สารบัญ

เดี๋ยวนี้มันมีคนที่ไม่อยู่ในร่องในรอยของธรรมะมากขึ้นดูแลกันไม่ทัน ปกครองกันไม่ทัน จึงมีความคิดไปในทางคุ้มกำเนิดกันมากนัก นี่ก็เพราะความเลวของมนุษย์นั่นเองสร้างปัญหาขึ้นมามากมายจนควบคุมไม่ได้จนต้องคิดคุ้มกำเนิด

ถ้าทุกคนมีธรรมะ ขยันขันแข็งในหน้าที่ของตนในมนุษย์ของตนก็ไม่เป็นภาระใครเบียดเบียนใครอยู่กันเท่าไรก็ได้ อยู่ได้อีกมากในโลกนี้ไม่ต้องคุ้มกำเนิด นี่ดูประโยชน์ของสิ่งที่เรียกว่าธรรมะ เมื่อเราธรรมะชาติสร้างมาสำหรับอยู่ในโลกด้วยกันเป็นจำนวนมาก เป็นสังคมใหญ่ เราจึงต้องนึกถึงผู้อื่นนอกจากตัวเราเพื่อว่าเราจะไม่เบียดเบียนใคร เพื่อว่าเราจะช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ให้มีความผาสุกยิ่งๆ ขึ้นไป อย่างศาสนาพระศรีอารยเมตรัย ซึ่งเขาวาดไว้วางไว้ให้เป็นเป้าหมายของมนุษย์ เมื่อมีความเจริญถึงที่สุดมีความเป็นมนุษย์ที่ประกอบเป็นธรรมะถึงที่สุดแล้วภาวะโลกพระศรีอารยเมตรัยก็จะเกิดขึ้น คือคนทุกคนมีจิตใจดี มีจิตใจบริสุทธิ์สะอาดทำหน้าที่ของตนเพื่อประโยชน์แก่ผู้อื่น พร้อมที่จะช่วยผู้อื่น มีลมหายใจอยู่ในโลกนี้ด้วยคิดว่าจะช่วยผู้อื่น มีความสุขเกิดมาจากได้ช่วยผู้อื่น







เขาจึงวาดภาพโลกพระศรีอารยเมตรัยไว้อย่างประหลาดมหัศจรรย์ เช่นว่าไม่มีอะไรที่เป็นความขาดแคลน แต่พูดไว้ในรูปแบบอุปมา เช่น ว่ามีต้นกาลปะพฤกษ์อยู่ทั่วไปทั้ง 4 มุมเมือง ใครต้องการอะไรไปเอาได้ที่นั่นโดยไม่มีใครขาดแคลน แต่ที่พูดกันไว้อย่างธรรมดาสามัญก็พูดว่าพอลงจากเรือนก็จำไม่ได้ว่าใครเป็นใคร ไปในท้องถนนจำไม่ได้ว่าใครเป็นใคร เหมือนกันหมดมีหน้าตายิ้มแย้มแจ่มใส ชูมือสะหล่อนหมดว่าจะให้ทำอะไรให้ช่วยอะไร ต้องการอะไรจนไม่รู้ว่าใครเป็นใคร แต่กลับมาบ้านตนเองจึงรู้ว่านี่บ้านของเรา นี่ภรรยาสามีของเราอย่างนี้เป็นต้น เพราะว่าคนทุกคนเป็นมิตรเป็นสหายสมตามคำว่าเมตรัย เมตรัย

เมตะคือคำว่ามิตรมาจากคำว่ามิตรประกอบท้ายศัพท์เป็นอริยะ เมตรัยะแปลว่าเครื่องเกื้อกูลของมนุษย์ เครื่องเกื้อกูลแก่มิตร เมตรัย ศรีอาริยะเป็นคำคุณศัพท์ประกอบให้รู้ว่าประเสริฐอย่างยิ่ง สูงสุดอย่างยิ่ง วิเศษอย่างยิ่ง พูดเป็นภาษาธรรมดาก็คือมิตรภาพอย่างยิ่ง นี่ยังไม่ถึงนิพพานแต่อยู่ในโลกชนิดดีที่สุด สูงที่สุด เป็นโลกแห่งความรักผู้อื่นเพราะไม่มีกิเลส ที่เห็นแก่ตัว คนในโลกพระศรีอารยเมตรัย นั้นไม่รู้จักความเห็นแก่ตัว รู้จักแต่มิตรภาพ มีจิตใจสูงถึงขนาดไม่เห็นแก่ตัว เห็นแก่ผู้อื่น ชีวิตอื่น สัตว์อื่น คงไม่ต้องพูดถึงการเบียดเบียน การเบียดเบียนไม่มีและก็มีแต่มิตรภาพ นี่ก็เรียกว่าธรรมะสูงสุดในระดับที่เป็นโลก เป็นอย่างโลกยังไม่ถึงนิพพาน แต่ว่าพร้อมกันนั้นก็มีหลักการหรือมีความมุ่งหมายที่จะก้าวหน้าไปสู่พระนิพพาน

นี่เอาแต่เพียงว่าที่อยู่ในโลกนี้มันอยู่กันอย่างนี้ อย่างกับว่ามันเป็นมิตรที่สุดสูงสุดด้วยกันทุกคน ทุกคนทำหน้าที่ของตนของตนและมีผู้ช่วยเหลือจนไม่มีความยุ่งยากลำบากขาดแคลนอะไร นี่ความเป็นมิตรมันเป็นเหตุให้ช่วยเหลือกันและกันในการทำหน้าที่ของตนโดยเฉพาะในการปฏิบัติธรรมะนั้นเอง มันจึงมากไปด้วยธรรมะ ก็หมายความว่าทุกคนทำหน้าที่ของตนได้เต็มเปี่ยม มันไม่มีความขาดแคลนอะไร ทางวัตถุก็ไม่ขาดแคลนอะไร ทางกายก็ไม่ขาดแคลนอะไร มีแต่ความพอใจ เดี๋ยวนี้เรายังห่างไกลต่อโลกพระศรีอารยเมตรัย ดูจากหนังสือพิมพ์รายวันแต่ละฉบับในกรุงเทพฯ ที่ออกอยู่ในกรุงเทพฯ ดูข่าวหนังสือพิมพ์นั้นแล้วก็พอจะมองเห็นได้ว่ายังอยู่ไกลต่อโลกพระศรีอารยเมตรัย ยังอยู่ในสภาพเหมือนกับอยู่ในนรก มีการฆ่าฟัน มีการเบียดเบียนกัน เลวร้ายเหลือประมาณ ฆ่าบิดามารดาของตนก็ได้ ฆ่าลูกก็ได้ ฆ่าพ่อก็ได้

แล้วก็เห็นแต่ประโยชน์ของตนแม้จะต้องทำลายผู้อื่นเขาก็ทำลายผู้อื่นเพื่อเอาประโยชน์ของผู้อื่นมาเป็นของตน นี่เรียกว่าเทียบกับโลกพระศรีอารยเมตรัยแล้วมันก็คล้ายกับว่านรกกับสวรรค์ สวรรค์กับนรก โลกปัจจุบันนี้เรียกกันว่าเป็นกลียุค อยู่ในกลียุค กลีคือความเลวความร้าย มีศีลธรรมต่ำทราม เพราะมีจิตใจต่ำทราม เพราะไม่รู้จักความเป็นมนุษย์ของตน ไม่รู้จักหน้าที่เพื่อความเป็นมนุษย์ของตน จึงอยู่กันอย่างต่ำทรามและถ้าเป็นไปโดยนัยนี้มากขึ้นๆ ก็จะเป็นทุกข์กันทุกคน

คนที่ไม่ได้ทำความผิดความชั่วอะไร ก็มีคนมาเบียดเบียนให้มีความทุกข์ความร้อนเป็นตายไปเลย คนที่ไม่ได้ทำความผิดอะไร เมื่อคนอันธพาลมันมากมันแน่นหนาเข้าในบ้านในเมืองนั้นก็ถูกเบียดเบียนทั้งที่ไม่ได้ทำความผิดอะไร*ไอ้ความที่ไม่มีธรรมะนั้นมันเป็นอย่างไร มันร้ายกาจสักเท่าใด การที่คนไม่ปฏิบัติหน้าที่ตามธรรมะ แล้วไปปฏิบัติหน้าที่ตรงกันข้ามคือหน้าที่ตามอำนาจของกิเลส คือความโง่

แล้วก็มีโลภะ โทสะ โมหะรุ่นแรงอยู่ใต้อำนาจของกิเลสแล้ว กิเลสก็จะพาไปให้ทำอะไรตามแบบของกิเลส อย่างนี้ก็เรียกว่า เลวร้ายกว่าอยู่ในนรกเสียอีก เพราะว่าเบียดเบียนกันเกินประมาณ ในนรกนั้นมันก็ถูกเผา ถูกเฆี่ยน ถูกตี ถูกอะไรไปตามเรื่อง แต่ว่าไม่มีความเบียดเบียนกันอย่างเกินประมาณ57.38เหมือนกับในโลกมนุษย์ที่มันมีแต่กิเลสนี่เรียกว่าขาดธรรมะแล้ว โลกนี้จะเป็นอย่างไร เมื่อขาดธรรมะแล้วบุคคลคนหนึ่งๆ จะเป็นอย่างไร ขอให้ตั้งใจแน่ใจอธิษฐานว่าจะเป็นผู้สมาทานธรรมะ

ช่วยจำไว้สักคำหนึ่งก็ดีว่าสมาทานธรรมะหรือธรรมะสมาทาน คำว่าสมาทานนั้นแปลว่า ถือเอาไว้อย่างดี รับเอาไว้อย่างดีเรียกว่าสมาทาน เช่น เราสมาทานศีลอย่างนี้เราก็หมายความว่าเราจะรับศีลมาถือไว้อย่างดี สังอาคายะถือไว้อย่างถูกต้องครบถ้วนสมาทาน นี้เราจะสมาทานธรรมะจะประพฤติหน้าที่อย่างถูกต้องของสิ่งที่มีชีวิตตั้งแต่ต่ำที่สุดขึ้นไปยังสูงที่สุด ไม่มีความผิดชนิดที่จะให้เกียจชังตัวเอง มีแต่รู้สึกว่าถูกต้องถูกต้อง พอใจตัวเอง เคารพตัวเอง นับถือตัวเอง บูชาตัวเอง ชื่นใจต่อตัวเอง ยกมือไหว้ตัวเองได้ คำนี้คือสวรรค์

ถ้ามีอะไรดีจนยกมือไหว้ตัวเองก็หมายความว่าเป็นสวรรค์อันแท้จริง สวรรค์นี้ไม่หลอกก็ลองคิดดูสิ ถ้ามีอะไรดีจนยกมือไหว้ตัวเองแล้วมันก็มีความสุขที่สุดแสดงอยู่ชัดที่สุดไม่ต้องหลอก ไม่ต้องคาดคะเนไอ้สวรรค์ที่เขาพูดว่าต่อไปตายแล้วจะไปอยู่ สวรรค์มีวิมานมีอะไรนั่นหนะไม่รู้ใครพูด พระพุทธเจ้าก็ไม่ได้พูด เพราะเขาก็พูดกันมาก่อนพระพุทธเจ้าคงจะพูดกันตั้งแต่สมัยที่คนยังโง่ ยังไม่รู้เรื่องอะไรมากไปกว่าเป็นเรื่องกิน เรื่องเล่นเรื่องหัวเราะ เรื่องอะเหร็ดอร่อยเต็มไปด้วยกามอารมณ์ทางเพศ เลยวาดภาพไว้ว่าในสวรรค์นั้นเต็มไปด้วยความสนุกสนานทางเพศอย่างนี้สวรรค์สกปรกลองคิดดูมันจะได้อะไรมันจะมีประโยชน์อะไร

ถ้าเราทำอะไรจนยกมือไหว้ตัวเองได้นี้เป็นสวรรค์สะอาด เป็นสวรรค์ที่แท้จริง ดังนั้นขอให้เรารู้จักตัวเองว่ามันมีอะไรมันเป็นธรรมชาติอย่างไร รู้จักตัวเอง เข้าใจตัวเองแล้วก็ควบคุมตัวเองให้เป็นไปอย่างถูกต้อง จนเป็นที่พอใจแก่ตัวเอง จนยกมือไหว้ตัวเองได้นี่แหละสวรรค์อันแท้จริง ที่อยู่ในอำนาจของเราที่จะสร้างสรรค์ขึ้นมาได้

---

	ป้อนคำที่ต้องการค้นหา ส่งฟอร์มการค้นหา
	เว็บทั่วโลก วิชาการ.คอม

วิชาการ.คอม คือ ใคร? || กฏ กติกา มารยาท || ติดต่อลงโฆษณา || ร่วมงานกับเรา ติดต่อลงโฆษณา :   คุณอันนา 081 4965363 สำนักงาน :   02 2015735 อีเมล์ :    Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.

คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย

สสวท.

มูลนิธิ พสวท.

พสวท.