<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/32808" type="text/javascript"></script>

ศาสนาเปรียบเทียบแห่งสากลโลก ท่านสาธุชนผู้มีความสนใจในธรรมทั้งหลายอาตมาขอแสดงความยินดีในการมาของท่านทั้งหลายสู่สถานที่นี้ในลักษณะอย่างนี้โดยเฉพาะอย่างยิ่งก็คือเพื่อจะฟังธรรมเพื่อจะศึกษาพระธรรมเพิ่มพูนยิ่งยิ่งๆขึ้นไปท่านที่มาแต่ที่ไกลได้รับความลำบากก็ขอนุโมทนาและขออภัยถ้ามีความบกพร่อง ผู้เขียน: ท่านพุทธทาส ภิกขุ ชมแล้ว: 57,668 ครั้ง post ครั้งแรก: Wed 26 September 2007, 5:18 pm ปรับปรุงล่าสุด: Thu 20 December 2007, 10:09 am อยู่ในส่วน: บุคคลสำคัญ, บุคคลสำคัญไทย, ปรัชญา

ไอ้คนที่กินข้าวมันก็มีความถูกต้องมีปกติสุขไปแล้วมาถามว่าอันไหนดีกว่ากันเนี่ยมันตอบไม่ได้มาถามฝ่ายหนึ่งมันก็ต้องตอบอย่างหนึ่งไอ้คนที่มาถามมันไม่รู้ว่ามันกินอะไรถ้าตัวเองกินข้าวมันก็ต้องตอบว่ากินข้าวดีเพราะนั้นมันเป็นคำถามที่บ้าบอที่จะถามว่ากินขนมปังดีหรือกินข้าวดีที่นี้แคบเข้ามาในหมู่พวกที่กินข้าวภาคเหนือภาคอีสานกินข้าวเหนียวภาคใต้กินข้าวเจ้าภาคกลางกินข้าวเจ้าถ้าเกิดถามว่ากินข้าวเหนียวดีกว่ากินข้าวเจ้าหรือกินข้าวเจ้าดีกว่ากินข้าวเหนียวมันก็เป็นคำถามที่บ้าบอที่สุดนั่นเอง



อาตมาเคยไปลองกินข้าวเหนียวมาแล้วมันกินไม่ได้มันกินไม่ค่อยจะได้มันฝืนมากเกินไปนี่เพราะว่าเรามันกินข้าวเจ้าพวกที่กินข้าวเหนียวก็มากินข้าวเจ้าก็บ่นว่าไม่เต็มท้องไม่อิ่มท้องไม่มีกำลังวังชาอะไรอย่างนี้เป็นต้นที่จริงเลือกคำถามอย่างนี้ให้มันมีความถูกต้องของภูมิหลังเบื้องหลังเกิดมาอย่างไรเกิดมาในถิ่นไหนในยุคไหนในสมัยไหนมีเลือดเนื้อที่สร้างมาในลักษณะอย่างไรในลักษณะอย่างนั้นมันถึงจะถูกต้องจงมีหรือกินก็ได้



ถ้ามีก็มีศาสนาถ้ากินก็กินข้าวให้มันถูกต้องเกี่ยวกับเรื่องของตนเองภูมิหลังของตนเป็นอย่างไรมีวัฒนธรรมอย่างเกิดในถิ่นไหนคือในบ้านเมืองที่ดีมีดินฟ้าอากาศอย่างไรมันมีอีกหลายอย่างหลายปัญหาที่มันจะทำให้มองเห็นได้ไม่ว่าจะกินเนยดีหรือกินน้ำกะทิดีเผือกผลอย่างเดียวกันมันก็ตัดสินไม่ได้หรอกมันเป็นเรื่องของความเคยชินมากกว่าที่เรียกว่ารสนิยมหรืออะไรก็แล้วแต่เพราะนั้นเราจะไม่ถามกันว่าศาสนาไหนดีกว่าศาสนาไหนเพราะศาสนาหนึ่งย่อมดีสำหรับคนพวกหนึ่งโดยสมบรูณ์เพราะนั้นเข้าก็รับเอาศาสนานั้นเป็นศาสนาประจำสืบทอดกันมาจนกลายเป็นศาสนาประจำตระกูลหรือศาสนาประจำชาติก็แล้ว







แต่ถ้ามองดูถึงความเหมาะสมที่ได้รับจากศาสนาแล้วมันก็ดีด้วยกันทั้งนั้นไม่มีคำว่าดีกว่าและก็ไม่คำว่าดีที่สุดอาตมากล้าพูดว่าไม่มีศาสนาไหนดีที่สุดเช่นพุทธศาสนานี้ใช้กับคนโง่ไม่ได้พุทธศาสนาจะดีที่สุดอย่างไรเพราะมันใช้กับทุกคนไม่ได้ศาสนาที่นิยมปัญญารุ่งเรืองอยู่ด้วยปัญญามันใช้กับคนโง่ไม่ได้เนี่ยคือข้อที่ว่ามันไม่ดีที่สุดไปได้ถ้ามันดีที่สุดมันต้องใช้ได้กับคนทุกคนได้ทุกพวกทุกชนิดจริงเพราะนั้นเราจึงไม่อาจจะพูดว่ามีศาสนาใดดีที่สุดแล้วก็จะไม่พูดว่าศาสนาไหนดีกว่าศาสนาไหนเพราะว่ามันจะเหมาะสำหรับผู้ที่ถือศาสนานั้นๆตามภูมิหลังของคนที่มีอยู่ที่นั้นเราจะเลิกพูดเลิกถามชนิดนี้คือที่นี้ก็จะมาดูในแง่ดีแต่ละศาสนาก็จะมีจุดดีมีแง่ดีส่วนที่เป็นประโยชน์แก่ศาสนิกของศาสนานั้นเต็มที่เป็นศาสนาๆไปทุกๆศาสนาเนี่ย



เดี๋ยวนี้มาพิจารณากันถึงคำว่าศาสนาๆนี้ก่อนเพราะว่าศาสนาๆนี้ไม่ได้หมายถึงลัทธิของความเชื่อเพียงแต่เป็นลัทธิของความเชื่อไม่ได้เรียกว่าศาสนาต้องเป็นระบบของการปฏิบัติปฏิบัติอยู่ปฏิบัติลงไปแล้วเป็นระบบๆถูกต้องตามระบบแล้วเนี่ยจึงเป็นตัวศาสนาถ้ายังเป็นแต่เพียงลัทธิความเชื่อมันยังเป็นของลมๆแร้งๆมันยังไม่เป็นตัวศาสนามันต้องมีการปฏิบัติเมื่อมีการปฏิบัติลงไปแล้วมันก็จะมีผลของการปฏิบัติก็จะเกิดผลขึ้นมาตามสมควร



ดังนั้นจึงดับความทุกข์หรืแก้ปัญหาได้อย่างใดอย่างหนึ่งเสมอไปหัวใจของทุกศาสนามันจึงอยู่ที่ความดับทุกข์ปฏิบัติและทุกข์ได้จะเป็นแต่เพียงความรู้เฉยๆยังไม่พอเอาหละสำหรับวิชาความรู้มันก็มีเพื่อจะปฏิบัติได้ถูกต้องปฏิบัติอย่างเดียวยังไม่พอมันต้องได้รับผลของการปฏิบัติด้วยแล้วผลของการปฏิบัตินั้นก็คือการดับทุกข์ได้เพราะนั้นก็เลยมีค่าอยู่ที่การดับทุกข์ซึ่งมีด้วยกันทุกศาสนาศาสนานี้ดับทุกข์ของคนในเอเชียได้ศาสนานี้ดับทุกข์ของคนในยุโรปได้ในแอฟริกาในที่ไหนได้ไอ้ส่วนที่มันดับทุกข์ได้เนี่ยมันเหมือนกันสำหรับความทุกข์นั้นมันไม่มีต่างชาติต่างศาสนาตัวความทุกข์มันทุกข์เหมือนกันหมดเลยเพราะนั้นถ้ามันดับทุกข์ได้มันก็มีค่าเท่ากันคำอธิบายเรื่องจะดับทุกข์อย่างไรมันเป็นส่วนพิเศษประจำศาสนา



แต่ว่าสำคัญอยู่ที่การปฏิบัติขั้นปฏิบัติแล้วดับทุกข์ได้ไอ้การดับทุกข์ได้เนี่ยคือค่าที่แท้จริงซึ่งมีอยู่ในทุกศาสนาถ้าศาสนาไหนไม่มีส่วนที่ดับทุกข์ได้และก็ขีดค่าออกไปได้เลยขีดชื่อออกไปได้เลยจากบัญชีของศาสนาถ้ามันยังมีอยู่มันต้องดับทุกข์ได้ในชนิดใดชนิดหนึ่งหรือในระดับใดระดับหนึ่งก็ตามเพราะว่าคนในโลกมันมีหลายชนิดนักหลายระดับนักมันจึงต้องมีหลายศาสนาเพื่อพอเหมาะพอดีแก่กันกับคนเหล่านั้นเพราะนั้นศาสนาทุกศาสนาจึงมีส่วนดีตรงที่ดับทุกข์ได้ด้วยการปฏิบัติถูกต้องจนดับทุกข์ได้เพราะนั้นจะมีรูปร่างของการปฏิบัติแตกต่างกันบ้างไม่เป็นไรๆเช่นการกินข้าเหนียวเข้าไปมันก็บำรุงร่างกายได้กินข้าวเจ้ามันก็บำรุงร่างกายได้กินขนมปังมันก็บำรุงร่างกายได้ไม่เป็นไรขอแต่ให้ดับทุกข์ได้ดังนั้นจึงมองดูที่ส่วนลึกของหัวใจที่เป็นจุดกลางใจกลางของทุกข์ศาสนามันก็ดับทุกข์ได้



ดังนั้นในทุกข์ศาสนาจึงเหมือนกันในส่วนนี้เปรียบเทียบข้อนี้ก็จะเปรียบเทียบได้กับว่าน้ำน้ำของเหลวของเหลวที่เรียกว่าน้ำนะมันมีมากชนิดเหลือเกินนับไม่ไหวหละน้ำฝน น้ำประปา น้ำบ่อ น้ำคลอง น้ำท่า น้ำในนา น้ำในคู น้ำในหนอง แม้กระทั่งน้ำสกปรกใต้ถุนบ้าน มันเป็นน้ำเหมือนกันกระทั่งว่าน้ำผึ้ง น้ำตาล น้ำส้ม น้ำปลา น้ำอะไรก็สุดแท้ที่มันเหลวเป็นน้ำก็เรียกว่าน้ำจะเป็นเหม็นหรือหอมเปรี้ยวหรือขมหรืออะไรก็สุดแท้แต่ถ้ามีสติปัญญาก็จะรู้ว่าในน้ำทุกชนิดนั้นมีน้ำบริสุทธิ์ในน้ำโคนก็เอาแยกเป็นน้ำบริสุทธิ์เป็นน้ำกลั้นออกมาได้เป็นน้ำคลองก็ได้ในน้ำฝนก็ได้แม้แต่ในน้ำส้ม ในน้ำคล่ำ

---

บทความอื่น

บทความแนะนำ

Blog แนะนำ

Hot Links

คลังข้อสอบ | ข่าววิชาการ
เล่นกล/เกม | อ่านนิยาย
ข่าวทุนการศึกษา | ลิงค์

ขอบคุณผู้สนับสนุน