<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/32653" type="text/javascript"></script> |
|
สาวใช้จอมเฮี้ยวเอี่ยวหัวใจเจ้านายจอมซ่า
ตั้งแต่มุมิเกิดมาไม่เค้ยไม่เคยต้องรู้สีกแบบนี้ ต้องยอมก้มหัวให้กะเจ้านายจอมซ่า คนอะรายหน้าตาก็ดี แต่เสียอย่างเดียะนิสัยของนายนั่นโคตรรรรรจะตรงกันข้ามกับหน้าตาเลยอ่ะ ฮื่อๆๆๆๆมุมิอยากจะร้องให้ต้องมาทำงานแทนเพื่อนสุดที่รัก มาเป็นกะลังใจให้มุมิกันเหอะ
post ครั้งแรก: Tue 18 September 2007, 3:33 am ปรับปรุงล่าสุด: Thu 15 May 2008, 9:22 pm
อยู่ในส่วน: ไม่ได้ระบุว่าให้อยู่ห้องใด
|
เมื่อทุกคนเข้าใจเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันแล้ว นายอีริคเดินเข้ามากระตุ๊กชั้น
ให้หันไปทางพี่ซีรีอัส ชั้นกัดปากแน่น เพราะไม่รู้จะพูดอะไรดี
" พี่ซีรีอัสคะ สำหรับมุมิแล้วพี่เป็นคนดีมากคนนึงเลยนะ มุมิเองก็ดีใจที่ได้รู้จักนะคะ
แต่เรื่องของหัวใจน่ะ ใครก็ห้ามใครไม่ได้หรอกค่ะ มุมิเองก็รู้สึกดีกะพี่ซีรีอัสอย่างบอกไม่
ถูก ขอมุมิเป็นน้องของพี่ซีรีอัสได้มั้ยคะ เพราะมุมิเองก็ไม่มีพี่ชายเลย ถ้าได้พี่ซีรีอัสมาเป็น
พี่ชายของมุมิล่ะก็ มุมิสัญญาค่ะ ว่าจะเป็นน้องที่ดีให้ได้ พี่ซีรีอัสคิดว่ายังไงบ้างคะ "
พอชั้นพูดจบ ชั้นก็กลั้นใจรอคำตอบจากเค้า
" ฮ่าๆๆ ทำไมจะไม่ได้ล่ะ มุมิอุตส่าห์ขอเป็นน้องพี่ทั้งที ถ้าพี่ไม่รับน้องสาวที่น่ารักอย่างงี้
พี่ก็บ้าแล้วล่ะ " พี่ซีรีอัสฝืนหัวเราะอย่างฝืดๆ ชั้นเองก็พูดอะไรไม่ออก แต่ชั้นก็ดีใจอยู่
อย่างนึง ก็คือเค้าไม่ได้เกลียดชั้นอย่างที่คิดไว้
แต่ทั้งนี้และทั้งนั้นชั้นก็ยังรู้สึกผิดอยู่ดีน่ะเอง ชั้นหันไปมองหานายอีริค และบอกนายนั่น
อย่างนึกขึ้นได้
" นายอีริค ชั้นจับสลากได้รางวัลด้วยแหละ นี่มันกี่โมงแล้วเนี่ย ว้ายยยยยย อีก 20 นาที
จะถึงชั่วโมงแล้วหรอเนี่ย เด๋วชั้นไปตึกอำนวยการก่อนนะ นายรออยู่ที่นี่ล่ะกัน
เด๋วเจอกันที่หน้างานแล้วกันนะ "
ชั้นโบกมือบ๊าย บาย แล้วรีบวิ่งไปยังตึกตึกอำนวยการ
เมื่อชั้นเดินไปยังตึกอำนวยการ พร้อมกับยื่นหมายเลขให้เจ้าหน้าที่นั้น ดูว่าใช่หมายเลขที่ถูก
สลากหรือไม่ เมื่อเจ้าหน้าที่พยักหน้า หลังจากตรวจสอบแล้วว่าทุกอย่างถูกต้องตามกระบวน
การ ชั้นถูกเชิญไปยังห้องๆนึง ที่ดูตกแต่งอย่างสบายตา
ชั้นนั่งลงพร้อมกับสอบถามเจ้าหน้าที่คนนั้น
" พี่ขา แล้วเมื่อไหร่เค้าจะบอกซะทีล่ะคะ ว่ารางวัลคืออะไร "
" ใจเย็นๆ นะคะ คุณ อีกเด๋วก็รู้แล้วค่ะ " เจ้าหน้าที่ยืนส่งยิ้มหวานให้ชั้น
ก็คนมันอยากรู้นิ แต่ถึงยังไง ชั้นก้ต้องห้ามใจเอาไว้ เมื่อเจ้าหน้าที่คนนั้นออกไปประมาณ 5
นาที เธอก็กลับมาใหม่พร้อมกับแผ่นกระดาษเล็กๆ 3 แผ่น พร้อมกระดาษ A 4 หนึ่งใบ
แล้วเธอก็ยื่นให้ชั้น
" นี่คือ ตั๋วเครื่องบินไป-กลับ 4 ใบ พร้อมทั้งใบจองห้องพัก 7 วัน 2 ห้อง ที่เกาะมัลดีฟนะคะ
คำแนะนำอยู่ทางด้านหลังนะคะ เพราะคณะกรรมการเห็นคุณถือรางวัล To Be The One
นะคะ ก็เลย แถมค่าใช้จ่ายให้เพื่อใช้ในการพักผ่อนอีกจำนวนนึง นี่คือเช็คมูลค่า xxxxxxx
คิดคงจะพอสำหรับทริปนี้นะคะ เพราะวันนี้คุณเป็นคนพิเศษสำหรับเราค่ะ"
เมื่อเจ้าหน้าที่อธิบายจบ เจ้าหน้าที่คนนั้นพูดจบ ตาชั้นตอนนี้ไม่ต่างกะไข่หานเลยอ่ะ อ้าปาก
หวออย่างไม่รักษามรรยาทแต่อย่างใด โฮ้ โห ช้านนนนนอะไรจะโชคดีได้ 2 เด้งขนาดนี้
ในชีวิตนี้ไม่เคยเลยที่จะได้อะไรฟรีๆขนาดนี้ ส่วนมากก็ได้แต่แบมือขอเงินพ่อกะแม่ไปวันๆแค่
นั้นเอง
" ขอให้สนุกกะท่องเที่ยวนะคะ " เจ้าหน้าที่ส่งยิ้มหวานให้ชั้นอีกครั้ง
" ขอบคุณมากนะคะ " ชั้นพูดพร้อมกับยื่นมือไปรับ ของ 3 อย่างมากอดไว้กะอก
และแล้วเสียงริงโทนของชั้นก็ดังขึ้น
เนื้อเพลง: So Simple
ดู เนื้อเพลง ทุกเพลงของ Stacie Orrico
(It could all be so simple, simple)
Don't need high heels
For a good feel
You can keep the fancy clothes
I'll take walkin in the rain
Over things material
I'll trade Melrose and the big names
Give me faces that I know
Just play a melody that everybody knows
Take it down, down, down
And strip it to the core
I don't really need much less is more, more, more
CHORUS:
True to life, true to me
The way it's got to be
So simple, so simple, so simple
Live to love, love to be
Absolutely free
(so simple, so simple, simple)
เมื่อชั้นมองยังมือถือ ก็เลยรู้ว่ายัยเรดาร์น่ะเองที่โทรมา ชั้นกดปุ่มรับสาย
" ว่าไงจ๊ะเรดาร์ " ชั้นกรอกเสียงหวานๆ
" นี่ยัยมุมิ ไปมุดรูอยู่ที่ไหนจ๊ะ ลงทะเบียนเรียนเสร็จแล้วหายจ้อยทั้งสองคนเลยนะ "
" โทรมาเรื่องอะไรสำคัญหรอจ๊ะเพื่อนรัก " ชั้นถามแบบพาซื่อ
" แกแอบไปเที่ยวไหนกันมาล่ะ เป็นข่าวดังไปทั้งโรงเรียนเลยอ่ะ " ยัยนั่นถามอย่างคาดคั้น
" วันนี้ไปหลายที่น่ะ รู้อะไรก็บอกมาซิจ๊ะ ให้ชั้นเดาคงเดาไม่ถูกหรอกนะ
ว่าแต่ว่ามันเกิดอะไรขึ้นอ่ะ แกพูดยังกะมันเป็นเรื่องใหญ่โตเลยอ่ะ "
ชั้นแบบไม่รู้จริงๆว่ายัยยนั่นพูดถึงเรื่องอะไรอยู่ง่ะ ก็ไม่ยอมกันซักที
มัวแต่พูดอ้อมอยู่นั่นแหละ
" ก็วันนี้ นายอีริคชนะการแข่งขันใช่มั้ยล่ะ เค้าดูกันทั้งบ้านทั้งเมือง
แกไม่รู้รึไงว่าการแข่งขันเทศกาลนานาชาติน่ะ เค้าออกทีวีกัน ชั้นเห็นนายอีริค และนายที่
แกพามาโรงเรียนวันนี้ไปสมัครด้วย ชั้นลุ้นตัวแทบจะโก่ง แถมสวดมนต์ภาวนา
ให้นายอีริคชนะ สุดท้ายก็เป็นจริงอย่างที่ชั้นคาดไว้ นายนั่นชนะ "
ยัยนั่นบรรยายอย่างภาคภูมิใจตัวเองซะเต็มประดา
" แล้วไงต่อ " ชั้นถามเพื่ออยากจะรู้ความคืบหน้า
" แล้วไงน่ะเหรอ เมื่อภาพนายอีริคออกทีวีหลาซะขนาดนั้น แกคิดว่าผู้หญิงของโรงเรียนเรา
จะอยู่เฉยๆหรอ พวกยัยนั่นรีบวิ่งแจ้นเข้าไปในงานเกือบครึ่งหมื่นแล้วมั้ง แกไปมุดหัวที่ไหน
มาน่ะฮ่ะ ไม่ได้สังเกตว่าคนมันหนาแน่นจนผิดปกติน่ะ "
" ใครจะสังเกตล่ะ ชั้นเคยมางานแบบนี้ที่ไหนล่ะ วันนี้มาเป็นวันแรกเลยนะเนี่ย
แกมีอะไรให้ชั้นควรจะรู้งั้นหรอ " ชั้นถามอย่างงงๆ
" แกไม่รู้หรือแกล้งโง่กันแน่ ชั้นเห็นแกฉลาดไปซะทุกเรื่องยกเว้นเรื่องเดียว
คือความรักนี่แหละ แกเซ่อที่สุดเลย แกรู้ตัวบ้างมั้ย " ยัยนั่นว่าชั้นอย่างเอือมระอา
" โอเค ชั้นเซ่อเองแหละ และบอกได้รึยังว่ามันเกิดอะไรขึ้น "
ชั้นริ่มจะหงุดหงิดแล้วนะเนี่ย ทำไมยัยนั่นไม่ยอมพูดซะทีนะว่ามันคืออะไร
" ก็ได้ ตอนการแข่งขันจบลงแกทำอะไรไว้ล่ะ นักข่าวถึงได้ถ่ายได้ตอนรูป
แกกอดนายอีริคซะกลมเลยอ่ะ ภาพแกเผยแพร่ทั่วเมืองเลย เพราะนักข่าวให้สัมภาษณ์ว่า
ตอนที่กะลังจะไปสัมภาษณ์นายอีริคนั้น เค้าได้เดินนายนั่นไป
แล้วก็เห็นแกกอดกันกลมเชี๊ยะ ชั้นยังสงสัยอยู่เลยว่าถ้าพ่อกะแม่แกเห็นเข้า
ท่านจะว่ายังไงอ่ะ" ประดยคนี้ ทำชั้นอึ้งไปหลายตลบ
" ไม่จริงนะ มันไม่ใช่แบบนั้น " ชั้นปฏิเสธ
" แกพูดเอาตอนนี้มันก็สายไปแล้วล่ะ ภาพเผยแพร่ไปทั่วทุกช่อง ทำอะไรไม่ทันแล้ว แถม
ข่าวออกมาว่าแกกะนายนั่นแอบมาพรอดรักกันหลังนายนั่นเข้ารับรางวัลอ่ะ แล้วแกคิดรึว่าคน
อื่นทั่วๆไป จะเชื่อคำพูดของแกน่ะ โดยเฉพาะสาวกซาตานพริ้นซ์น่ะ อาฆาตแรงซะด้วย
พวกนั้นไม่ฟังเหตุผลอะไรทั้งนั้น นอกจากจะทำให้ฝ่ายตรงข้ามแหลกคามืออ่ะ "
ยัยเรดาร์พูดชั้นรู้สึกเสียวสันหลังวาบๆ คิดแล้วขนลุก ถ้าพวกนั้นมาทำร้ายชั้น
แล้วฆ่าหมกส้วม อย่างงี้ศพชั้นก็ไม่สวยซี่เนี่ย
" แล้วให้ชั้นทำไงล่ะเนี่ย ชั้นก็กลัวเหมือนกันนะ " ชั้นถามยัยนั่นเสียงสั่น
" นั่นแหละคือคำตอบที่ชั้นอยากจะพูดตั้งแต่ประโยคแรก " ยัยเรดาร์ยังอ้อมค้อมไม่เลิก
" แกต้องบอกนายอีริคสารภาพรักทางอากาสและบอกให้นายนั่นห้ามพวกสาวกทั้งหลายอย่า
ทำร้ายแก แค่นี้พวกนั้นก็ไม่มีปัญญาจะทำอะไรแล้ว เพราะพวกนั้นไม่อย่างจะเสี่ยงให้
ซาตานพริ้นซ์ โกรธน่ะสิ เวลานายนั่นโกรธนะน่ากลัวอย่าบอกใครเชียว "
ยัยเรดาร์ออกความเห็นได้ดีจริง พูดน่ะมันง่ายแต่ทว่าทำยากน่ะสิ
ใครจะไปบอกให้นายนั่นทำตามได้ มีหวังโดนนายนั่นว่ากันพอดี
มันต้องมีวิธีสิน่า แต่ทำยังไงชั้นก็คิดไม่ออกอยู่ดี
" ขอบใจแกมากเลยนะ ที่อุตส่าห์ดทรมาบอก แค่นี้ก่อนนะชั้นต้องทำอะไรซักอย่างแล้ว
แหละ" ว่าแล้วชั้นก็วางหู แต่ยัไม่ทันได้วาง ยัยเรดาร์ก็พูดขึ้น
" เด๋วก่อนซี่ " ยัยเรดาร์พูดได้แค่นั้นชั้นก็กดตัดสาย ปี๊บ
เมื่อชั้นเดินไปที่หน้างาน ชั้นก็เห็นกลุ่มฝูงชนขนาดใหญ่ มุงกันอยู่
เหมือนรอคนมาปราศรัยยังไงอย่างงั้น ชั้นได้ยินเสียงสัมภาษณ์คนๆนึง
เป็นภาษาต่างประเทศ ซึ่งชั้นก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นใคร
เมื่อชั้นเดินฝ่าวงล้อมด้วยฝูงชนมากมาย
อยู่ๆ ก็มีมือมาดึงชั้นพร้อมกับกระชากชั้นสุดแรง เพื่อให้ชั้นแยกออกมาจากฝูงชนนั้น
ชั้นพยายามขัดขืนเต็มที่แต่ก็สู้แรงคนหมู่เยอะไม่ได้
เมื่อทำอะไรไม่ได้ชั้นจึงต้องร้องขอความช่วยเหลือ
ซึ่งก็ได้ผลเกินคาด ทุกคนหันมามองชั้นเป็นตาเยว เมื่อฝูงชนโดนแหวกเป็นทาง ชั้นจึง
เห็นนายอีริค ยืนอยู่ตรงนั้น หน้าตาทะมึน อย่างโกรธจัด ยัยเรดาร์พูดไว้ไม่ผิดเลยค่ะ นาย
นั่นเวลาโกรธแล้วน่าจัวจริงๆด้วย น่าจัวอย่าบอกใครเลยอ่ะ
" ปล่อยเธอเด๋วนี้ " เสียงนายอีริคดังขึ้น
ชั้นหลับตาเล็กน้อย เพราะใครคนนึงในกลุ่มกะลังจะเอามือมาฟาดที่แก้มชั้น แต่เสียงของ
นายอีริคดังขึ้นซะก่อน จึงทำให้ยัยนั่นลดมือลงอย่างขัดใจ แล้วเดินสะบัดตูดไปยังกลุ่มของ
ตัวเอง
" ต่อไปนี้ใครทำให้ยัยนี่เจ็บ มันคนนั้นต้องเจ็บสองเท่าจำไว้ เพราะว่ายัยนี่เป็นแฟนชั้น
ถ้าใครสงสัยก้าวมาเลย ชั้นพร้อมเสมอ " นายนั่นประกาศกร้าว พลางหันหน้าไปทางผู้หญิง
กลุ่มนั้น พวกนั้นไม่มีใครกล้าสบตากะนายอีริคสักกะคนเดียว ทุกคนก้มหน้า พร้อมทั้งเดิน
ถอยหลังไปหนึ่งก้าว
(สมน้ำหน้าทียังงี้ ทำเป็นน่าสงสาร ถ้านายนั่นไม่ห้ามไว้พวกเธอคงจะทำร้ายชั้นสินะ ชั้นไม่
ขอร้องนายนั่นให้หรอก ดี ให้โดนซะมั่งจะได้รู้ว่าการพ่ายแพ้นั้นมันเป็นยังไง ) ชั้นคิดในใจ
ยืนหลบมุมข้างหลังนายอีริค นายนั่นหันมามองหน้าชั้น พร้อมสำรวจว่าชั้นเจ็บตรงไหน
จนชั้นเขินไปหมดเลยอ่ะ เพราะว่าตรงนั้นมันไม่ใช่แค่มีเฉพาะเราสองคนน่ะสิ
มีคนนับพันจ้องมาที่เราอย่างสนใจ แต่ชั้นก็ดีใจนะ ที่นายนั่นเอาใจใส่ชั้นอย่างดี แต่ตอนนี้
ให้ชั้นคิดก่อนนะว่า ชั้นจะพ่อกะแม่ชั้นว่ายังไงดี เพราะจะแอบไปเที่ยวกะนายอีริค อาจจะมี
คู่ของยัยเรดาร์ไปด้วย ชั้นเสียดายตั๋วน่ะ ถ้าเราจะไม่ไปกันก็น่าเสียดายไม่ใช่น้อย
ตั๋วเครื่องบินไปมัลดีฟ 4 ที่นั่งเลยนะเนี่ย ส่วนเรื่องไปโรงเรียนน่ะลืมไปได้เลย เพราะว่าช่วง
เปิดเทอมใหม่ยังไม่มีการเรียนการสอนเกิดขึ้น อาจารย์ต้องจัดตารางเรียนให้พวกเรา ส่วนเรา
เองก็ต้องซื้ออุปกรณ์การเรียนให้ครบซะก่อน ไม่ว่าจะเป็นหนังสือวิชาต่างๆ สมุดโน๊ต
ปากกา ดินสอ หรืออะไรต่างๆเราต้องสั่งทางโรงเรียนทำให้ จากนั้นอาทิตย์ที่ 2 ถึงจะมีการ
เรียนการสอนเกิดขึ้น
อาทิตย์นี้เป็นอาทิตย์ที่ชั้นมีความสุขที่สุดเลย ความโชคดีของชั้นกะลังมาเยือนวัยทีน 17 ของ
ชั้นแล้ว

กลับจากฉลองวันวาเลนไทน์แล้วรีบมาอัพต่อนะจ๊ะ

เมื่อไหรจะมาอัพ
รออ่านใจจะขาดเเล้วนะ ==


Just got back I have to try to update as soon pls wait.:)
I miss u anyone
Best Regards
Applesays
แต่งสนุกจัง ไปเป็นนักเขียนได้เลยนะนี้ แล้วรีบๆมาอัพอีกนะค่ะ อยากอ่านต่อ อิอิ ^^
แต่งได้โดนใจเราเลยอ่ะ(T^Tซาบซึ้ง)

เราเคยอ่านในwww.zheza.comด้วยอ่ะ
ใช่คนเดียวกันอะป่ะ
แต่ก็หนุกดีจ้า~

หนุกมาเลยว่างๆมาอ่านนิยาของเราบ้างนะ
http://www.vcharkarn.com/varticle/35829

อัพโดยด่วนขอบอกว่าหนุกมาก
เมื่อไรเจ๊จามาอัพงิ
รอมานนานแล้ว500000ปี


Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
|
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย |
![]() สสวท. |
![]() มูลนิธิ พสวท. |
![]() พสวท. |