 |
<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/33158" type="text/javascript"></script> |
|
ต้นเหตุของปัญหาทุกปัญหาในโลก
อาตมาภาพขอแสดงความรู้สึกยินดีนะโมทนาเป็นอย่างยิ่งในการมาสู่สถานที่นี้ในลักษณะอย่างนี้ขอให้ท่านนักศึกษา วปอ. ทั้งหลายเราพบกันทุกปีหลายปีเต็มทีแล้วรู้สึกยินดีที่ว่าเป็นการกระทำอย่างเดียวกับที่พระพุทธเจ้าท่านกระทำคือคำว่าป้องกัน
post ครั้งแรก: Fri 12 October 2007, 7:03 pm ปรับปรุงล่าสุด: Wed 17 October 2007, 2:52 pm
|
หน้าที่ 2 - ฝ่ายลูกจ้าง
ฝ่ายลูกจ้างก็พึงจะเอาเปรียบนายจ้างที่สุดแม้ว่ามันจะอยู่ในใจบางครั้งก็ออกมาข้างนอกเป็นการสไต้อะไรต่างๆนาๆมีแต่ฝ่ายเราจะได้เปรียบที่สุดในที่สุดจะเหมือนกันได้อย่างไรลูกจ้างกับนายจ้าง นี่เพื่อนเกิดแก่เจ็บตายมีคนส่งพนักงานลูกจ้างอะไรของบริษัทก็มีมาที่นี่บ่อยเราบอกเขาอย่างนี้คุณเป็นลูกจ้างอย่าไปคิดว่าเป็นนายจ้างเพราะเราอยู่ในโลกก็ช่วยกันสร้างโลกให้มันสวยสดงดงามได้บุญแม้จะเป็นคนรับใช้เป็นกรรมกรล้างถ้วยล้างจานก็เหอะ
เราทำให้เขาพอใจรับความสะดวกสบายก็พอคิดว่าเอาบุญเงินเดือนที่นายจ้างให้มาอย่าถือว่าเป็นค่าจ้างเราไม่ใช่จ้างเราเป็นผู้ช่วยสร้างโลกให้งดงามเอาบุญกุศลให้มันเป็นค่าใช้สอยเงินเดือนเขาให้มาอย่าถือเป็นค่าจางถือเป็นค่าใช้สอยไปทำหน้าที่ของราให้กับผู้อื่นในโลกให้ได้รับความผาสุกเป็นลูกจ้างกรรมกรลงแรงลูกจ้างกรรมกรกับค้าขายมันก็เหมือนกันแหละการค้ามีในโลกเพื่อโลกสะดวกสบายช่วยดำรงการค้าให้อยู่อย่างถูกต้องอย่างบริสุทธิ์ผุดผ่องเถิดมันก็เป็นการดีเป็นบุญกุศลอยู่ในโลกพวกไหนจะมาก็ชี้แจงเขาอย่างนี้ไม่นั้นก็เลิกไปเป็นลูกจ้างนายจ้างเป็นเพื่อนมนุษย์ เกิดแก่เจ็บตายด้วยกันช่วยกันสร้างโลกนี้งดงามถ้าว่ามันมีการต่อสู้ขัดแย้งกันระหว่างนายจ้างกับลูกจ้าง
นี้บ้านเมืองจะสงบลงไปสักเท่าไร่ทั้งโลกมันจะสงบลงไปเท่าใดถ้ามันเลิกลัทธิไอ้ลูกจ้างนายจ้างถือเป็นเพื่อนมนุษย์เกิดแก่เจ็บตายช่วยกันสร้างโลกให้งดงามทีนี้เรียกว่ามันป้องกันอาณาจักรของธรรมมะเอาไว้ให้คงอยู่ในธรรมมะ ธรรมมะคือสิ่งที่จะช่วยให้รอดทั้งทางกายทั้งทางจิตทุกขั้นตอนของวิวัฒนาการคือเดี๋ยวนี้มันไม่เป็นอย่างนั้นการศึกษาที่ไม่สมบูรณ์ทำให้เห็นแก่ตัวๆคนไหนมีอำนาจเหนือกว่ามีบารมีเหนือกว่าอำนาจวาสนาพวกเขาก็เอาเปรียบเอาเอาเปรียบคนที่ต่ำกว่าคนที่ต่ำกว่าก็ทนอยู่ด้วยอาฆาตมาดร้ายนั้นความรักกันอย่างแท้จริงมันจึงไม่มีคนขายปลาผู้ขายก็อยากจะให้ได้เงินมากที่สุดผู้ซื้อมันก็อยากเสียเงินน้อยที่สุดมันมีความเห็นแก่ตัวด้วยกันทั้งนั้นมันก็มีสิ่งทำให้เกิดความขัดแย้งอยู่ในใจตัวเหมือนคนขายของแปลว่าคนถีบสามล้อมันก็ต้องการได้เงินมากขึ้นไอ้คนนั่งสามล้อมันก็ต้องการจะให้น้อยที่สุด
มันรักษาความเห็นแก่ตัวความได้เปรียบของตัวมันเกิดความรุนแรงมากขึ้นๆก็เกิดเรื่องฆ่ากันตายอาชญากรรมทั้งหลายมากยิ่งขึ้นๆอาชญากรรมอันธพาลเลวร้ายทั้งหลายไม่ได้ลดลงๆต้องสร้างเรือนจำ สร้างตำรวจ สร้างศาล สร้างโรงพยาบาลบ้าอีกมากมันขึ้นอย่างรวดเร็วเพราะโลกนี้มันเจริญด้วยความเห็นแก่ตัวไอ้คนประเภทนี้มันก็มีมากเดี๋ยวนี้ความเห็นแก่ตัวมันทำให้เกิดปัญหามากมายแม้แต่ว่าความกตัญญูเสียไปความสามัคคีก็เสียไป
ไอ้ลูกฆ่าพ่อแม่มันมากขึ้นความเห็นแก่ตัวมันมีข้นมาแล้วแม้ระหว่างพ่อแม่กับลูก ลูกก็เห็นแก่ตัวพ่อแม่ก็เห็นแก่ตัวจนบกพร่องกันไปหมดที่น่าโมโหมากกว่านั้นคือครูก็เห็นแก่ตัวนักเรียนก็เห็นแก่ตัวครูไม่ได้รักนักเรียนเป็นลูกจ้างสอนหนังสือหากินไปวันๆหนึ่งไม่ดีธรรมมะ นักเรียนก็เห็นว่าครูเป็นลูกจ้างสอนหนังสือหากินไม่ได้เคารพครูมันมีความเห็นแก่ตัวแล้วอะไรมันจะเกิดขึ้นผัวเมียที่มันเคยรักใคร่กันนั่นแหละถ้ามันเกิดความเห็นแก่ตัวขึ้นมามันก็รักกันไม่ได้มันก็ต้องกัดกันทั้งที่ถือว่าเป็นเมียเพราะความเห็นแก่ตัวเข้ามาเมื่อไรมันก็เจอ
แต่อย่ากันที่หน้าผัวกีฬาเล่นกีฬาเดี๋ยวนี้ก็จะลดความเห็นแก่ตัวเรามาเฝ้าดูกันอย่างใกล้ชิดโอ๊ยมันเป็นยาเพิ่มความเห็นแก่ตัวนักกีฬาทุกคนมันพร้อมที่จะเอาเปรียบอย่างคดโกรงมันไม่ได้รักษาความเป็นน้ำใจนักกีฬาอยากเล่นกีฬานอนอยู่บ้านซะดีกว่าเพิ่มความเห็นแก่ตัวไม่เพิ่มหาช่องทางเอาโอกาสเพิ่มความได้เปรียบมันเอาเปรียบทุกกระเบียดนิ้วถูกไล่ถูกลงโทษมันก็เพราะความมันเป็นนักกีฬาคือความไม่เป็นนักกีฬามันอยู่ในสนามกีฬาในสมัยนี้อย่างสมัยนี้ก็ใช้คำว่าอย่างนี้นี่มันเพิ่มความเห็นแก่ตัวโดยการเล่นกีฬาไม่ใช่ลดความเห็นแก่ตัวเดี๋ยวนี้มันมากจนถึงกับว่าเรามีระบบฝ่ายคร้านสมัยคนป่า สมัยต่อมา สมัยพุทธกาลระบบการปกครองไม่มีฝ่ายคร้านเดี๋ยวนี้มันเจริญบ้าบออะไรความถูกต้องที่จะมีฝ่ายคร้านมันก็มีรากฐานมาจากความเห็นแก่ตัวเพราะว่ามันคร้านแรกรานคร้านให้ฉิบผายขึ้นมาเถอะมันได้ตำหนิติเพียงให้มันดีขึ้นแก้ไขให้มันดีขึ้นแล้วจะอยู่ร่วมกันการปกครองระบบปัจจุบันที่ทำให้มีระบบฝ่ายคร้านนี่มันเป็นระบบที่ทำให้คนป่าหัวเราะคนป่าสมัยนั้นถ้ารู้คงจะหัวเราะว่ามึงเจริญอะไรกันประชาธิปไตยอะไรกันจนมาถึงระบบฝ่ายคร้านขัดแย้งเพื่อทำการต่อสู้โลกมันก็ยิ่งลำบากเพราะไอ้ความเลว ฝ่ายคร้านเป็นพัก จะต่อสู้ระหว่างพักหนึ่งประชาชนที่เลือกผู้แทนมันก็เลือกด้วยความเห็นแก่ตัวถ้าไม่มีพักอย่างนี้ประชาชนก็ไม่มีสิทธิที่จะเลือกผู้แทนด้วยความเห็นแก่ตัว
โดยการรับสินจ้างคุมกันเป็นพักเป็นพวกนี่ดูให้ดีจะเห็นว่าความเจริญของมนุษย์มันกำลังจะล้มพังเสียแล้วมันเปิดโอกาสให้ความเห็นแก่ตัวกิเลสของความเห็นแก่ตัวว่าขัดแย้ง ขัดแย้งคำว่าขัดแย้งๆภาษาบาลีเรียกว่า อุปัทวะทะวะ ภาษาบาลีเรียกว่า อุปัทวะทะโวถ้าเป็นภาษาไทยเราคืออุบาทว์คำว่าขัดแย้งๆตรงกับภาษาบาลีว่าอุปัทวะทะวะซึ่งแปลว่าอุบาทว์มีการขัดแย้งที่ไหนมีการอุบาทว์ที่นั่นขัดแย้งในระหว่างบุคคลก็ดีขัดแย้งในระหว่างหมู่คณะก็ดีขัดแย้งในระหว่างซีกโลกขัดแย้งกันระหว่างมนุษย์กับเทวดาเป็นความอุบาทว์ทั้งนั้นแม้แต่ขัดแย้งในร่างกายในอวัยวะภายในร่างกายมันขัดแย้งกันในระบบโลหิตระบบหายใจอะไรบ้างๆก็ตายทั้งนั้นคนมันก็ตายทั้งนั้นความขัดแย้งคือความอุบาทว์
ที่นี้การศึกษาที่ไม่ควบคุมความฉลาดมันส่งเสริมการขัดแย้งเพราะความเห็นแก่ตัวก็ขอให้สนใจเถิดว่าปัญหามันกำลังเพิ่มขึ้นมันไม่ได้ลดลงเพราะการศึกษาที่มันไม่ถูกต้องการศึกษาที่ไหนในโลกนี้ที่เราไปตามก้นเขาประเทศเล็กๆไปตามก้นประเทศใหญ่ที่มีการศึกษาที่ไม่ควบคุมความฉลาดทั้งนั้นพร้อมที่จะเอาเปรียบเขาพร้อมที่จะเห็นแก่ตัว พร้อมที่จะครองโลกทั้งนั้นนี่คือปัญหาว่าธรรมมานาจักรมันถูกย่ำยีด้วยอาณาจักรของมารร้ายจะป้องกันกันไว้ได้อย่างไรความลำบากยุ่งยากมันอยู่ในส่วนลึกในส่วนจิตใจก็ต้องป้องกันถึงส่วนลึกที่อยู่ใต้จิตใจชนิดที่มีธรรมมะชนิดที่ไม่เห็นแก่ตัวมีธรรมมะๆคือระบบที่ปฏิบัติถูกต้องแก่ความรอดทั้งทางกายทางจิตทุกขั้นตอนแห่งวิวัฒนาการที่มันสูงขึ้นไปก็คือรักษาความปกติทางจิตไว้ให้ได้ให้จิตนี้สะอาดบริสุทธิ์ให้จิตนี้มั่นคงให้จิตนี้เข้มแข็งให้จิตนี้เป็นอิสระพอจิตนี้ศูนย์เสียความเข้มแข็งมั่นคงหรืออิสระแล้วมันก็ตกเป็นทาสของกิเลสเป็นเหยื่อของกิเลสแล้วก็เห็นแก่ตัวเช่นกันเพิ่มขึ้นๆจนได้ฆ่าฟันกันไม่มีที่สิ้นสุดทีนี้ก็ดูตัวเราเองบ้างว่ามีความเห็นแก่ตัวหรือไม่ถ้าพบความเห็นแก่ตัวภายในเราก็ต้องรู้สึกว่าอย่างนี้กิเลสเข้าไปยึดครองหรือข้าศึกเข้าไปยึดครองอยู่ในภายในแล้วจะต้องทำลายข้าศึกภายในคือกิเลสหรือความเห็นแก่ตัวได้ก่อจึงจะสามารถทำลายกิเลสภายนอกความเห็นแก่ตัวภายนอกได้นี่
จึงจำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องมาหาธรรมมะต้องสนใจธรรมมะที่พระพุทธองค์ได้ทรงสั่งสอนไว้ให้ประพฤติตนอยู่ในธรรมมะตั้ง 84000ข้อได้มั้ง แต่สรุปยาด้วยความไม่เห็นแก่ตัวข้อเดียวไม่เห็นแก่ตัวเอาแต่เพียงไม่เห็นแก่ตัวก็พอสำหรับโลกถ้ามันสูงคือหมดความเห็นแก่ตัวไอ้ความเห็นแก่ตัวมันเป็นเซ้นฟิสเซ้นฟิสเน็ทเอาเป็นว่าไม่เห็นแก่ตัว NOTเซ้นฟิสเน็ท
แต่ถ้ามันเป็นเส้นเทรซเน็ทมันเป็นพระอรหันต์โน่นเอาเป็นว่าไม่เห็นแก่ตัวทีนี้เรามายืนยันว่าในโลกปัจจุบันที่เจริญด้วยการศึกษาถือศีลข้อเดียวพอไม่ต้องยุ่งยากหลายข้อโว้ยเวียนหัวศีลข้อเดียวคือไม่เห็นแก่ตัวไม่เห็นแก่ตัวซึ่งเป็นหัวใจของศาสนาทุกศาสนาไม่เห็นแก่ ตัวแล้วมันจะไปฆ่าใครได้ไม่เห็นแก่ตัวแล้วจะไปขโมยใครได้ไม่เห็นแก่ตัวแล้วจะไปประพฤติผิดของรักของใคร่ทางกามของใครได้จะโกหกใครได้จะกินน้ำเมาให้ใครรำคาญได้
ถ้ามันไม่เห็นแก่ตัวข้อเดียวมันไปถือศีลอดทุกข้อทุกศาสนาด้วยซ้ำไปความไม่เห็นแก่ตัวนี่จะช่วยได้ขอให้ช่วยกันพิทักษ์รักษาให้มันคงอยู่เจริญงอกงามถ้ามันมีอยู่ในภายในเราก็รีบขจัดออกไปเสียด้วยการปฏิบัติสิ่งที่เรียกว่าธรรมมะคือการบังคับตัวบางคับกิเลสอย่าปล่อยไปตามอำนาจของ กิเลสเดี๋ยวนี้หน้าสงสารไอ้สิ่งยั่วยุให้เกิดกิเลสมันมีมากมายลูกเด็กเล็กแดง ทนไม่ไหวเด็กๆมันเลวร้ายขึ้นทุกวันอีกทีก็การศึกษาไม่สมบูรณ์โลกนี้ก็มีแต่การส่งเสริมให้สนุกสนานเอร็ดอร่อยทางกามมารมอะไรไม่รู้ลืมความถูกต้องลืมความกตัญญูลืมความสามัคคี ลืมความซื่อสัตย์ไอ้อย่างเคยมีมากันแต่ก่อนปัญหาข้างหน้ามันจะมีมากนักก็มีดวามะเห็นแก่ตัวเพิ่มขึ้นเพราะการศึกษาที่ไม่สมบูรณ์อาตมาจึงขอร้องว่าตั้งใจศึกษาเรื่องที่เป็นหัวใจของพุทธศาสนาทุกศาสนาก็ว่าได้ความไม่เห็นแก่ตัวในพุทธศาสนาสอนลึกลงไปจนถึงกับความไม่มีตัวศาสนาอื่นเขาสอนเรื่องมีตัวๆก็ตองมีข้อปฏิบัติว่าความไม่เห็นแก่ตัวแต่ในพระพุทธศาสนาสอนลึกลงไปเรื่องไม่มีตัวก็ไม่ต้องเห็นแก่ตัวเอง
โดยอัตโนมัติ ถ้ายังมีตัวอยู่ยังถือไม่ได้ก็ต้องถืออย่างเดียวกันคือไม่เห็นแก่ตัวไม่เห็นแก่ตัวเพราะไม่มีตัวจะเห็นไม่เห็นแก่ตัวไม่มีตัวหรือเห็นแก่ตัวก็บังคับไม่ได้ธรรมมะที่จะบังคับจิตไว้ให้ได้ที่สุดมันมาจากสิ่งแวดล้อมเรามีตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจรับสิ่งแวดล้อม ตองมาทางตา หู ลิ้น กาย ใจอร่อยพอใจก็ชอบไม่อร่อยพอใจก็เกลียดก็โกรธ ก็ฆ่า ก็ทำลายนี่มันเกิดเป็นบวกเกิดเป็นลบขึ้นมาเห็นแก่ตัวทางบวกก็เอาเอาเอาจะครองโลกกันทีเดียวเห็นแก่ตัวทางลบก็จะฆ่าๆแย่งๆจะกินจะปล้นจะจี้ตามเรื่องไม่เห็นแก่ตัวมันก็เป็นวิธีความเป็นบวกกับความเป็นลบหรือว่าอย่าไปเป็นทาสของความเป็นบวกลบก็จะไม่เห็นแก่ตัวพวกฝรั่งมาที่นี่ทุกเดือนละหลาย10คน 100กว่าคน
*หมายเหตุ
งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา
ยังไม่มีความเห็นเพิ่มเติม