<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/33147" type="text/javascript"></script>

ธรรมะที่ควรรู้จักเพื่อทำงานให้สนุก ท่านสาธุชนผู้สนใจในธรรมทั้งหลายอาตมารู้สึกอนุโมทนายินดีในการมาของท่านทั้งหลายมาสู่สถานที่นี้ในลักษณะที่แสวงหาความรู้ทางธรรมะเพื่อประกอบกิจกรรมและหน้าที่การงานมีชีวิตให้มีความก้าวหน้า ผู้เขียน: ท่านพุทธทาส ภิกขุ ชมแล้ว: 22,684 ครั้ง post ครั้งแรก: Fri 12 October 2007, 4:25 pm ปรับปรุงล่าสุด: Tue 11 December 2007, 6:21 pm อยู่ในส่วน: ศาสนา, บุคคลสำคัญไทย, บุคคลสำคัญ

ถ้ามันเป็นกันทั้งโลกก็จะไม่มีใครมองว่าเป็นของสกปรก นี่เป็นสิ่งที่จะต้องช่วยกันระวังกันให้ดีเรามีสิทธิเราบูชาสิทธิเสรีภาพเป็นว่าเราอยากจะเป็นธาตุของอะไรก็ได้เราจะเป็นธาตุของสติปัญญาก็ได้หรือจะเป็นธาตุของกิเลสก็ได้เรามีสิทธิที่จะเลือกว่าเราจะเป็นธาตุของอะไรแต่แล้วมันก็เล่นตลกเราเป็นธาตุของ กิเลสตัณหา

เราก็ไม่อยากจะทำงานแต่อยากจะได้ความสุขไม่รู้จักจบจักสิ้นเราได้ความสุขสนุกสนานไม่รู้จักจบจักสิ้นเท่ากับที่เราไม่อยากจะทำงานนั่นแหละคือเราเป็นธาตุของกิเลสตัณหาเท่าที่จะนึกดูว่าความจริงข้อนี้มันกำลังครอบงำเราอยู่โดยไม่รู้สึกตัวเราอยากจะได้ความสุขไม่มีเขตจำกัดแต่เราอยากจะทำงานให้น้อยที่สุดหรือไม่ต้องทำก็ดีสิ่งเหล่านี้มันยุติธรรมหรือไม่แล้วมันนิ่งหรือเปล่าลองคิดดูใหม่ว่าการที่เราเอาเปรียบการงานนั่นคือการเอาเปรียบอะไรเราเอาเปรียบความยุติธรรมนั่นคือเอาเปรียบอะไรมันเป็นการเชือดคอตัวเองหรือไม่นั้นขอให้ลองคิดดูเราเสียอะไรไป


เมื่อเรามีความเห็นแก่ตัวและเราได้อะไรมาคิดบัญชีดูเมื่อเรามีความเห็นแก่ตัวๆๆเราได้อะไรมาและเราเสียอะไรไปอะไรมันมากน้อยกว่ากันได้ไปมากน้อยเท่าไรเสียไปมากน้อยเท่าไรเมื่อเทียบกันดูมันเทียบกันไม่ได้มันเสียหายมากเกินไปคือเราจะคิดว่าเราจะได้อย่างเดียวๆอย่างนี้มันก็คงจะไม่มีทางเป็นไปได้เพราะว่าการคิดอย่างนั้นมันเป็นการเสียมากกว่าเพราะมันเป็นการผิดทีนี้เราจะจัดการกับมันอย่างไรปัญหามันอยู่ที่ว่าเราไม่สนุกในการทำหน้าที่ เราไม่เป็นสุขเมื่อกำลังทำหน้าที่สิ่งเหล่านั้นมันก็ครอบงำจิตใจเราแต่ถ้าเรามีวิธีอย่างใดอย่างหนึ่งพอใจเป็นสุขในการทำหน้าที่ความเห็นแก่ตัวก็ครอบงำไม่ได้เราไปหาความสุข



>


จากการเอาเปรียบความเกียจคร้านที่เห็นแก่ตัวเราหาความสุขจากการทำลายความเห็นแก่ตัวทำงานสนุกและเป็นสุขตลอดเวลาที่ทำงานบางคนก็คิดว่ามันเป็นไปไม่ได้ๆและถูกแล้วถ้าเห็นแก่ตัวมันเป็นไปไม่ได้มันทำไม่ได้ถ้าเห็นแก่ตัวทำงานสนุกไม่ได้แต่ถ้าไม่เห็นแก่ตัวมันทำได้พึงพอใจในสิ่งที่ประโยชน์มากกว่าทางวัตถุมันไม่ทำงานเพื่อปากเพื่อท้องมันทำงานเพื่อความเป็นมนุษย์ที่สูงขึ้นไปเพราะหากว่าได้ทำงานหรือพอใจว่ามันได้สิ่งที่ดีที่สุดมากกว่าเรื่องปากเรื่องท้องคนเห็นแก่ปากแก่ท้องมันก็ทำงานอย่างเอาเปรียบอย่างที่จำเป็นบังคับเขาเรียกว่าเช้าชามเย็นชามแล้วมันจะหาความเจริญมาได้จากไหนผู้ที่ไม่เห็นแก่ตัวมันทำงานเพื่อความเป็นมนุษย์


เป็นมนุษย์ที่มันสูงขึ้นไปๆเรียกว่าผู้มีสติปัญญาถูกต้องและเพียงพอเรามีสติปัญญาที่เราสะสมอบรมไว้อย่างเพียงพอเมื่อเราไม่สามารถในงานใดเราอย่าคิดที่จะหนีงานหรือลดงานเราคิดที่จะเพิ่มความสามารถสร้างความสามารถเพิ่มความสามารถอย่าคิดที่จะลดงานให้น้อยลงหลีกหนีงานมากไปหางานน้อยหลีกหนีงานยากไปหางานง่ายอย่างนี้มันผิดธรรมชาติถ้าเราไม่มีความสามารถเราจงเพิ่มความสามารถอย่าไปลดหน้าที่การงานให้มันน้อยลงหรือมันง่ายลงความสามารถจะมีเพราะเราขวนขวายเพิ่มมันความสามารถทางร่างกายก็เพิ่ม


ความสามารถทางกำลังจิตใจก็เพิ่มความสามารถทางสติปัญญาความรู้มันก็เพิ่มอย่างนี้เรียกว่าเพิ่มความสามารถอย่าไปลดงานให้มันน้อยลงหรือหนีงานยากไปหางานง่ายอย่างนั้นมันไม่ถูกนั่นคือความไม่สนุกความไม่สนุกในการทำหน้าที่การงานถ้ามีการต่อสู้เพื่อจะเอาชนะกันได้ด้วยการเพิ่มความสามารถจนได้การงานก็จะเป็นความสนุกๆถือว่าการงาน มันเป็นการสอบไล่ความเป็นมนุษย์ของตนเองพอได้รับมอบหมายงานได้มีการงานได้มีงานทำก็ได้


ถือว่านี่เป็นบทสอบไล่ความเป็นมนุษย์ของเราเองเราต้องทำให้ได้คือสอบไล่ได้สอบไล่ความเป็นมนุษย์ในขั้นต้นๆให้ได้แล้วก็สูงขึ้นไปตามลำดับนี่จะเป็นการบังคับเพื่อให้หาเลี้ยงปากเลี้ยงท้องไปวันๆหนึ่งเราไม่ใช่สุนัขหรือแมวที่จะทำมาหากินเลี้ยงปากเลี้ยงไปวันหนึ่งๆเช้าชามเย็นชามๆเป็นเรื่องของสุนัขและแมวหากินเลี้ยงปากเลี้ยงท้องไปวันๆมันไม่ใช่เรื่องของมนุษย์ที่จะแสดงความสามารถของความเป็นมนุษย์เพื่อให้ถึงที่สุดเราจะต้องแก้ปัญหาข้อนี้กันในลักษณะอย่างนี้เราจะเพิ่มความสามารถของเราแต่ไม่ใช่ลดการงานให้น้อยลงหรือลดความยากและหนีไปหางานง่ายมันก็จะกลายเป็นสุนัขกับแมวหาเลี้ยงปากเลี้ยงท้องไปวันๆเป็นเรื่องเช้าชามเย็นชามเราจะต้องทำงานให้สนุกเหมือนกับเล่นกีฬาทุกหน้าที่การงานเราจะจัดตัวเองให้เป็นผู้เล่นกีฬาเอาชนะ


หน้าที่การงานได้ถ้าเราเล่นกีฬากับหน้าที่การงานนั้นเราก็ชนะกีฬาคือหน้าที่การงานทีนี้เราเป็น ผู้เล่นกีฬาด้วยตนเองเราเป็นผู้ตัดสินกีฬานั้นด้วยตนเองจะแพ้หรือจะชนะเราจะให้รางวัลหรือลงโทษนักกีฬานั้นด้วยตนเองซึ่งได้แก่ตนเองถ้าอย่างนี้การงานมันจะสนุกไม่ใช่หาเลี้ยงปากเลี้ยงท้องไปวันหนึ่งๆแต่ว่ามันเป็นนักกีฬาที่เอาชนะกีฬาแห่งชีวิตซึ่งธรรมชาติมันได้มอบหมายให้มาอย่างเต็มที่ขอให้พิจารณาดูให้ดีๆถ้าจะมองกันให้ลึกไปกว่านั้นอีกเราก็จะถือว่าเราทำการงานเพื่อเป็นการทำสงครามกับมาร ทำสงครามกับพญามาร พญามารคือสิ่งที่ไม่พึงปรารถนาโดยประการทั้งปวงสิ่งใดไม่น่าปรารถนาเป็นอุปสรรคขวางสิ่งนั้นเรียกว่ามารนั้นจะทำลายด้วยการทำสงครามกับมารจะฆ่ามารจะทำลายล้างมารให้วินาศไปไม่มาลอย หน้าได้อีกต่อไป


ถ้ามุ่งหมายทำอย่างนี้ทำงานจะเป็นสุขตลอดเวลาที่ทำงานเป็นแน่นอนอย่าทำงานอย่างผู้เอาเปรียบผู้แพ้ผู้มีกิเลสมันไม่สำเร็จประโยชน์ในการที่จะเป็นมนุษย์ที่มีจิตใจมันสูงสุดนี่เป็นนักรบเป็นนักต่อสู้ตลอดเวลาถ้าว่าการงานมันเพิ่มขึ้นมาการงานมันหนักกว่าเก่าเราไม่เคยคิดหลีกหนีเราเป็นนักรบเราจะต่อสู้


ถ้าเราสังเกตให้ดีจะรู้ว่าพองานมันเพิ่มขึ้นมามันสับสนเราไม่อยากให้มันเพิ่มอยากให้มันลดลงไปนี่เป็นความคิดผิดของผู้ที่ไม่เป็นนักต่อสู้ถ้าเป็นนักรบ นักต่อสู้ นักกีฬาแล้วเราก็จะพอใจเอาให้งานมันเพิ่มเข้ามาๆงานเพิ่มนั่นคือโชคมันเพิ่มฟังดูให้ดีๆว่างานมันเพิ่มด้วย งานมันอยากด้วย งานมันเพิ่มจำนวนด้วยโชคชะตามันเพิ่มเดี๋ยวนี้คนมันไม่คิดกันอย่างนั้น


งานมันเพิ่มก็ต่อว่าเกินกำลังบ้างอะไรบ้างไม่มองว่าเป็นโชคถ้างานมันเพิ่มเราก็ต้องเห็นว่าโชคชะตามันเพิ่มถ้าทำงานมากทำงานอยากเป็นบุญกุศลแก่เราเราก็จะทำให้มันดีที่สุดเอาชนะกับมันให้ได้ถ้างานมันเพิ่มจะถือว่าโชคดีมันเพิ่มไม่ใช่โชคร้ายมันเพิ่มแต่ถ้าเป็นคนเห็นแก่ตัวทำไม่ได้หลอกๆมันจะทำกันได้กับผู้ที่ไม่เห็นแก่ตัวเราจะไม่แบ่งฝ่ายนายจ้างลูกจ้างจะถือว่าเป็นพรกันก็แล้วกันนายจ้างให้งานเราถือว่าเป็นนายจ้างถือว่าเป็นผู้ให้โอกาสให้โชคให้เราได้แสดงบทบาทของความเป็นมนุษย์นายจ้างเขาจะนึกเช่นใดชั่งหัวนายจ้างแล้วเราจะเป็นเพื่อนเกิด เพื่อนแก่ เพื่อนเจ็บ เพื่อนตาย


เป็นเพื่อนช่วยกันสร้างโลกนี้ให้งดงามเงินที่เขาให้มาไม่ใช่ค่าจ้างเราไม่ใช่ลูกจ้างเราเป็นผู้สนองงานเพื่อให้โลกนี้มันมีสันติภาพพรุ่งนี้มันจะเต็มไปด้วยสิ่งน่ารัก น่าสนใจตามปรารถนาเรามีสิทธิที่จะคิดในใจอย่างนี้นายจ้างเขาจะคิดอย่างไรช่างหัวนายจ้างเราจะทำงานชนิดที่จะสร้างโลกนี้ให้งดงาม


ถ้าอย่างนี้ท่านก็เป็นคนของพระเจ้าเป็นคนของพระพุทธเจ้ามาช่วยกันสร้างโลกนี้ให้งดงามสหกรณ์เป็นสิ่งที่มีค่ามีเกียจไม่ใช่ลูกจ้างทุกอย่างเป็นสหกรณ์ชีวิตเป็นสหกรณ์ตัวชีวิตแท้ๆเป็นสหกรณ์หลายสิ่งหลายอย่างเป็นองค์ประกอบชีวิตนี้มันอยู่ได้ในร่างกายแขน ขา มือ ตีนก็ทำหน้าที่ของมันตับไตไส้พุงก็ทำหน้าที่ของมันเลือดเนื้อทำหน้าที่ของมัน มันสมองทำหน้าที่ของมันทุกส่วนทุกๆเซลในร่างกายทำหน้าที่ของมันร่วมกันเป็นสหกรณ์ให้ชีวิตมันอยู่ได้โลกนี้ก็เหมือนกันถ้าอยู่อย่างนี้จะมีแต่ความรักความสมัครสมานสามัคคีโลกนี้จะงดงามโดยไม่ต้องสงสัยงานก็จะสนุกถ้าว่าทุกคนเป็นสมาชิกสหกรณ์สร้างโลกนี้ให้มีสันติเป็นโลกแห่งสันติภาพตลอดเวลาที่ทำงานมันสนุกๆเพราะว่ามันไม่เห็นแก่ตัวตัวกู ตัวกู ของกูเขี่ยมันทิ้งเสียให้หมดให้มันเหลือตัวกูของกูสิ่งที่เรียกว่าธรรมะ


ธรรมะแล้วงานนี้ก็จะสนุกและจะเป็นสุขตลอดเวลามันเป็นสุขตลอดเวลาตั้งแต่เริ่มทำจนถึงนาทีสุดท้ายเพราะมันสนุก สนุกด้วยความถูกต้องๆพอใจๆรู้สึกว่าถูกต้องๆมีโอกาสแสดงความสามารถด้วยสติปัญญาความเข้มแข็งมีความสุขแล้วก็ถูกต้องพอใจมันก็เลยเป็นสิ่งเดียวไม่ต้องแยกชีวิตกับการงานงานก็ชีวิตชีวิตก็เป็นงานเป็นเรื่องเดียวกันไปเสียแล้วก็เจริญงอกงามต้นไม้ต้นไร่ได้สิ่งปัจจัยมันก็งอกงามเหมือนกับต้นไม้ที่ได้ดินดีอาหารดีชีวิตนี้มันก็จะเป็นอย่างนี้ได้ถ้ามีตัวกูเข้ามาแทรกมันก็คอยแต่จะเอาเปรียบทำงานน้อยคอย


แต่อิจฉาริษยาอย่างนี้จะไม่สนุกงานนี้จะไม่สนุกเลยสักนิดเดียวขอให้เกิดมาวิวัฒนาการแห่งความเป็นมนุษย์มิใช่เกิดมาเพื่อหาเลี้ยงปากเลี้ยงท้องไปในชีวิตวันหนึ่งๆมันเด็กเกินไปเกิดมาเพื่อวิวัฒนาการความเป็นมนุษย์ให้มีความเป็นมนุษย์ที่สูงยิ่งๆขึ้นไปถ้าตั้งใจอย่างนี้แล้วงานจะสนุกแล้วจะเป็นสุขตลอดการทำงานโดยไม่ต้องสงสัยเลยพอใจทำให้ถูกต้องทุกกระเบียดนิ้วทุกวินาทีล้างหน้า ถูฟัน กินข้าว ถ่ายอุจจาระ ปัสสาวะ ล้างถ้วยล้างจาน กวาดบ้านถูเรือนมันก็ได้ก็ยังสนุกอยู่ได้


ถ้าว่ามีจิตใจประกอบด้วยธรรมะทำงานที่บ้านก็เป็นสุข ทำงานที่ออฟฟิตก็เป็นสุขเวลาทำการงานก็เป็นสุขเวลาพักผ่อนถ้าพักผ่อนไม่เป็นเต็มไปด้วยตัวกูมันก็นอนไม่หลับพอปราศจากตัวกูก็นอนหลับสนิททำงานก็เป็นสุขพักผ่อนก็เป็นสุขเรียกว่าเป็นสุขโดยประการทั้งปวงตลอดเวลาเพราะว่าท่านทั้งหลายคงจะรู้จักสิ่งที่เรียกว่าธรรมะมากขึ้นจะต้องแสวงหาสะสมไว้ให้มากพอป้องกัน


โรคนี้มันเจริญทางวัตถุจะไปสู่ความวินาศเราจะช่วยกันต่อต้านไว้หรือว่าถ้าบนโลกมันจะวินาศ วินาศแต่ผู้อื่นผู้มีธรรมะไม่วินาศผู้มีธรรมะไม่วินาศแม้ว่าโลกนี้มันจะวินาศ ผู้มีธรรมะไม่รู้จักตายความตายไม่เป็นความตายเพราะเขาไม่มีตัวกูที่จะเห็นแก่กูมันก็มีแต่การกระทำที่ถูกต้องมีชีวิตที่ถูกต้องมีชีวิตที่สนุกสนานเป็นสุขอยู่ทุกเวลาทำงานทุกกระเบียดนิ้วขอให้ท่านทั้งหลายพยายามทำความเข้าใจกับกฎเกณฑ์อันนี้ว่าธรรมชาติพยายามทำความเข้าใจกับสิ่งที่พูดนี้เดี๋ยวนี้ไม่เชื่อก็ได้ไม่ขอร้องให้เชื่อแต่ให้ไปคิดดู ๆ มันจะเชื่อตนเองเชื่อตัวเองไม่ต้องเชื่ออาตมาเมื่อนั้นแหละจะตรงคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าให้เชื่อตัวเองไม่ต้องเชื่อผู้พูดเมื่อเชื่อตัวเองเท่าไรก็ลองทำดูเมื่อได้ประโยชน์แล้วก็เชื่อทำต่อไปจนถึงที่สุดสูงที่สุดเท่าที่มนุษย์จะทำได้ไปกันได้จะสูงสุดกันเท่าไรในสิ่งที่สำคัญที่สุดประเสริฐที่สุดน่าจะคือธรรมะ


จึงขอแสดงความยินดีพอใจอนุโมทนาในการที่ท่านทั้งหลายมาสู่สถานที่นี้ในลักษณะอย่างนี้คือมาเพื่อแสวงหาความรู้ทางธรรมะถูกต้องในหน้าที่การงานเพื่อต่อสู้กับอุปสรรคทั้งหลายเพื่อจะเอาชนะในการเกิดมาเป็นมนุษย์นี้ให้ได้ที่สุดขอแสดงความยินดีขออนุโมทนาขอจบการบรรยายลงด้วยความสมควรแก่เวลาขอแสดงความหวังว่าท่านทั้งหลายจะประสบความสำเร็จในหน้าที่ชีวิตและการเจริญเป็นสุขอยู่ทุกทิพาราตรีกาลเทอญ

---

บทความอื่น

บทความแนะนำ

Blog แนะนำ

Hot Links

คลังข้อสอบ | ข่าววิชาการ
เล่นกล/เกม | อ่านนิยาย
ข่าวทุนการศึกษา | ลิงค์

ขอบคุณผู้สนับสนุน