<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/33156" type="text/javascript"></script>

ธรรมมะช่วยสร้างความเป็นมนุษย์ที่ถูกต้อง อาตมาขอแสดงความยินดีอย่างยิ่งในการมาของท่านทั้งหลายสู่สถานที่นี้ ในลักษณะอย่างนี้คือมาแสวงหาความรู้ทางธรรมมะเพื่อไปใช้ประกอบที่การงานของตนๆให้มีผลดียิ่งๆขึ้นไป ผู้เขียน: ท่านพุทธทาส ภิกขุ ชมแล้ว: 9,070 ครั้ง post ครั้งแรก: Fri 12 October 2007, 6:41 pm ปรับปรุงล่าสุด: Wed 17 October 2007, 2:15 pm อยู่ในส่วน: บุคคลสำคัญ, บุคคลสำคัญไทย, ศาสนา

ในที่สุดท่านยุติได้ว่าเคารพธรรมมะคือหน้าที่ที่ได้ตรัสรู้ว่าหน้าที่นี้ดับทุกข์ได้เป็นผู้ดับทุกข์นี่ก็เรียกว่าหน้าที่และที่เคารพหน้าที่นั้นจะเผยแผ่ทั่วไปถึงหน้าที่พระพุทธเจ้าหน้าที่ของพระพุทธเจ้าช่วยคนให้ช่วยตัวเองได้ ช่วยคนให้พ้นจากความทุกข์ท่านเคารพหน้าที่ประกาศก้องเวลานั้นว่าพระพุทะเจ้าทุกพระองค์ในอดีตก็ดีปัจจุบันก็ดีในอนาคตก็ดีทุกพระองค์เคารพธรรมมะและท่านก็แสดงให้เห็นว่าท่านเคารพธรรมมะคือหน้าที่คือหน้าที่ของพระพุทธเจ้าคือช่วยคนให้รอด เป็นที่พึ่งแก่สัตว์ทั้งปวงซึ่งท่านได้เรียกว่าอะไรดีท่านเป็นพระพุทธเจ้าท้าวเปล่า รองเท้าก็ไม่มี ร่มก็ไม่มีพระพุทธเจ้านั้นไม่ว่าจะสำรวจข้อความตรงไหนก็ไม่มีพระพุทธเจ้าใช้รองเท้า ใช้ร่มท่านก็ต้องเดินท้าวเปล่าท่านไม่นั่งยานพหะนะที่เทียมด้วยสัตว์มีชีวิตท่านก็ต้องเดินท่านคือพระศาสดาเท้าเปล่าแม้จะกลางแดดกลางอะไร


ท่านก็เดินท้าวเปล่าได้ไม่มีร่มก็ได้เพราะเคารพหน้าที่เดินเป็น โยชน์ๆเมื่ออยู่ที่ไหนก็สวดมนต์ที่นั่นทำงานครบวงจร ทำหน้าที่ครบวงจรลองเปรียบเทียบกันดูกับพวกเราพระพุทธเจ้าทำหน้าที่ครบวงจรวันและคืนๆก่อนรุ่งก่อนสว่างเขาเรียกพลับเพลา พรับเพ้อ ส่วนทั่วบ้านทั่วเมืองที่ท่านพักอยู่สว่างรุ่งขึ้นจะไปโปรดใครท่านคิดและท่านก็ตกลงใจว่ารุ่งขึ้นท่านจะไปโปรดใครไปเป็นญาณส่องโลกท่านพักอยู่เมืองไหนท่านก็พอจะรู้ว่าที่ไหนมีอะไร อย่างไรๆ พอที่จะยุติๆคิดได้ว่าจะไปโปรดใครพอ สว่างก็ไปตามนั้นจะได้พบคนนั้นจะได้โปรดคนนั้นนี่ในรูปของการไปบินทบาทถ้าทำหน้าที่โปรดคนนั้นได้สำเร็จจะเที่ยงสายก็ไม่ว่า เที่ยงแล้วกับมาวัดมันก็บ่ายมันโปรดติดตามไปถึงประชาชนมาฟังเทศน์ฟังธรรมตอนบ่ายกระทั่งเย็นท่านก็สอนได้คือเย็นเดี๋ยวพบค่ำก็เรียกภิกษุมาโอวาทังพบค่ำก็ต้องสอนพระสอนเณรไปจำวัตรจนดึกดื่นเที่ยงคืนคะชะเตเชนะภันชะนังเที่ยงคืนแก้ปัญหาเทวดาสอนพวกเทวดาเทวดาทั้งหลาย


เทวดาบนฟ้าก็ดี เทวดาไปเวลาเที่ยงคืนพอดีท่านก็ลงมือสอนจนถึงเที่ยงคืนเลยเที่ยงคืนด้วยซ้ำพักผ่อนนิดหน่อยเดี๋ยวก็หัวรุ่งอีกก็ทำหน้าที่โปรดโลกไปอีกว่าพรุ่งนี้จะไปโปรดใครท่านทำงานครบวงจรอย่างนั้นหรือจะเทียบกับพวกเรา เราทำงานครบวงจรอย่างนั้นบ้างหรือเปล่านี่ท่านเสียสละเพื่อบูชาหน้าที่ทำหน้าที่เพื่อหน้าที่คือไปไหนก็เดินไปและก็ทำหน้าที่จนนาทีสุดท้ายวันที่จะนิพพานอยู่แล้วตอนกลางวันยังเดินดำเนินอยู่เป็นโยชน์ ๆ ไปถึงจุดหมายแห่งหนึ่งหัวค่ำและเตียมจะไปนิพพานที่ตรงนั้นหัวค่ำก็ยังมีคนต่างศาสนานักบวชมา






ขอข้าวขอถามปัญหาให้ช่วยแสดงธรรมคิดอยู่ว่ามันกวนมันบ้าไล่ไปอย่ามากวนพระพุทธเจ้าจะนิพพานอยู่หยกๆนี้แล้วพระพุทธเจ้าท่านว่าอย่าพูดอย่างนั้นเรียกมันมาให้มาถามปัญหา ตอบปัญหา สั่งสอนมันจนรู้ธรรมมะพอที่จะเป็นพระอรหันต์องค์สุดท้ายแล้วต่อมาไม่กี่นาทีท่านก็นิพพานนี่ท่านทำจนนาทีสุดท้ายอย่างนี้นิพพานอย่างปิดสวิทซ์ไฟก็ไม่มีกิเลสตัณหาอะไรเข้าชาญเข้าสมาธิอย่างนี้ อย่างนี้เลื่อนชาญนี้สู่ชาญนี้จุดที่ท่านต้องการระหว่างชาญสูงกับชาญต่ำมันก็ปิดสวิทซ์ไฟหรือนิพพานใครทำได้อย่างนี้บ้างท่านเคารพหน้าที่ทุกวินาทีกระทั่งนิพพานเนี่ยดูผู้เคารพหน้าที่ๆผู้ซึ่งเสียสละเพื่อเพื่อนมนุษย์เราเอาเป็นตัวอย่างได้เพราะว่าเรามีอุดมคติตำรวจ ทหาร


เดี๋ยวนี้เสียสละเพื่อเพื่อนมนุษย์ป้องกันอันตรายแม้จะเป็นอันตรายทางภายนอกไม่เป็นไรก็เป็นอันตรายเหมือนกันธรรมมะหรือพระพุทธเจ้าตรัสรู้ป้องกันอันตรายภายในจิตใจตำรวจทหารป้องกันอันตรายภายนอกนี่มันมีความหมายเดียวกันคือพิทักษ์ให้ปลอดภัยจากอันตรายทั้งหลายทั้งปวงสำเร็จประโยชน์ได้ด้วยคำพูดสั้นๆว่าเคารพหน้าที่ เคารพธรรมมะ บูชาธรรมมะ เคารพธรรมมะ ธรรมมะคือความถูกต้องที่จะดับทุกข์พุดให้สั้นธรรมมะคือความถูกต้องที่จะตัดปัญหาทั้งปวงถ้ามีความถูกต้องข้อนี้โดยสมบูรณ์คือเราศึกษาความถูกต้อง ๆ


ถ้ามีความถูกต้องแล้วปัญหาจะไม่มีเหลือที่เหลือที่น่ากลัวที่สุด น่าหวาดเสียวที่สุด คือมันมีความผิดพลาดครอบงำโลก ครอบงำยิ่งขึ้นไปทุกทีคือมันมีที่ที่ทำให้เกิดความเห็นแก่ตัวมากขึ้นๆ โบราณนานโน้นมันมีสิ่งที่ทำให้เห็นแก่ตัวน้อย สิ่งยั่วกิเลสน้อยแล้วก็ทำกันด้วยมือเดี๋ยวนี้เขาสร้างสิ่งยั่วกิเลสด้วยเครื่องจักรอุตสาหกรรมมีสิ่งที่จะทำให้สนุกสนานเอร็ดอร่อยเนื้อหนังอร่อยนี่มันทำกันด้วยระบบอุตสาหกรรมเป็นเครื่องจักรมนุษย์ก็ทนไม่ไหวมนุษย์ก็เพิ่มความเห็นแก่ตัวกันมากขึ้นๆตามความเจริญ ทางวัตถุเหล่านี้เดี๋ยวนี้คุณยายขี้เหนียวก็เพราะจะซื้อตู้เย็นเพราะความโฆษณาชักจูงให้สนุกสนานมีความเอร็ดอร่อยก็เห็นแก่ตัวมากขึ้น


เห็นแก่ตัวมากขึ้นไม่หวัดไม่ไหวคนเห็นแก่ตัวยุคนี้กับยุคโบราณ ยุคโบราณไม่มีอะไรยั่ว ยุคนี้มีอะไรยั่วคนเห็นแก่ตัวมากขึ้นอาชญากรรมมันถึงมากขึ้นมันเบียดเบียนกันมากขึ้น ยั่วปัญหาแก่ท่านทั้งหลายตำรวจ ทหารก็ดีแล้วยังมีปัญหามากขึ้นถ้าคนในโลกนี้มันเห็นแก่ตัวมากขึ้น เหตุการณ์เลวร้ายจะเพิ่มขึ้น ๆอย่างน่าตกใจนี่ทราบไว้เถอะว่าความเห็นแก่ตัวมันเพิ่มขึ้นแล้วมันจะเพิ่มปัญหาแก่ท่านทั้งหลายเมื่อขาดคนดูเหตุการณ์ร้ายหรือขาดความสงบมีเรื่องกันอยู่อย่างนี้นี่ของมีอำนาจแก้ไขป้องกันต่อสู้เพิ่มตามที่โลกมันมีความเห็นแก่ตัวมากขึ้นอย่างที่พูดแล้วว่าความเจริญทางวัตถุมากขึ้นเท่าไรความเห็นแก่ตัวก็มากขึ้นเท่านั้น


การศึกษาก็เหลวไหลมากขึ้นก่อนนี้การศึกษามีธรรมมะกำจัดกิเลสกำจัดความเห็นแก่ตัวเดี๋ยวนี้การศึกษามันเปลี่ยนเป็นการศึกษาที่ฉลาด ฉลาด ฉลาดยิ่งฉลาดก็ยิ่งเห็นแก่ตัวลึกการศึกษาสมัยก่อนเขาศึกษาให้ฉลาดที่ควบคุมไว้ มีสิ่งที่ควบคุมความฉลาด ให้ฉลาดถูกต้องการศึกษาปัจจุบันไม่มีสิ่งอะไรควบคุมความฉลาดจะไปใช้ความฉลาดกันอย่างไรก็ตามใจแก ถือประชาธิปไตยด้วยอย่ามาว่าฉัน ใช้ความฉลาดของฉันปัญหามันก็มากขึ้นเพราะมันฉลาดเดี๋ยวนี้มันฉลาดอย่างไรคุณก็เห็นอยู่แล้วว่าไปเที่ยวโลกก็ยังได้เหมือนไปเที่ยวสวนหลังบ้านฉลาดถึงขนาดนี้


เดี๋ยวนี้มันไม่มีอะไรมาควบคุมความฉลาดมันก็แยกเอาไอ้ส่วนที่จะควบคุมความฉลาดออกไปเสียจากการศึกษา ระบบแยกศาสนาออกไปจากการศึกษาแบบฝรั่งเขาทำไม่ใช่เราทำซิกทีอะไร้โฟเคทเช่น ไม่ได้ให้เราทำแยกศาสนาออกไปให้เหลือแต่กิจกรรมล้วนๆศาสนาก็ศาสนาให้การศึกษาก็การศึกษาพวกเราไปตามก้นเขาถึงแยกศาสนาออกจากการศึกษาก็มีแต่ฉลาดไม่มีอะไรควบคุมความฉลาดปัญหาก็เกิดขึ้นอย่างที่มีอันธพาลเต็มบ้านเต็มเมืองยิ่งฉลาดเท่าไร


มันก็ยิ่งเป็นอันธพาลลึกคนอันธพาลฉลาดเท่าไรก็ยิ่งหาได้มักเท่านั้นมันเห็นแก่ตัวลึกๆ คนเห็นแก่ตัวนี้มันจะไม่ทำหน้าที่ไปเรียกร้องสิทธิมันขี้เกียจไม่ทำหน้าที่เรียกว่าสิทธิคนฉลาดมันก็เปรียบคนแท้ๆ คนเห็นแก่ตัวเอาเปรียบ คนเห็นแก่ตัวมันก็อิจฉา ริษยา คนเห็นแก่ตัวมันทำอะไรตามพอใจของฉันก็แล้วกันก็หมดมันก็รู้ถ้าพูดอย่างนี้อันตรายทำรายทรัพยากรธรรมชาติตามในป่าในดงเพื่อที่จะทำมลภาวะให้หนาแน่นกว่าเดิม


ท่านทั้งหลายก็มีภาระหน้าที่เพราะ คนมันเห็นแก่ตัวความฉลาดที่ไม่มีอะไรควบคุมมันก็เห็นแก่ตัวมากขึ้นยิ่งสร้างคุกตารางเพียงใดก็ไม่พอสร้างตำรวจเท่าไรก็ไม่พอ สร้างศาลขบวนยุติธรรมเท่าไรก็ไม่พอ สร้างโรงพยาบาลบ้าเท่าไรก็ไม่พอมันตองมีอีกกี่แห่งโทษของความเห็นแก่ตัวๆนี้เราต้องเสียสละให้สาสม เพราะความเห็นแก่ตัวมันมากขึ้นที่จะต่อสู้กันได้นี่จึงขอให้อธิฐานจิตอย่างพระพุทธเจ้าท่านเคารพหน้าที่ ท่านบูชาหน้าที่ ๆเป็นสิ่งสูงสุด เคารพหน้าที่ไม่มีส่วนที่บกพร่องได้นี่จึงจะต่อสู้กับสิ่งเลวร้ายในโลกปัจจุบันนี้ได้มีแต่ตัวมันเห็นแก่ตัวพวกนายทุนทั้งหลายก็เห็นแก่ตัว


คนทำอาชีพ กรรมกรทั้งหลายมันก็เห็นแก่ตัว ต่อสู้กัน นายจ้างก็เห็นแก่ตัว ลูกจ้างก็เห็นแก่ตัวมันมีตีที่จะเพิ่มความเห็นแก่ตัวน่ากลัวว่าต่อไปมันจะเป็นเจ้าโลกความเห็นแก่ตัวมันจะครองโลกคือประชาชนทุกคนต้องเห็นแก่ตัว ไปเลือกผู้แทนที่เห็นแก่ตัวได้ผู้แทนที่เห็นแก่ตัวไปเป็นรัฐสภาที่เห็นแก่ตัวมันก็ต้องถ้าหากตั้งรัฐบาลก็เป็นรัฐบาลที่เห็นแก่ตัวหมายความว่าเห็นแก่ตัวกันหมดทั้งโลกมากก็ตอนนี้เองก็ต้องป้องกันไว้เวียนมาหาความถูกต้องๆ ไม่เห็นแก่ตัวไม่เห็นแก่ตัวมันก็เห็นกับผู้อื่นเห็นแก่ธรรมมะถ้ามันเห็นแก่ตัวมันก็ไม่เห็นแก่อะไรเลย


ถ้าไม่เห็นแก่ ตัวก็เห็นแก่ธรรมมะเห็นแก่ความถูกต้อง เห็นแก่เพื่อนมนุษย์ถ้าอย่างนี้หน้าที่เกือบจะไม่มีถ้ามนุษย์ไม่มีความเห็นแก่ตัวเลยเราไม่ต้องมีทุกข์ มีตาราง มีตำรวจ มีทหาร ไม่มีโรงพยาบาลบ้าถ้ามันไม่มีความเห็นแก่ตัวในโลกนี้หนาขึ้นๆๆภาระอันนี้มันหนาขึ้นๆท่านทั้งหลายจะมีภาระมากขึ้นหน้าที่มันมากขึ้นเพราะในโลกนี้มันยิ่งเจริญด้วยความเห็นแก่ตัวอาตมาไม่เลื่อมลัทธิอุตสาหกรรมนี้เพราะมันสร้างเหยื่อของกิเลสสร้างเหยื่อของความเห็นแก่ตัวมันแพร่หลายเต็มไปหมดทุกบ้านทุกเรือน ของที่ไม่เคยจำเป็นต้องมีต้องใช้ก็ต้องมีต้องใช้


ที่สุดก็เห็นแก่มึนเมาในความสนุกสนานสะดวกสบายนี้มากขึ้นหาในสิ่งที่ไม่จำเป็นมากขึ้นนี่โลกกำลังมีปัญหาอย่างนี้ถ้าธรรมมะมาไม่ทันธรรมมะไม่มาช่วยในโอกาสที่ที่ถูกต้องแล้วโลกนี้มันจะถึงกับวินาศเพราะความเห็นแก่ตัวเดี๋ยวนี้มันมีอาวุธที่เตรียมสำหรับที่จะทำร้ายผู้อื่นวันหนึ่งวันใดมันใช้อาวุธอย่างนี้มันก็วินาศกันทั้งหมดต้องต่อสู้กันด้วยธรรมมะเย็นหยุดความเห็นแก่ ตัวเสีย ไม่มีความเห็นแก่ตัวมันก็มีแต่ความถูกต้องรักผู้อื่นมันก็เบียดเบียนกันไม่ได้มันก็ช่วยกันช่วยกัน นี้ไม่มีชีวิตตรงตามเป้าหมายของชีวิตคือความเป็นอยู่อย่างความรอดๆ มีความสงบเย็นเป็นสุขซึ่งเป็นประโยชน์แก่ทุกคนแล้วชีวิตนี้เองมันจะเป็นไอ้ความประเสริฐดี ที่อยู่ในตัวเดี๋ยวนี้เรายังมีชีวิตที่ยังเลวกันอยู่


ในโลกนี้มีชีวิตทีกัดเจ้าของส่วนมากในโลกนี้ยังมีชีวิตที่กัดเจ้าของเองเดี๋ยวความรักกัด เดี๋ยวความโกรธกัด เดี๋ยวความเกียจกัด เดี๋ยวความกลัวกัด เดี๋ยววิตกกังวลกัด เดี๋ยวอาลัยอาวรณ์กัด เดี๋ยวความตื่นเต้นกัด เดี๋ยวความอิจฉาริษยากัด เดี๋ยวความหวงกัด เดี๋ยวความรู้กัดฆ่ากันตาย เพราะความเห็นแก่ตัวชีวิตมันกัดเจ้าของชีวิตที่ไม่กัดเจ้าของมีแต่ความเหยือกเย็นในความหมายของคำว่านิพพาน นิพานแปลว่าเย็น เย็นเพราะไม่มีไฟ ไม่มีไฟแล้วไม่ร้อนตัวนิพพานแปลว่าเย็นแล้วก็เย็นกันขึ้นไม่มีกิเลสอย่างนี้ไม่ต้องรอเดี๋ยวตายแล้วคำพูดออกมาจากในปากฉันก็ไม่รู้หลายหมื่นเก้าหลายกับกันจึงเป็นนิพพานเอาไปทำไม


ทีนี้มาอยู่ที่นี่เพื่อจะรอดับทุกข์ จะตายแล้วมันก็บ้าความทุกข์มันที่นี่ความดับทุกข์ที่นี่เป็นนิพพานทำความเย็นกันที่นี่ธรรมมะที่ถูกต้องต้องใช้ครูไปศึกษาธรรมมะจนรู้ว่าไอ้ความเห็นแก่ตัวตายในที่สุด นี่เป็นตัวเลวร้ายก็ว่าต้องเอาออกมาเอามาให้ที่มีการศึกษาถูกต้องต้องไม่เห็นแก่ตัวเห็นแก่หน้าที่บูชาหน้าที่แล้วก็รอดอาตมา ไม่มีอะไรที่จะพูดฝากท่านทั้งหลายนอกจากคำพูดว่าช่วยกันทำลายความเห็นแก่ตัวไปที่ไหนก็ช่วยกันทำลายความเห็นแก่ตัวเราคงต้องไม่เห็นแก่ตัวช่วยทำลายความเห็นแก่ตัวของผู้อื่นเถิดนี้กิจการก็หมดไปเองที่บ้านที่เมืองก็ดี


กลางป่ากลางดงก็ดีที่ไหนก็ดีแต่ความเห็นแก่ตัวอย่าเก็บไว้นี่คือวิธีที่จะให้หมดไฟความเห็นแก่ตัว ก็เกิดกิเลสราคะ โทระ ก็ใช้ให้เกิดโมหะหลงใหลในกิเลส พาโลพะความเห็นแก่ตัวเมื่อ่ใช้ยังไม่รู้อะไรก็วนเวียนนั่นมันคือความทุกข์ที่เกิดมาจากความเห็นแก่ตัวถ้ามันเกิดกิเลสกิเลสทำให้เกิดความทุกข์ต้องกำจัดต้นตอของความเห็นแก่ตัวมันก็ไม่มีกิเลสมันก็ไม่มีความทุกข์มีขอท่านช่วยวอนทั้งหลายที่เป็นตำรวจเป็นทหารของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าด้วยจะไปที่ไหนก็ ชี้แจงชักจูงให้ทำลายถึงความเห็นแก่ตัว


ถ้ามันจะไม่มีขึ้นมาคนก็จะไม่เป็นอันธพาลมันก็ไม่มีฆาตกรมันก็เลยอยู่อย่างผาสุก สุขีเป็นไปด้วยเยือกเย็นและเป็นประโยชน์และชีวิตนี้ไม่กัดเจ้าของชีวิตนี้มีแต่ธรรมมะช่วยบำรุงรักษาส่งเสริมให้เย็นๆเป็นประโยชน์นี่อานิสงส์ของธรรมมะขอบอกสั้นๆว่าธรรมมะเป็นหน้าที่ๆพอทำธรรมมะไปปฏิบัติธรรมมะก็พอใจยกมือไหว้ตัวเองได้ในส่วนก็จะมีความเจริญในเรื่องธรรมมะซึ่งเจริญไปถึงหน้าที่การงานมีความสุขในบ้านในเรือน ในขอบครัวมันเป็นเจ้าในโลกนี้ที่ต้องพอใจอยู่ด้วยธรรมมะทุกคนอยู่ด้วยธรรมมะทุกทิวาราตรีกาลเทอญ

---

บทความอื่น

บทความแนะนำ

Blog แนะนำ

Hot Links

คลังข้อสอบ | ข่าววิชาการ
เล่นกล/เกม | อ่านนิยาย
ข่าวทุนการศึกษา | ลิงค์

ขอบคุณผู้สนับสนุน