สารบัญ

วันหนึ่งขณะที่ เทน่า นอนหลับอยู่ที่เต้นท์ของตน เทน่า มีความรู้สึกว่าเริ่มมีความกลัวหลายๆสิ่งเข้ามาครอบงำจิตใจของเธอ หลังจากที่ได้รับบาดเจ็บที่ขา และก็มีเสียงแววมาว่า
" ท่านจะทิ้งภารกิจหรือ เทน่า "
" เปล่าซะหน่อยเราไม่ได้คิดอย่างนั้น " เทน่า
แล้ว เทน่าก็หลับไป แล้วก็ตื่นขึ้นมาทำตัวตามปกติแต่เมื่อ เทน่า เจอกับ วิก
" สวัสดี เทน่า " วิก
" เอ่อ...สวัสดี วิก " เทน่า
" ท่านเป็นอะไรหรือเปล่า ดูท่านแปลกๆไปนะ " วิก
เทน่า คุยกับวิกโดยที่ไม่ยอมสบสายตา
" เปล่านี่ ข้าก็เป็นแบบนี้อยู่แล้ว สงสัยคงจะเป็นเพราะข้าเพิ่งฆ่าคนครั้งแรกมั้งข้าถึงดูแปลกๆไป " เทน่า
" ข้าว่าก็คงจะประมาณนั้น เพราะข้าก็เคยเป็น เดี๋ยวท่านก็คงจะชินไปเอง " วิก
แล้วจากนั้นวิกก็เดินออกไป เทน่า รู้สึกโล่งอกอย่างบอกไม่ถูก
" เทน่า " ริชาร์ด
" ท่านมีอะไรให้ข้าช่วยหรอ " เทน่า
" ข้าอยากให้เจ้ากลับฝรั่งเศส ไปกับทหารที่ได้รับบาดเจ็บ " ริชาร์ด
" แต่ข้ายังไม่อยากกลับ " เทน่า
" เจ้าต้องกลับไปนะ เทน่า หลานรัก หากเจ้าอยู่ต่อเจ้าอาจตายได้ ข้าไม่อยากเสียเจ้าไป เทน่า กลับไปเถิด " ริชาร์ด
" ข้าขออยู่ต่อข้าต้องทำ ภารกิจของข้าให้สำเร็จ ข้าต้องการจะอยู่ที่นี่ " เทน่า
" ถ้าเจ้าพูดแบบทหารกับข้า มันก็ทำให้ข้าใจอ่อนอยู่ไม่น้อย ถ้าเช่นนั้นเจ้าก็จงอยู่ต่อไปเถิด หากเจ้าอยากกลับก็จงบอกกับข้านะ เทน่า " ริชาร์ด
และเมื่อเวลานั้นมาถึง
" เทน่า เตรียมตัวเสร็จ และใช่ไหม ให้ท่านออกไปที่เดิมอยู่ที่นั้น อย่าลงมาเด็ดขาด " วิก
" ข้าเข้าใจแล้ว ขอบคุณนะ วิก " เทน่า
ตูม!เสียง หิน ที่ถูกตีมาจากฝ่าย ข้าศึกลงค่ายของ ริชาร์ด ตอนนี้ฝ่าย ริชาร์ด กำลังตกอยู่ใน สภาวะกดดันอย่างมาก
" เทน่า " วิกกว่า เบาๆหลังจากเห็นหินไฟ พุ่งตรงไปที่ป้อมของ เทน่า
" ไม่..." เทน่าตะโกนพร้อมกับวิ่งลงมา
" เกือบไปแล้ว " เทน่า วิ่งลงมาทัน แล้วจากนั้นก็ควบม้า คู่ใจออกไปและเปลี่ยนอาวุธจาก ธนูเป็นดาบ และความบ้าเลือดที่กลับมาคอบงำเธออีกครั้ง
สงครามนั้นพุ่งดุเดือดขึ้นทุกวินาที แต่ในขณะนั้น เทน่า สังเกตเห็น ซาลาดิน และแล้ว เทน่า ควบเข้าไปอย่างไม่เกรงกลัว
" ซาลาดิน " เทน่า เรียก ซาลาดิน หันมาพร้อมจะสังหาร
" ช้าก่อนท่าน ซาลาดิน ผู้เกรียงไกร ข้าเป็นเพียงเด็กผู้หญิง " เทน่ากล่าว ซาลาดินชะงัก พร้อมสั่งทหารให้หยุด
" เจ้าเป็นใคร ถึงได้กล้าหารบุกเข้ามาถึงตัวข้าได้ แล้วทำไมเจ้าไม่ฆ่า ข้าเลยล่ะทั้งที่ตอนนี้เจ้าก็มีโอกาศ " ซาลาดิน
" ข้าเป็นใครนั้นไม่สำคัญ ข้ามีสิ่งที่จะต้องพูดกับท่าน หากท่านตายสงครามในครั้งนี้ไม่จบลงด้วยดีแน่ ทางที่ดีท่านทั้งสองควรสงบศึกกัน มันดีกว่าการที่ท่านต้องมา ทำร้ายกันเองท่านสู้กันอย่างไม่มีเหตุผล ข้าว่าทั้งทหารของท่านและของ ริชาร์ด ก็ไม่มีใครอยากที่จะสู้รบกันต่อไปหรอก " เทน่ากล่าว
ซาลาดิน อึ้งไปชั่วขณะในใจเขาคิดว่า ข้าเป็นมหาบุรุษผู้เกรียงไกร ทำไมต้องมาตกตะลึงกับคำพูดของเด็กหญิงเพียงผู้เดียวกันด้วยล่ะ และตอบเด็กหญิงกลับไปว่า
" แต่หากคริสเตียน ยึดกรุงเยรูซาเล็มได้ แล้วชาวมุสลิมคนของข้าจะไปอยู่ที่ใดกันเหล้า เด็กน้อย " ซาลาดิน กล่าวกับเทน่าอย่างนุ่มนวล
" ท่านก็แค่สงบศึกกัน ข้าไม่ได้หมายความว่าให้ท่านยอมแพ้ แค่ท่านยอมให้นักแสวงบุญชาวคริสต์ เข้าไปแสวงบุญใน เยรูซาเร็ม โดยที่ท่านจะไม่ทำร้ายกัน ท่านเห็นด้วยหรือไม่ " เทน่ากล่าว ด้วยนำเสียงที่ไม่ค่อยดีนัก

เดี๋ยวกลับมาแต่งต่อนะ

---

	ป้อนคำที่ต้องการค้นหา ส่งฟอร์มการค้นหา
	เว็บทั่วโลก วิชาการ.คอม

วิชาการ.คอม คือ ใคร? || กฏ กติกา มารยาท || ติดต่อลงโฆษณา || ร่วมงานกับเรา ติดต่อลงโฆษณา :   คุณอันนา 081 4965363 สำนักงาน :   02 2015735 อีเมล์ :    Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.

คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย

สสวท.

มูลนิธิ พสวท.

พสวท.