดยการจับสลากได้นะ

คะ อับดับที่ 1 คือ>>>>>>>>>>>40 "

โฆสกยังประกาศไม่ขาดสาย จนกระทั่งมาถึงอันดับที่ 41

" คุณ มุมิ ค่ะ หมายเลข XXXXXXX กรุณาติดต่อกลับที่ที่ตึกอำนวยการนะคะ

รางวัลของท่าน ท่านจะได้ทราบเมื่อได้ยื่นหมายเลขสลากให้กับคณะกรรมการของเรานะ

คะ กรุณาติดต่อกลับภายใน 1 ชั่งโมงนะคะ ถ้าท่านไม่มาตามที่ทางเรากำหนดไว้

เราจะถือว่าท่านสละสิทธิ์ "

นั่นมันชื่อชั้นนิ ใช่แล้วชื่อชั้นจริงๆด้วย ชั้นกระโดดโลดเต้นอย่างดีใจ

โฆสกได้ประกาศชื่อชั้นรอบที่สองเพื่อความแน่ใจ

ดีนะที่ชั้นยังเก็บหางบัตรไว้ไม่ได้ทิ้งไป เพราะคิดว่าเก็บไว้ก็ใช่ว่าจะเสียหาย

โอยยยยยยยยยย ทำไมชั้นโชคดีขนาดนี้

โอ้ววววววววว ไม่นะ ชั้นไม่ยอมสละสิทธ์เด็ดขาดยังไงซะ

ชั้นก็ต้องได้ของรางวัล

แล้วชั้นก็ตะโกนไปยังสองหนุ่มนั้น

" เฮ้ คุยกันพอรึยังอ่ะ ชั้นจับสลากได้รางวัลน่ะ พวกนายจะไปกะชั้นมั้ย "

สองคนนั้นหยุดคุยกัน แล้วหันมาทางชั้น

ตอนนี้ในมือของชั้นมีรางวัลของนายอีริคที่ถือค้างไว้ พี่ซีรีอัสมองหน้าชั้นอย่างเศร้าๆ

" พี่ขอให้มุมิโชคดีนะจ๊ะ พี่ผิดเองแหละรู้ทั้งรู้ แต่พี่ยังดันทุรังทำ "

พี่ซีรีอัสบอกชั้นอย่างเศร้าสร้อย ชั้นมองเค้าอย่างสงสัย

" พี่ซีรีอัสว่าอะไรนะคะ มุมิไม่เข้าใจค่ะ "

" พี่จะบอกความจริงให้นะจ๊ะ การที่พี่มาเที่ยวครั้งนี้ จริงแล้วพี่อยากจะมาเห็นหน้ามุมิตัวจริง

ต่างหากล่ะ เพราะคุณพ่อกะแม่ของมุมิน่ะ ชอบเล่าเรื่องของมุมิให้พี่ฟังบ่อยๆ แถมพวกท่านยัง

ส่งรูปของมุมิในแต่ละปีมาให้พี่ พี่รู้สึกผูกพันธ์กะมุมิตั้งแต่วันที่ยังไม่ได้เห็นหน้า จนกระทั่งพี่

ได้เจอตัวจริง มุมิไม่ได้ทำให้พี่ผิดหวังเลยนะ แถมยังน่ารักกว่าในรูปซะอีก พี่ตกหลุมรักแรก

พบอย่างไม่ได้ตั้งใจ "

เมื่อเค้าพูดจบ เค้าก็หันไปทางนายอีริค

" นายคงรู้แล้วใช่มั้ย ว่านายควรทำยังไง "

พี่ซีรีอัสหันไปถามนายอีริค

" อืม " นายอีริคตอบ

" ถ้านายผิดคำพูด ชั้นสัญญาว่าจะทวงของคืนจากนาย "

พี่ซีรีอัสพูดอย่างจริงจัง

ชั้นหันไปมองหน้าสองคนนั้น เพื่อที่จะขอคำอธิบาย แต่จนแล้วจนเล่า

ก็ไม่มีใครเอ่ยปากอีกเลยอ่ะ ( แง้ ๆๆๆ ชั้นสงสัยนะ บอกกันบ้างซี่ รู้สองคนไม่ดีหรอก

บอกหน่อนน้า คำตอบก็คือ ความเงียบ เฮ้ย ชั้นอยากจะบ้าตายอ่ะ)

" เหอะน่า ยังไงซะมันก็เป็นสมบัติอันล้ำค่าของชั้นเหมือนกัน

ใครจะปล่อยให้ลอยหลุดมือล่ะ นายว่าม๊ะ " พอนายนั่นมันพูดจบ

ก็เดินมาหหาชั้นพร้อมตวัดมือไปรอบคอของชั้น ชั้นมองหน้านายนั่น

เห็นแววตาของนายนั่นมีแววจริงจังซ่อนอยู่ ถึงขั้นนี้แล้ว นายนั่นคงจะประกาศการเป็นเจ้าของ

แน่ๆเลยอ่ะ ชั้นอายจัง

" นี่ พะ พูดเรื่องอะไรกันเนี่ย ช่วยอธิบายให้ชั้นเข้าใจหน่อยสิ ชั้นไม่เห็นจะรู้เรื่องกับนายสอง

คนเลยอ่ะ" ชั้นกระซิบถามนายนั่นอย่างสงสัย

" เธอนิ อยากจะรู้ซะทุกเรื่องเเลยนะ อ่ะ ก็ได้ถ้าอยากจะรู้ล่ะก็ ชั้นจะบอกให้ว่า เราจะให้

เธอเลือกว่า เธอจะเลือกใครยังไงล่ะ "

นายนั่นหันไปทางพี่ซีรีอัส ส่วนพี่ซีรีอัสท่าทางของเค้าราวกับว่าเหมือนของที่รักที่สุดลอย

หลุดมือไปยังไงยังงั้นเลยแหละ

" ฮ่ะ ให้ชั้นเลือกนี่นะ จะบ้ารึป่าว ใครเริ่มการพนันก็ทำกันเองซี่ มายุ่งอะไรกะชั้น "

ชั้นร้องลั่น

" พอเหอะ ชั้นรู้แล้วล่ะ ว่าใครแพ้ใครชนะ " พี่ซีรีอัสบอกเบาๆ

ชั้นหันไปมองหน้าเค้าอย่างไม่รู้จะพูดยังไงดี

" พี่รู้น่า ว่ายังไงซะมุมิก็ต้องเลือกคนที่มุมิรักใช่มั้ยล่ะ ในเมื่อหัวใจคนเรามีแค่ดวงเดียว

ใครเป็นเจ้าของหัวใจดวงนั้น ย่อมมีสิทธิ์ที่จะปฏิเสธว่า รักรึไม่รัก กับคนที่มาบอกรัก เพราะ

ทุกคนย่อมที่จะเลือกอยู่กับคนที่เรารักกันทั้งนั้น พี่พูดถูกมั้ยจ๊ะ "

ชั้นอึ้งกิมกี๋ เค้าก็รู้แล้วนิ ว่ายังไงซะ ชั้นก็จะเลือกหัวใจของชั้นอยู่ดี แม้ว่าจะมีการแข่งขันรึ

ไม่ ยังไงซะคนที่ชั้นเลือก ก็ต้องถูกเลือกวันยังค่ำ

<<< หน้าก่อนนี้ (หน้า 24)

หน้าถัดไป (หน้า 26) >>>

^*หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา

จำนวน 92 ความเห็น, หน้า่ | 1| 2| 3| 4| -5-