สารบัญ

เป็นอันว่าอาตมาขอถือเอาว่าท่านทั้งหลายมานี่ต้องการธรรมะจะไม่คำนึงถึงว่าบางคนรู้บางคนยังไม่รู้บางคนรู้มากบางคนรู้น้อยแต่จะขอสรุปความที่จะใช้ได้สำหรับทุกคนซึ่งเสมือนหนึ่งว่าจะเป็นของขวัญปีใหม่เพราะอีกสองสามวันก็จะถึงวันปีใหม่แล้วก็ถือโอกาสซะเลยว่าจะให้ความรู้ในวันนี้ในฐานะเป็นของขวัญสำหรับวันปีใหม่แล้วก็คือสิ่งที่เรียกว่าธรรมะนั่นเองให้ธรรมะในฐานะเป็นของขวัญวันปีใหม่มันจะแปผลกอะไรมันจะแปลกก็ตรงที่ว่าท่านทั้งหลายจะต้องทำให้มันมีธรรมะมากขึ้นกว่าปีที่แล้วมาอย่าให้มันซ้ำซากวนเวียนเลยให้มันก้าวหน้าขึ้นไปตามรำดับตามเวลาที่มันร่วงไปปีหนึ่งมันก็ล่วงไปๆเราจะมาย่ำท้าวซ้ำรอยอยู่นี่มันก็ไม่ไหวนี่ก็เพื่อจะให้สามารถก้าวหน้าไปไม่ต้องซ้ำรอยนั่นเองจึงต้องพูดถึงสิ่งที่เรียกว่าธรรมะนั้นให้เป็นที่เข้าใจ แจ่มแจ้ง ยิ่งๆขึ้นไป


อาตมาก็เคยพูดมาหลายครั้งหลายหนแล้วว่าธรรมะคืออะไรแต่เกรงว่าบางคนไม่เคยได้ยินบางคนก็ลืมเสียแล้วบางคนก็จำได้ครึ่งๆกลางๆบางคนก็จำได้ แต่ยังไม่เข้าใจความหมายโดยสมบูรณ์นั้นเรามาพูดถึงสิ่งที่เรียกว่าธรรมะกันอีกสักครั้งหนึ่งเป็นข้อแรกธรรมะคืออะไรเวลานี้ท่านทั้งหลายบางคนก็คงจะนึกอยู่ในใจแล้วว่าธรรมะคืออะไรแล้วก็นึกได้นึกไปตามที่เคยได้ยินได้ฟังแล้วก็ได้ยึดถืออยู่เช่นว่าธรรมะคือคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเป็นต้นธรรมะคือสิ่งที่แสดงอยู่บนทำมาตรดังนี้เป็นต้นถ้าอย่างนี้แล้วยังไม่พอยังไม่ถูกตัวธรรมะอันแท้จริงธรรมะคืออะไรขอให้ลูกหลานเหล่านี้รวมทั้งคุณ คุณป้าคุณน้าคุณลุงทั้งหลายด้วยช่วยจำกันไว้เป็นหลักจนตลอดชีวิตจะดีกว่าถ้าจำไว้อย่างถูกต้องและเป็นหลักแล้วมันจะง่ายจะสะดวกแก่การจะมีธรรมะยิ่งๆขึ้นไป เมื่อถามว่าธรรมะคืออะไรจงตอบว่าธรรมะคือการกระทำที่ถูกต้องคือการกระทำที่ถูกต้อง ถูกต้องแก่ความเป็นมนุษย์ของตนทุกขั้นทุกตอนแห่งวิวัฒนาการช่วยจำกันไว้ให้แม่นยำเป็นบทจำกัดความเป็นบทนิยามว่าธรรมะคือการกระทำที่ถูกต้อง ถูกต้องแก่อะไรถูกต้องแก่ความเป็นมนุษย์ความเป็นมนุษย์ของใครของแต่ละคนละคนถูกต้องอย่างไรถูกต้องทุกๆขั้นตอนแห่งวิวัฒนาการของตนๆ






กล่าวอีกครั้งหนึ่งว่าธรรมะคือการกระทำที่ถูกต้องแก่ความเป็นมนุษย์ของตนทุกขั้นทุกตอนแห่งวิวัฒนาการของเขานี้มันคงจะแปลกจากที่ท่านเคยได้ยินได้ฟังหรือถืออยู่ว่าธรรมะคือคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าธรรมะคืออย่างนั้นอย่างนี้อีกมากมายแต่ถ้าจะให้สำเร็จประโยชน์แล้วก็ยังว่าธรรมะนั้นเป็นตัวการประพฤติกระทำลงไปจริงๆไม่ใช่เป็นเพียงความรู้แต่มันก็รวมอยู่ด้วยเพราะเวลาที่เราจะประพฤติธรรมอะไรลงไปนั้นเราต้องรู้เรื่องนั้นนั้นเราจึงถือว่ามันรวมอยู่ในการกระทำที่ถูกต้องเพราะมันยืนยันอยู่แล้วว่าที่ถูกต้องเพราะฉะนั้นมันก็ต้องมีความรู้มาแล้วตามสมควรเอาความรู้นี้มารวมไว้ในการประพฤติหรือกระทำให้เป็นการกระทำที่ถูกต้องท่านก็จะต้องมีการศึกษามาพอสมควรจึงจะมีการกระทำที่ถูกต้องนี้ถูกต้องนั้นมันจำกัดลงไปว่าถูกต้องแก่ความเป็นมนุษย์ของเราถูกต้องแก่สิ่งอื่นมันสิ้นประโยชน์อะไรมันป่วยการมันถูกต้องแก่ความเป็นมนุษย์ของเราของตัวเองนี้ถูกต้องอย่างไรขอให้ถูกต้องทุกๆขั้นตอนแห่งวิวัฒนาการคนเรามีวิวัฒนาการเรื่อยไม่มีหยุดตั้งแต่คลอดจากท้องแม่ทุกๆชั่วโมงมันก็วิวัฒนาการ


จนบัดนี้อยู่ในสภาพอย่างนี้มันเป็นวิวัฒนาการแล้วยังจะวิวัฒนาการต่อไป ต่อไปจนกว่าจะได้เข้าโรงกันนี่เอาเฉพาะในชาตินี้มันก็มีวิวัฒนาการอย่างนี้แบ่งได้เป็นขั้นตอนเช่นว่าเป็นประถมวัยเด็กๆเป็น มัดฉิบมาวัยเป็นผู้ใหญ่เป็นปัจฉิมวัยเป็นคนแก่คนเฒ่าเอาสัก 3 ตอนก็พอจะมองเป็นได้นี้มันต้องถูกต้องทุกขั้นตอนของวิวัฒนาการในวัยเด็กก็ต้องมีความถูกต้องเต็มที่ในวัยผู้ใหญ่ก็ถูกต้องเต็มที่ในวัยคนแก่คนเฒ่าก็ถูกต้องเต็มที่นี่เรียกว่าถูกต้องแก่ความเป็นมนุษย์ทุกขั้นตอนแห่งวิวัฒนาการนี้เราจะต้องมีการประพฤติกระทำชนิดนั้นให้ได้ผลอย่างนั้นนี้มันเป็นคำตอบแต่เพียงว่าธรรมะคืออะไร


โดยหลักใหญ่ก็คือการกระทำที่ถูกต้องแก่ความเป็นมนุษย์ของตนๆทุกขั้นทุกตอนแห่งการวิวัฒนาการของตนๆท่านทั้งหลายกลับไปแล้วจงทดสอบจงใคร่ครวญดูว่าเรากำลังมีวิวัฒนาการความเป็นมนุษย์ถูกต้องกับของเราทุกขั้นตอนหรือไม่จะแบ่งให้ระเอียดลงไปก็ได้ว่ามีอายุ 1 ปี มีอายุ 2 ปีมีอายุ 3 ปีกระทั่งเดี๋ยวนี้มีอายุ 15-16ปี 20ปี 30 ปี 50ปี 60 ปีเป็นขั้นตอนไปทดสอบดูว่าที่แล้วมาแต่หลังมันมีความถูกต้องหรือไม่หรือต้องนั่งเช็ดน้ำตาหัวเข่าบ่อยๆหรือทำความยุ่งยากลำบากให้แก่บิดามารดาเพื่อนบ้านเรือนเคียงอยู่บ่อยๆซึ่งมันยังไม่ใช่ความถูกต้องจะต้องทดสอบด้วยความบริสุทธิ์ใจไม่เข้าข้างตัวเองไม่เห็นแก่ตัวเองอย่างที่ว่ามันไม่เป็นธรรมมันต้องให้ความเป็นธรรมแก่หลักของพระธรรมมีอย่างมีความสุขเป็นอย่างไรต้องเป็นอย่างนั้นคำว่าความถูกต้องเถียงกันได้มากมายไม่รู้จักจบแต่ที่มันจะจบได้ก็มีการบัญญัติว่าถ้าจะถูกต้องจริงมันก็พิสูจน์ความมีประโยชน์นี่ขอให้เราคิดดูถ้ามันถูกต้องจริงมันต้องพิสูจน์ความมีประโยชน์ ประโยชน์อย่างไรก็ประโยชน์อย่างนั้นแก่ผู้อื่นรอบๆตัวเขาถ้ามันเกิดประโยชน์แก่ตัวคุณนั้นและแก่ผู้อื่นรอบๆตัวเขาจะเรียกได้ว่าถูกต้องถ้าไม่อย่างนั้นมันไม่ถูกต้องไม่ให้ใครมาบอกกันอีกร้อยคนว่าถูกต้องมันก็ถูกต้องไม่ได้แต่เมื่อมันพิสูจน์ความมีประโยชน์ทั้งแก่ตนและแก่ผู้อื่นจึงจะเรียกว่าถูกต้อง ถูกต้องแก่เราคือเรามีความสุขเรียกว่าคนไม่มีปัญหาไม่มีความทุกข์อยู่ด้วยความสงบสุข


เป็นที่พอใจของตนนี่เรียกว่ามันเป็นความถูกต้องแก่เราความมีชีวิตอยู่ของเรานั้นมีการกระทำอะไรบางอย่างพร้อมกันไปแล้วก็เป็นประโยชน์แก่ผู้อื่นถือเป็นการช่วยเหลือผู้อื่นพร้อมกันไปเพื่อนมนุษย์ข้างเคียงของเราก็พลอยได้รับเป็นความสุขไปด้วยนี่เรียกว่าส่วนตัวเราก็มีสันติสุขส่วนคนทั้งหลายทั้งปวงก็มีสันติภาพเรียกว่ามันมีเพียงเท่านี้มันไม่มีอะไรอื่นที่จะมากไปกว่านี้เรามีสันติสุขโลกนี้หรือโลกไหนก็ตามก็มีสันติสุขกระทั่งถึงบรรลุมรรคผลนิพพานเรียกว่ามีสันติสุขทุกคนในโลกพลอยมีสันติสุขกลายเป็นโลกที่มีสันติภาพเรามีสันติสุขสังคมมีสันติภาพมันก็ควรจะพอใจแล้วมันสูงสุดมันก็อยู่ที่ตรงนี้เดี๋ยวนี้เราเป็นอย่างไรเรายังมีสันติสุขหรือว่าอะไรก็ลองคิดดูแต่ละคนล้วนแต่มีอีกคนมันสุขเย็นหรือสุขไหม้มันมีข้อที่ต้องพิจารณาอย่างนั้นถ้าสุข ข สะกดมันก็สุขเป็นเรื่องเย็นแต่ถ้าเป็นสุข ก สะกดมันก็เป็นสุกไหม้เอาไฟมาเผาให้สุกคงจะไม่มีชีวิตเหลือถ้าว่าสุกมากนี่เรามีสุขเป็นที่พอใจอยู่ทุกวันทุกคืนหรือเปล่าหรือยังมีอึดอัดในใจเหมือนไฟเข้าไปสุมในอกในใจบ้างหรือเปล่าไอ้ไฟเหล่านี้คือความรัก ความโกรธ ความเกียจ ความกลัว ความอิจฉาริษยา ความวิตกกังวลความโง่เขลาไม่มีอะไรที่เป็นที่พอใจของตนเองคราวนี้ข้อใดข้อหนึ่งเท่านั้นแหละถ้ามันเกิดขึ้นในใจแล้วมันก็รู้ใจให้ร้อนมันเป็นสุก ก สะกดนั้นใครมีสุก ก สะกด ใครมีสุข ข สะกดก็ขอให้พิจารณาตัวเองโลกนี้มันกำลังเป็นโลกของความเครียด ตรึงเครียดไปหมดในแง่ของสุขภาพก็ดีในแง่ของเศรษฐกิจก็ดี การบ้าน การเมืองก็ดีอะไรมันเครียดกันไปหมดมีความเครียด






เป็นบุคคลมีความเครียดเป็นหมู่คณะต่อสู้กันแย่งชิงทำร้ายกันด้วยความอิจฉาริษยาความอาฆาตมาดร้ายนี่เรียกว่าโลกมันยังไม่ ไม่มีอะไรที่งดงามที่น่าชื่นใจอย่างที่เราก็อ่านข่าวจากหนังสือพิมพ์ว่ามันมีสงครามอยู่ในโลกมีการเบียดเบียนบ่นยากลำบากระส่ำระสายอยู่ยิ่งส่วนบุคคลแต่ละคนละคนมันก็ยังเป็นโลกทางวิญญาณคือไม่มีจิตใจที่สว่างบนทำเนียบมีจิตใจที่วิตกกังวลหวาดกลัวไปไม่เท่าไหล่วิตกกังวลไปไม่เท่าไรมันก็เป็นโลกกระเพาะเรื้อรังรักษาไม่หายวิตกกังวลไปเมื่อไหร่มันก็เป็นโรคความดันสูงบางทีก็เป็นโลกเบาหวานจิตใจมันระส่ำระสายระบบประสาทกระทบกระเทือนร่างกายเป็นโรคบ้าโรคประสาทมันใช้น้ำตาลไม่หมดดูอย่างนี้ถ้าไม่คิดกันเสียดายแย่โรคทางร่างกายมันมาสมุดถามมาจากความไม่ถูกต้องจิตใจเต็มไปด้วยวิตกกังวลหวาดกลัวนี่มันผิดไปแล้วในทางจิตใจ


ผิดไปแล้วในทางระบบประสาทมันทำให้โลหิตที่หล่อเลี้ยงร่างกายของเราผิดไปด้วยนี่เป็นโรคกระเพาะนี่ก็เป็นโรคใช้น้ำตาลไม่หมดเรียกว่าเบาหวาน มันก็มีโรคที่เนื่องๆกันไปเช่นความดันสูงซึ่งเป็นโรคของมนุษย์สมัยนี้ร้ายกาดเลยไปก็เป็นโรคมะเร็งเป็นวัณโรคเพราะว่า ไอ้โลหิตระบบโลหิตมันไม่ถูกต้องมันมีกำลังเพียงพอที่จะต่อสู้เชื้อโรคโลหิตมันถอยกำลังเพราะจิตใจทุคลภาพเพราะจิตใจมันอยู่ด้วยความวิตกกังวลเครียดหวาดกลัว หิวกระหายโดยทางจิตใจไม่มีเวลาที่ว่าจะรู้สึกอิ่มนี่โรคทางจิตโรคทางวิญญาณเป็นต้นเหตุแห่งโลกที่เรายังมีกันอยู่ในโลกขอให้ไปใคร่ครวญดีว่าที่เรียกว่าคือ ไม่มีธรรมะธรรมะถ้ามีธรรมะไม่มีวิตกกังวลไม่มีหวาดกลัวไม่มีความคิดไม่มีความทรมานในทางจิตทางใจเพราะว่าธรรมะช่วยขจัดออกเสียนี่การประพฤติทางที่จิตใจช่วยขจัดสิ่งเหล่านี้จิตใจปกติมีจิตใจสะอาด สว่าง สงบ

---

	ป้อนคำที่ต้องการค้นหา ส่งฟอร์มการค้นหา
	เว็บทั่วโลก วิชาการ.คอม

วิชาการ.คอม คือ ใคร? || กฏ กติกา มารยาท || ติดต่อลงโฆษณา || ร่วมงานกับเรา ติดต่อลงโฆษณา :   คุณอันนา 081 4965363 สำนักงาน :   02 2015735 อีเมล์ :    Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.

คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย

สสวท.

มูลนิธิ พสวท.

พสวท.