<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/33349" type="text/javascript"></script>

อลม่านนักรักยัยตัวแสบ ผู้เขียน: เกิดมาza ชมแล้ว: 109,166 ครั้ง post ครั้งแรก: Sun 21 October 2007, 4:36 pm ปรับปรุงล่าสุด: Sat 26 April 2008, 2:25 pm อยู่ในส่วน: วิชาการ.คอม

แล้วเราสามแม่ลูกก็ขับรถมาถึงบ้านอย่างปลอดภัย เฮ้อ อิ่ม จริงๆ

(ไม่อิ่มก็ไม่รู้จะว่าไงแล้ว พี่แกเล่นซัดแหลกเเด๊กไม่อั้นซะขนาดนั้น เป็ดย่างเอ็มเค หมี่หยก2จาน สุกี้ ซาลาเปา 3ลูก ตบท้ายด้วย น้ำแข็งใสอีก -*-)

''คุณแม่จ๋า เดี๋ยวเมจิลงมานะคะขอไปอาบน้ำก่อน เอ่อว่าแต่ คุณแม่จ๋ามีอะไรจะบอกลูกจ๋าหรอคะ เรื่องอะไรอ่ะอยากรู้จัง'' ฉันถามอย่างสงสัย

''อ่อ แม่ว่าลูกไปอาบน้ำแต่งตัวก่อนเถอะไว้แม่จะบอกลูกทีหลังแต่งตัวสวยๆด้วยนะเย็นนี้คุณแม่จ๋าจะพาไปพบเพื่อนของแม่''

''ค่ะ'' ฉันว่าแล้วกลับมาคราวนี้คุณแม่จ๋าต้องมีแผนจะจับฉันคลุมถุงชนแน่ๆT^Tถ้าคุณแม่จ๋าจับฉันคลุมถุงชนกับคนหล่อๆก็ว่าไปอย่าง-..-

 ************************ย้อนอดีต*************************

''อุ๊ยลูกสาวเธอนี่น่ารักจังเลยนะ เอ้า น้องเท่ส์ สวัสดีคุณน้าซิจ๊ะ''

''สวัสดีครับคุณป้า''  ต๊ายตายชื่อเท่ส์ไม่เหมาะกับหน้าตาเล้ย หน้าตาอย่างกับหน้าปาจวด

''สวัสดีจ๊ะ จะเอาฤกษ์วันไหนดีล่ะ'' O_O ทำไมคุณแม่จ๋าพูดแบบนี้นะ

''อีก2เดือนเป็นไง'' หา 2เดือนโธ่ๆๆๆ สงสารคนหน้าตาดีคนนี้หน่อยเถอะคุณแม่จ๋า

''ผมว่ามันนานไปนะครับคุณน้าเดือนหน้าเลยเป็นไงครับ'' ย๊าก โธ่ๆๆ สงสารฉันหน่อยเถอะจะให้ฉันแต่งงานกับหมีควายสายพันธ์หนอนโออิชิรึไงคะคุณแม่จ๋า

''แล้วหนูเมจิว่าไงดีจ๊ะจะหมั้นวันไหนดี คริคริ''

''- -* อ่อคุณยายคะเอ๊ย คุณป้าคะคือแบบว่าหนูยังไม่พร้อมน่ะค่ะ''

''อ้าว ทำไมล่ะจ๊ะ''

''คือว่าหนู หนูยังไม่ได้ทำใจเลยค่ะ''

''จะทำใจทำไมล่ะจ๊ะแต่งกันไปเดี๋ยวก็รักกันเอง''

''เปล่าหรอกค่ะ คือหนู หนูรับสามีหน้าตาเหมือนปาจวดแบบนี้ไม่ได้หรอกค่ะ หนูขอเวลาทำใจสัก12ปีนะคะ''

''-*- อ่อพอดีฉันมีประชุมน่ะขอตัวนะน้องเท่ส์กลับบ้านลูก'' เอิ๊กๆๆๆๆ ไป ไป ไปลงนรกซะเถอะที่รักฉันจะลงโทษเธอ หุหุ คุคุ

''คุณลูกจ๋าทำไมพูดจาแบบนั้นล่ะลูก''

''ถ้าเป็นคุณแม่จ๋าล่ะคะคุณแม่จ๋าจะยอมแต่งไหม-*-''

''อ่อ แม่คงไม่เสี่ยงหรอกน่ะค่ะคุณลูกจ๋า กลับบ้านกันเถอะ''

********************กลับมาปัจจุบัน***********************

''เสร็จแล้วค่ะคุณแม่จ๋า ว่าแต่ครั้งนี้จะพาหนูไปดูตัวเจ้าบ่าวคนไหนอีกล่ะคะ''

''-*- อ่อ คุณลูกจ๋ารู้เรื่องนี้ได้ไงอ่ะ  แต่ก็เถอะครั้งนี้ไม่สามารถปฏิเสธได้นะคะเพราะว่าคุณพ่อจ๋าท่านเป็นหุ้นส่วนใหญ่ของบริษัทนั้นถ้าลูกไม่หมั้นล่ะก็ บ้านเราก็จะถูกเหยียดหยามนะคะคุณลูกจ๋า''

''แต่คุณแม่จ๋า''

''คุณแม่จ๋าเข้าใจเอางี้ไปดูหน้าก่อนก็ได้นี่คุณลูกจ๋า''

''จะดูทำไมล่ะคะ ก็ในเมื่อถ้าหนูไม่ชอบหนูก็ต้องหมั้นอยู่ดีไปเถอะค่ะ เพื่อศักดิ์ศรี''

''ดีมากจ๊ะคุณลูกจ๋า''T____Tหนูพูดประชดนะคะคุณแม่จ๋า

นั่งรถมาประมาณ20นาทีก็ถึงร้านอาหารหรูแห่งหนึ่ง

''อ้าวมาแล้วหรอคะคุณน้อง'' ยังไม่มามั้งคะ -*-ยืนหัวโด่แบบนี้ยังมาถามอีก

''ค่ะ คุณพี่แล้วไหนลูกชายคุณพี่ล่ะคะ''

''ไปเข้าห้องน้ำอยู่น่ะจ๊ะ แล้วลูกคุณน้องชื่ออะไรหรอ น่าตาน่ารักดี''

''สวัสดีค่ะ ชื่อเมจิค่ะ''

''นี่ไงมาพอดีเลยเสียมารยาทปล่อยให้ผู้ใหญ่เค้ารอ''

''อุ๊ย ไม่เป็นไรหรอกค่ะคุณพี่ขา''

''อิอิ สวัสดีคุณน้าเค้าซิจ๊ะไทน์'' O_Oว่าไงนะ ชื่อไทน์งั้นหรอ คงไม่ใช่ไทน์คนเดียวกันหรอก ฉันเงยหน้าขึ้นช้าๆแล้วก็เอ่ยปากพูดว่า

''ไทน์/เมจิ'' ฉันกับหมอนั่นร้องประสานเสียง

''อ้าวรู้จักกันแล้วหรอ ทำความรู้จักเอาไว้นะ นี่ล่ะจ๊ะคู่หมั้นของลูก''

''ว่าไงนะ/ว่าไงนะ'' แล้วก็อีกครั้งที่เราพูดพร้อมกัน

''ไม่จริงนะคะคุณแม่จ๋า''

''จริงจ๊ะคุณลูกจ๋า''

''ขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ''ฉันพูดจบก็ลุกขึ้นไปห้องน้ำทันที

ไม่จริงใช่ไหมฉันจะแต่งงานกับนายได้ไงในเมื่อเราไม่ได้รักกันเลย ฉันรักนายแต่นายไม่เคยมองฉันเลย ไม่เคยรู้เลยด้วยซ้ำว่าฉันรักนายมากแค่ไหน ไม่ซิ ฉันไม่เคยรักนาย แล้วนายก็ไม่เคยรักฉัน ในเมื่อนายยังรักบีอยู่แล้วนายจะฝืนใจตัวเองได้ไง เฮ้อ

ฉันและหมอนั่นก็นั่งเงียบตลอด จนกระทั่งตกลงเรื่องหมั้นกันเรียบร้อย

''อ่อคุณแม่ครับ คุณแม่ไปก่อนเถอะครับผมมีเรื่องต้องคุยกับเมจิเดี๋ยวผมค่อยกลับ แล้วเดี๋ยวผมไปส่งเมจิเองครับ ป่ะเมจิ''หมอนั่นพูดจบก็เอามือมาจับมือฉันแล้วก็ลากให้เดินตามมา

''คือว่า เธอ''

''นายไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้นอ่ะ ฉันจะพูดเอง''

''พูดอะไร''

''ก็พูดให้พวกท่านคิดที่จะให้เราหมั้นกันไง ฉันรู้นายไม่ได้รักฉัน แต่นายโดนบังคับให้หมั้น และอีกอย่างนายก็รักบี นายคงทำไม่ได้หรอกที่จะแกล้งรักฉันเพราะฉะนั้นฉัน....

จะช่วยนายเอง นายไม่ต้องกลัวนะ นายไม่ต้องกลัวว่าจะไม่ได้สมหวังกับบี นายไม่ต้อง..''

ฉันยังพูดไม่จบประโยคหมอนั่นก็ก้มหน้าเอาปากมาประกบปากฉันทันที มันช่างยาวนานเหลือเกินที่เรายืนจูบกัน แต่ไม่ได้นะ ฉันค่อยๆผลักออกเบาๆ

''นายอย่าทำแบบนี้อีกนะ นายรู้ไหมนายทำแบบนี้ฉันเริ่มจะทนไม่ไหวแล้ว นายอย่าทำให้ฉันรักนายมากกว่านี้ได้ไหม นายรู้ไหมนายทำแบบนี้ฉันเจ็บมากแค่ไหน บางทีนายก็ดู   เหมือนมีใจให้ฉันแต่บางทีนายก็เหมือนจะมีใจให้บี''

ฉันพูดไปพลางเอามือปาดน้ำตาไป

''ยัยบ๊องเอ๊ย นี่เธอร้องไห้หรอเนี่ย -*-เธออย่ามาอำฉันเลย เธอก็เกียดฉันไม่ใช่หรอแล้วเธอจะมาชอบฉันได้ไง บ้ารึเปล่าเนี่ย ''หมอนั่นพูดพลางเอามือมาลูบหัวฉัน

''อิอิ นั่นน่ะซิ ฉันก็บ้าเมื่อกี้ฉันอำนายอ่ะ ที่จริงนะนายน่ะเป็นผู้ชายที่ปากเสียที่สุดกวนประสาทที่สุด ฉันกลับบ้านก่อนนะ''

''อือ บายกลับบ้านดีๆล่ะ เดี๋ยวฉันไปส่งดีกว่า''

'' อือ ขอบใจ''

เรื่องราวเริ่มจะอลม่านแล้วนะคะ

คนแต่งก็เริ่มจะงงกับความอลม่านแล้วเช่นกัน

ติดตามกันต่อไปเรื่อยๆนะคะ

บาย ฝันดีค่ะ

 

---

บทความอื่น

บทความแนะนำ

Blog แนะนำ

Hot Links

คลังข้อสอบ | ข่าววิชาการ
เล่นกล/เกม | อ่านนิยาย
ข่าวทุนการศึกษา | ลิงค์

ขอบคุณผู้สนับสนุน