จำนวน 14 ความเห็น, หน้า่ | -1-

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 1 8 มิ.ย. 2549 (15:31)
หากอาจารย์เสนอบทความนี้ช้าไปหนึ่งวัน ก็จะตรงกับวันอาถรรพณ์
หมายเลข 6 พอดี (วันที่ 06/06/06)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2 9 มิ.ย. 2549 (11:06)
เคยอ่าน "ก่อนอุษาสาง" ของพนมเทียนมาแล้วครับ เนื้อหาตอนต้นๆออกจะ abstract ไปนิด (สำหรับผม) ( abstract ในภาษาไทยเรียกว่าอะไรดีครับ เป็นนามธรรมหรือเปล่า)แต่ตอนปลายๆเรื่อง พนมเทียนท่านเฉลยปริศนาได้ดีทีเดียว

น่าสังเกตว่าพญามารของศาสนาพุทธกับศาสนาคริสต์มีที่มาคล้ายๆกัน คือเคยเป็นเทพบนสวรรค์มาก่อนจะถูกขับไล่ลงมา เพียงแต่พญามารที่มาผจญพระพุทธเจ้ามิได้เป็นผู้ปกครองนรกภูมิเท่านั้นเอง (ใช่หรือไม่ครับ)

ป.ล. 6/6/06 ก็ผ่านไปแล้วไม่มีอะไรเกิดขึ้น (ยกเว้นมีภาพยนต์สยองขวัญเรื่องหนึ่งเข้าฉายพอดี แถวรอเข้าชมยาวมากกก) อีกอย่าง 666 ก็เป็นสัญลักษณ์ของ satan ฝรั่งเขา ไม่เกี่ยวกับชาวไทยเรา อิอิ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 3 16 มิ.ย. 2549 (15:08)
ในพระคำภีร์เดิม(ของชาวยิวและคริสเตียน)....ได้กล่าวถึงสถานไฟชำระว่าเป็นสถานที่ซึ่งคนตายจะไปรวมตัวกันในวันที่พระผู้เป็นเจ้าลงมาพิพากษา......มหาเทพมิกคาอิลจะเป็นผู้ตัดสินสินว่าใครจะได้ขึ้นสวรรค์หรือลงนรก.......ถ้าเป็นอย่างนี้....ก็แสดงว่า....ก่อนที่วันพิพากษาจะมาถึง....คนตายที่จองคอนโดที่ซาตานซิตี้ไว้แล้ว...ก็ยังไม่ได้ไปไหนน่ะสิครับ.....แล้วระหว่างที่รอมหาเทพอิสราอิล(หรือจะเป็นอิสราฟีล..ไม่แน่ใจ...)มาเป่าแตรเพื่อประกาศถึงวันพิพากษา...พวกเขาจะไปอยู่ที่ไหนล่ะครับเนี่ย.......เอ...หรือจะนั่งอยู่ข้างๆพวกเรานี่แหละ....(อิๆ).....

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 4 17 มิ.ย. 2549 (07:12)
เคยได้ยินจากท่านผู้รู้ว่า สวรรค์-นรก ก็อยู่ที่เดียวกับที่เราอยู่นี่แหละ เหมือนเป็นมิติที่เหลือมซ้อนกันอยู่ แต่ว่าเรามองไม่เห็นเท่านั้นเอง

จริงเท็จประการใดไม่ทราบ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 5 26 มิ.ย. 2549 (09:58)
คุณลอนดอนฯ ต้องแยกแยะก่อนนะคับผม พญามาร(ลูซิเฟอร์)ของคริสต์ศาสนา เป็นมารผู้อยู่ในนรก สร้างกิเลสล่อล่วงคนให้มาทรมาณในนรก แต่พญามารของไทย คือ พญามารปรนิมมิตวสวัตดี สถิย์อยู่บนสวรรค์ ชั้นปรนิมมิตวสวัตดี ซึ่งเป็นสวรรค์ชั้นสูงสุด รูปของพญามารนั้นงดงามเป็นทิพย์งดงามกว่าเทวดาทุกชั้นตั้งแต่จตุมหาราชิกา ถึง นิมมานนรดี เรียกว่า พญาปรนิมมิตวสวัตดีมารนั้น มีรูปเปนจอมเทพที่งดงามมิใช่ยักษ์เขี้ยวโง้ง แบบในศาสนาอื่นๆ มีอาณุภาพมาก พระพุทธเจ้าตรัสรับรองใน จตุตนิบาต อังคุตตรนิกาย ว่า "เป็นเลิศในความยิ่งใหญ่" ถามว่าใหญ่ขนาดไหน ก็ตอบว่าขนาดว่าเทวสภาของพระอินทร์ ที่อยู่ในดาวดึงส์ ล่มได้ง่าย และขนาดสามารถควบคุมมหาพรหมให้ตกเป็นเครื่องมือต่อต้านคำสอนของพระพุทธเจ้าได้เลยทีเดียว
ส่วนพญายมราชนั้นยังมีความสับสนกับพระเวสสุวันซึ่งเป็นเทวบดีแห่งจตุมหาราชิกาเทวโลก ซึ่งในคามคิดเห็นส่วนตัวนั้น เคยศึกษาพบว่าพญายมราชท่านเป็นเทพที่ยังมีเศษกรรม ต้องอยู่ในนรก มีวิมานทองแดง มีความเป็นอยู่อันเป็นทิพย์ด้วยกุศล แต่ว่าต้องทนทุกข์ในการดูแลนรกภูมิ และต้องเสวยวิบากกรรมชั่วของตนเองด้วย
ต่างจากพระเวสสุวัน ที่เป็นเทวบดี มีวิมานอยู่ในเทวโลก มียักษ์เป็นบริวาร เรื่องความเชื่อเกี่ยวกับโลกหน้าของไทยนี้ซับซ้อนมาก คำว่า มาร1 อสูรกาย1 ยักษ์1 รากษส1 กุมภันฑ์1 สัตว์นรก1 เปตร1 ล้วนแตกต่างกันทั้งสิ้นทั้งปวงวันนี้ขอตัวก่อนแล้วมาแจกแจงให้เห็นเป็นข้อๆไปในภายหนัง เพราะว่ามันเรื่องราวมันยุ่งๆ พอควร....

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 6 28 มิ.ย. 2549 (19:07)
เห็นว่า พญามารปรนิมมิตวสวัตดี เห็นว่าขัดขวางการตรัสรู้พระพุทธเจ้า ใช่ป่ะครับ
เห็นว่าเทพทุกชั้นยังเกรงกลัวอำนาจนี้
อืมเขาว่าพญายมน่าสงสาร ขนาดฟังธรรมของพระพุทธเจ้ายังได้นั่งฟังแค่หัวกระไดเอง จริงป่ะครับ
เห็นในพระ"ตรปิฎก ได้บันทึกไว้ว่าอนิสงของการเปร่งวาจาสรรเสริญของพญามารปรนิมมิตวสวัตดี ต่อพระพุทธเจ้า จะได้สำเร็จ อะไรสักอย่างก็จำไม่ได้แล้ว ถ้างั้นเก้าอี้มารก็ว่าง อิอิ ใครน้อ จะได้นั่งดำรงค์ตำแหน่งต่อไป ^^"
งั้นก็ทำความดีไว้เยอะ และเจอะกานใหม่อีกทีก็ พ.ศ. 4000 เลยเด้อ สิบอกให้
ถ้าใครทำชั่วไว้เยอะ ทัวร์ อึ้งทึ้งเสียว ในนรกแน่นอน อ้อบุญบาป แยกกันเด้ ใครว่าทำบุญล้างบาปไม่จริง คงจะใช่นะ ทำบุญแซงบาปได้ไปใช้บุญก่อนแล้วตามด้วยบาป อิอิ สุขก่อนทุกข์
โรงเรียนผมรับเสด็จ พระเทพฯ ด้วยครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 7 28 มิ.ย. 2549 (21:05)
รบกวนคุณ ลำดวนเอ๋ยพี่จะด่วนไปก่อนแล้ว เร่งมาเล่าต่อเลยครับ............ใคร่รู้มากๆครับผม

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 8 21 ก.ค. 2549 (21:56)
เนื้อหาดีคับ เเต่ไม่ค่อยละเอียดเท่าไร

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 9 9 ส.ค. 2549 (10:55)
สวัสดีค่ะ อ่านบทความนี้แล้วชวนน่าสนใจและติดตามมิใช่น้อย ใคร่ขอรบกวนคุณลอนดอนฯ และคุณลำดวนฯ และหรือท่านผู้รู้อื่น ๆ เข้ามาเล่าต่อฯ เพื่อเป็นวิทยาทานด้วยค่ะ โดยเฉพาะประวัติของเทพทั้งสอง
- พญามารปรนิมมิตตวสวัตดี และ
- พญายมราช
รวมถึงคุณ โทษ และคติความเชื่อของชาวพุทธด้วยค่ะ ขอบคุณค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 10 9 ส.ค. 2549 (18:37)
พญามารในพุทธศาสนา จะเป็นเทพชั้นพรมครับ นั่นคือ เป็นพรม มีฤทธิ์มาก แต่ยังมีกิเลสอยู่ครับ ถึงได้คอยตามผจญ และคอยดึงคนที่อยากจะหลุดพ้น และตัวเองก็ไม่สามารถหลุดพ้นได้ เปรียบได้กับคนที่หลงติดอยู่แต่กับความสุขสบาย และมั่นใจในตัวเองเกินไปครับ
อีกเกร็ดหนึ่ง พระผู้ที่เขียนไตรภูมิพระร่วง เดิมเป็นพรามณ์ แล้วเปลี่ยนศาสนามาเป็นศาสนาพุทธ ดังนั่น ความคิดเรื่องการลงโทษในนรก สวรรค์ จะเหมือนกับทางพรามณ์ครับ หลักฐานที่เห็นได้ชัด คือ รูปแกะสลักที่นครวัตรในเรื่องนรก จะมีกระทะทองแดง ต้นงิ้ว อีกาปากเหล็กเช่นกันครับ
เรื่องพระมาลัยโปรดสัตว์ท่านน่าจะเป็นองค์เดียวกับคติทางมหาญาณ คือพระศรีอริยเมตตรัยหรือไม่ผมไม่แน่ใจครับ เคยอ่านว่าเป็นองค์เดยวกัน พอผมพิจารณาแล้วพระศรีอาริยเมตตรัย จะเป็นพระพุทธเจ้าองค์ต่อไป ตอนนี้กำลังโปรดสัตว์โลกในนรกอยู่ ส่วนพระมาลัยก็โปรดสัตว์อยู่ในนรกเช่นกันขออภัยครับ ผมจำข้อมูลนี้ไม่ได้ แต่ท่านได้มีการตั้งปณิธานไว้ว่าจะไม่สำเร็จโพธิญาณจนกว่าสัตว์โลกตัวสุดท้ายจะพ้นทุกข์ครับ ผมจึงรู้สึกว่าไม่น่าจะเป็นองค์เดียวกันครับเพราะถ้าเป็นพระพุทธเจ้าในอนาคต ก็จะสำเร็จพระสัมมาสัมโพธิญาณแล้วจึงสั่งสอนคนในอนาคต ซึ่งถือเป็นยุคที่สุขสงบที่สุด ผู้คนที่เกิดในยุคนี้จะสำเร็จอรหันต์ทุกคน (แต่ก็จะมีสัตว์อื่นๆอีกในภพภูมิอื่น) ทุกคนจะหน้าตาเหมือนกัน จึงไม่เกิดการแก่งแย่งกัน อยากได้อะไรก็ไปสอยที่ต้นกัลปพฤกษ์ ดังนั้น บทบาทจึงไม่น่าจะเหมือนกับพระมาลัย ที่มีความตั้งใจจะส่งสัตว์โลกให้พ้นทุกข์ให้หมด ตนเองถึงจะเข้าสุ่วิถีหลุดพ้นครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 11 22 ส.ค. 2549 (17:28)
พญามารในความเห็นของคุณหมีใหญ่ เป็นองค์เดียวกันกับพญามารที่ไปผจญพระพุทธเจ้าเมื่อตรัสรู้รึเปล่าคะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 12 7 ก.ย. 2549 (17:43)
น่าสนใจและน่าติดตามอย่างยิ่งคะ แต่ก็พอจะรู้จักพญามารปรนิมมิตตวสวัตดีบ้างเหมือนกัน คติธรรมในแต่ละศาสนาก็คล้ายๆกันนะคะคือให้ทำความดีละเว้นความชั่ว ทำจิตใจให้บริสุทธิ์คะแล้วทุกอย่างจะดีเองคะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 13 12 เม.ย. 2550 (14:17)
ปรนิมมิตวสวัตดี ไม่ใช่ชื่อพญามารที่มาพจญพระพุทธเจ้า แต่เป็นชื่อสวรรค์ชั้นที่หก
ปรนิมมิตวสวัตดี ภูมิ เป็นสวรรค์ชั้นที่ ๖ ที่มีความสุขความสำราญ มีความเพลิดเพลินในกามคุณทั้ง ๖ เป็นอย่างยิ่ง เมื่อปรารถนาเสวยกามคุณเมื่อใด เทวดาองค์อื่นรู้ใจคอยปรนนิบัติ โดยเนรมิตให้ตามความต้องการ

เทวดาในชั้นปรนิมมิตวสวัตดีภูมินี้ ทั้งเทวดาที่เป็นเทพบุตรและเทพธิดา เวลาใดที่ปรารถนาจะเสวยในกามคุณ ก็มีเทวดาที่รู้ใจเนรมิตให้ เมื่อได้เสวยกามคุณสมความปรารถนาแล้ว สิ่งที่เนรมิตมาก็จะสิ้นไป เทวดาชั้นปรนิมมิตวสวัตดี จึงไม่มีคู่ครองประจำเหมือนกับเทวดาชั้นจาตุมหาราชิกาภูมิ ดาวดึงส์ ยามา และ ดุสิตา
ปรนิมมิตวสวัตดีภูมิ ตั้งอยู่ในอากาศ ห่างจากนิมมานรดีภูมิ ๔๒,๐๐๐ โยชน์ ปรนิมมิตวสวัตดี ภูมินี้มีแต่อากาสัฏฐเทวดาอย่างเดียว มีท้าวปรนิมมิตตเทวราช หรือ ท้าววสวัตดีเทวราช เป็นใหญ่เป็นผู้ปกครอง อากาสัฏฐเทวดาทั้งหลายในภูมินี้

วิมาน ทิพยสมบัติและร่างกาย มีความสวยงามประณีต มากกว่าเทวดาในชั้นนิมมานรดี มีอายุ ยาวกว่าประมาณ ๔ เท่า ถือว่าเป็นยอดภูมิ คือ ภูมิที่สูงสุดของเทวดาในเทวภูมิ ๖ ท้าววสวัตดีเทวราช ซึ่งปกครองในสวรรค์ชั้นนี้นั้น มิใช่มีอำนาจปกครอง แต่เฉพาะเทวดา ที่อยู่ในสวรรค์ชั้นปรนิมมิตวสวัตดีภูมิเท่านั้น แต่ยังมีอำนาจปกครองทั่วไป ถึงสวรรค์ชั้นต่ำลงอีก ๕ ชั้นด้วย คือ จาตุมหาราชิกา ดาวดึงส์ ยามา ดุสิต นิมมานรดี ด้วย

เมื่อเทียบเวลาระหว่างมนุษย์กับสวรรค์ชั้นปรนิมมิตวสวัตดีภูมิ แล้ว ๑,๖๐๐ ปี ในมนุษย์ เท่ากับ ๑ วัน ในสวรรค์ชั้นปรนิมมิตวสวัตดี


ส่วนพญามารที่มาพจญพระพุทธองค์นั้นชื่อ พญาวัสวดีมาราธิราช เนื้อความในตอนนั้นมีว่า

ขณะนั้น พญาวัสวดีมาราธิราช ได้สดับเสียงเทพเจ้าบันลือเสียงสาธุการ ก็ทรงทราบชัดในพระทัยว่า พระมหาบุรุษจะทรงตรัสรู้พระสัพพัญญุตญาณ ทำลายบ่วงมารที่เราวางขึงรึงรัดไว้แล้วหลุดพ้นไปได้ก็น้อยใจ คิดริษยา เคียดแค้น ป่าวประกาศเรียกพลเสนามารมากกว่ามาก พร้อมด้วยสรรพาวุธที่ร้ายแรงเหลือที่จะประมาณ ประชุมกันเต็มทั่วท้องฟ้า พญาวัสวดีเสด็จขึ้นทรงช้างพระที่นั่งคีรีเมขล์ นิรมิตรมือพันมือถืออาวุธพร้อมสรรพ กรีฑาทัพอันแสนร้ายเหาะมาทางนภาลัยประเทศ เข้าล้อมเขตบัลลังก์ของพระมหาบุรุษเจ้าไว้อย่างแน่นหนา

ทันใดนั้นเอง บรรดาเทพเจ้าที่พากันมาห้อมล้อมถวายสักการบูชาสาธุการพระมหาบุรุษอยู่ เมื่อได้เห็นพญามารยกพหลพลขันธ์มาเป็นอันมาก ต่างมีความตระหนกตกใจกลัวอกสั่นขวัญหาย พากันหนีไปยังขอบจักรวาล ทิ้งพระมหาบุรุษเจ้าให้ต่อสู้หมู่พญามารแต่ลำพังพระองค์เดียว

เมื่อพระมหาบุรุษไม่ทรงแลเห็นใดใครที่ไหนจะช่วยได้ ก็ทรงระลึกถึงบารมีธรรมทั้ง ๓๐ ประการ ซึ่งเป็นดุจทหารที่แกร่งกล้า มีศาตราวุธครบครัน ที่จะสามารถผจญกับหมู่มารขับไล่ให้ปราชัยหนีไปโดยสิ้นเชิงได้ ก็ทรงโสมนัส ประทับนิ่งอยู่โดยมิได้สะทกสะท้านแต่ประการใด

ฝ่ายพญามารวัสวดีเห็นพระมหาบุรุษประทับนิ่ง มิได้หวั่นไหวแต่ประการใด ก็พิโรธ ร้องประกาศกึกก้องให้เสนามารรุกเข้าทำอันตรายหลายประการจนหมดฤทธิ์ บรรดาสรรพาวุธศาสตรายาพิษที่พุ่งซัดไป ก็กลับกลายเป็นบุปผามาลัยบูชาพระมหาบุรุษจนสิ้น ครั้งนั้นพญามารตรัสแก่พระมหาบุรุษด้วยสันดานหยาบว่า “ดูกร สิทธัตถะ บัลลังก์แก้วนี้เกิดด้วยบุญเรา เพื่อเรา ท่านเป็นคนไม่มีบุญ ไม่สมควรจะนั่งบนบัลลังก์แก้วนี้ จงลุกไปเสียโดยเร็ว”

พระบรมโพธิสัตว์เจ้าตรัสตอบว่า “ดูกรพญามาร บัลลังก์แก้วนี้เกิดขึ้นด้วยบุญญาธิการของเราที่ได้บำเพ็ญมานับสี่อสังไขยแสนกัปป์ จะนับจะประมาณมิได้ เราผู้เดียวเท่านั้นสมควรจะนั่งบนบัลลังก์แก้ว ผู้อื่นไม่สมควรเลย” พญามารกราบทูลคัดค้านว่า ที่พระมหาบุรุษรับสั่งมานั้นไม่เป็นความจริง จงหาพยานมารับรองว่าพระองค์ทรงได้บำเพ็ญบารมีมาจริง ให้ประจักษ์เป็นสักขีพยานในที่นี้

เมื่อมหาบุรุษไม่ทรงเล็งเห็นผู้อื่นใด ใครจะกล้ามาเป็นพยานยืนยันได้ จึงรับสั่งหานางวสุนธราเจ้าแม่แห่งธรณีว่า “ดูกร วสุนธรา นางจงมาเป็นพยานในการบำเพ็ญบารมีของเรา ในกาลบัดนี้ด้วยเถิด”

ลำดับนั้น นางวสุนธราเจ้าแม่ธรณี ก็ชำแรกแทรกพื้นปฐพีขึ้นมาปรากฏกายประคองอัญชลีถวายอภิวาทพระมหาบุรุษโพธิสัตว์เจ้า แล้วประกาศให้พญามารทราบว่า พระมหาบุรุษเมื่อเสวยพระชาติเป็นพระบรมโพธิสัตว์เจ้า ได้บำเพ็ญบารมีมามากมายตลอดกาล เหลือที่จะประมาณนับได้ แต่น้ำกรวดที่ข้าพเจ้าเอามวยมารองรับไว้เหนือเศียรเกล้า ก็มีมากพอจะถือเป็นหลักฐานวินิจฉัยได้ นางวสุนธรากล่าวแล้วก็ประจงหัตถ์อันงามปล่อยมวยผม บีบน้ำกรวดที่สะสมไว้ในอเนกชาติให้ไหลหลั่งออกมาดุจทะเลหลวง กระแสน้ำบ่าท่วมทับเสนามารทั้งปวงให้จมลงวอดวาย กำลังน้ำได้ทุ่มซัดช้างคีรีเมขล์ให้ถอยร่นลงไปติดขอบจักรวาล

ครั้งนั้น พญามารตกตะลึงเห็นเป็นอัศจรรย์ ด้วยมิได้เคยเห็นมาแต่กาลก่อนก็ประนมหัตถ์ถวายนมัสการ ยอมปราชัยพ่ายแพ้บุญบารมีของพระมหาบุรุษ แล้วก็อันตรธานหนีไปจากที่นั้น

เมื่อพระมหาบุรุษทรงกำจัดพญามารและเหล่าเสนาให้ปราชัยด้วยพระบารมีตั้งแต่เวลาสายัณห์มิทันที่พระอาทิตย์จะอัสดง ก็ทรงเบิกบานพระทัย ได้ปีติเป็นพลังภายในสนับสนุน เพิ่มพูนแรงปฏิบัติจิตภาวนาให้ยิ่งขึ้น จึงมิได้ทรงพักให้เสียเวลา ทรงเจริญสมถภาวนา กระทำจิตให้แน่วแน่ ปราศจากอุปกิเลส จนจิต สุขุมเข้าโดยลำดับไม่ช้าก็ได้บรรลุปฐมฌาน ทุติยฌาน ตติยฌาน จตุตถฌาน ซึ่งเป็นส่วนรูปสมาบัติเป็นลำดับ จนถึงอรูปสมบัติ ๔ บริบูรณ์

จากนั้นมหาบุรุษก็สำเร็จโพธิญาณ

ข้อมูลทั้งหมดจาก http://www.buddhism-online.org/Section06B_09.htm และ http://www.wanramtang.com/index.php?lay=show&ac=article&Id=443385&Ntype=2

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 14 2 พ.ย. 2550 (10:46)
ขออนุญาต เชิญชวนไปชมและอ่านกระทู้

" ===ภิกษุสันดานกา : วาทกรรมแห่งผู้ไม่ศรัทธา== "

ใน http://www.budpage.com/forum/view.php?id=1838 ลิงค์นี้ด้วยนะคะ

ขอบคุณค่ะ

จากป้านพ