 |
<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/32687" type="text/javascript"></script> |
|
Rock International
เทรนซ์ เรซเนอร์ เคยได้รับการยกย่องจาก ไทม์ ว่าเป็นหนึ่งในชาวอเมริกันที่ทรงอิทธิพลที่สุด แต่นั่นมันเมื่อเดือนเมษายน ปี 1997 นับได้ 10 ปีพอดิบพอดี หลังจากที่ชายหนุ่มคนนี้ ได้พิสูจน์ชีวิตบนเส้นทางดนตรี ปัจจุบันเขาเป็นสมาชิกคนเดียวที่ยังคงเหลืออยู่ของ วงดน
post ครั้งแรก: Wed 19 September 2007, 12:26 pm ปรับปรุงล่าสุด: Fri 21 September 2007, 4:31 pm
|
หน้าที่ 1 - นับถอยหลังสู่เลขศูนย์...
YEAR ZERO
NINE INCH NAILS
INTERSCOPE
เทรนซ์ เรซเนอร์ เคยได้รับการยกย่องจาก ไทม์ ว่าเป็นหนึ่งในชาวอเมริกันที่ทรงอิทธิพลที่สุด แต่นั่นมันเมื่อเดือนเมษายน ปี 1997 นับได้ 10 ปีพอดิบพอดี หลังจากที่ชายหนุ่มคนนี้ ได้พิสูจน์ชีวิตบนเส้นทางดนตรี ปัจจุบันเขาเป็นสมาชิกคนเดียวที่ยังคงเหลืออยู่ของ วงดนตรี ชื่อ ไนน์ อินซ์ เนลส์
เขาเคยได้รับรางวัลแกรมมี่มาตั้งแต่ปี 1992 ในเพลง Wish จากอัลบั้ม Broken และอีกครั้งกับเพลงจากอัลบั้ม Woodstock 1994 จากนั้นเขามีผลงานต่อเนื่อง จวบจนปัจจุบันเขากลับมาด้วยอัลบั้มวิพากษ์วิจารณ์สงครามและปัญหาของโลก อย่างถึงพริกถึงขิง ถ้าจะพูดว่าเป็นคอนเซ็ปท์ อัลบั้มก็คงไม่ผิด
เมื่อเพลง Hyperpower ถูกเลือกเป็นเพลงเปิดด้วย อินโทรหม่นๆ โทนดนตรีของเขาไม่โหดเหี้ยม แต่ไม่ทิ้งเสียงเครื่องเคราแบบอินดัสเทรียล อย่างใน The beginning of the end นั้นเนิบๆ เรื่อยๆ มีเนื้อหา ด้วยสรรพเสียงอินดัสเทรียลอันเบาบาง ก่อนเข้าสู่ลัทธิใหม่ Survivalism กับการกระแทกกระทั้น เสียงแหบแห้งของ เทรนซ์ เรซเนอร์ ดูเหนื่อยอ่อน
I got my propaganda I got revisionism
ถือ เป็นความอึดอัดกับสถานการณ์โลก ในลัทธิเอาตัวรอด (Survivalism) ที่เราต่างรู้สึกได้ และแสดงออกด้วยหนทางของตัวเอง เมื่อสงครามต้องประกอบด้วยทหารดี The good soldier เขาเริ่มไล่ต้อนทหารที่ดีขึ้นเรือรบ เพื่อไปรบไปฆ่าล้างเผ่าพันธุ์กันเอง ในเพลง Vessel เสียงบนเรือรบ อันเต็มไปด้วยเครื่องเครา เคาะ กระแทก ราวเสียงตัดเหล็กเสียดแทงรูหู หรือ ME, IM NOT อันเนิบเรื่อยๆ ก่อนจบไป เมื่อทหารวัยละอ่อนต้องยอมไปตาย...เมื่อชาติต้องการและผิดไหม ถ้าอินดัสเทรียล จะผสมแจ็ซ ในเพลง Capitol G เรซเนอร์ โชว์ลีลาเนิบเรื่อยๆ มีแซกฯ ทรอมโบน และ ทรัมเป็ต เพราะเขาเริ่มต้นดนตรี ด้วยการหัดเปียโนมาก่อน
หลังความวุ่นวายอย่างมากของโลกดนตรีของ เทรนซ์ เรซเนอร์ ลดเครื่องเคราอินดัสเทรียล บางลงมาจนถึงขั้นนุ่มนวล เราจึงได้สดับ The greatest good อันพริ้วๆ เรื่อยๆ โหวงๆ กุ๋งกิ๋ง จากเสียงกระซิบเตือนของวิญญาณ หรือAnother version of the Truth อันบรรเลงด้วยเปียโนแว่วยินอยู่ไกลๆ และเพลงปิดท้ายจากลาด้วย Zero Sum แผ่วพลิ้วด้วยเสียงประสานสวยๆ
นับแต่วันที่เขาเข้ามาในวงการ เทรนซ์ เรซเนอร์ เคยให้สัมภาษณ์ว่า ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอะไรนำพาให้เข้ามา จนเวลาผ่านไปๆ เขารู้ตัวว่า ใช่แล้ว แม้ชีวิตมีอรุณรุ่ง และอาทิตย์อัศดง
แต่เขามีชีวิต เพื่อสิ่งนี้ คือ ดนตรี ที่มาพร้อม อะเจนด้า เพื่อเพื่อนพ้องเผ่าพันธุ์มนุษย์ ... ให้นับถอยหลังสู่ศูนย์.. หมายถึงความว่างเปล่าไม่มีอะไรเลย
*หมายเหตุ
งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา
ยังไม่มีความเห็นเพิ่มเติม