 |
<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/32737" type="text/javascript"></script> |
|
|
บอร์ดี้การ์ดสาวเจ้าหัวใจ
เพราะหน้าที่พาให้เธอรู้จักเขา ใครจะคิดว่าเธอจะได้เจ้านายที่ไม่เพียงแต่หล่อร้าย
แต่อันตรายพอ ๆ กับอาชีพของเธอ.....อัพตอนที่ 21..ok ) อิอิเริ่มขยันอีกรอบ
ผู้เขียน: bigger ชมแล้ว: 34,947 ครั้ง
post ครั้งแรก: Sat 22 September 2007, 10:09 am ปรับปรุงล่าสุด: Mon 5 May 2008, 12:51 pm
อยู่ในส่วน: ไม่ได้ระบุว่าให้อยู่ห้องใด
|
หน้าที่ 1 - พาร์ทวัน - ฉันพบนาย/////
ชายกลางคนท่าทางภูมิที่นั่งอยู่ในห้องทำงานที่ดูทันสมัยมองหญิงสาว
เบื้องหน้าด้วยสายตาเพ่งพินิจ
เธอเป็นบุตรสาวเขา และเป็นพนักงานของเขาด้วยเช่นกัน .....
ยิ่งเห็นเธอก็ยิ่งนึกภรรยาของตนเอง ทำไมบุตรสาวเขาถึงไม่เหมือนมารดาเธอ
แม้แต่น้อย
แค่เรือนร่างสูงประเปรียวนั้นก็ต่างกับภรรยาเขาที่แน่งน้อยอ่อนช้อย
ไปทั้งตัว ยิ่งมองเขาก็ยิ่งเห็นความแตกต่างเด่นชัด เขากวาดสายตามองเธอ
ทั่วร่าง ด้วยวันนี้บุตรสาวของเขาอยู่ในชุดทะมัดทะแมง ชุดสูทแบบผู้ชาย
ยิ่งทำให้เธอดูดุ ดวงตาคมที่มองตอบเขากลับมามันเป็นดวงตาของเขาชัด ๆ
ฉลาด ล้ำลึก และอันตราย ใครจะรู้ว่าใต้เสื้อสูทสวยของเธอจะเป็นปืนคู่กาย
ที่ใช้มานานตั้งแต่สมัยมัธยม จนจบการศึกษาจากต่างประเทศ......
เขาถอนใจยาว รู้สึกรักและภูมิใจในตัวเธอจนมอบหน้าที่ที่สำคัญนี้ให้......
หน้าที่..ที่ถูกระบุว่าต้องเป็นเขาเท่านั้น
"ริต้า คุณพร้อมที่จะรับงานนี้แล้วใช่มั้ย"
"คะท่าน ดิฉันพร้อม"
เธอตอบกลับเสียงนุ่มแต่หนักแน่น ร่างสูงเกินหญิงไทยทั่วไปยืดขึ้นจนตัวตรง
เต็มความสูง
"วันนี้ไปพบเจ้านายใหม่ของคุณได้ เขาจะเป็นเจ้านายของคุณตลอดเวลา 6 เดือน
นับตั้งแต่นี้เป็นต้นไป"
หญิงสาวแปลกใจกับการจ้างในระยะเวลาค่อนข้างนานนั้น ทั้งที่ปกติงานของเธอ
มักจะทำในช่วงระยะเวลาสั้น ๆ แค่ อาทิตย์ สองอาทิตย์ อย่างมากก็ไม่เคย
ที่จะเกินเดือนสักงาน แต่ความที่เป็นคนไม่เรื่องมาก การรู้จักสงบปากคำทำให้
หญิงสาวปิดปากสนิท
เขามองเห็นแววตาเคลือบแคลงของเธอที่วูบไหวเข้ามาก่อนจางหายไปรวดเร็ว
อย่างพึงใจ เธอเป็นลูกน้องที่ดี เชื่อฟังเจ้านายเสมอ ถึงแม้อาจจะขัดใจบ้าง
ในบางครั้งแต่เธอก็ไม่เคยโต้แย้ง .....ถ้าเป็นเวลางาน
"เอกสารในซองนี่ เป็นรายละเอียดทั้งหมดเกี่ยวกับเจ้านายใหม่ของคุณ
เอาไปศึกษาซะ แล้วพรุ่งนี้คุณ เริ่มงานได้"
เขากล่าวจบพร้อมยื่นซองเอกสารสีน้ำตาลให้ ริต้าหรือพิชญานันท์รับเอกสาร
มาถือไว้ข้างกายรอฟังคำสั่งจากเจ้านายหรือบิดาของเธอ
ร่างสูงสง่าของเขาลุกขึ้นก่อนเดินเข้าหาบุตรสาว รั้งร่างเพรียวแนบอกพูดเสียงแผ่วเครือ
"ริต้า ระวังตัวนะลูก งานนี้มันค่อนข้างอันตราย พ่อเป็นห่วงหนู"
"ห่วง ...แล้วให้หนูไปทำไมคะพ่อ"
เธอกอดร่างสูงแน่น ขณะมองเขาตามีแววระริกทะเล้นขึ้นมาตามนิสัยเดิม
เมื่อเขาเห็นแววตาบุตรสาวก็อดหัวเราะขึ้นมาไม่ได้เหมือนกัน
"ลูกก็แบบนี้ ....พ่อเป็นห่วงยังทะลึ่งอยู่ได้นะเรา"
"พ่อขา งานก็คืองาน หนูไม่เคยพลาดพ่อก็รู้...ทำไมพ่อต้องห่วงด้วย"
เขานิ่งไปนาน เรื่องอะไรที่เขาจะบอกบุตรสาวเกี่ยวกับเรื่องนั้น ไม่มีวันซะหรอก
หญิงสาวมองตาคมดุของบิดาที่มองเธอกลับมานั้นมันแฝงแววความนัยน์
อะไรบางอย่างที่เธออดระแวดระวังด้วยความเคยชินไม่ได้ ............
พ่อของเธอปิดบังอะไรเธออยู่
"ไปเถอะริต้า กลับบ้านพักผ่อนให้เต็มที่พรุ่งนี้จะได้เริ่มงานของคุณ"
เขากลับเปลี่ยนปุบปับเรียกเธอเหมือนพนักงานคนหนึ่ง ก่อนหมุนตัวกลับไป
ที่โต๊ะทำงานของตนเอง หญิงสาวโค้งให้เขาก่อนเดินจากมา
เธอกลับที่พักซึ่งเป็นเทาว์เฮาส์หรูหรา ซึ่งบิดาได้จัดเตรียมไว้ให้ตั้งแต่เธอ
เรียนจบแล้วกลับมาทำงานกับท่านเมื่อครึ่งปีก่อน จะมีสักกี่คนที่รู้ว่า...
เธอกับเจ้าของบริษัทการ์ดเนอร์จะเป็นพ่อลูกกัน ริต้าทิ้งตัวกับโซฟานุ่ม
พลางหยิบเอกสารในซองออกมา ดวงตาคมมองรูปที่อยู่เบื้องหน้าก่อน
อดอุทานไม่ได้
"หล่อเป็นบ้าเลยริต้าเอ๋ย ..ได้ยังงี้สักคนก็ดี..เฮ้อ"
หล่อนคิดแล้วก็หัวเราะตัวเองที่เพ้อฝันไม่เข้าเรื่อง ใครจะทำแบบนั้นได้เล่า
กฎของบริษัทออกเคร่งครัด ห้ามมีอะไรกับนายจ้างในระหว่างทำงาน...
หญิงสาวย่นจมูก แววตาแพรวพราวด้วยความขี้เล่นเปล่งออกมาวูบหนึ่ง
เชอะ..เธอคงขึ้นคานแน่นอนถ้าต้องทำอยู่ที่นี่จนตาย
สายตาเธอไล่ตามข้อมูลเบื้องหน้ารวดเร็ว สมองทำงานเต็มที่เพื่อจดจำ
เกี่ยวกับรายละเอียดของเขาให้ได้มากที่สุด
แน่หละงานของเธอมีความจำเป็นที่จะต้องจำและทำให้ได้
การเป็นบอร์ดี้การ์ดไม่ใช่เรื่องสนุกเหมือนที่เธอคิดตอนวัยรุ่น
แต่มันเป็นงานอันตราย ทั้งจากฝ่ายตรงข้ามของเจ้านายและ
จากตัวเจ้านายเองที่บางครั้งก็หลงลืมข้อห้ามเล็ก ๆ น้อย ๆ ซึ่งบางครั้ง
เจ้าข้อห้ามจิปาถะเหล่านั้นแทบจะย้อนกลับมาเล่นงานเธอเสียย่ำแย่
เหมือนคราวก่อน
เธอคิดถึงงานล่าสุดที่รับมาก็เบ้ปาก เจ้านายสาวอารมณ์ร้อนที่คอยแต่
จะเสื้อซื้อผ้าได้ทุกวี่ทุกวัน ออกนอกบ้านเป็นว่าเล่นเหมือนไม่กลัวตาย
ทั้งที่มีศัตรูปองร้าย หรือแม้กระทั่งกินอาหารไม่เลือกถึงแม้หมอจะห้าม
แต่หล่อนก็แทบจะไม่ฟัง พาเอาเธอเกือบไม่รอดไปด้วยเมื่อหล่อนดึงดัน
จะกินกุ้งให้ได้ทั้งที่แพ้
"ชั้นจะกิน เธออย่ามายุ่งนะริต้า"
"คุณหนูคะ ริต้าเตือนด้วยหวังดี คุณหนูก็รู้"
"ใช่ แต่ชั้นไม่กลัวหรอก มีเธออยู่ข้าง ๆ ทั้งคนอย่างมากเธอก็พาชั้นหา
หมอทันใช่มั้ยริต้า"
ท้ายประโยคนั้นหล่อนกับทิ้งสายตาหวานให้กับเธอซะอีก ... เวรกรรม..
แล้วต่อจากนั้นริต้าก็แทบประสาทเสีย ด้วยมือไม้ของหญิงสาววัยรุ่นนั้น
จับนั่นจับนี่ของเธอเปะปะ จนเธอแทบคอหักเพราะไหนจะต้องมอง
ไอ้พวกที่อาจแอบมาทำร้ายยายคุณหนูนี่ รวมทั้งต้องคอยมองหล่อนเพื่อ
หลบหลีกมือไม้ปานหนวดปลาหมึกนั่น
"ริต้า เธอนี่ไม่มีหน้าอกเลยนะ เหมือนผู้ชายเลย เท่ห์ชะมัด"
หญิงสาวกัดฟันแน่น ...จะมีได้ไงวะ กูรัดจนเจ็นนมไปหมดแล้ว...
แต่ปากเธอกลับยิ้มเท่ห์ ๆ ให้หญิงสาวแทน จนฝ่ายนั้นหอมแก้มเธอฟอดใหญ่
โดยไม่ทันตั้งตัว จู่ ๆ หญิงสาววัยรุ่นก็กดหน้าอกตัวเองไว้แน่น
หายใจกระหืดกระหอบทันที
"ริต้า ชั้น ...ชั้นหายใจไม่ออก"
เวรแล้วมั้ยละ นี่ไอ้กุ้งเจ้ากรรมนั่นแน่นอน หญิงสาวลุกยืนก่อนจะตวัดร่าง
บอบบางแน่งน้อยนั้นแนบอก เธอได้รับการฝึกฝนมาจนรู้วิธีที่จะอุ้มคนน้ำหนัก
เท่ากับตัวเธอได้อย่างสบาย ๆ ร่างสูงประเปรียวของเธอเดินรีบเร่งก่อนจะ
เบรคเกือบไม่ทันเมื่อเห็นกลุ่มศัตรูของพ่อยายคุณหนูนี่เตรียมดาหน้าเข้ามา
หญิงสาวใช้ทั้งไหวพริบทั้งอาวุธกว่าจะพายายคุณหนูตัวแสบออกมาพ้นได้
นั่นไงงานล่าสุดของเธอที่จบลงอย่างสวยงามตลอด เวลา1 เดือน
หญิงสาวคิดถึงเหตุการณ์คราวนั้นก่อนจะหัวเราะออกมาด้วยความขำ
ชีวิตเธอนี่ก็สนุกไม่ใช่เล่นเหมือนกัน แต่ว่างานนี้สิ เธอจะดูแลเขาไหวหรือนี่
หญิงสาวเหลือบมองประวัติย่อของเขาก่อนถอนใจ............
ไม่รู้ว่าเธอจะเอาตัวเองเข้าบังลูกกระสุนให้เขาได้หรือเปล่าด้วยซ้ำ ถ้ามีใครมา
ปองร้ายเขาขนาดนั้น เขาตัวออกสูงกว่าเธอ ทั้ง ๆ ที่เธอก็นับว่าสูงแล้วนะนี่
การเป็นบอร์ดี้การ์ดให้คนตัวโต ๆ จะลำบากกว่าคนตัวเล็ก ริต้ายิ้มออกมา...
เมื่อคิดถึงจุดนี้
แน่ละสิ ตัวโตก็ต้องเป็นเป้าที่ใหญ่โตสำหรับศัตรูไปด้วยเหมือนกัน
"เอาวะ เป็นไงเป็นกันสิน่า อย่างมากก็ตาย ไม่เห็นแคร์สักนิด งานมีตั้งเยอะ
ดันมาเลือกอาชีพนี้แทนก็ต้องทำใจนะริต้าเอ๋ย"
หญิงสาวปลอบตัวเองเบา ๆ พลางอ่านเอกสารต่อ
.........................................................................
..........................................................................
..........................................................................
*หมายเหตุ
งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา
จำนวน 198 ความเห็น, หน้า่ |
1|
2|
3|
4|
5|
6|
7|
8|
9| -
10-
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 179 6 พ.ค. 2551 (12:09) สู้ ๆ นะค่ะเจ๊ จะเป็นกำลังใจให้
Jeab
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 180 7 พ.ค. 2551 (09:37) มาอัพต่อเร็วๆน้าคร้า
สนุกจังเรย
ชอยเรืองนี่ที่สุดแล้วค่ะ
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 181 8 พ.ค. 2551 (12:23) หนุกหนาน...สมการรอคอย ล้ำเลิศ ล้ำเสิศ
จะติดตามต่อไป..ถึงจะอัพนิดเดียวก็จะติดตามค่ะเจ๊
(เขียนหลายเรื่องมีงงๆ จำผิดบ้างป่ะเจ๊ แบบว่าสับสนเนื่อเรื่องเองอ่ะเจ๊...อยากรู้จัง)
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 182 8 พ.ค. 2551 (13:28) อย่าลืมมาอัพต่อนะคะ
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 183 10 พ.ค. 2551 (01:01) ไม่สับสนเล้ย แต่ว่าคิดไม่ออกมากกว่า 55555+
ความจริงถ้าใครตามอ่านนิยายเจ๊มาตั้งแต่ต้น น่าจะพอจับทางได้
ประมาณว่าขยันบ้าเลือดสักอาทิตย์สองอาทิตย์ ต่อมาก็จะหายจ้อยไปเลย
เพราะคิดอะไรไม่ออก...เป็นแบบนี้ประจำ..ทำใจเถอะน้าที่รักทั้งหลาย
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 184 11 พ.ค. 2551 (19:02) แง้ ไม่มาอัพเลย อัพไวๆ สิ อย่าหายไปแบบนี้
รออ่านอยู่น้า สู้ ๆ
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 185 11 พ.ค. 2551 (19:03) อัพด่วน
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 186 13 พ.ค. 2551 (07:59) กรี๊ดดดดด ลึกลับซับซ้อนชอบริต้ามากๆเยย อยากรู้เรื่องยูทีโอกับดร.สติเฟื่องอ่ะ เผยออกมาบัดเดี๋ยวนี้เลยน้า
เจ๊อ่ะ อัพช้าจัง แล้วเดี๋ยวนี้ยิ่งไม่ค่อยมีเวลามาอ่านแล้วด้วย
ไม่รีบอัพเค้าโกรธนะ
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 187 14 พ.ค. 2551 (14:05) มาอัพเร็วๆน้าค้า
ติดเรื่องนี้มากๆเรยยย
ตอนนี้เปิดเทอมแล้วไม่
ค่อยมีเวลาอ่านเลยอ่ะค่ะ
รีบๆมาอัพต่อน้าคร้า
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 188 22 พ.ค. 2551 (12:18) ทามใจไม่ได้ทามไมหายนานเลย
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 189 23 พ.ค. 2551 (19:23) โหเจ๊ ไม่มาอ่านตั้งนาน อัพพรึ่บอีกแล้ว
หนูจะทยอยอ่านนะค่ะเจ๊ ^^
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 190 23 พ.ค. 2551 (19:43) อ่านจบแล้วคร้าเจ๊ มาอัพต่อเร็วๆนะค่ะ
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 191 24 พ.ค. 2551 (01:07) ขอโทษทุกคนที่รอจ้า..ช่วงนี้ไม่ค่อยว่างเลย งานก็ต้องทำ..ดึกมาก็ต้องแต่งนิยายหนุกๆ
แต่่ว่า..ช่วงนี้..เฉพาะช่วงนี้ (นานกี่วันหว่า)..ต้องลุยกะนิยายเก่าๆเพื่อเอาไปพิมพ์
สามเรื่องพร้อมกันกรี๊ด...เดี้ยนเหนื่อยมากนอนตี3-4ทุกคืนจะตายแหล่ว.
เพิ่งเข้าใจนักเขียนเดี๋ยวนี้เองที่เค้าว่า "ถูกจิก" เป็นยังไง เพราะตอนนี้เจ๊โดนทุกวัน..แง้
เมื่อไรมันจะเสร็จเสียทีไม่รุ
จะพยายามทำให้เร็วที่สุดเพื่อจะมาอัพเรื่องนี้ต่อไป..สังเกตุป่าวว่าเจ๊แทบจะไม่ได้อัพสักเรื่องเลย
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 192 25 พ.ค. 2551 (00:28) ไม่เป็นไรคร้าเจ๊...นานแค่ไหนก็รออยู่แล้นคร้า...นอนดึกทำงานเยอะเอ้าลิโพเพิ่มพลัง...รักษาสุขภาพด้วยนะค่ะเจ๊..เดี๋ยวน็อกแล้วแฟนๆเจ๊จะฝันค้างเพราะไม่มีคนอัพนิยายให้อ่านT^T..สู้ๆคร้า^^
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 193 16 มิ.ย. 2551 (20:11) เจ๊สู้ๆเด้อ(คิคิ เราก็ดองไว้นานเหมือนกัน) สู้ๆน้าจ้าเจ๊~
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 194 22 มิ.ย. 2551 (21:54) เจ๊จ๋า~~~
ใจขอเจ๊จะไม่อัพเรื่องนี้เลยหรอ
อิอิ
อยากอ่านน้า....
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 195 29 มิ.ย. 2551 (07:58)
สาหวาดเดย์นะค่ะ................
สู้ๆๆค่ะเป็นกำลังใจให้นะ...........
มาอัฟเร็วๆนะจะคอยติดตามสู้................มาเม้นให้นะ
แล้วอย่าลืมไปเม้นให้กันบ้างละ
ยัยแม่มด
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 196 16 ก.ค. 2551 (14:43) แนะนำตัว คับ
เพิ่งเคย คอมเม้นครั้งแรก
เพิ่งติดตามมาได้ 3 เรื่องแล้ว
สนุกดีจร้า
พี่หนุ่มจัง (IP:124.120.202.249)
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 197 18 ก.ค. 2551 (15:49) ง่ะ
ขอเป็นสมาชิกด้วยคน ได้ป่ะ
พี่หนุ่มจัง (IP:58.64.106.8)
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 198 19 ก.ค. 2551 (18:22) ฮิฮิ เข้ามาอีกแระ อยากอ่านตอนใหม่จัง
พี่หนุ่มจัง