<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/32696" type="text/javascript"></script>

แผ่นดินธรรม - แผ่นดินทอง เป็นสิ่งที่ถูกต้องตามหลักแห่งศาสนา ท่านสาธุชนผู้สนใจในธรรมและสนใจในแผ่นดินทอง แผ่นดินธรรมด้วยทั้งหลาย อาตมาจะได้บรรยายธรรมะในหัวข้อว่า เรื่อง แผ่นดินธรรม แผ่นดินทอง เป็นสิ่งที่ถูกต้องตามหลักแห่งพระพุทธศาสนา ได้สังเกตดูได้พิจารณาดูทบทวนดู รู้สึกว่าหลักเกณฑ์อันนี้ถูกต้องตามหลักแห่งพระพุทธ ผู้เขียน: ท่าน พุทธทาส ภิกขุ ชมแล้ว: 13,231 ครั้ง post ครั้งแรก: Wed 19 September 2007, 6:15 pm ปรับปรุงล่าสุด: Mon 24 September 2007, 11:00 am อยู่ในส่วน: บุคคลสำคัญ, บุคคลสำคัญไทย, ปรัชญา

นี่มันเป็นเรื่องของธรรมชาติ เป็นไปตามกฎของธรรมชาติ เมื่อมนุษย์ได้ละทิ้งกฎเกณฑ์ของธรรมชาติมากเข้าเท่าไร ปัญหาก็เกิดขึ้นเท่านั้น เกิดขึ้นมากเท่านั้น อาตมาจึงชักชวนว่าเราอยู่ใกล้ๆ ธรรมชาติ เป็นเกลอกับธรรมชาติ ให้เหมือนกับพระพุทธเจ้าเป็นกันเถิด พระพุทธเจ้าประสูติกลางดิน ตรัสรู้กลางดิน สอนกลางดิน อยู่กลางดิน นิพพานกลางดิน

พระพุทธเจ้าประสูติใต้ต้นไม้โคนไม้ ตรัสรู้ก็โคนไม้ อยู่โดยมากก็โคนไม้ สอนโดยมากก็โคนไม้ นิพพานก็โคนไม้ นิพพานที่โคนต้นสาละต้นไม้ กระทั่งเกิดตรัสรู้สอนตายก็โคนต้นไม้ นี่ท่านเป็นเกลอกับธรรมชาติมากอย่างนี้ แต่ว่าสาวกของพระองค์อยากไปอยู่บนสวรรค์บนวิมาน มันก็เดินคนละทาง และหารู้ไม่ว่าพวกเทวดาบนสวรรค์เขาก็เตรียมตัวที่จะมาเกิดในโลกมนุษย์ ซึ่งมีพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ นี่เป็นเรื่องที่มีอยู่ในพระบาลี





เทวดาองค์หนึ่งถึงคราวต้องจุติคือตายจากเทวดา มันก็เป็นทุกข์ว่าจะไปเกิดที่ไหนดี จะไปสู่สุขคติที่ไหนดีนี้เราจุติอย่างนี้ไปถามเพื่อนเทวดาเขาก็ไม่รู้ ไปถามจอมเทวดา ท้าวตรรกะเขาก็บอกว่าฉันก็ไม่รู้ให้ถามพระพุทธเจ้านี่ในที่สุดเทวดานั้นก็ลงมติต้องกันหมดว่าไปเกิดในเมืองมนุษย์ซึ่งมีพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ หาได้ง่ายยิ่งกว่าเมืองเทวดา เทวดาเขาเพิ่งจะมาจุติที่โลกมนุษย์ซึ่งหาพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ ได้ง่าย

ไม่เหมือนเมืองเทวดาหาได้ยาก นี่เขาคิดว่าเราเดินสวนทางกันอยู่กับกฎของธรรมชาติ ทางบุญตักบาตรสักช้อนก็เอาวิมานหลังหนึ่ง อย่างนี้มันยิ่งกว่าค้ากำไรเกินควรเสียอีก แล้วมันจะไม่ส่งเสริมกิเลสได้ไง มันก็เป็นส่งเสริมกิเลสผิดธรรมชาติเกินไปให้เราไปลองคิดกันดูเสียใหม่ว่าสุขคตินั้นมันอยู่ที่ไหน มันอยู่ที่แผ่นดินธรรมโว้ยบอกว่าอย่างนั้นมันอยู่ที่นอนหลับสนิทไม่ต้องละอายแมวโว้ยบอกกันเสียอย่างนั้น

นี่มีชีวิตที่เย็นเป็นนิพพานสร้างโลกแผ่นดินธรรมขึ้นมาให้ได้ในอัตภาพนี้ ในชีวิตนี้ ในร่างกายนี้ถึงจะเรียกว่ามีโลกพระศรีอาริยเมตรัยกันที่นี่เป็นแผ่นดินทอง แล้วคนที่มีจิตใจประกอบด้วยธรรมะ ไม่หลงใหลในสิ่งใดอยู่ในแผ่นดินธรรม แผ่นดินธรรมมันก็ประกบชีวิต 2 ข้าง ว่าแผ่นดินธรรมและแผ่นดินทองประกบกันเข้าเป็นหนึ่งแล้วนั่นแหละเป็นชีวิตที่ถูกต้อง เป็นชีวิตที่ถูกต้อง เหมือนกับแซนวิสที่ประกอบด้วยขนมปัง 2 ชนิด 2 หน้ามันกินอร่อยกว่า มันไม่ใช่เลอเทอะเหมือนกับขนมปังแผ่นเดียวกัน 2 หน้า มันไม่รู้ว่าเราสามารถจะมีแผ่นดินธรรมแผ่นดินทองประกอบกันอยู่เป็นหน่วยเดียวเรียกว่า เป็นชีวิตที่สมบูรณ์แบบ อยู่ในแผ่นดิน 2 แผ่นดินประกบกัน รวมกันเป็นชีวิต มีความถูกต้องทางร่างกาย เป็นแผ่นดินทองมีความถูกต้องทางด้านจิตใจ เป็นแผ่นดินธรรมแล้วร่างกายกับจิตใจมันเป็นสิ่งเดียวกันอยู่แล้ว มันแยกกันไม่ได้อยู่แล้ว เพียงแต่จัดให้มีความถูกต้องทั้ง 2 ฝ่าย นี่เรียกว่าทำถูกต้องตามกฎของธรรมชาติ ที่อำนวยให้ทำได้ถึงอย่างนี้ ก็เพราะไม่รู้ เราก็ไม่คิดจะทำหรือว่าไปหลงใหลในเรื่องกิเลสมากเกินไปก็ไม่อยากจะทำ ขอให้สนใจกันเสียใหม่ให้ถูกต้องตามเรื่องของธรรมชาติ ธรรมชาติมีให้ถึงอย่างนี้ อำนวยให้ถึงอย่างนี้ กลายเป็นผู้ที่หมดปัญหา ชีวิตนี้ไม่มีปัญหา ชีวิตนี้เป็นสิ่งที่น่าพึงพอใจ เราเกิดมาแล้วเราเวณคืนไม่ได้

เกิดมาแล้วจะเวณคืนว่าฉันไม่อยากจะประพฤติปฏิบัติมันยุ่งยากลำบากขอเวณคืนก็ไม่รู้จะไปเวณคืนที่ใคร ที่นี้มันก็ต้องทำต่อไปให้รุดหน้า ให้มันถูกต้อง ถูกต้อง ถูกต้อง เข้าไปในร่องรอยของธรรมะ เป็นผู้ที่ไม่เห็นแก่ตัว นี่เคล็ดลับ ปัญหาต่างๆ จะหมดไปได้ด้วยการประพฤติความไม่เห็นแก่ตัว นี่จะสร้างแผ่นดินธรรมหรือแผ่นดินทองมันก็รวมอยู่ที่ความไม่เห็นแก่ตัว ความไม่เห็นแก่ตัวมันฆ่าใครไม่ได้ ความไม่เห็นแก่ตัวมันลักขโมยใครไม่ได้ ความไม่เห็นแก่ตัวนี้มันประทุจร้ายของรักของใครไม่ได้ ความไม่เห็นแก่ตัวมันจะประทุจร้ายของเป็นธรรมของผู้อื่นไม่ได้ มันจะไม่ประทุจร้ายสติสัมปรดีของตนเอง เช่น ดื่มน้ำเมา เป็นต้น

ไม่เห็นแก่ตัวทั้งนั้นแหละมันจะมีศีลทุกข้อ ความไม่เห็นแก่ตัวนั้นแหละมันจะเรียก ศีลมาทุกข้อ จะเป็นศีล 5 ของฆราวาสธรรมดา เป็นศีล 8 ของฆราวาสพิเศษ เป็นศีล 227 ของภิกษุ เป็นศีล 311 ของภิกษุณีเท่าไรๆ มันเรียกมาได้ด้วยความไม่เห็นแก่ตัว ดำรงชีวิตชนิดที่ไม่มีความเห็นแก่ตัว ไม่มีตัวมันก็ไม่เกิดกิเลส เพราะกิเลสมันเกิดโดยเห็นแก่ตัว กิเลสไม่อาจจะเกิดแก่บุคคลผู้ไม่มีความเห็นแก่ตัว เมื่อกิเลสไม่เกิดมันก็เป็นนิพพาน นิพพาน นิพพานไปเสียหมด คือ เย็น เย็น เย็น ไปเสียหมด

เดี๋ยวนี้คนมันเห็นแก่ตัวคิดดูสิถ้าเราทำอะไรด้วยความเห็นแก่ตัวจะเป็นอย่างไร ใครเขาถ่มน้ำลายไม่อยากช่วย ถ้าเราทำอะไรด้วยความเห็นแก่ตัว เราจะหาเพื่อนร่วมมือไม่ได้ ถ้าเขาเห็นแก่ตัวก็ไม่อยากจะร่วมด้วย ไม่อยากจะช่วยเหลือ ระวังให้ดีคนที่เห็นแก่ตัวทำอะไรเพราะความเห็นแก่ตัว จะไม่มีใครร่วมมือด้วย จะไม่มีใครเอาด้วย ถ้าว่าทำเพื่อธรรมะ เพื่อผู้อื่น เพื่อส่วนรวมนี่ เพื่อนเขาจะเอาด้วย เพื่อนเขาจะสมัครและร่วมมือด้วย

ฉะนั้นเลิกเสียทีเถิดไอ้ความเห็นแก่ตัวเป็นเหตุให้ฆ่า เป็นเหตุให้ขโมย เป็นเหตุให้กาเม เป็นเหตุให้พูดเท็จ เป็นเหตุให้ดื่มน้ำเมาอะไรเหล่านี้ เลิกเถิดมันก็จะหมดเลิกอบายมุขได้เอง ความเห็นแก่กิเลสนี่มันทำให้ทำอบายมุข เป็นประตูอบายรอหน้าอยู่ตลอดเวลา เรียกว่าในแผ่นดินธรรมนั้นหาความเห็นแก่ตัวไม่ได้ หาความเห็นแก่ตัวมาทำยาหยอดตาก็ไม่ได้ เพราะว่ามันไม่มีเอาเสียจริงๆ นี่เป็นเครื่องวัดว่าไอ้แผ่นดินธรรมนี่เป็นไปอย่างถูกต้องแล้ว

ในที่สุดมันก็หมด เรื่องมันก็หมด เรียกว่า สนใจในหน้าที่ธรรมะ ธรรมะคือหน้าที่ ทำหน้าที่ที่ไหนมีธรรมะที่นั่น อย่าเอาธรรมะไว้ที่วัดแล้วตัวเองอยู่ที่บ้านเหมือนคนทั่วๆ ไปคิดว่าต้องมาปฏิบัติธรรมะที่วัด ที่จริงอยู่ที่ไหนทำหน้าที่ถูกต้องมันก็จะมีธรรมะที่นั่น แล้วก็จะมีจิตใจกว้าง ร่วมมือกันได้เพราะว่าการร่วมมือกันก็เป็นหน้าที่เหมือนกัน การที่ต่างคนต่างทำก็เป็นหน้าที่ แต่การร่วมมือกันเป็นหน้าที่ยิ่งกว่า เป็นหน้าที่ที่ยิ่งไปกว่า เราก็ควรจะได้ร่วมมือกัน

เมื่อรู้สึกว่าหน้าที่คือธรรมะนั้น หน้าที่คือธรรมะอย่าลืม พอได้ทำหน้าที่ก็พอใจ เพราะมันเป็นธรรมะ พอใจก็ทำงานสนุก นั้นจึงทำงานสนุก งานนั้นก็คือธรรมะ ทำนา ทำสวน ค้าขาย ทำอะไรก็ตามที่เป็นหน้าที่หลักในการทำมาหากิน คือ ทำแล้วพอใจเรียกว่าเป็นการปฏิบัติศีล สมาธิ ปัญญา สูงขึ้นไปแล้วก็ยิ่งพอใจเรียกว่า มีความพอใจในเมื่อได้ทำหน้าที่ ได้ทำหน้าที่ เหงื่อยิ่งออกมายิ่งเย็นนะ

---

บทความอื่น

บทความแนะนำ

Blog แนะนำ

Hot Links

คลังข้อสอบ | ข่าววิชาการ
เล่นกล/เกม | อ่านนิยาย
ข่าวทุนการศึกษา | ลิงค์

ขอบคุณผู้สนับสนุน