วิชาการ.คอม - นักเรียนในดวงใจของครูนิตย์ (เธออยู่ไหน)

นักเรียนในดวงใจของครูนิตย์

ใครว่าครูคือเรือจ้าง ใครว่าไม่ใช่ ไม่ใช่เรื่องแปลก แต่ฉันว่า ใช่ ฉัน คือเรือ(บริการข้ามฟากชีวิต) ลำหนึ่ง ที่มีอายุมากแล้ว มีประวัติการทำงานที่ยาวนาน หลายร้อยหลายพันคนที่ผ่านเข้ามาในเรือนี้ แล้วก็จากไป

ผู้เขียน: nit_n ชมแล้ว: 676 ครั้ง

post ครั้งแรก: Mon 24 September 2007, 5:33 am ปรับปรุงล่าสุด: Sat 29 September 2007, 6:19 am

อยู่ในส่วน: ไม่ได้ระบุว่าให้อยู่ห้องใด

สารบัญ

หน้า : 1 ผมมาซ่อม
หน้า : 2 ลูกศิษย์ที่เป็นดารา
หน้า : 3 เธออยู่ไหน

หน้าที่ 3 - เธออยู่ไหน

เมื่อ 20 ปีก่อนโน้น ฉันสอนในระดับชั้น ม. ปลาย มีนักเรียนหญิงคนหนึ่ง ซึ่งฉันก็ไม่ได้สนใจเธอเป็นพิเศษกว่าเด็กคนอื่น ๆ เนื่องจากเธอไม่ได้มีปัญหาอะไร และไม่ได้มีอะไรเด่นจนเป็นที่น่าสังเกต คือเธอมีการเรียนที่สม่ำเสมอ ปานกลาง ความประพฤติเรียบร้อย
เช้าวันหนึ่ง ก่อนออกจากบ้านไปโรงเรียน ได้รับโทรศัพท์จากเธอว่า พ่อแม่ไม่ทราบว่าไปไหน หลายวันแล้ว ไม่มีเงิน และไม่มีอะไรจะรับประทาน เช้านี้มีไข่1 ต้ม 1 ฟอง แบ่งกับน้องคนละครึ่ง เธอเล่าอย่างนี้แล้วหยุดไป มีเสียงสะอื้นเบา ๆ แบบว่าหักห้ามแล้ว แต่ไม่อยู่
น้ำเสียงเครือ ขาดหายไป ฉันจึงเป็นฝ่ายพูดต่อไปว่า มีเงินขึ้นรถมาโรงเรียนไหม เธอตอบว่า ไม่มีเลย บ้านอยู่ไกลจากโรงเรียนไหม เธอตอบว่า 3 -4 ป้ายรถเมล์ ต้องเดินออกจากซอยอีกไกลเหมือนกัน ฉันจึงบอกว่า ให้มาโรงเรียนให้ได้ จะช้าจะเร็ว ให้มาพบครูให้ได้
เธอก็รับปาก แล้วฉันก็ไปโรงเรียน
เมื่อพบเธอ ก็ถามสารทุกข์สุกดิบ ทราบว่ามีปัญหาครอบครัว ซึ่งเด็กที่ฉันสอนอยู่จะมีปัญหาทำนองนี้มากมาย
หลังจากนั้น ฉันก็ให้ความช่วยเหลือ เช่นให้ค่าอาหารกลางวัน ให้ค่ารถ แต่ทำทีเป็นว่าให้เธอมาเป็นเลขาส่วนตัว เช่นจัดแฟ้ม เรียงงานที่นักเรียนส่งมาให้เป็นหมวดหมู่ ฯลฯ
สรุปแล้วเธอผู้นี้จบการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายออกไป ทุกปี เมื่อถึงวันปีใหม่ และวันแม่ เธอจะมาหาที่บ้าน เอาของเล็ก ๆ น้อย ๆ มาให้ ซึ่งฉันจะให้เงินกลับไปทุกครั้ง
ซึ่งเธอบอกว่า มีงานทำแล้ว ไม่รับเงินจากครูอีกแล้ว แต่ฉันก้ไม่ยอม ยัดเยียดเงินให้เธอทุกครั้ง
วันหนึ่ง เธอมาหา ในสภาพที่ไม่ค่อยจะสดใส ท่าทางซีดเซียว ผิวกายและผิวหน้าเหลือง ๆ
ฉันถามเธอ ได้ความว่า ไปทำงานที่โรงงานแห่งหนึ่งในจังหวัดอยุธยา ไม่มีใครเลี้ยงดูเธอ
เพราะพ่อแม่หายไปไม่กลับมาอีกเลย การทำงานนั้น ทำในโรงงานผลิตเครื่องใช้ไฟฟ้า
ที่เกี่ยวข้องกับเรื่องมลภาวะ อาจเสี่ยงต่อสารพิษต่าง ๆ ได้ แต่เธอไม่มีทางเลือก ฉันจึงขอที่อยู่ของเธอไว้ ถ้ามีงานดี ๆ ที่ไม่เสี่ยง จะติดต่อเธอไป
เมื่อฉันติดต่อเธอไปทางจดหมาย และโทรศัพท์ ก็ไม่ได้รับข่าวคราวเลย และนับจากนั้นจนบัดนี้ ฉันไม่ได้ข่าวของเธออีกเลย
ในส่วนลึกของจิตใจแล้ว ฉันคิดว่าเธอคนนี้จะยังมีชีวิตอยู่หรือเปล่า เป็นไปไม่ได้เลยที่เธอ
จะไม่ติดต่อมาอีก โดยที่เราไม่ได้มีข้อขัดแย้งอะไรกันเลย ในวันสุดท้ายที่จากกัน
อยากบอกให้รู้ว่าครูคิดถึง และเป็นห่วง จะเป็นตายร้ายดีอย่างไร อย่างน้อยการโทรศัพท์มาหา การส่งจดหมายมา การมาเยี่ยมบ้าน น่าจะมีบ้าง แต่นี่ไม่มีเลย
เรือรับจ้างลำนี้ นอกจากจะคอยดุแล ประคับประคองผู้โดยสารในขณะที่อยู่ในเรือ คอยดูแลไม่ให้ตกน้ำตกท่า พาไปส่งถึงฟากข้างหน้าโดยสวัสดิภาพแล้ว ก็ยังสอดส่ายสายตามองต่อไปว่าผู้โดยสารนั้นจะไปขึ้นรถ ลงเรือ เพื่อเดินทางต่อไปให้ถึงจุดหมายปลายทาง
ของชีวิตได้หรือไม่ เมื่อเขาไปได้ดี มีความสำเร็จ ก็มีความสุข เมื่อเขาไปได้ทุกข์ ก็เศร้าใจ
นี่เป็นธรรมดาของชีวิต
อย่างไรก็ตาม ฉันก็มีความสุขในอาชีพนี้ ถึงแม้ไม่ร่ำรวย แต่ก็ไม่เคยยากจน ฉันคิดว่า
ชีวิตนี้มีความสุขยิ่งกว่าคนที่ร่ำรวยหลายสิบ หลายร้อยล้านบางคนเสียอีก 55086

<<< หน้าก่อนนี้ (หน้า 2)

หน้าถัดไป (หน้า 4) >>>

^*หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา

ยังไม่มีความเห็นเพิ่มเติม

กรุณา login เพื่อ comment งานเขียนนี้

???? สมัครสมาชิก ฟรี ตลอดชีพ