<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/33147" type="text/javascript"></script>

ธรรมะที่ควรรู้จักเพื่อทำงานให้สนุก ท่านสาธุชนผู้สนใจในธรรมทั้งหลายอาตมารู้สึกอนุโมทนายินดีในการมาของท่านทั้งหลายมาสู่สถานที่นี้ในลักษณะที่แสวงหาความรู้ทางธรรมะเพื่อประกอบกิจกรรมและหน้าที่การงานมีชีวิตให้มีความก้าวหน้า ผู้เขียน: ท่านพุทธทาส ภิกขุ ชมแล้ว: 22,686 ครั้ง post ครั้งแรก: Fri 12 October 2007, 4:25 pm ปรับปรุงล่าสุด: Tue 11 December 2007, 6:21 pm อยู่ในส่วน: ศาสนา, บุคคลสำคัญไทย, บุคคลสำคัญ

แต่เท่านั้นมันยังไม่พอมันยังมีเหลือในส่วนจิตใจแล้วก็ต้องมีสิ่งที่จะชำระชะล้างในส่วนจิตใจให้สะอาดให้มีความเป็นมนุษย์และที่ถูกต้องและสมบูรณ์อะไรเป็นความสกปรกนี่ขอให้ช่วยกันคิดหน่อยความสกปรก โสมอม เหม็นคาวอะไรก็ตามที่สุดของมนุษย์นั้นคือความเห็นตัวแต่นี่มันมีแง่ให้คนโง่ก็เถียงได้ถ้าไม่เห็นแก่ตัวแล้วจะทำไปทำไมจะทำอะไรกันไปทำไมมันต้องมีความเห็นแก่ตัวสิ่งที่ทำมันก็ถูกเหมือนกันแต่มันต้องทำให้ถูกต้องเดี๋ยวนี้มันทำไม่ถูกต้องมันทำเห็นแก่ตัวมันทำเพื่อกอบโกยไม่ต้องดูหน้าใครและไม่ต้องดูว่าธรรมะคือความถูกต้องมันไม่เห็นแก่หน้าใครไม่เห็นแก่ผู้อื่นด้วยมันไม่เห็นแก่ธรรมะที่ถูกต้องด้วยนี่คือคนเห็นแก่ตัวมันเป็นสิ่งทำลายล้างโลกกำลังจะวินาศเพราะความเห็นแก่ตัวอย่าเห็นว่าเป็นเรื่องนอกเรื่องเป็นคำพูดมนัสชะยาทั่วไปเป็นไปซะแล้ว ขอให้มองเห็นว่าโลกเรานี้กำลังจะวินาศเพราะความเห็นแก่ตัวนี่กำลังใกล้ความวินาศเพราะความเห็นแก่ตัวถ้าไม่มีอะไรมาชำระชะล้างความเห็นแก่ตัวนี้ได้ทันเวลาโลกนี้ต้องวินาศโดยไม่ต้องสงสัยไม่ใช่สาปแช่ง


เพียงแต่บอกความจริงว่ามันเป็นอย่างนั้นเดี๋ยวนี้โลกมันเจริญจนไม่รู้ว่าจะเจริญอย่างไรถูกแล้วมันก็เจริญเพราะความเห็นแก่ตัวและมันไม่ควบคุมความเห็นแก่ตัวไว้ให้ถูกต้องมันเห็นแก่ตัวมันก็ผิดๆๆๆจนไม่รู้จะผิดอย่างไรมันเป็นไปเพื่อการเอาเปรียบ เพื่อการขูดรีด เพื่อการทำนากดหัวคนอื่นทำนาบนหลังผู้อื่นดูจะน้อยไปแล้วเดี๋ยวนี้มันจะทำนาบนหัวคนอื่นผู้มีอำนาจวาสนาบารมีทางเศรษฐกิจทางอำนาจทางใดก็ตามมันจะทำนาบนหัวคนเพื่อแสวงหาสิ่งนั้นกันเต็มที่มีความเจริญทางวัตถุถ้าเป็นความเจริญทางจิตใจก็ไม่เป็นไรเดี๋ยวนี้เป้นความเจริญทางวัตถุ ความเจริญทางวัตถุมันส่งเสริมความเห็นแก่ตัวเพราะว่ามันมีมูลมาจากความเห็นแก่ตัว






โดยสัญชาติญาณความเห็นแก่ตัวมันก็แสลงบทบาทมากขึ้นไปทำไปเพื่อความเห็นแก่ตัวความเจริญทางวัตถุอีกอย่างคือความเจริญทางจิตใจมีคุณธรรมสูงด้านจิตใจมันไปคนละอย่างกับความเจริญทางวัตถุทางเนื้อทางหนังทางความสุขสนุกสนานเอร็ดอร่อยทางเนื้อทางหนังนี่เราเรียกว่าความเจริญทางวัตถุพวกวัตถุนิยมก็เห็นสิ่งนี้เป็นสิ่งสูงสุดก็จิตใจเป็นสิ่งสูงสุดแต่พระพุทธศาสนาถือว่าความถูกต้องของสิ่งทั้ง 2 เป็นสิ่งสูงสุดที่ถูกต้องทางฝ่ายวัตถุและทางฝ่ายจิตนั่นแหละเป็นสิ่งสูงสุดที่จะเป็นที่พึ่งแก่มนุษย์เดี๋ยวนี้มันก็เป็นบ้าแต่เรื่องทางวัตถุ แต่ทางวัตถุเป็นสิ่งประเสริฐสูงสุดท่านทั้งหลายดูเอาเองแล้วกันว่าโลกเรากำลังหลงใหลมัวเมาในเรื่องทางวัตถุเท่าไรโดยเฉพาะวัยรุ่นของเราทั้งหญิงทั้งชายนี่กำลังบ้าหลงในทางวัตถุกันสักเท่าไรความสงบเย็นเรียบร้อยของบ้านเมืองมันหายไปสักเท่าไรความวุ่นวายเกะกะรกรุงรังความ ปรารถนามันเพิ่มขึ้นสักเท่าไรความเห็นแก่ตัวนี่มันมีไปทั่วทุกหัวระแหงความขัดข้องเหลวไหลมันมาจากความเห็นแก่ตัวทั้งนั้นในที่สุดถนนหนทางรกรุงรังไม่สะดวกๆไอ้สิ่งทุกประการเหล่านี้มันก็มาจากความเห็นแก่ตัว เหลือความเห็นแก่ตัวจึงไม่ผ่อนผันอะไรกันจึงทะเลาะวิวาทกันมันก็ชนกันมันได้ตีกันมันสร้างมลภาวะทั้งโลกมาจากความเห็นแก่ตัวพูดกันเปล่าๆว่าไอ้นิเวศวิทยานี่ถ้ามันไม่กำจัดความเห็นแก่ตัวลงได้มันทำไม่ได้หลอกมันเป็นความฝันคือสาเหตุคือกำจัดความเห็นแก่ตัวลงไปได้จึงจะมีความน่ารักน่าพอใจมาแทนที่


เดี๋ยวนี้มันมีแต่ความเห็นแก่ตัวความเห็นแก่ตัวนี้สกปรกเท่าไรขอให้ลองคิดดูเมื่อเห็นแก่ตัวแล้วมันไม่อยากจะทำงานหรือช่วยตัวมันเองมันเป็นความโง่ที่สกปรกถึงขนาดนั้นเมื่อเห็นแก่ตัวมันไม่อยากจะทำอะไรมันอยากจะนอนอยากหาความสบายแต่มันก้อยากได้ประโยชน์มันโง่ตระหลบตระแลงขนาดนี้ความเห็นแก่ตัวคนไหนเห็นแก่ตัวคนนั้นไม่อยากทำงานอยากนอนอยากเอาเปรียบแต่มันอยากจะได้ผลทำงานด้วยเหมือนกันเรียกว่าความเห็นแก่ตัวนี้ไม่สามัคคี ความสามัคคีในหมู่คณะของพวกเรามีไม่ได้เพราะมันมีคนเห็นแก่ตัว เห็นแก่ตัวไม่สามัคคีกันเลยก็เรียกร้องให้ช่วยกันเพื่อหมู่คณะ


เพื่อประเทศชาติและนี่มันเป็นไปไม่ได้เพราะมันเห็นแก่ตัวมียิ่งไปกว่านั้นอีกความเห็นแก่ตัวนั้นผู้เห็นแก่ตัวนั้นจะอิจฉาริษยาผู้อื่นมันจะทำลายผู้ที่จะเจริญงอกงามจะก้าวหน้าไปกว่าตัวมันเองมันก็ริษยานี้ธรรมดามันก็ริษยาโดยไม่ต้องมีประโยชน์เกี่ยวข้องกันมันก็ริษยาเป็นลักษณะของผู้เห็นแก่ตัวพอริษยาแล้วมันก็มีอาชญากรรมที่มาจากการริษยามากมายเต็มไปหมดอาชญากรก็เกิดขึ้นมาเพราะความริษยานับตั้งต้นมาตั้งแต่ว่าขี้เกียจไม่สามัคคีแล้วก็อิจฉาริษยาไอ้ความเห็นแก่ตัวมันเป็นอย่างนี้มันพูดกันไม่รู้เรื่องๆผู้ที่มีก็เห็นแก่ตัวในแบบของตัวผู้ยากจนก็เห็นแก่ตัวในแบบของตัวและที่นายทุนก็จอมเห็นแก่ตัวลัทธิกรรมกรก็จอมเห็นแก่ตัวไปอีกแบบต่างฝ่ายต่างเห็นแก่ตัวมันก็พูดไม่รู้เรื่องคนมั่งมีกับคนยากจนพูดกันไม่รู้เรื่องนายทุนกับกรรมกรพุดกันไม่รู้เรื่องมันต้องเลิกๆๆไอ้ความเป็นอย่างนั้น


เสียทีเลิกความเป็นคู่ตรงกันข้ามอย่างนั้นเสียแล้วมาเป็นเพื่อนกันๆถ้าเป็นเพื่อนกันมันก็ลบล้างไอ้ความยากจนหรือมั่งมีออกไปหมดเหลือแต่เป็นเพื่อนเกิดแก่เจ็บตายเป็นเพื่อนทุกข์ยากด้วยกันเป็นเพื่อนยากแก่กันและกันจะเอาเปรียบกันอย่างไรแต่ถ้าว่าคนมั่งมีกับคนยากจนเป็นเพื่อนยากแก่กันและกันถ้าว่านายทุนกับกรรมกรเป็นเพื่อนยากแก่กันและกันในโลกนี้ไม่มีปัญหาเดี๋ยวนี้มันเป็นคู่ริษยาอาฆาตแก่กันและกันไอ้เรื่องนี้มันก็ต้องเป็นอย่างนี้นี้อยากให้ดูในแง่ที่ว่าความเจริญทางวัตถุมันเป็นเครื่องส่งเสริมความเห็นแก่ตัวเพราะว่ามันมีมูลรากมาจากความเห็นแก่ตัวความเจริญทางวัตถุมันสูงขึ้นไปเป็นถึงอุตสาหกรรมท่านทั้งหลายคงจะเข้าใจได้ดีว่าอุตสาหกรรมหมายความว่าอย่างไรถ้าอย่างมากมายมหาศาลทั่วโลกมันยิ่งต้องใช้เครื่องจักรนี่จะทำด้วยมือด้วยเท้าอยู่ไม่ได้ต้องใช้เครื่องจักรอย่างมหาศาลเป็นอุตสาหกรรมแต่มันเป็นไปทางวัตถุ


ทั้งนั้นทางฝ่ายจิตใจมันไม่อุตสาหกรรมมันมีแต่เรื่องทางวัตถุใช้วัตถุผิดๆๆออกมาทั่วโลกก็ได้ในอุตสาหกรรมทุกอย่างที่ผลิตออกมาเป็นเรื่องทางวัตถุเป็นความเจริญทางวัตถุส่งเสริมความเอร็ดอร่อยทางวัตถุมอมเมาในทางวัตถุเจริญทางวัตถุเท่าไรก็จะยิ่งส่งเสริมความเห็นแก่ตัวเท่านั้นไอ้เป็นนิดเป็นเน็ทบ้าๆบอๆระวังให้ดีเถอะๆถ้าควบคุมไม่ได้คือความวินาศถ้าควบคุมได้ก็ค่อยยังชั่ว


ถ้าควบคุมไม่ได้นั่นคือความวินาศเพราะว่าอุตสาหกรรมมันส่งเสริมความเห็นแก่ตัวมันเป็นเรื่องส่งเสริมความเจริญทางวัตถุเตรียมพร้อมไว้ดีกว่ามียาแก้โรคนี้จะมียาที่จะป้องกันความวินาศนี้คือธรรมะๆมันป้องกันโรคร้ายนี้ได้ทางอื่นไม่มีจะศึกษาธรรมะไว้ให้เพียงพอเพื่อจะต่อสู้โรคซึ่งเจริญด้วยอุตสาหกรรมยิ่งขึ้นไปทุกทียิ่งเจริญทางวัตถุมากขึ้นไปเท่าไรยิ่งต้องหาเครื่องต่อสู้ป้องกันไว้มากเท่านั้นก็คือธรรมะคือพูดตัดบทสั้นๆคือมีธรรมะไว้มากเพียงพอแล้วก็จะแก้ปัญหาเลวร้ายที่ตามมาจากความเจริญทางวัตถุๆๆซึ่งส่งเสริมกิเลสส่งเสริมความเห็นแก่ตัวแข่งขันกอบโกยอิจฉาริษยามันมาจากความกอบโกยทางวัตถุทั้งนั้น นั้นขอให้เรามองดูดีๆจะทำยังไงที่จะเป็นเครื่องป้องกันเหตุร้ายหรือสิ่งเลวร้ายเหล่านี้ได้ทันเวลานี้ปัญหามันมีมาก มากจนเรามองไม่เห็นคือไม่รู้จักปัญหาของเราว่าเรากำลังเป็นอย่างไร


แม้ที่สุดกับตัวเราก็ไม่รู้จักช่วยทำให้ดีๆว่าตัวเรามันคืออะไรถ้าตัวเรามันเป็นธรรมะมันเป็นอย่างไรถ้าตัวเรามันเป็นกิเลสแล้วมันจะเป็นอย่างไรท่านทั้งหลายกำลังมีกิเลสเป็นตัวเองหรือว่ามีธรรมะเป็นตัวเองคือมันต่างกันมากต่างยิ่งกว่าฟ้าและดินฟ้ากับดินยังไม่ต่างกันเท่าไรกิเลสกับธรรมะมันต่างกันมากกว่านั้นเรากำลังมีกิเลสเป็นตัวเราหรือเรากำลังมีธรรมะเป็นตัวเราถ้าเรามีความเห็นแก่ตัวเป็นตัวเราเราก็มีกิเลสเป็นตัวเราไม่ต้องสงสัยตัวเรากับกิเลสตัวเราของธรรมะนั้นมันพูดได้อยู่ทางหนึ่งว่ามันเป็นตัวเราของสติปัญญาหรือว่าเป็นตัวเราของความโง่เขลาความโง่เขาของเราเองเป็นตัวเราหรือว่าสติปัญญาของตัวเราเป็นเราดูให้ดีมันต่างกันยิ่งกว่าต่างเดี๋ยวนี้เรามีความถูกต้องสมบูรณ์สมดุลกันในข้อนี้หรือไม่คือเราบูชากิเลสหรือบูชาธรรมะเรามีความถูกต้องในสิ่งทั้งสองนี้หรือไม่


เรามันบูชากิเลสมากเกินไปบูชาธรรมะน้อยเกินไปความสมดุลในเรื่องนี้มันก็มีไม่ได้เราบูชาบวกมากเกินไปจะเห็นว่าตัวเราเป็นอย่างไรแต่ในเรื่องลบมันก็ทำอันตรายเราทำให้เราเป็นทุกข์โดยตรงเมื่อบวกทำให้เราโง่และเป็นทุกข์โดยตรงออกเมื่อเราไม่หลงทั้งบวกไม่หลงทั้งลบนั่นแหละเราจึงจะมีความถูกต้องมีความสมดุลเหนืออิทธิพลของทั้งบวกแหละทั้งลบอย่างนี้เราบูชาบวกโดยเฉพาะทางเนื้อ ทางหนัง ทางกิเลสมากเกินไปกว่าที่จะบูชาความถูกต้องในทางธรรมะบูชาบวก บูชาผลของการกระทำในทางบวกจนลืมความถูกต้องถ้าอย่างนี้แล้วความเห็นแก่ตัวมันทวีขั้นมาเป็นการกอบโกยไม่เห็นแก่หน้าใครๆซึ่งมันสกปรกมากมันเป็นกันเสียทั้งโลกมันก็เลยไม่มีคนมองว่าเป็นของสกปรกมันจะเลวสักเท่าไหร่

---

บทความอื่น

บทความแนะนำ

Blog แนะนำ

Hot Links

คลังข้อสอบ | ข่าววิชาการ
เล่นกล/เกม | อ่านนิยาย
ข่าวทุนการศึกษา | ลิงค์

ขอบคุณผู้สนับสนุน