สารบัญ
หน้าที่ 5 - เรื่องกิน เรื่องกาม เรื่องเกียรติ
ตอนแรกๆ มันคงจะขรุกขรักโกลาหนอยู่บ้างที่กว่าลูกมันจะรู้จักเลือกแต่ถ้าว่าสอนกันไปอธิบายกันไปลูกมันก็จะมีสติปัญญาและลูกมันจะฉลาด ว่าดีเป็นอย่างไรไม่ดีเป็นอย่างไรควรไหว้เป็นอย่างไร ไม่ควรไหว้เป็นอย่างไรก็ได้ประโยชน์ที่ได้สอนให้รู้จักเลือกไหว้ อย่างไปสอนไม่ไหว้ใคร ไหว้มันตะพฤติอย่างหลับหูหลับตากัน นี่เป็นเรื่องที่แม่ต้องระวังให้ถูกต้องตามหลักของพระพุทธศาสนา เรียกว่า มัชฌิมาปฏิปทา คือถูกต้องอยู่ที่ตรงกลาง ทั้งลูกจะรู้จักผิดชอบชั่วดีเป็นการศึกษาอยู่เมื่อเขาคิดจะเลือกไหว้ใคร เมื่อเขาเลือกไหว้ใครเขาจะฉลาดจะรู้เรื่องดีเรื่องชั่ว เรื่องผิด เรื่องถูก มากขึ้นมากขึ้นตามลำดับและให้รู้จักเลือกอย่างอิสระเลย ให้แม่สอนให้ลูกรู้จักเลือกอย่างอิสระ เปิดเผยให้ลูกเขาได้รู้ในสิ่งที่ไม่รู้หรือว่าถูกหลอกกันมาตลอดเวลาซึ่งอาตมาคิดว่าแม่พาลูกไปที่ร้านขายสิ่งของ ไปที่ร้านขายอาหารที่เขาเล่าลือกันว่าเอร็ดอร่อยนัก ไปที่ร้านขายของเล่นที่ว่าวิเศษแพงนัก แล้วก็ไปบอกลูกว่าทั้งหมดนี้เขามีไว้สำหรับทำให้เราโง่ของกินอร่อยๆ ของแต่งตัวสวยๆ ของเล่นแปลกๆ แพงๆ พาลูกไปร้านชนิดนั้นแล้วก็ดูทั้งหมดนี้ที่กินที่เล่น เขามีไว้สำหรับให้เราโง่ หลงซื้อกระทั่งหลับหูหลับตา
แม่ว่าแกชอบชิ้นไหน แม่จะซื้อให้ แพงแค่ไหนแม่จะซื้อให้นี่ทำให้มันโง่กันทั้งแม่ทั้งลูก แล้วก็บอกลูกว่าไอ้สิ่งเหล่านี้ดูให้ดี ให้ลูกคิดดูให้ดีว่ามันจริงไหมที่เขาทำให้เราโง่ นั่นก็คือเป็นการตั้งต้นโง่เป็นการตั้งต้นตามใจลูกให้เลือกตามที่ลูกจะเอาแล้วแม่จะจ่ายเงินให้นั้น มันไม่สร้างสติปัญญาให้เลย ให้มันควรจะสอนว่าอะไรเป็นอะไรแล้วก็เลือกให้มันถูก ใช้ให้มันถูก มีให้มันถูก เรียกว่าเป็นการอบรมลูกให้รู้จักเลือกให้รู้จักตัดสินใจ ว่าอะไรควรมี อะไรควรกิน อะไรควรใช้ อะไรควรอย่างไร จะบูชาอะไร ลูกโตพอสมควรแล้วเราก็จะได้รู้เรื่องกินต้องกินให้ถูกต้องอย่าไปหลงเรื่องกาม ต้องเกี่ยวข้องกับมันอย่างถูกต้อง อย่างไปหลงเรื่องเกียรติ เกียรติกินกาม 3 คำนี้
จะต้องเป็นเรื่องที่ไม่หลง จะต้องเป็นเรื่องที่เข้าไปเกี่ยวข้องกับเรื่องกิน เรื่องกาม เรื่องเกียรติ เดี๋ยวนี้เด็กเยาวชนวัยรุ่นหนุ่มสาวอะไรของเรานี่กำลังทำผิดกับเรื่องเหล่านี้มากเกินไป จนวินาศ หรือจนเจ็บไข้ทางวิญญาณ เจ็บไข้ทางร่างกายก็มีก็ทำผิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ ถ้าเก่งกว่านั้นก็สอนลูกให้รู้เรื่องไอ้ว่าตัวกูของกูระวังให้ดีมันเป็นเรื่องของความเข้าใจผิด อะไรอย่าเห็นเป็นของกูเป็นตัวกูเสียทั้งหมด ให้มันรู้จักวินิจฉัยว่าอะไรถูกอะไรผิด อะไรดีอะไรชั่ว อะไรเป็นบุญอะไรเป็นบาป อะไรควรอย่าเอาแต่ความรู้สึกแต่ตัวกูของกูไปเสียหมด แม่เขาก็จะทำถูก กระทำถูกต้องและที่สุดก็เป็นลูกนี่ให้รู้จักอดกลั้นอดทนเพื่อประโยชน์แก่แม่ เบียดเบียนแม่โดยไม่รู้สึกตัวเหมือนกับที่เป็นกันอยู่โดยมากเด็กๆสมัยนี้เขาจะเรียนเขาจะได้จะดีจะเด่นของเขาจนพ่อแม่จะเป็นอย่างไรก็ไม่รู้
ให้พ่อแม่ขายนา หรือจำนำจำนองนาเอาเงินมาให้ลูกถลุงน้อยนักที่มันจะเรียนจริงถ้ามันถึงขนาดนี้มันเอาไปถลุง พ่อแม่ตกทุกข์ได้ยาก ทั้งเขาจะประพฤติกระทำสมกับที่ว่าพ่อแม่ได้รับความเจ็บปวดเมื่อคลอดเขามานั้นอย่างไร เดี๋ยวนี้เขาจะต้องประพฤติให้สมกันกับที่ว่าความเจ็บปวดของพ่อแม่นั้นมันมีมากน้อยเท่าไร ในที่สุดก็สรุปความได้ว่า ไอ้ลูกคนนี้มันรั่ว เกิดมาทำไม พ่อแม่คืออะไร ลูกคืออะไรจะต้องประพฤติต่อกันและกันอย่างไรและในที่สุดก็ถูกหมดทั้งฝ่ายลูกและฝ่ายแม่นี่แหละมนุษย์ก็จะเป็นมนุษย์ มีความดี มีความเจริญ มีความสุข แม่หรือพ่อก็ตามต้องส่งเสริมลูกให้ถูกทาง ให้เขายึดหลักให้ถูกต้อง ให้เขาเสียสละทำการทำงานที่มันเป็นประโยชน์ให้เขารักดี ให้เขาสนุกในการทำงาน ให้เขาปราณีผู้อื่นให้เขาสังคมกับผู้อื่นชนิดที่เรียกว่าเป็นที่น่าพอใจ
อาตมากำลังแจกธรรมะข้อหนึ่งว่าจงทำงานให้สนุก และเป็นสุขเมื่อทำงานนั้นเอง นี่ข้อฝากพ่อแม่ทั้งหลายที่นั่งอยู่ที่นี้ให้ช่วยจำไปสอนลูกให้ลูกทำงานให้สุขและเป็นสุขเมื่อกำลังทำงานนั้นเอง มันต้องปรับปรุงจิตใจให้หายโง่พอสมควรซะก่อนโหน่มันจึงจะทำงานสนุกมิฉะนั้นมันไม่รู้สึกสนุกหรอกเหนื่อยต้องสอนกันจนรู้ว่างานนั้นคือธรรมะ ธรรมะคือการงาน การงานคือธรรมะเมื่อเราทำหน้าที่ของเราเหมือนกับเราปฏิบัติธรรมะเราควรจะพอใจและควรจะสนุก ถ้าได้รับการสั่งสอนเรื่องพระธรรมให้เพียงพอเด็กๆจะรู้ได้เองเหมือนกันว่าธรรมะคือหน้าที่การงาน หน้าที่การงานคือธรรมะดังนั้นธรรมะก็คือชีวิตคือหน้าที่การงาน การงานกับชีวิตขอให้เป็นสิ่งเดียวกันไปทั้งนั้นแล้วธรรมะก็การงานก็เป็นสิ่งเดียวกันไปเสียเลยก็ทำงานสนุก สนุกด้วยสติปัญญาสนุกด้วยธรรมะไม่ใช่สนุกด้วยกิเลสถ้าสนุกด้วยกิเลสคือความโง่และวินาศ
แต่ถ้าสนุกด้วยสติปัญญาหรือธรรมะแล้วจะมีแต่ความเจริญโดยส่วนเดียว นี่ขอให้เราอบรมลูกจนถึงกับมีความรู้สึกว่าทำงานสนุกเพราะงานเป็นหน้าที่ของสิ่งมีชีวิต ถ้าไม่ทำหน้าที่มันก็ตายและคนไม่ทำหน้าที่เลี้ยงชีวิตมันก็ตาย สัตว์เดรัจฉานไม่ทำหน้าที่เลี้ยงชีวิตมันก็ตาย ต้นไม้ต้นไร่ไม่ทำหน้าที่เลี้ยงชีวิตมันก็ตาย ฉะนั้นธรรมะคือหน้าที่ หน้าที่คือธรรมะ หน้าที่มีความหมายสำคัญเพราะครอบสิ่งทั้งปวง เมื่อไม่ทำหน้าที่ก็ไม่มีสิทธิที่จะมีชีวิตอยู่ควรจะตาย ถ้าอยากจะมีชีวิตอยู่ มีสิทธิที่จะอยู่ก็ต้องทำหน้าที่ หน้าที่คือสิ่งทั้งหมดที่ต้องทำ ธรรมนั้นเรียกเป็นภาษาบาลีว่าธรรมะ คำว่าธรรมะเกิดขึ้นมาในโลกนี้ตั้งแต่ดึกดำบรรพ์โน่น เมื่อมนุษย์ไปรู้จักกับสิ่งที่เรียกว่าหน้าที่ แล้วก็มาเรียกธรรมะ ธรรมะแปลว่าหน้าที่ พอมาเดี๋ยวนี้มันมีความหมายที่ทำให้เข้าใจเป็นอย่างอื่น ไม่ค่อยจะเล็งไปถึงหน้าที่แต่ที่แท้ธรรมะคือหน้าที่พระพุทธเจ้าสอนธรรมะคือสอนให้รู้จักทำหน้าที่ หน้าที่อันดับหนึ่งคือให้รอดชีวิตอยู่ได้ก็ต้องรู้จักทำมาหากิน สุขภาพอนามัยอะไรก็ตามต้องทำถูกต้องถึงจะมีชีวิตอยู่ได้ เป็นหน้าที่อันดับที่หนึ่ง
ถ้ารอดชีวิตอยู่ได้แล้วหน้าที่อันที่สองคือดียิ่งขึ้นไป ดียิ่งขึ้นไป ดียิ่งขึ้นไป ทั้งประโยชน์ตนเองและประโยชน์ผู้อื่นจะเรียกว่าบรรลุมรรคผลนิพาน หน้าที่หมายความว่าอย่างนี้ ถ้าเราเห็นอย่างนี้เราจะรักหน้าที่ เราจะพอใจในหน้าที่ เราจะเสียสละทุกอย่างทุกประการได้หมดถ้าทำหน้าที่แล้วเหงื่อออกมาก็พอใจ เย็นใจเหมือนกับอาบน้ำมนต์ ไม่ใช่เหงื่อเป็นน้ำร้อน แล้วขับไล่คนไปขโมยดีกว่าแล้วจะทำงานไปทำไม
*หมายเหตุ
งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา
จำนวน 1 ความเห็น, หน้า่ | -1-
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 1 12 ม.ค. 2551 (09:19) เเต่
หากปราศจาก "พ่อ" เเล้ว "เเม่" จะสร้างโลกได้ยังไง ละ !!
จิงไจ 
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 915 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 22 ดวง - โหวตเพิ่มดาว
